Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

ลูกา 23:34ข-35ก – เขาก็เอาฉลองพระองค์ จับฉลากแบ่งปันกัน คนทั้งปวงก็ยืนมองดู เมื่อคนเราเสียชีวิต มักจะมีคนทำหน้าที่จัดการทรัพย์สินของผู้ตาย พวกเขาจะปฏิบัติตามคำสั่งในพินัยกรรมของผู้เสียชีวิต (หากมี) และจะดูแลให้ทายาทได้รับสิ่งที่เคยเป็นของผู้เสียชีวิตอย่างครบถ้วน มรดกของพระเยซูนั้นเรียบง่ายมาก ไม่มีสิ่งใดให้แบ่งนอกจากเสื้อผ้าที่พระองค์ทรงสวมใส่คือ เสื้อคลุม เสื้อตัวใน ผ้าคาดเอว รองเท้า และอาจจะมีผ้าคลุมศีรษะด้วย แค่นั้นเอง ทหารเป็นผู้จัดการเรื่องมรดกของพระองค์ โดยเล่นการพนันกันที่ฐานไม้กางเขนของพระองค์ แต่กระนั้น พระเยซูยังทรงทิ้งสิ่งดีงามอื่นๆ ไว้แบ่งปันแก่ทายาทของพระองค์ด้วย แม้ว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการมรดกของพระองค์ก็ตาม พระเยซูทรงมอบการอภัยบาปให้แก่เรา ความอับอายและความรู้สึกผิดทั้งหมดของเราถูกชำระล้างไปตลอดกาล พระองค์ทรงมอบสันติสุขกับพระเจ้าแก่เรา รวมถึงสถานที่ในครอบครัวของพระเจ้าในฐานะบุตรของพระองค์ตลอดไป พระองค์ทรงมอบการเยียวยาจากความแตกสลายทั้งหมดที่ความชั่วร้ายนำมาสู่ชีวิตของเรา…

Continue reading

ลูกา 23:32-34ก – มีอีกสองคนที่เป็นผู้ร้ายซึ่งเขาได้พามาจะฆ่าเสียพร้อมกับพระองค์ เมื่อมาถึงตำบลหนึ่งที่เรียกว่ากระโหลกศีรษะ เขาจึงตรึงพระองค์ไว้ที่กางเขนที่นั่นพร้อมกับผู้ร้ายสองคนนั้น ข้างขวาคนหนึ่งข้างซ้ายคนหนึ่ง ฝ่ายพระเยซูจึงทรงอธิษฐานว่า “โอพระบิดาเจ้าข้า ขอโปรดอภัยโทษเขาเพราะว่า เขาไม่รู้ว่า เขาทำอะไร” พวกเขาจัดวางอาชญากรสองคนไว้ข้างละคนของพระเยซู เมื่อพิจารณาจากข้อความที่กล่าวถึงพระเยซูว่าเป็นกษัตริย์ของชาวยิวแล้ว ข้าพเจ้าคิดว่าพวกเขาพยายามทำให้ภาพนี้ดูเหมือนราชสำนัก พระเยซูทรงอยู่ในตำแหน่งที่สำคัญที่สุด โดยมีข้าราชบริพารอยู่สองข้าง และผู้คนที่มาดูพระองค์ก็จะรับบทบาทเป็นผู้ที่มาเข้าเฝ้าพระที่นั่งของกษัตริย์ มาเพื่อแสดงความเคารพหรือเพื่อขอพร แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องตลกที่แย่มาก เป็นอีกวิธีหนึ่งในการดูหมิ่นพระเยซู และอาจมีความรู้สึกต่อต้านชาวยิวอยู่ด้วย ซึ่งไม่น่าแปลกใจเลยที่มาจากทหารโรมัน แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ แท้จริงแล้วพวกเขาได้สร้างห้องบัลลังก์ที่แท้จริงขึ้นมา ซึ่งเป็นที่ที่พระเยซูทรงครองราชย์เป็นพระราชาและพระผู้ช่วยให้รอดของเรา คุณลองนึกภาพพระเยซูทรงมีไม้กางเขนเป็นที่ประทับ มงกุฎของพระองค์เป็นหนาม และข้าราชบริพารของพระองค์เป็นโจร พระองค์ทรงมีตะปูตอกทะลุพระหัตถ์แทนที่จะเป็นคทา…

Continue reading

มัทธิว 27:33-35 – เมื่อมาถึงตำบลหนึ่งที่เรียกว่ากลโกธา แปลว่าที่กะโหลกศีรษะ เขาเอาเหล้าองุ่นเปรี้ยวระคนกับของขมมาถวายพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงชิมก็ไม่เสวย ครั้นตรึงพระองค์ที่กางเขนแล้ว เขาก็เอาฉลองพระองค์มาจับฉลากแบ่งปันกัน พระเยซูไม่ทรงดื่มเหล้าองุ่นที่ผสมน้ำดี ซึ่งเป็นยาระงับประสาทและยาแก้ปวด ซึ่งน่าจะใช้เพื่อให้ทหารตรึงพระองค์บนไม้กางเขนได้ง่ายขึ้น แต่ดูเหมือนว่าพระเยซูทรงต้องการผ่านความทุกข์ทรมานด้วยสติสัมปชัญญะที่แจ่มใส ดังนั้น พระองค์จึงปฏิเสธที่จะดื่ม เพราะอะไร เพราะพระเยซูทรงกำลังทำให้งานของพระองค์สำเร็จลุล่วงเพื่อเรา งานที่จะนำเราทุกคนออกจากความเป็นทาสทางวิญญาณของบาป ความตาย และความชั่วร้าย พระองค์จะไม่ทรงยอมให้สิ่งใดผิดพลาด หากนั่นหมายถึงความเจ็บปวดที่มากขึ้นสำหรับพระองค์ พระองค์ก็ทรงเต็มใจ เราสามารถมองเห็นเหตุผลอีกประการหนึ่งได้ พระเยซูยังคงทรงดูแลผู้คนรอบข้างพระองค์อยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นเหล่าสาวกจำนวนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ไม้กางเขน อาชญากรที่อยู่สองข้างๆ ซึ่งมีโอกาสสุดท้ายที่จะเชื่อในพระองค์ก่อนเขาตาย และแม้กระทั่งเหล่าทหารเองซึ่งไม่รู้เลยว่าคนที่พวกเขาเพิ่งตรึงกางเขนนั้นเป็นใคร…

Continue reading

ลูกา 23:27-31 – มีคนเป็นอันมากตามพระองค์ไป ทั้งพวกผู้หญิงที่พิลาปและคร่ำครวญเพราะพระองค์ พระเยซูจึงหันพระพักตร์มาทางเขาตรัสว่า “ธิดาเยรูซาเล็มเอ๋ย อย่าร้องไห้สงสารเราเลย แต่จงร้องไห้สงสารตนเอง และสงสารลูกทั้งหลายของตนเถิด ด้วยว่า ดูเถิด จะมีเวลาหนึ่งที่เขาทั้งหลายจะว่า ‘ผู้หญิงเหล่านั้นที่เป็นหมันและครรภ์ที่มิได้ปฏิสนธิ และหัวนมที่มิได้ให้ดูดเลย ก็เป็นสุข’ คราวนั้นเขาจะเริ่มว่าแก่ภูเขาทั้งหลายว่า ‘จงพังลงทับเรา’ และแก่เนินเขาว่า ‘จงคลุมเราไว้’ เพราะว่าถ้าเขาทำอย่างนี้เมื่อไม้สด อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อไม้แห้งแล้วเล่า” ข้าพเจ้ารู้สึกทึ่งที่พระเยซูยังทรงคิดถึงความทุกข์ของผู้อื่นได้ แม้กระทั่งระหว่างทางไปสู่ไม้กางเขน พระองค์ทรงเห็นหญิงเหล่านั้นร้องไห้เพื่อพระองค์ และพระองค์ทรงเป็นห่วงพวกเธอ พระเยซูทรงทราบว่าประมาณ 40 ปีหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์ เมืองเยรูซาเล็มจะตกอยู่ภายใต้การยึดครองของทหารโรมัน…

Continue reading

ลูกา 23:26 – เมื่อเขาพาพระองค์ออกไป เขาเกณฑ์ซีโมนชาวไซรีนที่มาจากบ้านนอก แล้วเอากางเขนวางบนเขาให้แบกตามพระเยซูไป พระเยซูทรงอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่มากหลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ พระองค์ไม่ได้ทรงนอนเลยตั้งแต่คืนวันพุธ และไม่ได้ทรงทานอาหารเลยตั้งแต่มื้ออาหารปัสกาในวันพฤหัสบดี ไม่มีบันทึกว่ามีใครให้พระองค์ทรงดื่มน้ำเลย ตรงกันข้าม พระองค์ทรงถูกทุบตี ตบตี ถูกถ่มน้ำลายใส่ ถูกลากไปมา และถูกเฆี่ยนตีเกือบตาย พระองค์ทรงเสียเลือดไปมาก และยังมีเรื่องที่เลวร้ายกว่านั้นอีก พระเยซูต้องทรงแบกไม้กางเขนหนักๆ ไปยังสถานที่ประหาร คือที่กลโกธา แต่พระองค์ไม่ทรงสามารถทำได้ด้วยกำลังกายของพระองค์ ทหารรู้ว่าพวกเขาจะเดือดร้อนแน่หากพระองค์ทรงตายก่อนถูกตรึงกางเขน ดังนั้น พวกเขาจึงคว้าตัวคนข้างทางคนหนึ่งมา นั่นคือซีโมนแห่งไซรีน ซีโมนคงรู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก เขาต้องแบกไม้กางเขนเหมือนอาชญากรทั่วไปหรือ แต่ชาวโรมันมีสิทธิ์ตามกฎหมายที่จะบังคับให้เขาทำเช่นนั้น และเขาก็ทำ…

Continue reading