ธรรมชีวิตประจำวันจันทร์ที่ 23 มีนาคม 2026 “ผู้ดูแล”

มัทธิว 27:33-35 – เมื่อมาถึงตำบลหนึ่งที่เรียกว่ากลโกธา แปลว่าที่กะโหลกศีรษะ เขาเอาเหล้าองุ่นเปรี้ยวระคนกับของขมมาถวายพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงชิมก็ไม่เสวย ครั้นตรึงพระองค์ที่กางเขนแล้ว เขาก็เอาฉลองพระองค์มาจับฉลากแบ่งปันกัน พระเยซูไม่ทรงดื่มเหล้าองุ่นที่ผสมน้ำดี ซึ่งเป็นยาระงับประสาทและยาแก้ปวด ซึ่งน่าจะใช้เพื่อให้ทหารตรึงพระองค์บนไม้กางเขนได้ง่ายขึ้น แต่ดูเหมือนว่าพระเยซูทรงต้องการผ่านความทุกข์ทรมานด้วยสติสัมปชัญญะที่แจ่มใส ดังนั้น พระองค์จึงปฏิเสธที่จะดื่ม เพราะอะไร เพราะพระเยซูทรงกำลังทำให้งานของพระองค์สำเร็จลุล่วงเพื่อเรา งานที่จะนำเราทุกคนออกจากความเป็นทาสทางวิญญาณของบาป ความตาย และความชั่วร้าย พระองค์จะไม่ทรงยอมให้สิ่งใดผิดพลาด หากนั่นหมายถึงความเจ็บปวดที่มากขึ้นสำหรับพระองค์ พระองค์ก็ทรงเต็มใจ เราสามารถมองเห็นเหตุผลอีกประการหนึ่งได้ พระเยซูยังคงทรงดูแลผู้คนรอบข้างพระองค์อยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นเหล่าสาวกจำนวนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ไม้กางเขน อาชญากรที่อยู่สองข้างๆ ซึ่งมีโอกาสสุดท้ายที่จะเชื่อในพระองค์ก่อนเขาตาย และแม้กระทั่งเหล่าทหารเองซึ่งไม่รู้เลยว่าคนที่พวกเขาเพิ่งตรึงกางเขนนั้นเป็นใคร…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันอาทิตย์ที่ 22 มีนาคม 2026 “ทรงเป็นห่วง”

ลูกา 23:27-31 – มีคนเป็นอันมากตามพระองค์ไป ทั้งพวกผู้หญิงที่พิลาปและคร่ำครวญเพราะพระองค์ พระเยซูจึงหันพระพักตร์มาทางเขาตรัสว่า “ธิดาเยรูซาเล็มเอ๋ย อย่าร้องไห้สงสารเราเลย แต่จงร้องไห้สงสารตนเอง และสงสารลูกทั้งหลายของตนเถิด ด้วยว่า ดูเถิด จะมีเวลาหนึ่งที่เขาทั้งหลายจะว่า ‘ผู้หญิงเหล่านั้นที่เป็นหมันและครรภ์ที่มิได้ปฏิสนธิ และหัวนมที่มิได้ให้ดูดเลย ก็เป็นสุข’ คราวนั้นเขาจะเริ่มว่าแก่ภูเขาทั้งหลายว่า ‘จงพังลงทับเรา’ และแก่เนินเขาว่า ‘จงคลุมเราไว้’ เพราะว่าถ้าเขาทำอย่างนี้เมื่อไม้สด อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อไม้แห้งแล้วเล่า” ข้าพเจ้ารู้สึกทึ่งที่พระเยซูยังทรงคิดถึงความทุกข์ของผู้อื่นได้ แม้กระทั่งระหว่างทางไปสู่ไม้กางเขน พระองค์ทรงเห็นหญิงเหล่านั้นร้องไห้เพื่อพระองค์ และพระองค์ทรงเป็นห่วงพวกเธอ พระเยซูทรงทราบว่าประมาณ 40 ปีหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์ เมืองเยรูซาเล็มจะตกอยู่ภายใต้การยึดครองของทหารโรมัน…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันเสาร์ที่ 21 มีนาคม 2026 “การแบกรับอีกภาระหนึ่ง”

ลูกา 23:26 – เมื่อเขาพาพระองค์ออกไป เขาเกณฑ์ซีโมนชาวไซรีนที่มาจากบ้านนอก แล้วเอากางเขนวางบนเขาให้แบกตามพระเยซูไป พระเยซูทรงอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่มากหลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ พระองค์ไม่ได้ทรงนอนเลยตั้งแต่คืนวันพุธ และไม่ได้ทรงทานอาหารเลยตั้งแต่มื้ออาหารปัสกาในวันพฤหัสบดี ไม่มีบันทึกว่ามีใครให้พระองค์ทรงดื่มน้ำเลย ตรงกันข้าม พระองค์ทรงถูกทุบตี ตบตี ถูกถ่มน้ำลายใส่ ถูกลากไปมา และถูกเฆี่ยนตีเกือบตาย พระองค์ทรงเสียเลือดไปมาก และยังมีเรื่องที่เลวร้ายกว่านั้นอีก พระเยซูต้องทรงแบกไม้กางเขนหนักๆ ไปยังสถานที่ประหาร คือที่กลโกธา แต่พระองค์ไม่ทรงสามารถทำได้ด้วยกำลังกายของพระองค์ ทหารรู้ว่าพวกเขาจะเดือดร้อนแน่หากพระองค์ทรงตายก่อนถูกตรึงกางเขน ดังนั้น พวกเขาจึงคว้าตัวคนข้างทางคนหนึ่งมา นั่นคือซีโมนแห่งไซรีน ซีโมนคงรู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก เขาต้องแบกไม้กางเขนเหมือนอาชญากรทั่วไปหรือ แต่ชาวโรมันมีสิทธิ์ตามกฎหมายที่จะบังคับให้เขาทำเช่นนั้น และเขาก็ทำ…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันศุกร์ที่ 20 มีนาคม 2026 “ความอดทน”

มัทธิว 27:27-31 – พวกทหารของเจ้าเมืองจึงพาพระเยซูไปไว้ในศาลาปรีโทเรียม แล้วก็รวมทหารทั้งกองไว้ข้างหน้าพระองค์ และเปลื้องฉลองพระองค์ออก เอาเสื้อสีแดงเข้มมาสวมพระองค์ เอาหนามสานเป็นมงกุฎสวมพระเศียรพระองค์ แล้วเอาไม้อ้อให้ถือไว้ในพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์ และได้คุกเข่าลงต่อพระพักตร์พระองค์เยาะเย้ยว่า “กษัตริย์ของพวกยิวเจ้าข้า ขอทรงพระเจริญ” แล้วก็ถ่มน้ำลายรด และเอาไม้อ้อนั้นตีพระเศียรพระองค์ เมื่อเยาะเย้ยพระองค์แล้วเขาถอดเสื้อนั้นออก แล้วเอาฉลองพระองค์สวมให้ และนำพระองค์ออกไป เพื่อจะตรึงเสียที่กางเขน มันคงน่ากลัวมาก ลองนึกภาพชาย 600 คน ได้รับอนุญาตให้ทำร้ายพระเยซูอย่างสาหัสตราบใดที่พระองค์ยังทรงมีชีวิตอยู่จนถึงไม้กางเขน และนั่นก็หมายความว่า พวกเขาทำอะไรได้มากมาย ทั้งเยาะเย้ย ถอดเสื้อผ้า และถ่มน้ำลาย ใส่หนามครอบศีรษะ ตีพระองค์ด้วยไม้…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันพฤหัสบดีที่ 19 มีนาคม 2026 “แสดงละครและความเป็นจริง”

มัทธิว 27:24-26 – เมื่อปีลาตเห็นว่าไม่ได้การ มีแต่จะเกิดวุ่นวายขึ้นก็เอาน้ำล้างมือต่อหน้าหมู่ชน แล้วว่า “เราไม่มีผิดด้วยเรื่องความตายของคนนี้ เจ้ารับธุระเอาเองเถิด” บรรดาหมู่ชนเรียนว่า “ให้ความผิดด้วยเรื่องความตายของเขาตกอยู่แก่เรา ทั้งบุตรของเราด้วย” ท่านจึงปล่อยบารับบัสให้เขา และเมื่อให้โบยตีพระเยซูแล้วก็มอบให้ตรึงไว้ที่กางเขน ปีลาตกำลังแสดงละครโดยการล้างมือจากเลือดของพระเยซูอย่างแท้จริง เขาพยายามที่จะแยกตัวเองออกจากสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นให้ชัดเจนที่สุดเท่าที่จะทำได้ แน่นอนว่ามันไร้สาระ ปีลาตเป็นเพียงคนเดียวที่มีอำนาจตามกฎหมายในการฆ่าพระเยซู และทุกคนก็รู้เรื่องนั้นดี ฝูงชนก็แสดงท่าทางเกินไปด้วยถ้อยคำที่มากเกินจริงเช่น “ให้ความผิดด้วยเรื่องความตายของเขาตกอยู่แก่เรา ทั้งบุตรของเราด้วย!” พวกเขาไม่ได้หมายความอย่างนั้นจริงๆ พวกเขาแค่ต้องการให้ปีลาตดำเนินการต่อไป พวกเขายอมรับผิดชอบต่อการตายของพระเยซูเพราะมั่นใจว่าจะไม่มีการพิพากษาใดๆ ไม่มีใครจะบังคับให้พวกเขาชดใช้ความชั่วร้ายที่พวกเขากระทำ แต่พระเยซูไม่ได้ทรงแสดงละครเลย พระองค์ทรงเป็นจริง พระองค์ทรงกระทำความจริงด้วยทุกย่างก้าวที่เจ็บปวด และทุกหยดโลหิตที่ทรงหลั่ง พระองค์ทรงทราบว่าสิ่งที่พระองค์ทรงทำจะช่วยทุกคนที่วางใจในพระองค์ให้รอดพ้นจากอำนาจของบาป…

Continue reading