ประจำวันที่ 6 ธันวาคม 2017 “เป็นใบ้”

นี่แน่ะ (ทูตสวรรค์กล่าว) เพราะท่านมิได้เชื่อถ้อยคำของเราถึงเรื่องที่จะบังเกิดขึ้นตามกำหนด (ลูกา 1:20a)

อ่าน ลูกา 1:20-22

ผมจำได้ว่าสองสามครั้งระหว่างปีที่ผมไม่พอใจเมื่อเสียงของผมหายไปยิ่งกว่าช่วงเวลาคริสต์มาส   เพราะเรามีเพลงเพราะๆ หลายเพลงที่จะร้อง  เรามีเพลงที่น่าตื่นเต้นมากมาย   ปีหนึ่งในการรับใช้ของผมที่ผมต้องเก็บเสียงเอาไว้เทศนาและด้วยเหตุนี้ผมจึงต้องนั่งเงียบๆ เมื่อสมาชิกของเราร้องเพลงคริสต์มาสที่แสนไพเราะโดยไม่มีผมร่วมร้องด้วย   ผมรู้สึกอึดอัดใจเกินกว่าจะบรรยายได้ทีเดียว

แล้วเศคาริยห์จะรู้สึกอย่างไรที่ต้องเงียบอยู่ไม่ใช่แค่เพียงวันสองวันแต่มากกว่าเก้าเดือน   เขาควรเป็นผู้ที่เริ่มก้าวออกมาจากพระวิหารแล้วร้องสรรเสริญพระเจ้าด้วยเสียงอันดัง  แต่เขาทำได้แค่เพียงส่งภาษาใบ้สื่อสารกับมวลชนที่รออยู่ข้างนอก  พระเจ้าทรงให้ท่านไม่สามารถพูดได้เพราะความไม่เชื่อของท่าน

ตอนแรก ผู้ที่มานมัสการในพระวิหารแปลกใจในความช้าของท่านเพราะปกติการเผาเครื่องหอมบูชาใช้เวลาเพียงสั้นๆ เท่านั้น  แต่เศคาริยาห์ออกมาพร้อมกับอาการใบ้  เขาอ่านภาษาท่าทางของท่านและเข้าใจได้ว่าท่านเห็นนิมิตในพระวิหาร  แต่น่าเสียดายที่ท่านไม่สามารถบอกเขาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อท่านกลับบ้านไปหาเอลีซาเบธก็มีความเป็นจริงเดียวกันนี้  ท่านจะเฝ้าดูแผนการอัศจรรย์ของพระเจ้าที่ทรงเปิดเผย  ท่านจะเห็นความฝันที่มีร่วมกันกับภรรยาเป็นจริงและพบว่าตนเองไม่สามารถพูดอะไรได้เลยเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น

อธิษฐาน:  ข้าแต่พระบิดาในสวรรค์  ข้าพระองค์ขอสารภาพเกี่ยวกับความสงสัยและไม่เชื่อของข้าพระองค์  ขอทรงโปรดยกโทษให้ข้าพระองค์เพื่อองค์พระเยซู และขอทรงเติมข้าพระองค์ด้วยพระวิญญาณของพระองค์เพื่อให้ข้าพระองค์วางใจพระคำของพระองค์และสรรเสริญพระนามของพระองค์ตลอดไป  อธิษฐานในพระนามพระเยซู อาเมน

ลิขสิทธิ์: Lutheran Hour Ministries

Comments

comments

Updated: December 6, 2017 — 5:05 am
Journey into Light Thailand © 2016 Frontier Theme
ปิดโหมดสีเทา