“ชีวิตที่ก้าวไกลใจต้องมั่นคง”

คนที่มีประสบการณ์กีฬามวย บอกว่านักมวยที่ขึ้นชกบนเวทีและประสบชัยชนะในการต่อสู้นั้น ต้องฉลาดในการวางแผนการชกมาเป็นอย่างดี พอถึงเวลาชกก็จะเดินชกไปตามแผนที่วางไว้ ส่วนนักมวยก็ต้องมีลีลาชั้นเชิงในการเข้าทำหรือเวลาถอยเพื่อการตั้งหลัก รอจังหวะที่จะเข้าทำต่อไป รู้จักทั้งหลบหลีกใช้สมองผสมผสานกับความแข็งแกร่ง หากเป็นไปตามที่กำหนดนี้ เขาก็จะชนะอย่างงดงามได้             ในการดำเนินชีวิตต้องมีการวางแผนชีวิตและเดินไปตามแผนที่เราวางไว้ เพื่อเดินหน้าสู้ชีวิตด้วยความมุ่งมั่นจนกว่าเราจะเป็นผู้ชนะในบั้นปลายได้ และในการเดินก้าวไปข้างหน้านั้นวิธีที่ดีที่สุดต้องเป็นคนที่กล้าก้าว จำไว้เสมอว่า ก้าวแรกของเรานั้นมีค่ามาก ตรงกับแนวคิดของคนจีนที่ว่า “เดินทางพันลี้ เริ่มต้นด้วยก้าวที่หนึ่ง”             เมื่อก้าวแรกสมหวังที่ตั้งใจเอาไว้แล้ว รวบรวมกำลังใหม่ด้วยกำลังกายกำลังใจที่พร้อมแล้ว ก็เริ่มเดินหน้าในก้าวที่สองต่อไปอย่างมั่นคง มองไปข้างหน้าด้วยเป้าหมายที่ชัดเจน ทุ่มเทสู้เต็มที่ทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อเหนื่อยก็พักเอาแรง เพื่อจะได้ถือโอกาสทบทวนการเดินทางที่ผ่านมา ครั้นพอหายเหนื่อยมีแรงก็ลุกขึ้นเดินหน้าต่อ ทำอย่างนี้จนกว่าจะบรรลุเส้นชัย             การก้าวเดินบนเส้นทางชีวิตนั้น…

Continue reading

“เสียสละบ้างเพื่อคนอื่น”

ในสังคมเรานั้นคนประเภทที่น่ารังเกียจและไม่น่าคบหาที่สุดคือ คนที่เห็นแก่ตัว คนประเภทนี้เขาจะนึกถึงแต่ผลประโยชน์ของตัวเองเป็นหลัก ไม่เคยคิดใส่ใจในความรู้สึกของคนอื่น และมีความคาดหวังว่าเขาจะได้เพียงฝ่ายเดียว โดยไม่คิดจะหยิบยื่นให้อะไรแก่ใครเลย คนประเภทนี้แม้จะพยายามทำทุกอย่างเพื่อตัวเองก็ตาม แต่เขาก็จะไม่มีความสุขเลยในชีวิต             เพราะความสุขที่แท้จริงในชีวิตนั้น ไม่ขึ้นอยู่กับการได้หรือมีทุกสิ่งทุกอย่าง ตรงกับพระคริสต์ธรรมคัมภีร์ที่ว่า “หากเราทำทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ต้องเสียชีวิตของตนเองจะได้ประโยชน์อะไร” (มัทธิว 16:26) ก็เหมือนกับคนที่เห็นแก่ตัวแม้จะมีทุกสิ่งทุกอย่างก็ตาม ชีวิตของเขาก็เหมือนกับตายแล้ว เพราะชีวิตที่ขาดการกระทำเพื่อคนอื่น ก็ไม่ต่างอะไรกับชีวิตที่ตายแล้ว การให้และเสียสละแบ่งปันเพื่อคนอื่นบ้างต่างหากที่จะทำให้เราเกิดความสุขได้ และยังจะทำให้เราได้รู้จักคำว่าคุณค่าของความเป็นมนุษย์อีกด้วย             ใครก็ตามที่ไม่รู้จักเสียสละเพื่อคนอื่น หรือแม้แต่คนที่เขารักเลยนั้นย่อมไม่มีวันที่จะพบกับความสุขได้ เพราะการที่ไม่ยอมเสียสละเพื่อคนอื่นบ้างเลยนั้นแสดงว่า เป็นคนที่ไม่มีกะจิตกะใจที่จะใส่ใจคนอื่น มันก็เหมือนกับว่าคนนั้นไม่มีความรักแท้อยู่ในหัวใจ ถ้าหากมีก็คงจะต้องแบ่งปันเสียสละให้คนอื่นบ้าง คนประเภทนี้คบยาก…

Continue reading

“อย่าถอยก่อนจะถึง”

ผมไปเจอข้อคิดนี้โดยบังเอิญ เขาเขียนไว้น่าสนใจครับ มีข้อความประโยคสั้นๆ “พอใกล้จะถึงฝั่งก็หยุดเสียดื้อๆ หากใครไม่ท้อ ขอจงสู้ต่อไป”             คนที่เป็นนักสู้ชีวิตมากมาย คงเคยผ่านประสบการณ์ดังกล่าวนี้มาแล้วทั้งนั้น แต่อยู่ๆ มีบางคนทุ่มเทชีวิตทั้งแรงกายและแรงใจเพื่อทำงานบางอย่าง และก็กำลังไปได้ดีแต่อยู่ๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหมดแรงเอาดื้อๆ มาตกม้าตายเอาตอนที่กำลังจะถึงฝั่งอยู่พอดี             ถ้าเป็นอย่างนี้น่าเสียดายครับ เสียดายเวลาที่ได้ทุ่มเทเต็มที่ เสียเงินเสียแรงกายใจที่ได้ทำงานนั้นๆ จนหมดสิ้น ไปไม่ถึงฝั่งทุกอย่างจึงสูญเปล่า หากจะต้องเริ่มต้นใหม่ก็ต้องย้อนกลับไปนับหนึ่งใหม่อีก แต่ถ้าหากเราหยุดในตอนที่ยังห่างไกลจากฝั่งก็ยังพอที่จะทำใจได้ แต่นี่มันใกล้ฝั่งแค่มือเอื้อมเท่านั้นเอง เสียดายที่ความเป็นจริงความสำเร็จอยู่เพียงแค่คว้ามือถึงเท่านั้น             หากจะพูดไปก็คงจะเหมือนกับนักว่ายน้ำคนหนึ่งกำลังว่ายเต็มกำลัง กองเชียร์ก็เชียร์กันสนั่นว่ายผ่านไปหลายรอบ พอถึงรอบสุดท้ายเหลือแค่ครึ่งสระก็จะเข้าสู่เส้นชัยกลับหมดแรงเอาดื้อๆ สาเหตุก็เพราะขาดลูกฮึดเลยหยุดไปดื้อๆ ยังงั้นแหละ…

Continue reading

“อย่าได้มองข้ามเรื่องเล็กๆ”

อย่าได้มองข้ามเรื่องเล็กๆ เป็นอันขาด เรื่องที่เราเห็นว่ามันเป็นเรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่มามากต่อมากแล้ว เราได้ยินประโยคที่ว่า น้ำผึ้งหยดเดียวมาแล้วก็คงจะให้เราได้รับบทเรียนเป็นอย่างดีว่าจากเรื่องเล็กๆ ที่เราคิดว่าไม่สำคัญนั้นมันกลับส่งผลกระทบบานปลายได้ในทุกเรื่องเหมือนกัน หรือแม้แต่ไม้ขีดก้านเดียวเล็กๆ  ก็สามารถเผาผลาญบ้านเรือนนับร้อยได้เช่นกัน             บางครั้งเรื่องเล็กๆ ที่เรามองข้ามเพราะไม่อยากเสียเวลาใส่ใจหรือคิดให้เปลืองสมอง แต่ที่ไหนได้มันกลับสร้างปัญหาให้ปวดเศียรเวียนเกล้าของใครต่อใครมาแล้วทั้งนั้น             แม้จะเป็นเรื่องเล็กๆ ถ้าเราไม่มองข้ามและให้ความสำคัญบ้าง อย่างน้อยก็เป็นการป้องกันไม่ให้เรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่ และยังเป็นความรอบคอบไม่ประมาทอีกด้วย อย่างน้อยก็ทำให้เราสบายใจไม่ต้องคิดกังวลว่าจะมีอะไรมาทำให้เกิดความยุ่งยากในภายหลัง ที่สำคัญจะเป็นการตัดไฟแต่ต้นลมอีกด้วย             ถ้าหากเราไม่มองข้ามเรื่องเล็กๆ โดยถือว่าทุกเรื่องราวทุกเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตล้วนแล้วแต่มีความสำคัญทั้งนั้น หากแต่บางเรื่องอาจจะสำคัญมากหรือน้อยเท่านั้นที่ต่างกัน แล้วก็จัดการหรือแก้ไขไปตามลำดับความสำคัญของแต่ละเรื่องแล้ว เราจะได้ไม่ต้องมาลำบากใจอย่างที่เป็นอยู่ในวันนี้             อย่าลืมว่าบางครั้งเรื่องเล็กๆ ที่เรามองข้ามและปล่อยค้างไว้โดยไม่ได้สนใจนั้นพอสะสมไว้มากๆ หรือนานๆ มันก็อาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้ไม่ยาก…

Continue reading

“อยู่อย่างสบายใจ”

“เหตุฉะนั้นอย่ากระวนกระวายว่า จะเอาอะไรกิน หรือจะเอาอะไรดื่ม หรือจะเอาอะไรนุ่งห่ม เพราะว่าพวกต่างชาติแสวงหาสิ่งของทั้งปวงนี้ แต่ว่าพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์ทรงทราบแล้วว่า ท่านต้องการสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ แต่ท่านทั้งหลายจงแสวงหาแผ่นดินของพระเจ้า และความชอบธรรมของพระองค์ก่อน แล้วพระองค์จะทรงเพิ่มเติมสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ให้” (มัทธิว 6:31-33)             คนเรามีชีวิตอยู่ด้วยความไม่สุขใจอย่างที่เป็นอยู่ในวันนี้ ก็เพราะความวิตกกังวลสารพัดที่รุมเร้ากัดกร่อนความสุขที่มีอยู่น้อยนิดไปจนหมด จนเหลือแต่ความวิตกกังวลอย่างที่เป็นอยู่ในวันนี้ แล้วเราจะอยู่อย่างสบายใจได้อย่างไร?             พระวจนะธรรมที่ผมนำมาฝากในวันนี้คือ คำตอบของพระเยซูคริสต์ ที่ทรงชี้ทางออกให้แก่เราทุกคน ความกระวนกระวายในเรื่องสารพัดที่จะต้องแบกในแต่ละวันคือตัวปัญหาที่ทำให้เราขาดความสงบสุข ดังนั้น ถ้าเราอยากอยู่อย่างสงบสบายใจไร้ความกังวลทั้งหลาย ให้เรามาหาพระเจ้าแล้วมอบภาระทั้งหมดที่คอยรบกวนเราอยู่ไว้กับพระเจ้า แล้วพระองค์จะทรงปลดเปลื้องภาระทั้งหลายออกจากบ่าของเรา ต่อจากนั้นความสงบสุขก็จะเกิดขึ้นกับเรา เหมือนข้อคิดที่เราฝากไว้ทุกวันว่า “บรรดาผู้ลำบากเหน็ดเหนื่อยจงมาหาเรา และเราจะให้ท่านทั้งหลายหายเหนื่อยเป็นสุข”…

Continue reading