ธรรมชีวิตประจำวันที่ 12 กันยายน 2020 “มอบความกลัวของคุณไว้กับพระองค์”

ลูกา 8:22-25 – อยู่มาวันหนึ่งพระองค์เสด็จลงเรือกับเหล่าสาวกของพระองค์ แล้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ให้เราข้ามทะเลสาบไปฟากข้างโน้น” เขาก็ถอยเรือออกไป เมื่อกำลังแล่นไปพระองค์บรรทมหลับ และบังเกิดพายุกล้ากลางทะเล น้ำเข้าเรืออยู่น่ากลัวจะมีอันตราย เขาจึงมาปลุกพระองค์ว่า “อาจารย์เจ้าข้า อาจารย์เจ้าข้า ข้าพเจ้ากำลังจะจมอยู่แล้ว” พระองค์จึงทรงตื่นขึ้นห้ามลมและคลื่น แล้วคลื่นลมก็หยุดเงียบสงบทีเดียว พระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า “ความเชื่อของเจ้าอยู่ที่ไหน” เขาเหล่านั้นกลัวและประหลาดใจพูดกันว่า “ท่านนี้เป็นผู้ใดจึงสั่งบังคับลมและน้ำได้ ลมกับน้ำนั้นก็เชื่อฟังท่าน”

คุณรู้จักเรื่องราวนี้ดี เรื่องนี้เกิดขึ้นในทะเลกาลิลีซึ่งเป็นทะเลสาบที่น่าเที่ยวในปาเลสไตน์ทางตอนเหนือ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีความสัมพันธ์อย่างมากกับชีวิตของพระเยซู บ่อยครั้งทะเลสาบเล็กๆ แห่งนี้ก็ไม่น่าไว้วางใจเนื่องจากบางครั้งจะมีลมพายุพัดกระหน่ำลงมาผ่านหุบเขาของเนินเขาลูกต่างๆ ที่อยู่ล้อมรอบโดยไม่มีสัญญาณเตือนและพัดมาปะทะกับน้ำที่สงบนิ่งของทะเลสาบจนทำให้เกิดคลื่นอันน่ากลัว นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรื่องราวของเรา

พระเยซูทรงแนะนำให้พวกสาวกแล่นเรือข้ามทะเลสาบ เพราะความเหน็ดเหนื่อยจากการสั่งสอนและการช่วยเหลือผู้คนที่มีความลำบาก ในไม่ช้าพระคริสต์ทรงหลับสนิท หลังจากนั้นไม่นานก็เกิดพายุขึ้นอย่างรุนแรง น้ำกลายเป็นคลื่นขนาดใหญ่และเรือถูกซัดไปมาตามแรงคลื่นนั้น พวกสาวกเต็มไปด้วยความกลัว แต่เราอย่าคิดไปว่าสาวกเป็นคนกลัวง่าย เพราะคนเหล่านี้เป็นคนใจเด็ด สาวกหลายคนเกิดและโตมากับทะเล

อย่างไรก็ตาม ประสบการณ์ครั้งนี้บอกให้เขารู้ว่าเขาอยู่ในอันตรายอย่างแท้จริง เมื่อเขาพยายามลดใบเรือลงและควบคุมกรรเชียงเรือเอาไว้ ปรากฏว่าเขาไม่สามารถรับมือกับพลังของธรรมชาติที่กำลังซัดกระหน่ำมาได้ เขามาจุดเดียวกันกับที่เรามาถึงในบางครั้งเมื่อพายุแห่งชีวิตโหมกระหน่ำเรา ในที่สุด ในความสิ้นหวัง เขาก็หันไปหาพระคริสต์เหมือนที่เราหันไปหาพระเจ้าในบางครั้งเมื่อสิ่งอื่นใดช่วยเหลือเราไม่ได้ เขาร้องทูลว่า “อาจารย์เจ้าข้า อาจารย์เจ้าข้า ข้าพเจ้ากำลังจะจมอยู่แล้ว” พระองค์จึงทรงตื่นขึ้นห้ามลมและคลื่น แล้วคลื่นลมก็หยุดเงียบสงบทีเดียว พระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า “ความเชื่อของเจ้าอยู่ที่ไหน” เขาเหล่านั้นกลัวและประหลาดใจพูดกันว่า“ท่านนี้เป็นผู้ใดจึงสั่งบังคับลมและน้ำได้ ลมกับน้ำนั้นก็เชื่อฟังท่าน” บ่อยครั้งสิ่งที่คล้ายกันมักจะเกิดขึ้นกับเราเช่นกัน เป็นการดีทีจะรู้ว่าเราไม่ได้ดำเนินชีวิตของเราอยู่ในพายุตลอดเวลา กระนั้น สำหรับหลายคน ความกลัวของเขาไปไกลถึงอนาคต ที่จริง บางคนจองความความวิตกกังวลเอาไว้ล่วงหน้าเป็นเวลาหลายเดือนด้วยซ้ำไป แต่พระเจ้าทรงบอกให้เราดำเนินชีวิตแบบวันต่อวัน “เหตุฉะนั้น อย่ากระวนกระวายถึงพรุ่งนี้ เพราะว่าพรุ่งนี้คงมีการกระวนกระวายสำหรับพรุ่งนี้เอง แต่ละวันก็มีทุกข์พออยู่แล้ว” (มัทธิว 6:34)

ผมไม่รู้ว่าอะไรคือพื้นฐานของความกลัวของคุณ แต่ผมรู้ว่าเมื่อคุณยอมรับความผิดในชีวิตของคุณต่อพระเจ้า เมื่อคุณได้ต้อนรับเอาพระคริสต์ไว้เป็นพระผู้ช่วยให้รอดของคุณด้วยความเชื่อ เมื่อคุณเรียนรู้จักที่จะรักพระเจ้าเหนือสิ่งอื่นใด คุณก็ไม่มีเหตุผลที่จะกลัวสิ่งเลวร้ายใดๆ ที่อาจเกิดขึ้นกับชีวิตของคุณ โลกและสิ่งสารพัดในโลกจะผ่านพ้นไปอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ กระนั้นในพระคริสต์คุณมีกำลังและความกล้าหาญเพื่อการดำเนินชีวิต เพื่อสวรรค์ และเพื่อนิรันดร์กาล

ขอให้กำลังของพระองค์เป็นกำลังของคุณในวันนี้

อธิษฐาน: พระบิดาแห่งฟ้าสวรรค์ โปรดเล้าโลมข้าพระองค์ทั้งหลายในความกลัวของข้าพระองค์ทั้งหลายด้วยเถิด อธิษฐานในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน

คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
1. คุณเคยมีประสบการณ์กับเหตุการณ์ที่น่ากลัวในชีวิตบ้างหรือไม่ แบ่งปันได้ไหม
2. เมื่อพระเยซูตรัสกับพวกสาวกว่า “ความเชื่อของเจ้าอยู่ที่ไหน” คุณคิดว่าพวกสาวกจะตอบว่าอย่างไร
3. เมื่อสิ่งต่างๆ ดูแย่ คุณจะหันไปหาพระเจ้าด้วยความเชื่ออย่างไร

© : Lutheran Hour Ministries

Updated: September 12, 2020 — 4:18 am
Journey into Light Thailand © 2016 Frontier Theme
ปิดโหมดสีเทา