Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

มัทธิว 14:13-21 – เมื่อพระเยซูได้ทรงทราบแล้วจึงลงเรือเสด็จไปจากที่นั่น ไปยังที่เปลี่ยวแต่ลำพังพระองค์ เมื่อประชาชนทั้งปวงทราบ เขาก็ออกจากเมืองต่าง ๆ เดินตามพระองค์ไป ครั้นพระเยซูเสด็จขึ้นจากเรือแล้ว ก็ทรงเห็นประชาชนหมู่ใหญ่ พระองค์ทรงสงสารเขาจึงได้ทรงรักษาคนป่วยของเขาให้หาย ครั้นเวลาเย็นแล้วพวกสาวกมาทูลพระองค์ว่า “ที่นี่กันดารอาหารนัก และบัดนี้ก็เย็นลงมากแล้ว ขอพระองค์ทรงให้ประชาชนไปเสียเถิด เพื่อเขาจะได้ไปซื้ออาหารรับประทานตามหมู่บ้าน” ฝ่ายพระเยซูตรัสกับพวกสาวกว่า “เขาไม่จำเป็นต้องไปจากที่นี่ พวกท่านจงเลี้ยงเขาเถิด” พวกสาวกจึงทูลพระองค์ว่า “ที่นี่พวกข้าพระองค์มีแต่ขนมปังเพียงห้าก้อนกับปลาสองตัวเท่านั้น” พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า “เอาอาหารนั้นมาให้เราเถิด” แล้วพระองค์ทรงสั่งให้คนเหล่านั้นนั่งลงที่หญ้า เมื่อทรงรับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัวนั้นแล้วก็แหงนพระพักตร์ดูฟ้าสวรรค์ ถวายคำสาธุการ และหักส่งให้เหล่าสาวก เหล่าสาวกก็แจกให้คนทั้งปวง เขาได้กินอิ่มทุกคน…

Continue reading

โรม 9:1-5 – [เปาโลกล่าว] “ข้าพเจ้าพูดความจริงในพระคริสต์ ข้าพเจ้าไม่ได้มุสา ใจสำนึกผิดชอบของข้าพเจ้าเป็นพยานฝ่ายข้าพเจ้าโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ว่า ข้าพเจ้ามีความทุกข์หนักและความเจ็บร้อนในใจเสมอมิได้ขาด เพราะถ้าเป็นประโยชน์ข้าพเจ้าปรารถนาจะให้ข้าพเจ้าเองถูกสาป และถูกตัดขาดจากพระคริสต์เพราะเห็นแก่พี่น้องของข้าพเจ้า คือญาติของข้าพเจ้าตามเชื้อชาติ พวกเขาเป็นคนอิสราเอล ได้รับการทรงให้เป็นบุตรของพระเจ้า และพระสิริของพระเจ้าปรากฏแก่เขา และเขาได้รับบรรดาพันธสัญญาและการทรงประทานธรรมบัญญัติ และพิธีนมัสการพระเจ้าและพระสัญญา ทั้งอัครปิตาก็เป็นของเขาด้วย และพระคริสต์ก็ได้ทรงถือกำเนิดเป็นมนุษย์ในเชื้อชาติของเขา สาธุการแด่พระเจ้าผู้เป็นใหญ่เหนือสารพัดเป็นนิตย์ อาเมน” ข้าพเจ้าเดาว่าคุณคงมีคนที่คุณรักซึ่งยังไม่ได้เชื่อในพระเยซู และเช่นเดียวกับเปาโล คุณรู้สึกโศกเศร้าแทนคนคนนั้น เพราะคุณอยากให้เขาได้รับในสิ่งที่คุณมีอยู่ คุณมีสิ่งใดบ้าง อย่างแรกเลยคือ ความรัก ความชื่นชมยินดี และสันติสุขที่มีร่วมกับพระเจ้า ซึ่งพระเยซูทรงประทานให้เราเป็นของขวัญโดยไม่คิดมูลค่า…

Continue reading

อิสยาห์ 55:1-5 – “เชิญทุกคนที่กระหายจงมาถึงน้ำ และผู้ที่ไม่มีเงินมาซื้อกินเถิด มาซื้อเหล้าองุ่นและน้ำนมเถิดโดยไม่ต้องเสียเงินเสียค่า ทำไมเจ้าจึงใช้เงินของเจ้าเพื่อของซึ่งไม่ใช่อาหารและใช้ทรัพยากรซื้อสิ่งซึ่งมิให้อิ่มใจ จงเอาใจใส่ฟังเรา และรับประทานของดี และให้ตัวปีติยินดีในไขมัน เอียงหูของเจ้า และมาหาเรา จงฟัง เพื่อจิตวิญญาณของเจ้าจะมีชีวิต และเราจะทำพันธสัญญานิรันดร์กับเจ้า อนุสนธิ์ความรักอันมั่นคงแน่นอนของเราต่อดาวิด ดูเถิด เรากระทำให้ท่านเป็นพยานต่อชนชาติทั้งหลายเป็นหัวหน้าและเป็นผู้บัญชาการเพื่อชนชาติทั้งปวง ดูเถิด เจ้าจะร้องเรียกประชาชาติซึ่งเจ้าไม่รู้จัก และประชาชาติซึ่งไม่รู้จักเจ้าจะวิ่งมาหาเจ้า เหตุด้วยพระเจ้าของเจ้า และเพราะองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล เพราะพระองค์ทรงให้เจ้าได้รับเกียรติ” ข้าพเจ้าชอบข้อพระคัมภีร์ตอนนี้มาก เป็นตอนที่ถัดจากอิสยาห์บทที่ 53 ไม่มากนัก ซึ่งบทนั้นได้บรรยายถึงพระเยซูและทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำรวมถึงความทุกข์ทรมานที่พระองค์ทรงรับไว้เพื่อเรา ทั้งเรื่องที่พระองค์สิ้นพระชนม์และทรงคืนพระชนม์…

Continue reading

สดุดี136:3-6 – จงโมทนาขอบพระคุณถวายแด่พระองค์ผู้เป็นเจ้าเหนือเจ้าทั้งหลาย เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ ถวายแด่พระองค์ผู้ทรงกระทำการมหัศจรรย์ทั้งหลายแต่องค์เดียว เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ ถวายแด่พระองค์ ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ด้วยความเข้าใจ เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ ถวายแด่พระองค์ผู้ทรงกางแผ่นดินโลกออกเหนือน้ำทั้งหลาย เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ หลายคนเรียกตนเองว่าเป็นพวกอเทวนิยม (atheist) คือผู้ที่เชื่อว่าไม่มีพระเจ้า ส่วนบางคนอ้างว่าเป็นพวกอไญยนิยม (agnostic) โดยยอมรับว่าพระเจ้าอาจมีอยู่จริง แต่ก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้อย่างแน่ชัด ทว่าแม้บุคคลเหล่านี้จะปฏิเสธความรู้นั้นอย่างเปิดเผย แต่ลึก ๆ ในใจพวกเขากลับรู้ดีว่ามีพระเจ้าผู้ทรงสร้างสรรพสิ่ง “เหตุว่าเท่าที่จะรู้จักพระเจ้าได้ก็แจ้งอยู่กับใจเขาทั้งหลาย เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงโปรดสำแดงแก่เขาแล้ว” (โรม 1:19) ดังที่บทเพลงสดุดีได้กล่าวไว้ว่า ด้วยความเข้าใจของพระองค์ พระเจ้าทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกออกเหนือผืนน้ำ ทั้งนี้ฤทธานุภาพและพระสิริอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าล้วนปรากฏชัดผ่านความมหัศจรรย์แห่งการทรงสร้างของพระองค์…

Continue reading

“องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดระเบียบชีวิตของข้าฯ ใครเล่าจะทำลายพระราชกิจของพระองค์ได้ ในเวลาอันเหมาะสมของพระองค์ พระองค์ทรงเปลี่ยนความโศกเศร้าให้เป็นความชื่นชมยินดี ดังนั้น ขอให้ข้าฯ สงบนิ่ง ให้ร่างกาย วิญญาณ และจิตใจของข้าฯ รับเอามรดกแห่งการดูแลอันอ่อนโยนของพระองค์ตามพระประสงค์ของพระองค์” “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดระเบียบชีวิตของข้าฯ” พ่อแม่จัดระเบียบชีวิตของลูก ๆ ของตนอย่างพิถีพิถันเพื่อทำให้เขาปลอดภัย และสอนเขาให้รู้จักเลือกสิ่งต่าง ๆ อย่างฉลาด เมื่อเด็กเติบโตขึ้น เขาเรียนรู้ที่จะตัดสินใจเรื่องง่าย ๆ ด้วยตนเองโดยยังคงอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของผู้ใหญ่แม้ว่าวัยรุ่นที่ชอบต่อต้านอาจไม่พอใจกับการชี้แนะดังกล่าวนักก็ตาม บทเพลงของเราอธิบายถึงแหล่งของการชี้แนะที่สำคัญยิ่งกว่านั้น นั่นคือ พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเฝ้าดูเราในขณะที่เรารับ “การดูแลอันอ่อนโยนของพระองค์ตามพระประสงค์ของพระองค์” เราพบความอุ่นใจจากการทรงดูแลเอาใจใส่ของพระผู้เป็นเจ้าของเรา ด้วยความอัศจรรย์ใจและการสรรเสริญ เรารู้ดีว่าพระองค์ทรงทราบถึงวันเวลาของเราก่อนที่เราจะมีชีวิตอยู่เสียด้วยซ้ำไป “วันทั้งหลายทุก…

Continue reading