มีสิ่งหนึ่งที่จะเกิดขึ้นกับมนุษย์ทุกคนไม่เว้นสักคนเดียว คือ มนุษย์ทุกคนต้องยืนอยู่ต่อหน้าพระเจ้าเพื่อรายงานการกระทำของตนเอง โดยไม่มีใครสามารถแก้ตัว โยนความผิด หรืออาศัยความชอบธรรมของผู้อื่นมาบังหน้าได้เลย ข้อความนี้เป็นคำเตือนสติให้เราหยุดการวิพากษ์วิจารณ์ สอดส่อง หรือพิพากษาชีวิตของพี่น้อง เพราะแต่ละคนมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบชีวิตและความเชื่อของตนต่อพระองค์โดยตรง การตระหนักถึงวันแห่งการพิพากษาจากพระเจ้า ให้เราเปลี่ยนแปลงท่าทีในการดำเนินชีวิตประจำวันของเรา ให้หันมาสำรวจจิตใจ คำพูด และการกระทำของตนเองมากกว่าจับผิดผู้อื่น

Continue reading