Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

มาระโก 1:12-13 – ในทันใดนั้น พระวิญญาณจึงเร่งเร้าพระองค์ให้เสด็จเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร และซาตานได้ผจญพระองค์อยู่ในนั้นถึงสี่สิบวัน พระองค์ทรงอยู่ในที่ของสัตว์ป่า และมีพวกทูตสวรรค์มาปรนนิบัติพระองค์ เรามาติดตามพระเยซูออกไปในถิ่นทุรกันดารกันเถอะ คุณเห็นอะไรบ้างเมื่อมองไปรอบๆ ตัว พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงส่งพระเยซูออกไปที่นั่น ดังนั้น จึงมีพระเจ้าทรงอยู่ด้วย ซาตานก็อยู่ที่นั่นเช่นกัน และพยายามล่อลวงพระเยซู นอกจากนี้ยังมีทูตสวรรค์ที่ดีด้วย แม้ว่าจะไม่ชัดเจนนักว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ แล้วก็มีสัตว์ป่า นี่คือสิ่งที่พระเยซูทรงมีเป็นเพื่อนร่วมทาง นั่นเป็นรายชื่อสิ่งมีชีวิตที่ค่อนข้างดีทีเดียว ตั้งแต่พระเจ้าไปจนถึงสัตว์ต่างๆ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ขาดหายไป คือมนุษย์อยู่ที่ไหน พระเยซูคือมนุษย์คนหนึ่งในที่นี้ พระองค์ทรงเป็นตัวแทนของเรา ทรงทำในสิ่งที่เราไม่สามารถทำได้เอง พระองค์ทรงถูกทดสอบเป็นเวลา 40 วัน…

Continue reading

ยอห์น 1:29, 32-34 – วันรุ่งขึ้นยอห์นเห็นพระเยซูกำลังเสด็จมาทางท่าน ท่านจึงกล่าวว่า “จงดูพระเมษโปดกของพระเจ้า ผู้ทรงรับความผิดบาปของโลกไปเสีย” … และยอห์นกล่าวเป็นพยานว่า “ข้าพเจ้าเห็นพระวิญญาณเหมือนดังนกพิราบ เสด็จลงมาจากสวรรค์และทรงสถิตบนพระองค์ ข้าพเจ้าเองไม่รู้จักพระองค์ แต่พระองค์ทรงใช้ให้ข้าพเจ้าให้บัพติศมาด้วยน้ำ ได้ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘เมื่อเจ้าเห็นพระวิญญาณเสด็จลงมาสถิตอยู่บนผู้ใด ผู้นั้นแหละเป็นผู้ให้บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์’ และข้าพเจ้าก็ได้เห็นแล้วและได้เป็นพยานว่า พระองค์นี้แหละเป็นพระบุตรของพระเจ้า” มีเรื่องแปลกเกิดขึ้นในยอห์น 1:25-37 ดูเหมือนว่าพระเยซูจะทรงอยู่ท่ามกลางฝูงชนที่ยอห์นกำลังทำพิธีให้บัพติศมาอยู่ พระองค์ไม่ได้ทรงสำแดงพระองค์เอง พระองค์เพียงแค่ทรงยืนหรือเดินอยู่ตรงนั้นหลายวันติดต่อกัน และดูเหมือนไม่มีใครสังเกตเห็นพระองค์เลย ยกเว้นตัวยอห์นเอง! ยอห์นชี้ไปที่พระเยซูอย่างกระตือรือร้นหลายครั้ง และเล่าสิ่งที่เขาเห็นในวันที่พระเยซูทรงรับบัพติศมา ผลจากการเป็นพยานของเขา ยอห์นจึงเสียสาวกสองคนให้กับพระเยซู…

Continue reading

ยอห์น 1:1, 4-5, 11-12, 14, 18 – ในปฐมกาลพระวาทะดำรงอยู่ และพระวาทะทรงสถิตอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะทรงเป็นพระเจ้า … พระองค์ทรงเป็นแหล่งชีวิต และชีวิตนั้นเป็นความสว่างของมนุษย์ ความสว่างส่องเข้ามาในความมืด และความมืดหาได้ชนะความสว่างไม่ … พระองค์ได้เสด็จมายังบ้านเมืองของพระองค์ และชาวบ้านชาวเมืองของพระองค์ไม่ได้ต้อนรับพระองค์ แต่ส่วนบรรดาผู้ที่ต้อนรับพระองค์ ผู้ที่เชื่อในพระนามของพระองค์ พระองค์ก็ทรงประทานสิทธิให้เป็นบุตรของพระเจ้า … พระวาทะได้ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์และทรงอยู่ท่ามกลางเรา บริบูรณ์ด้วยพระคุณและความจริง เราทั้งหลายได้เห็นพระสิริของพระองค์ คือพระสิริอันสมกับพระบุตรองค์เดียวของพระบิดา … ไม่มีใครเคยเห็นพระเจ้าเลย พระบุตรองค์เดียวผู้ทรงสถิตอยู่ในพระทรวงของพระบิดา พระองค์ได้ทรงสำแดงพระเจ้าแล้ว…

Continue reading

ปฐมกาล 3:1, 4ข-6, 8ก, 14-15, 20-21 – ในบรรดาสัตว์ป่าที่พระเจ้าทรงสร้างนั้น งูฉลาดกว่าหมด มันถามหญิงนั้นว่า “จริงหรือที่พระเจ้าตรัสห้ามว่า ‘อย่ากินผลจากต้นไม้ใดๆ ในสวนนี้’” … “เจ้าจะไม่ตายจริงดอก เพราะพระเจ้าทรงทราบอยู่ว่า เจ้ากินผลไม้นั้นวันใด ตาของเจ้าจะสว่างขึ้นในวันนั้น แล้วเจ้าจะเป็นเหมือนพระเจ้า คือสำนึกในความดีและความชั่ว” เมื่อหญิงนั้นเห็นว่า ต้นไม้นั้นน่ากิน … ทั้งเป็นต้นไม้ที่มุ่งหมายจะให้เกิดปัญญา จึงเก็บผลไม้นั้นมากิน แล้วส่งให้สามีกินด้วย เขาก็กิน … พระเจ้าจึงตรัสแก่งูว่า “เพราะเหตุที่เจ้าทำเช่นนี้…

Continue reading

สดุดี 32:4-5 – พระหัตถ์ของพระองค์หนักอยู่บนข้าพระองค์ทั้งวันทั้งคืน กำลังของข้าพระองค์ก็เหี่ยวแห้งไปอย่างความร้อนในหน้าแล้ง ข้าพระองค์สารภาพบาปของข้าพระองค์ต่อพระองค์ และข้าพระองค์มิได้ซ่อนบาปผิดของข้าพระองค์ไว้ ข้าพระองค์ทูลว่า “ข้าพระองค์จะสารภาพการละเมิดของข้าพระองค์ต่อพระเจ้า” แล้วพระองค์ทรงยกโทษบาปของข้าพระองค์ พระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์กล่าวถึงกษัตริย์ดาวิดว่าเป็น “นักแต่งสดุดีอย่างแห่งอิสราเอล” (2 ซามูเอล 23:1ข) ในปัจจุบัน เราใช้บทเพลงและคำอธิษฐานที่ได้รับการดลใจจากพระองค์ในการนมัสการและการอธิษฐานส่วนตัว เราจดจำพระองค์ในฐานะบรรพบุรุษของพระเยซู แม้แต่ผู้ที่ไม่เชื่อหลายคนก็รู้จักดาวิด เขาอาจเคยได้ยินเรื่องราวของเด็กเลี้ยงแกะที่ขว้างก้อนหินจากหนังสติ๊กและฆ่ายักษ์โกลิอัท น่าเศร้าที่เราก็จดจำกษัตริย์แห่งอิสราเอลในเรื่องบาปของพระองค์เช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการล่วงประเวณีกับบัทเชบาและการฆาตกรรมอุริยาห์ สามีของบัทเชบา แต่ในบทเพลงสดุดีของดาวิด ผู้ซึ่งเป็นที่รู้จักทั้งในเรื่องบาปและบทเพลงของท่าน กลับกล่าวถึงความชอบธรรมและความซื่อสัตย์ของตนเองอยู่บ่อยครั้ง ในบทเพลงสดุดีบทหนึ่ง ดาวิดกล่าวว่า “เพราะฉะนั้นพระเจ้าจึงทรงตอบแทนข้าพเจ้า ตามความชอบธรรมของข้าพเจ้า…

Continue reading