ประจำวันที่ 9 พฤษภาคม 2018 “รายการของที่นำไปด้วย”

สดุดี 121:7-8 – พระเจ้าจะทรงอารักขาท่านให้พ้นภยันตรายทั้งสิ้น พระองค์จะทรงอารักขาชีวิตของท่าน พระเจ้าจะทรงอารักขาการเข้าออกของท่านตั้งแต่กาลบัดนี้สืบไปเป็นนิตย์

หลายปีมาแล้วผมมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งซึ่งเชื่อในเรื่องการเดินทางแบบ “เบาสบาย”
ปรัชญาของเขาคือเขาจะนำสิ่งของที่จำเป็นเท่านั้นติดตัวไป สิ่งที่ไม่สำคัญค่อยไปหาเอาข้างหน้า ซึ่งตรงข้ามอย่างสิ้นเชิงกับคุณแม่ของผม ไม่ใช่ปัญหาเรื่องงบประมาณหรือความชอบส่วนตัวที่คุณแม่ต้องทำเช่นนั้น เมื่อเราครอบครัวเราเดินทางไปพักผ่อนคุณแม่จะทำ “รายการ” สิ่งของที่ต้องนำไปด้วย ซึ่งนั่นประกอบด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เราต้องการในการเดินทาง ต้องขอบคุณท่านที่ทำให้การเดินทางไม่ขาดสิ่งใดไปเลย

รูปแบบการเดินทางช่างแตกต่างกันในหลายเรื่องแม้จะไม่ใช่ทุกเรื่อง แต่เป็นที่ยอมรับว่า เราไม่ต้องการลืมสิ่งต่างๆ ที่สำคัญจริงๆ ที่เราขาดไม่ได้เลย
ผมพูดเรื่องนี้เพราะเมื่อปีก่อนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบนอากาศยานคนหนึ่งอยู่ในเครื่องบินเดลตาที่เดินทางจากอังกฤษไปนิวยอร์ก นี่ไม่ใช่สิ่งผิดปกติ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบนอากาศยานเดินทางด้วยเครื่องบินระหว่างประเทศเป็นประจำ แต่สิ่งที่ไม่ปกติเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบนอากาศยานคนนี้คือเธอลืมบางอย่างที่มีความสำคัญ
คุณลองทายซิว่าสิ่งนั้นคืออะไร เธอลืมปืน นั่นก็แย่แล้ว แต่ยิ่งแย่ไปกว่านั้นคือเธอลืมปืนไว้ในห้องน้ำของเครื่องบิน ดีที่คนพบปืนกระบอกนั้น “เป็นคนดี” และไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย เขานำปืนที่เก็บได้ไปมอบให้ลูกเรือ

แล้วเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบนอากาศยานที่ลืมปืนไว้ทำอย่างไร
ผมบอกคุณได้ว่าอะไรที่เธอไม่ทำ เธอไม่แจ้งว่าปืนของเธอหายไป วันที่หนึ่งก็แล้ว วันที่สองก็แล้ว หรือหลายวันผ่านไปก็แล้ว สำหรับผมแล้วนี่เป็นเรื่องใหญ่ แต่ผู้บังคับบัญชาของเธอไม่คิดอย่างนั้น และเธอก็ไม่ถูกลงโทษ ช่างโชคดี
ทั้งหมดนี้นำผมมาถึงประเด็นของการเฝ้าเดี่ยวในวันนี้ มีคำถามว่าในการเดินทางของชีวิตและการเตรียมตัวของคุณสำหรับชีวิตข้างหน้า มีอะไรบ้างที่คุณจะไม่มีวันลืม อะไรที่อยู่ในรายการของคุณตลอดเวลา

เนื่องจากว่านี่เป็นการเฝ้าเดี่ยวของคริสเตียน ผมจึงแน่ใจว่าบทเรียนเฝ้าเดี่ยวแต่ละวันจะให้คำตอบแบบ “คริสเตียน” คุณคงไม่บอกนะว่า “สิ่งเดียวที่สำคัญที่สุดในการเดินทางของผมคือต้องแน่ใจว่ามีถุงเท้าที่สะอาดและมีชุดชั้นในมากพอ”
ไม่ใช่ คุณกำลังจะพูดว่า “ผมต้องมีความเชื่ออยู่กับตัวตลอดเวลา” นั่นเป็นคำตอบที่ดี หรือคุณอาจจะตอบว่า “ผมต้องมีทัศนคติเชิงบวก มีมุมมองแบบคริสเตียน ไม่ว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดใดอาจเกิดขึ้นบนเส้นทางของผมก็ตาม” นั่นก็เป็นคำตอบที่เยี่ยม ทั้งสองคำตอบสอบผ่าน

แต่คำตอบที่ผมชอบที่สุดคือ “ผมไม่ต้องการลืมเพื่อนเดินทาง ผมต้องการเดินทางในแต่ละวันและทุกๆ วันกับพระผู้ช่วยให้รอด พระองค์คือผู้เดียวที่ผมไม่กล้าลืม พระองค์เป็นรายการเดียวที่ไม่มีอะไรมาทดแทนได้ในรายการที่ผมเตรียมเพื่อการเดินทาง

อธิษฐาน: ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าที่รัก ขอให้ข้าพระองค์จดจำสิ่งที่สำคัญที่สุดในการเดินทางของชีวิตข้าพระองค์คือการติดสนิทกับพระเยซูอย่างสม่ำเสมอ พระองค์ทรงเป็นความรอดและผู้ทรงให้ทุกอย่างที่ข้าพระองค์ต้องมีเพื่อไปให้ถึงจุดหมายปลายทางของข้าพระองค์ อธิษฐานในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน

ลิขสิทธิ์: Lutheran Hour Ministries

Comments

comments

Updated: May 9, 2018 — 3:36 am
Journey into Light Thailand © 2016 Frontier Theme
ปิดโหมดสีเทา