ประจำวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2018 “ภาษาที่สละสลวย”

กิจการ 4:12 ในผู้อื่นความรอดไม่มีเลย ด้วยว่านามอื่นซึ่งให้เราทั้งหลายรอดได้ ไม่ทรงโปรดให้มีในท่ามกลางมนุษย์ทั่วใต้ฟ้า

ข้อสังเกตของศิษยาภิบาล อาจมีพ่อแม่บางคนที่ต้องการกลั่นกรองก่อนที่จะแบ่งปัน (และจบลงที่ความพยายามอธิบาย) แก่ลูกๆ ในขณะที่เนื้อหาเฝ้าเดี่ยวนี้ไม่เลวร้าย ไม่หยาบคายหรือรุนแรงแต่อย่างใด

เมื่อคุณต้องพูดบางอย่างแต่ไม่ต้องการพูดให้ฟังดูรุนแรงเกินไปคุณก็จะพยายามใช้ภาษาที่สละสลวย เช่น ถ้ามีบางคนตาย คุณสามารถพูดว่าเขาจากไป เขาเสีย เขาไม่อยู่แล้ว ปิดกิจการ กินดิน

บางคนเสียชีวิตในโรงพยาบาลใช่หรือไม่ คนนั้นมีประสบการณ์ของการเป็นคนไข้ในทางลบ ถ้าบางคนเสียชีวิตท่ามกลางฝูงชนก็ “เข้าข่ายตายด้วยการถูกถ่วงน้ำ” และถ้าการตายของเขาเนื่องมาจากคนสนิท (เผาอย่างมิตร) การตายของเขาเรียกว่า “ทำให้เสียชีวิตโดยไม่เจตนา”

บางครั้งเมื่อคุณไม่ต้องการทำให้เกิดความขุ่นเคืองก็ควรใช้ภาษาที่สละสลวย แต่บางครั้งภาษาที่สละสลวยสามารถเป็นเรื่องไร้สาระได้ คำแนะนำอย่างเป็นทางการที่ส่งจากสมาคมการแพทย์ประเทศอังกฤษถึงแพทย์ทั่วประเทศอังกฤษอยู่ในประเภทนี้

ในหนังสือจุลสารขนาด 14 หน้า แจ้งให้แพทย์ทราบว่าควรหยุดการอ้างถึงผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ว่าเป็น “ผู้ที่กำลังจะเป็นมารดา” แท้จริงจุลสารเล่มนี้แนะนำให้แพทย์ลบคำว่า “ผู้ที่กำลังจะเป็นมารดา” ออกจากสารบบศัพท์ของตน  คำศัพท์ใหม่ที่สนับสนุนให้ใช้คือ “บุคคลที่ตั้งครรภ์”

ถ้าคิดว่าคำแนะนำใหม่ไม่เป็นที่ขุ่นเคืองใจ ผมกลัวว่านั่นคงเป็นความคิดที่ผิด

มีผู้หญิงที่ตั้งครรภ์และเคยตั้งครรภ์จำนวนมากที่รู้สึกไม่พอใจเมื่อชื่อเรียกที่ได้มาโดยยากลำบากกำลังจะถูกลดความสำคัญลง เพื่อว่าอดีตผู้ชายจะได้ไม่รู้สึกขัดเคืองใจ มีผู้หญิงบางคนพูดว่า “การเป็นผู้หญิงและเป็นมารดานั้นมากกว่าการเลือกรูปแบบดำเนินชีวิต” แม้ว่าไม่มีใครในประเทศอังกฤษเคยถาม แต่ผมคิดว่าแทนที่จะสร้างความหงุดหงิดใจให้กับผู้หญิง 32 ล้านคน เขาควรจะคิดถึงชื่อเรียกใหม่สำหรับบางคนเช่น แม่ที่เป็นชาย เป็นต้น

ขณะที่ผมพูดไม่มีใครถามผม

ตอนนี้ประเด็นของการเฝ้าเดี่ยวนี้คือ คำพูดสละสลวยเป็นสิ่งที่ดีในบางครั้ง และไม่ดีในบางครั้ง แต่คุณเห็นว่าพระเจ้าทรงใช้คำพูดแบบนี้น้อยมาก ทั้งนี้ผมเชื่อว่าด้วยเหตุผลของพระเจ้าหลายประการด้วยกัน คือ

  1. วัตถุประสงค์เบื้องต้นของพระเจ้าในการพูดกับเราในพระคัมภีร์คือการช่วยเราให้รอด ไม่ใช่เพื่อทำให้เราพอใจ
  2. พระเจ้าทรงต้องการให้เรามั่นใจว่าสิ่งที่พระองค์ตรัสกับเราจะไม่เปิดช่องให้มีการตีความผิดไป
  3. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงต้องการให้เราเห็นความเลวทรามของการหลงหายของเรา และความยิ่งใหญ่ของพระคุณของพระองค์

นั่นจึงเป็นเหตุให้คุณได้ยินพระองค์ตรัสบางอย่างเช่น “ค่าจ้างของความบาปคือความตาย” (โรม 6:23) และ “ชีวิตที่ทำบาปจะต้องตาย” (ดูเอเสเคียล 18:20a) พระองค์ทรงต้องการให้เรารู้พระประสงค์ของพระองค์ที่ทรงมีต่อบุตรที่หลงหายของพระองค์ เมื่อพระองค์ตรัสเช่นนั้นพระองค์ทรงต้องการให้ทุกคนได้รับความรอดและรู้ความจริงของพระองค์ (ดู 1 ทิโมธี 2:4) พระองค์ทรงบอกเราถึงความหนักแน่นของความรักที่ทรงมีต่อเราเมื่อพระองค์ตรัสว่าพระองค์ทรงรักโลกมากจนได้ทรงประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์มาแทนที่เรา (ดู ยอห์น 3:16)  และเราต้องไม่สับสนเมื่อพระองค์ทรงบอกเราว่า “ในผู้อื่นความรอดไม่มีเลย ด้วยว่านามอื่นซึ่งให้เราทั้งหลายรอดได้ ไม่ทรงโปรดให้มีในท่ามกลางมนุษย์ทั่วใต้ฟ้า”

คุณจะสังเกตเห็นว่าไม่มีภาษาที่สละสลวยในข้อพระคัมภีร์เหล่านี้

อธิษฐาน: ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าที่รัก ข้าพระองค์ขอบพระคุณพระองค์ที่ทรงประณามความบาปแบบตรงไปตรงมาและทรงให้ความชัดเจนเท่ากันถึงวิธีการที่เราได้รับการช่วยให้รอด ขอพระองค์ทรงช่วยเราให้มีความชัดเจนด้วยขนาดที่เท่ากันในการสำแดงการขอบพระคุณของเรา อธิษฐานในพระนามพระเยซู อาเมน

ลิขสิทธิ์: Lutheran Hour Ministries

Comments

comments

Updated: February 14, 2018 — 4:36 am
Journey into Light Thailand © 2016 Frontier Theme
ปิดโหมดสีเทา