Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

“แด่ความหวังที่ริบหรี่และหัวใจที่เย็นชา โปรดตรัสด้วยลิ้นแห่งไฟและโปรดทำให้เหล่าข้าฯ กล้าหาญ เพื่อส่องแสงแห่งพระคำแห่งพระคุณที่ช่วยให้รอดของพระองค์ ไปสู่ทุกแห่งหนที่มืดมนและไร้ความรัก “ขอทรงยับยั้งอหังการของมนุษย์ โอ องค์พระผู้เป็นเจ้า ที่พยายามปัดป้องความจริงของพระองค์หรือใช้ความคิดและสิ่งสารพัดที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อบดบังถ้อยคำที่พระวิญญาณของพระองค์ทรงนำมา” ในข้อต่าง ๆ ของเพลงบทนี้เราอธิษฐานขอให้พระเจ้าทรงโปรดประทานความกล้าหาญให้เราเป็นพยานเพื่อพระคริสต์ “เพื่อส่องแสงแห่งพระคำแห่งพระคุณที่ช่วยให้รอดของพระองค์” นอกจากนี้ เรายังทูลขอให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงยับยั้งอำนาจต่าง ๆ ที่ต่อต้านพระวจนะของพระองค์ด้วย “ขอทรงยับยั้งอหังการของมนุษย์ โอ องค์พระผู้เป็นเจ้า ที่พยายามปัดป้องความจริงของพระองค์” รายงานข่าวและประสบการณ์ในชีวิตประจำวันชี้ให้เราเห็นว่าโลกนี้สามารถเป็นสถานที่ที่มืดมน เต็มไปด้วยความบาปและการต่อต้านความจริงแห่งพระคำของพระเจ้า แต่เราทุกคนต่างถูกเรียกมาเพื่อนำความสว่างแห่งพระคำของพระเจ้าไปสู่ความมืดมิดนั้น พระวจนะเตือนเราให้ระวังความคิดและสิ่งต่าง ๆ ที่พยายามทำให้แสงสว่างแห่งความจริงมืดมัวไป อัครทูตเปาโลเตือนทิโมธีศิษยาภิบาลหนุ่มถึงแนวคิดที่มนุษย์สร้างขึ้นซึ่งต่อต้านความจริง ผู้คนจะ “รวบรวมครูไว้ให้สอนในสิ่งที่เขาชอบฟังเพื่อบรรเทาความอยาก”…

Continue reading

โรม 14:10-12 – แต่ตัวท่านเล่า เหตุไฉนท่านจึงกล่าวโทษพี่น้องของท่าน หรือท่านผู้เป็นอีกฝ่ายหนึ่ง เหตุไฉนท่านจึงดูหมิ่นพี่น้องของท่าน เพราะว่าเราทุกคนต้องยืนอยู่หน้าบัลลังก์พิพากษาของพระเจ้า เพราะมีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสว่า “เรามีชีวิตอยู่แน่นอนฉันใด ทุกคนจะคุกเข่ากราบเรา และทุกลิ้นจะสรรเสริญพระเจ้า” ฉะนั้น เราทุกคนจะต้องทูลเรื่องราวของตัวเองต่อพระเจ้า ในปัจจุบัน ผู้รับใช้อาจกล่าวถึงหลักฐานการพิพากษาของพระเจ้าในโลกของเราบ่อย ๆ เพราะมีอยู่มากมายเหลือเกิน แต่ก็มีอันตรายบ้างเล็กน้อยที่พวกเขาจะเทศน์มากเกินไปเกี่ยวกับพระพิโรธของพระเจ้าและการพิพากษาครั้งสุดท้ายของพระองค์ อย่างไรก็ตาม ดังที่อัครทูตเปาโลบอกเราว่า “เราทุกคนต้องยืนอยู่หน้าบัลลังก์พิพากษาของพระเจ้า” มนุษย์ทุกคนเกิดมาพร้อมกับจิตสำนึก เราต่างรู้ความแตกต่างระหว่างความดีและความชั่วโดยไม่ต้องมีใครบอก แต่ถ้าหากเราเพิกเฉยต่อเสียงของจิตสำนึก เสียงนั้นก็จะอ่อนแอลงหรือแทบจะเงียบสนิทไปเลย อันที่จริงแล้ว การกระทำผิดซ้ำซากและการปิดกั้นเสียงภายในที่คอยเตือนสติว่าอะไรถูกอะไรผิด จิตสำนึกก็อาจถูกเผาไหม้จนใช้งานไม่ได้เลย…

Continue reading

1 พงศ์กษัตริย์ 19:4-8 – “แต่ตัวท่าน (เอลียาห์) เองก็เดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่ง มานั่งอยู่ที่ใต้ต้นซากและท่านทูลขอให้ตัวท่านตายเสียทีว่า “พอแล้วพระองค์เจ้าข้า ข้าแต่พระเจ้า บัดนี้ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์” และท่านก็นอนลงหลับอยู่ใต้ต้นซาก ดูเถิด มีทูตสวรรค์องค์หนึ่งมาถูกต้องท่าน และพูดกับท่านว่า “ลุกขึ้นรับประทานซี” และท่านก็มองดู ดูเถิด ตรงที่ศีรษะของท่านมีขนมปังที่ปิ้งบนก้อนหินร้อนและ มีไหน้ำลูกหนึ่ง ท่านก็รับประทานและดื่ม และนอนลงอีก และทูตของพระเจ้าก็มาอีกเป็นครั้งที่สอง ถูกต้องท่านแล้วว่า “ลุกขึ้นรับประทานซี มิฉะนั้นทางเดินนั้นจะเกินกำลังของท่าน” และท่านก็ลุกขึ้นรับประทานและดื่ม และเดินไปด้วยกำลังของอาหารนั้น สี่สิบวันสี่สิบคืนถึงโฮเรบภูเขาของพระเจ้า”…

Continue reading

มัทธิว 10:5ก, 21-24, 25ข-31 – สิบสองคนนี้ พระเยซูทรงใช้ให้ออกไปและสั่งเขา … “แม้ว่าพี่จะมอบน้องให้ถึงความตาย พ่อจะมอบลูกและลูกก็จะทรยศต่อพ่อแม่ให้ถึงแก่ความตาย คนทั้งปวงจะเกลียดชังท่าน เพราะความภักดีที่ท่านมีต่อเรา แต่ผู้ใดที่ทนได้ถึงที่สุด ผู้นั้นจะรอด เมื่อเขาเคี่ยวเข็ญท่านในเมืองหนึ่งจงหนีไปยังอีกเมืองหนึ่ง เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ก่อนที่ท่านจะไปทั่วเมืองต่าง ๆ ทั้งหมดในอิสราเอล บุตรมนุษย์จะเสด็จมา ศิษย์ไม่ใหญ่กว่าครูและทาสไม่ใหญ่กว่านายของตน … ถ้าเขาได้เรียกเจ้าบ้านว่าเบเอลเซบูล เขาจะเรียกลูกบ้านของเขามากยิ่งกว่านั้นเท่าใด เหตุฉะนั้น อย่ากลัวเขา เพราะว่าไม่มีสิ่งใดปิดบังไว้ที่จะไม่ต้องเปิดเผย หรือการลับที่จะไม่เผยให้ประจักษ์ ซึ่งเรากล่าวแก่พวกท่านในที่มืด ท่านจงกล่าวในที่แจ้ง…

Continue reading

เยเรมีย์ 20:7-13 – (ผู้พยากรณ์เยเรมีย์กล่าว) ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงหลอกลวงข้าพระองค์ และข้าพระองค์ก็ถูกหลอกลวง พระองค์ทรงมีกำลังยิ่งกว่าข้าพระองค์และพระองค์ก็ชนะ ข้าพระองค์เป็นที่ให้เขาหัวเราะวันยังค่ำ ทุกคนเยาะเย้ยข้าพระองค์ เพราะว่าข้าพระองค์พูดเมื่อไร ข้าพระองค์ร้องให้ช่วย ข้าพระองค์ตะโกนว่า “ทารุณตายแล้ว” เพราะว่าพระวจนะของพระเจ้าได้เป็นเหตุให้ข้าพระองค์ เป็นที่ตำหนิและเยาะเย้ยตลอดวัน ถ้าข้าพระองค์จะกล่าวว่า “ข้าพเจ้าจะไม่อ้างถึงพระองค์ หรือกล่าวในพระนามของพระองค์อีก” ก็มีสิ่งในใจของข้าพระองค์เหมือนไฟไหม้อัดอยู่ในกระดูกของข้าพระองค์ และข้าพระองค์ก็อ่อนเปลี้ยที่ต้องอัดมันไว้ และข้าพระองค์ก็อัดไว้ไม่ไหว เพราะข้าพระองค์ได้ยินเสียงซุบซิบเป็นอันมาก ความหวาดเสียวอยู่รอบทุกด้าน มิตรสหายที่คุ้นเคยทั้งสิ้นของข้าพระองค์กล่าวว่า “ใส่ความเขา ให้เราใส่ความเขา” เขาเฝ้าดูความล่มจมของข้าพระองค์ “ชะรอยเขาจะถูกหลอกลวง แล้วเราชนะเขาได้…

Continue reading