ธรรมชีวิตประจำวันที่ 8 เมษายน 2021 “ไม่เร่งรีบ”

ยอห์น 20:19-20, 24-29 ค่ำวันนั้นซึ่งเป็นวันอาทิตย์ เมื่อสาวกปิดประตูห้องที่พวกเขาอยู่แล้ว เพราะกลัวพวกยิว พระเยซูได้เสด็จเข้ามาประทับยืนอยู่ท่ามกลางเขาตรัสว่า “สันติสุขจงดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด” ครั้นพระองค์ตรัสอย่างนั้นแล้ว พระองค์ทรงให้เขาดูพระหัตถ์และสีข้างของพระองค์ เมื่อพวกสาวกเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้วก็มีความยินดี…ฝ่ายโธมัสที่เขาเรียกกันว่าแฝด ซึ่งเป็นสาวกคนหนึ่งในสิบสองคนนั้น ไม่ได้อยู่กับพวกเขาเมื่อพระเยซูเสด็จมา  สาวกอื่นๆ จึงบอกโธมัสว่า “เราได้เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว” แต่โธมัสตอบเขาเหล่านั้นว่า “ถ้าข้าไม่เห็นรอยตะปูที่พระหัตถ์ของพระองค์ และไม่ได้เอานิ้วของข้าแยงเข้าไปที่รอยตะปูนั้น และไม่ได้เอามือของข้าแยงเข้าไปที่สีข้างของพระองค์แล้ว ข้าจะไม่เชื่อเลย” ครั้นล่วงไปแปดวันแล้ว เหล่าสาวกของพระองค์อยู่ด้วยกันในบ้านนั้นอีก และโธมัสก็อยู่กับพวกเขาด้วย ประตูปิดแล้ว แต่พระเยซูเสด็จเข้ามาประทับยืนอยู่ท่ามกลางเขา และตรัสว่า “สันติสุขจงดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด”แล้วพระองค์ตรัสกับโธมัสว่า “จงยื่นนิ้วมาที่นี่และดูมือของเรา จงยื่นมือออกคลำที่สีข้างของเรา อย่าขาดความเชื่อเลย จงเชื่อเถิด” โธมัสทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ และพระเจ้าของข้าพระองค์” พระเยซูตรัสกับเขาว่า “เพราะท่านได้เห็นเราท่านจึงเชื่อหรือ ผู้ที่ไม่เห็นเราแต่เชื่อก็เป็นสุข”

เรื่องหนึ่งที่รบกวนข้าพเจ้ามากที่สุดเกี่ยวกับพระเจ้าคือ พระองค์ไม่ทรงรีบเร่ง เมื่อข้าพเจ้าอยู่ในยามวิกฤตก็ต้องการให้พระองค์ทรงละทุกอย่างแล้วมาช่วยข้าพเจ้าเดี๋ยวนี้  ข้าพเจ้ากลัว เจ็บปวด และต้องการความช่วยเหลือ ตอนนี้ พระเจ้าข้า  ไม่ใช่อีกหนึ่งสัปดาห์ หรือหนึ่งเดือน หรือหนึ่งปีนับจากนี้ไป

แต่ข้าพเจ้าไม่ได้บอกว่า พระเจ้าไม่เคยย้ำเตือนข้าพเจ้าเกี่ยวกับความเป็นพระองค์นะ ขอให้ดูเรื่องราวของโธมัส ในวันที่พระเยซูทรงคืนพระชนม์ โธมัสพลาดจากการพบพระองค์ เมื่อกลับมาสิ่งแรกที่ทุกคนบอกท่านคือ “พระเยซูทรงพระชนม์อยู่ เราพบกับพระองค์แล้ว นี่เป็นเรื่องจริง”

ตอนนี้โธมัสกำลังปรับตัวกับสถานการณ์ซึ่งทุกคนรอบๆ ตัวท่านกำลังตื่นเต้นและมีความสุข และท่านไม่สามารถทำให้ตัวเองเชื่อได้เลยกับสิ่งที่ได้ยิน ท่านยังอยู่ในอารมณ์ของเช้าวันศุกร์ และยังอารมณ์เสีย พร้อมกับพูดว่า “ถ้าข้าไม่เห็นรอยตะปูที่พระหัตถ์ของพระองค์ และไม่ได้เอานิ้วของข้าแยงเข้าไปที่รอยตะปูนั้น…ข้าจะไม่เชื่อเลย” ท่านอาจมีความกลัวด้วยเช่นกัน  เพื่อนๆ ของท่านเสียสติกันหรือเปล่า

ไม่ยากถ้าพระเยซูจะทรงปรากฎพระกายสักแวบหนึ่งและให้ความมั่นใจกับโธมัส แต่พระองค์ไม่ทรงทำเช่นนั้น พระองค์ทรงปล่อยให้โธมัสเคว้งคว้างอยู่กับความสงสัยนานถึงแปดวันทีเดียว ช่างเป็นความรู้สึกที่ยาวนานชั่วชีวิตเลย

ทำไมพระเจ้าทรงทำอย่างนี้ ทำไมทรงปล่อยให้เรากังวลเป็นเดือนๆ หรือปีๆ เกี่ยวกับปัญหาการงานและครอบครัว  ทำไมทรงปล่อยให้คนที่เรารักต้องเจ็บปวด เศร้าโศก และหวาดกลัว

พระเยซูไม่ทรงอธิบายถึงพระองค์เองตามเคย แต่พระองค์ทรงกลับมาในที่สุด แล้วโธมัสก็ได้รับการช่วยกู้ขึ้นมาจากสถานการณ์เลวร้ายของท่าน พระเยซูทรงมาหาเราด้วยเช่นกันตามตารางของพระองค์ ไม่ใช่ตามตารางของเรา พระองค์จะไม่ทรงละทิ้งเราตลอดไป และในระหว่างที่รอคอย พระองค์ทรงประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์มาช่วยเหลือเรา ช่วงเวลาที่ยากลำบากนั้นไม่สูญเปล่า แม้เราจะไม่เห็นคุณค่าจนกว่าเวลาจะผ่านพ้นไปแล้ว

แล้วเราจะทำอะไรในระหว่างที่กำลังลำบาก เราบ่น ร้องคร่ำครวญ อธิษฐาน ขอความเมตตา ซึ่งก็เป็นสิ่งปกติและไม่ผิดคาด แต่เราก็ไว้วางใจในพระเจ้าผู้ทรงช่วยเราให้รอด เพราะความรักและความซื่อสัตย์ของพระเยซูจารึกอยู่กับคนของพระองค์ทุกคน พระหัตถ์และพระบาทของพระองค์เป็นเครื่องหมายแห่งความรักของพระองค์ที่ทรงมีต่อเราตลอดไป

อธิษฐาน:  ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงช่วยข้าพระองค์ให้มีความอดทน เมื่อรู้สึกเหมือนพระองค์ทรงอยู่ห่างไกล หรือไม่ทรงรับฟัง อธิษฐานในพระนามพระเยซู อาเมน

คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:

  1. เมื่อไหร่ที่คุณรู้สึกว่าพระเจ้าทรงหายไป
  2. คุณทำอะไรในเวลาเช่นนั้น
  3. คุณยึดมั่นกับความเชื่อในพระเยซูของคุณอย่างไรระหว่างเวลาที่ยากลำบาก

© : Lutheran Hour Ministries

Updated: March 31, 2021 — 8:06 am
Journey into Light Thailand © 2016 Frontier Theme
ปิดโหมดสีเทา