Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

“ดุจดังความยินดีของพวกโหราจารย์เมื่อเห็นดาวนำทางปรากฏ ด้วยความยินดีเขาสดุดีความสว่างของดาวนั้น นำหน้าต่อไปแสงประกายเจิดจ้า ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระคุณยิ่ง โปรดนำเหล่าข้าฯ ไปสู่นิรันดร์ “เหมือนที่เหล่าพวกโหราจารย์ถวายของขวัญสุดหายากที่รางหญ้าอันเปลือยเปล่าและขรุขระ ขอให้เหล่าข้าฯ นำทรัพย์สินที่ล้ำค่าที่สุดด้วยความยินดีอันศักดิ์สิทธิ์ ความยินดีที่สะอาดและไร้สิ่งเจือปนของความบาป มาถวายแด่พระคริสต์ แด่พระองค์ จอมราชาแห่งฟ้าสวรรค์ของเหล่าข้าฯ เช่นกัน” พวกโหราจารย์นำ “ของขวัญหายากที่สุด” มาถวายแด่พระคริสต์พระกุมาร เครื่องบรรณาการของคนเหล่านั้นซึ่งเป็นทองคำ กำยาน และมดยอบคือ ของขวัญราคาแพงที่เหมาะสำหรับกษัตริย์ พระคัมภีร์ไม่ได้ให้ความหมายและความสำคัญเป็นพิเศษกับของขวัญเหล่านี้ แต่ธรรมเนียมได้เสนอแนะความหมายให้กับของขวัญแต่ละอย่าง นั่นคือ ทองคำสำหรับกษัตริย์ กำยานเป็นเครื่องบูชาถวายแด่พระเจ้า และมดยอบใช้เป็นน้ำมันเจิมศพเพื่อนำไปฝังในสมัยโบราณ สิ่งเหล่านี้คือ ของขวัญที่เหมาะสมสำหรับพระผู้ช่วยให้รอดผู้ทรงเป็นกษัตริย์และเป็นพระเจ้า และเป็นเครื่องบูชาเพื่อความบาปของโลก…

Continue reading

มัทธิว 27:45-46 – แล้วก็บังเกิดมืดมัวทั่วแผ่นดิน ตั้งแต่เวลาเที่ยงวันจนถึงบ่ายสามโมง ครั้นประมาณบ่ายสามโมง พระเยซูทรงร้องเสียงดังว่า “เอลี เอลี ลามาสะบักธานี” แปลว่า “พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย” การสิ้นพระชนม์ของพระเยซูบนไม้กางเขนเป็นเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ และในบ่ายวันเดียวกันนั้นเอง แม้กระทั่งในช่วงเวลาที่พระคริสต์สิ้นพระชนม์ เหตุการณ์แปลกประหลาดอื่นๆ ก็เกิดขึ้นด้วยเช่นกัน คือ ความมืดปกคลุมแผ่นดิน แผ่นดินไหว และหินแตก ในพระคัมภีร์ เราอ่านว่าหลังจากที่พระเยซูทรงคืนพระชนม์ หลุมฝังศพในสุสานท้องถิ่นก็เปิดออก (ดู มัทธิว 27:51-53) ผู้คนที่ตายและถูกฝังไว้ได้ฟื้นคืนชีพ…

Continue reading

1 โครินธ์ 1:17-18 – เพราะว่าพระคริสต์มิได้ทรงใช้ข้าพเจ้าไปเพื่อให้เขารับบัพติศมา แต่เพื่อให้ประกาศข่าวประเสริฐ และมิใช่ด้วยชั้นเชิงอันฉลาดในการพูด เกรงว่าเรื่องกางเขนของพระคริสต์จะหมดฤทธิ์เดช คนทั้งหลายที่กำลังจะพินาศก็เห็นว่าเรื่องกางเขนเป็นเรื่องโง่ แต่พวกเราที่กำลังจะรอดเห็นว่าเป็นฤทธานุภาพของพระเจ้า ข้าพเจ้ามีเพื่อนคนหนึ่งที่ชอบทำสิ่งเหล่านี้มาก เธอทำสัปดาห์ละสองหรือสามครั้ง เธอยังเอาไปด้วยเวลาไปเที่ยวพักผ่อนทางเหนือ ข้าพเจ้านึกภาพไม่ออกเลย เพราะคิดว่าการพักผ่อนคือเวลาที่จะได้หนีจากงาน แต่สำหรับเธอแล้ว สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่การทำงาน แต่เป็นความสนุกจริงๆ ข้าพเจ้ากำลังพูดถึงเกมปริศนาอักษรไขว้ ข้าพเจ้าไม่เคยทำสำเร็จเลย และก็ไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นส่วนหนึ่งของการพักผ่อนของตัวเอง แต่เพื่อนของข้าพเจ้าชอบทำ และข้าพเจ้าคิดว่าหลายๆ คนก็คงชอบเช่นกัน อะไรคือเสน่ห์ของการทำสิ่งที่สำหรับข้าพเจ้าแล้วดูเหมือนจะเป็นทางตันและไม่มีประโยชน์ แต่สำหรับเพื่อนของข้าพเจ้าแล้ว การเป็นคนฉลาดและอ่านหนังสือมากย่อมช่วยได้มาก รวมถึงความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างแรงกล้าด้วย นอกจากนั้น เพื่อนของข้าพเจ้ายังบอกว่าเมื่อคุณแก้ปริศนามากๆ…

Continue reading

มัทธิว 19:27-30 – แล้วเปโตรทูลพระองค์ว่า “ข้าพระองค์ทั้งหลายได้สละสิ่งสารพัดและได้ติดตามพระองค์มา พวกข้าพระองค์จะได้อะไรบ้าง” พระเยซูตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ในโลกใหม่คราวเมื่อบุตรมนุษย์จะนั่งบนพระที่นั่งอันรุ่งเรืองนั้น พวกท่านที่ได้ติดตามเรามาจะได้นั่งบนบัลลังก์สิบสองที่ พิพากษาชนอิสราเอลสิบสองเผ่า ผู้ใดได้สละบ้าน หรือพี่น้องชายหญิงหรือบิดามารดา หรือลูกหรือไร่นาเพราะเห็นแก่นามของเรา ผู้นั้นจะได้ผลร้อยเท่าและจะได้ชีวิตนิรันดร์ด้วย แต่มีหลายคนที่เป็นคนต้นจะต้องกลับไปเป็นคนสุดท้าย และที่เป็นคนสุดท้ายจะกลับเป็นคนต้น เปโตรทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกขำ เขาพูดเหมือนเด็กโลภที่บอกว่า “เราละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างและติดตามพระองค์มา…แล้วเราจะได้อะไรตอบแทนบ้างล่ะ” ที่น่าขำก็คือ พระเยซูไม่ได้ตำหนิเขาเรื่องนั้น พระองค์ทรงตอบคำถามเขาตรงๆ และถ้าคุณอ่านหนังสือพระกิตติคุณ คุณจะรู้ว่าพระเยซูแทบจะไม่เคยตอบคำถามใครตรงๆ เลย! แต่พระองค์ทรงตอบเปโตร พระองค์ตรัสกับเขาว่า คริสเตียนทุกคนที่สละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเห็นแก่พระเยซูจะได้รับคืนร้อยเท่าของสิ่งที่สูญเสียไป และได้ชีวิตนิรันดร์เพิ่มเข้าไปด้วย…

Continue reading

กาลาเทีย 1:11-13, 15-24 – พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้ท่านทราบว่า ข่าวประเสริฐที่ข้าพเจ้าได้ประกาศไปแล้วนั้นไม่ใช่ของมนุษย์ เพราะว่าข้าพเจ้าไม่ได้รับข่าวประเสริฐนั้นจากมนุษย์ ไม่มีมนุษย์คนใดสอนข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าได้รับข่าวประเสริฐนั้นโดยพระเยซูคริสต์ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้า เพราะท่านก็ได้ยินถึงชีวิตในหนหลังของข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้ายังอยู่ในลัทธิยิวแล้วว่า ข้าพเจ้าได้ข่มเหงคริสตจักรของพระเจ้าอย่างร้ายแรงเหลือเกิน และพยายามที่จะทำลายเสีย … แต่เมื่อพระเจ้าผู้ทรงสรรข้าพเจ้าไว้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา และได้ทรงโปรดบัญชาใช้ข้าพเจ้าโดยพระคุณของพระองค์ ทรงพอพระทัยที่จะทรงสำแดงพระบุตรของพระองค์แก่ข้าพเจ้า เพื่อให้ข้าพเจ้าประกาศพระบุตรแก่ชนต่างชาตินั้น ข้าพเจ้าก็มิได้ปรึกษากับมนุษย์คนใดเลย และข้าพเจ้าก็ไม่ได้ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อพบกับผู้ที่เป็นอัครทูตก่อนข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าได้ออกไปยังประเทศอาระเบียทันที แล้วก็กลับมายังกรุงดามัสกัสอีก สามปีต่อมา ข้าพเจ้าขึ้นไปหาเคฟาสที่กรุงเยรูซาเล็ม และพักอยู่กับท่านสิบห้าวัน แต่ว่าข้าพเจ้าไม่ได้พบอัครทูตคนอื่นเลย นอกจากยากอบน้องขององค์พระผู้เป็นเจ้า (เรื่องที่ข้าพเจ้าเขียนมาถึงท่านนี้ พระเจ้าทรงเป็นพยานได้ว่า ข้าพเจ้าไม่มุสาเลย)…

Continue reading