Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

มัทธิว 9:35 – 10:5ก – พระเยซูจึงเสด็จดำเนินไปตามนครและหมู่บ้านโดยรอบ ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของเขา ประกาศข่าวประเสริฐ แห่งแผ่นดินของพระเจ้า ทรงรักษาโรคและความป่วยไข้ทุกอย่างของพลเมืองให้หาย และเมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นประชาชนก็ทรงสงสารเขา ด้วยเขาถูกรังควานและไร้ที่พึ่งดุจฝูงแกะไม่มีผู้เลี้ยง แล้วพระองค์ตรัสกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “ข้าวที่ต้องเกี่ยวนั้นมีมากนักหนา แต่คนงานยังน้อยอยู่ เหตุนั้นพวกท่านจงอ้อนวอนพระองค์ผู้ทรงเป็นเจ้าของนา ให้ส่งคนงานมาเก็บเกี่ยวพืชผลของพระองค์” พระองค์ทรงเรียกสาวกสิบสองคนของพระองค์มา แล้วก็ประทานอำนาจให้เขาขับผีร้ายออกได้ และให้รักษาโรคและความเจ็บไข้ทุกอย่างให้หายได้ อัครทูตสิบสองคนนั้นมีชื่อดังนี้ คนแรกชื่อซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องของเขา ยากอบบุตรเศเบดี กับยอห์นน้องของเขา ฟีลิปและบารโธโลมิว โธมัส และมัทธิวคนเก็บภาษี ยากอบบุตรอัลเฟอัสและเลบเบอัส ผู้ที่มีชื่ออีกว่าธัดเดอัส…

Continue reading

โรม 5:6-10 – ขณะเมื่อเรายังขาดกำลัง พระคริสต์ก็ได้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อช่วยคนบาปในเวลาที่เหมาะสม ไม่ใคร่จะมีใครตายเพื่อคนตรง แต่บางทีจะมีคนอาจตายเพื่อคนดีก็ได้ แต่พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองค์แก่เราทั้งหลายคือ ขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่นั้น พระคริสต์ได้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา เพราะเหตุนั้นเมื่อเราเป็นคนชอบธรรมแล้วโดยพระโลหิตของพระองค์ ยิ่งกว่านั้นเราจะพ้นจากพระอาชญาของพระเจ้าโดยพระองค์ เพราะว่าถ้าขณะที่เรายังเป็นศัตรูต่อพระเจ้าเราได้กลับคืนดีกับพระองค์ โดยที่พระบุตรของพระองค์สิ้นพระชนม์ ยิ่งกว่านั้นอีกเมื่อเรากลับคืนดีแล้ว เราก็จะรอดโดยพระชนม์ชีพของพระองค์แน่ ข้าพเจ้าคิดว่าคริสเตียนเกือบทุกคนคงมีวันที่บาปของเราท่วมท้นเรา และเราไม่สามารถเชื่อได้ว่าพระเจ้าทรงต้องการเราจริง ๆ พระองค์ทรงรักเรา ทรงให้อภัยเรา และทรงต้องการให้เราเป็นของพระองค์จริง ๆ นี่เป็นปัญหาของมนุษย์ เราเข้าใจตัวเองดีพอที่จะมองบาปของเราแล้วคิดว่า “ช่างน่าเกลียด!” แล้วหันหน้าหนีด้วยความรังเกียจ เราคงไม่อยากให้แม้แต่เพื่อนสนิทที่สุดของเรารู้ถึงความคิดชั่วร้ายที่แวบเข้ามาในหัวของเรา แม้กระทั่ง (หรืออาจจะยิ่งกว่านั้น!)…

Continue reading

อพยพ 19:2-8 – เมื่อยกออกจากตำบลเรฟีดิมมาถึงถิ่นทุรกันดารซีนาย พวกเขาก็ตั้งค่ายอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ชาวอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ที่หน้าภูเขานั้น โมเสสขึ้นไปเฝ้าพระเจ้า พระเจ้าตรัสจากภูเขานั้นว่า “บอกวงศ์วานยาโคบและชนชาติอิสราเอลดังนี้ว่า พวกเจ้าได้เห็นกิจการซึ่งเรากระทำกับชาวอียิปต์แล้ว และที่เราเทิดชูเจ้าขึ้นดุจดังด้วยปีกนกอินทรีเพื่อนำเจ้ามาถึงเรา เหตุฉะนี้ถ้าเจ้าฟังเสียงเรา และรักษาพันธสัญญาของเราไว้ เจ้าจะเป็นกรรมสิทธิ์ของเราที่เราเลือกสรรจากท่ามกลางชนชาติทั้งปวง เพราะแผ่นดินทั้งสิ้นเป็นของเรา เจ้าทั้งหลายจะเป็นอาณาจักรปุโรหิต และเป็นชนชาติบริสุทธิ์สำหรับเรา นี่เป็นถ้อยคำที่เจ้าต้องบอกให้คนอิสราเอลฟัง” โมเสสจึงเรียกประชุมพวกผู้ใหญ่ของประชาชน แล้วเล่าข้อความเหล่านี้ที่พระเจ้าทรงบัญชาท่านให้เขาฟังทุกประการ ประชาชนก็ตอบพร้อมกันว่า “สิ่งทั้งปวงที่พระเจ้าตรัสนั้น ข้าพเจ้าทั้งหลายจะกระทำตาม” โมเสสจึงนำถ้อยคำของประชาชนไปกราบทูลพระเจ้า คุณเคยสงสัยหรือไม่ว่าทำไมพระเจ้าจึงทรงเลือกอิสราเอลให้เป็นชนชาติพิเศษของพระองค์ จริง ๆ แล้ว ทำไมต้องมีชนชาติพิเศษด้วย ข้าพเจ้าคิดว่าเหตุผลที่พระเจ้าทรงเลือกชนชาติเดียวก็อยู่ในถ้อยคำเหล่านี้แล้วที่ว่า…

Continue reading

สดุดี 100:4-5 – จงเข้าประตูของพระองค์ด้วยการโมทนา และเข้าบริเวณพระนิเวศของพระองค์ด้วยการสรรเสริญ จงถวายโมทนาขอบพระคุณพระองค์ จงถวายสาธุการแด่พระนามของพระองค์ เพราะพระเจ้าประเสริฐ ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ และความสัตย์สุจริตของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วชาติพันธุ์ หากผู้ที่ไปคริสตจักรด้วยความสัตย์ซื่อตอบแบบสอบถามเกี่ยวกับเหตุผลที่เขาไปนมัสการ ก็อาจมีคำตอบที่หลากหลายมากมายพอ ๆ กับจำนวนผู้ตอบแบบสอบถาม ทำไมเขาจึงไปนมัสการทุกวันอาทิตย์ บางคนชอบดนตรีและชอบร้องเพลงสรรเสริญที่เฉลิมฉลองความรอดของเรา บางคนต้องการฟังการอ่านพระคัมภีร์และคำเทศนา การสอนที่จะช่วยให้เขาเติบโตในความเชื่อ หลายคนตั้งใจรอที่จะได้รับของประทานจากพระเจ้า คือพระวจนะและพิธีศักดิ์สิทธิ์ จะมีบางคนที่ปรารถนาเป็นพิเศษถึงสันติสุขและความสบายใจที่เขาพบในถ้อยคำแห่งการอภัยบาป บางคนชอบการสามัคคีธรรมกับพี่น้องในพระคริสต์ และหลายคนอาจไปนมัสการเพียงเพราะความยินดีในการเชื่อฟังพระบัญชาของพระเจ้าที่ให้รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ คำตอบเหล่านี้ล้วนสมเหตุสมผล แต่ผู้เขียนบทเพลงสดุดีอาจมีคำตอบที่แตกต่างออกไปสำหรับการสำรวจเรื่องการนมัสการ ท่านนมัสการด้วยความยินดี เข้าไปในพระวิหารของพระเจ้าด้วยการขอบพระคุณและสรรเสริญ ท่านอวยพรพระนามอันบริสุทธิ์ของพระเจ้า แต่ทำไมท่านจึงอยู่ที่นั่นในพระนิเวศของพระเจ้าล่ะ ผู้เขียนบทเพลงสดุดีไม่ได้อยู่ที่นั่นเพราะท่านชอบดนตรี…

Continue reading

“วันนี้ความเมตตาของพระองค์ทรงเรียกเราให้มาชำระล้างบาปของเราให้หมดสิ้น ไม่ว่าความผิดบาปของเราจะใหญ่หลวงเพียงใด ไม่ว่าเราเคยเป็นเช่นไร ไม่ว่าจิตใจของเราจะหันเหไปจากความเมตตาเนิ่นนานแค่ไหน พระโลหิตอันล้ำค่าของพระองค์สามารถชำระล้างเรา และทำให้เราสะอาดบริสุทธิ์ได้ในวันนี้ “วันนี้ประตูของพระองค์เปิดกว้างออกและทุกคนที่เข้ามาจะพบกับการต้อนรับดั่งบิดาและการอภัยในบาปของตน อดีตจะถูกลบลืม ความปีติในปัจจุบันจะถูกมอบให้ พระคุณในอนาคตจะให้สัญญาไว้ และมงกุฎอันรุ่งโรจน์บนสรวงสวรรค์” “อย่าเลื่อนสิ่งที่ทำได้ในวันนี้ไปทำวันพรุ่งนี้” เบนจามิน แฟรงคลิน มักได้รับการยกย่องว่าเป็นเจ้าของถ้อยคำแห่งปัญญานี้ แม้ว่าคนที่ชอบผัดวันประกันพรุ่งอย่างพวกเราอาจชอบคำคมของมาร์ก ทเวน มากกว่าที่ว่า “อย่าเลื่อนสิ่งที่คุณสามารถทำให้เสร็จได้ดีพอ ๆ กันในวันนี้ ไปทำวันมะรืน” บทเพลงของเราเรียกร้องเราว่าอย่าผัดวันประกันพรุ่ง “ในวันนี้” เสียงเรียกนี้นำมาจากพระคัมภีร์ที่กล่าวว่า “วันนี้ จะใคร่ให้ท่านทั้งหลายฟังพระสุรเสียงของพระองค์ อย่าให้จิตใจเจ้ากระด้าง” (สดุดี 95:7ข-8ก,…

Continue reading