Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

ยอห์น 14:2-4 – [พระเยซูตรัส] “ในพระนิเวศของพระบิดาเรามีที่อยู่เป็นอันมาก ถ้าไม่มีเราคงได้บอกท่านแล้ว เพราะเราไปจัดเตรียมที่ไว้สำหรับท่านทั้งหลาย เมื่อเราไปจัดเตรียมที่ไว้สำหรับท่านแล้ว เราจะกลับมาอีกรับท่านไปอยู่กับเรา เพื่อว่าเราอยู่ที่ไหนท่านทั้งหลายจะได้อยู่ที่นั่นด้วย และท่านรู้จักทางที่เราจะไปนั้น” กษัตริย์ของเราทรงสัญญาว่าจะเสด็จกลับมาอีกครั้ง แต่พระองค์ไม่ได้ทรงบอกเราว่าจะทรงมาเมื่อใด พระองค์ทรงปรารถนาให้เราพร้อมรับเสด็จพระองค์อยู่เสมอ ในคืนที่พระองค์ทรงถูกทรยศ ขณะที่พระคริสต์ทรงกล่าวคำอำลาเหล่าสาวกท่ามกลางบรรยากาศอันอบอุ่นและใกล้ชิดในห้องชั้นบน พระองค์ทรงสัญญาว่าพระองค์จะทรงจัดเตรียมสถานที่ไว้ให้พวกเขา และยิ่งไปกว่านั้นคือ พระองค์จะเสด็จกลับมารับพวกเขาไปอยู่กับพระองค์! จะมีใครเข้าใจผิดได้อย่างไรเกี่ยวกับพระสัญญาของพระคริสต์ที่ว่า “เราจะกลับมาอีก” เหล่าสาวกเข้าใจพระสัญญานี้ พวกเขาเชื่อมั่นและประกาศเรื่องนี้ ทั้งยังเฝ้ารอคอยด้วยความชื่นชมยินดี ข้อพระคัมภีร์รองสุดท้ายของพันธสัญญาใหม่สะท้อนถึงความหวังและความมั่นใจของพวกเขาว่า “อาเมน องค์พระเยซูเจ้า เชิญเสด็จมาเถิด” (วิวรณ์ 22:20ข)…

Continue reading

สดุดี 125:1-2 – บรรดาผู้ที่วางใจในพระเจ้าก็เหมือนภูเขาศิโยน ซึ่งไม่หวั่นไหว แต่ดำรงอยู่เป็นนิตย์ ภูเขาอยู่รอบเยรูซาเล็มฉันใด พระเจ้าทรงอยู่รอบประชากรของพระองค์ตั้งแต่เวลานี้สืบต่อไปเป็นนิตย์ฉันนั้น พระคัมภีร์ใช้ถ้อยคำหลากหลายเพื่อบรรยายถึงผู้ที่วางใจในพระสัญญาของพระเจ้าและเชื่อในพระเยซูคริสต์ คำบรรยายเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่พระเจ้าทรงสถาปนาไว้กับเรา ยกตัวอย่างเช่น พระเยซูทรงเป็นเถาองุ่นแท้ผู้ประทานชีวิต และเราเป็นแขนงที่ได้รับชีวิตจากพระองค์ เราเติบโตขึ้นในพระคริสต์และเกิดผลแห่งการดีเพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า (ดู ยอห์น 15:1-8) คริสตจักรเปรียบเสมือนเจ้าสาวของพระคริสต์ ผู้ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ด้วยการชำระล้างด้วยน้ำและพระวจนะของพระเจ้า (ดู เอเฟซัส 5:25-26) โดยทางน้ำและพระวจนะแห่งพิธีบัพติศมานั้น เราได้รับการรับรองให้เป็นบุตรชายและบุตรสาวอันล้ำค่าของพระเจ้า เราเป็นสมาชิกในครอบครัวของพระองค์และเป็นทายาทแห่งชีวิตนิรันดร์ (ดู โรม 6:5-11) ทุกคนที่วางใจในพระเยซูคริสต์ได้รับการบรรยายว่าเป็นพระกายของพระองค์ ซึ่งทำหน้าที่เสมือนพระทัยและพระหัตถ์ของพระองค์ในการดำเนินพันธกิจแห่งความรักท่ามกลางผู้อื่น…

Continue reading

มัทธิว 11:25-30 – ขณะนั้นพระเยซูทูลว่า “ข้าแต่พระบิดา ผู้เป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และโลก ข้าพระองค์สรรเสริญพระองค์ ที่พระองค์ได้ทรงปิดบังสิ่งเหล่านี้ไว้จากผู้มีปัญญาและผู้ฉลาด แต่ได้สำแดงให้ผู้น้อยรู้ ข้าแต่พระบิดา พระองค์ทรงเห็นชอบดังนั้น พระบิดาของเรา ได้ทรงมอบสิ่งสารพัดให้แก่เรา และไม่มีใครรู้จักพระบุตร นอกจากพระบิดาและไม่มีใครรู้จักพระบิดานอกจากพระบุตร และผู้ที่พระบุตรประสงค์จะสำแดงให้รู้ บรรดาผู้ทำงานเหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาหาเรา และเราจะให้ท่านทั้งหลาย หายเหนื่อยเป็นสุข จงเอาแอกของเราแบกไว้ แล้วเรียนจากเรา เพราะว่าเราสุภาพและใจอ่อนน้อม และจิตใจท่านทั้งหลายจะได้พัก ด้วยว่าแอกของเราก็พอเหมาะ และภาระของเราก็เบา” สิ่งหนึ่งที่แปลกที่สุดเกี่ยวกับพระเยซูคือ วิธีการที่พระองค์ทรงเชื้อเชิญทุกคนให้เข้ามาหาพระองค์ ไม่ใช่เพียงแค่คนรวยและผู้มีอำนาจ หรือผู้ที่เฉลียวฉลาดและมีการศึกษาสูงเท่านั้น…

Continue reading

โรม 7:14-25ก – เรารู้ว่าธรรมบัญญัตินั้นเป็นมาโดยฝ่ายพระวิญญาณ แต่ว่าข้าพเจ้าเป็นมนุษย์ถูกขายไว้ให้อยู่ใต้บาป ข้าพเจ้าไม่เข้าใจการกระทำของข้าพเจ้าเอง เพราะว่าข้าพเจ้าไม่ทำสิ่งที่ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะทำ แต่กลับทำสิ่งที่ข้าพเจ้าเกลียดชังนั้น เหตุฉะนั้น ถ้าข้าพเจ้าทำสิ่งที่ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาที่จะทำ และข้าพเจ้ายอมรับว่าธรรมบัญญัตินั้นดี ฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงมิใช่ผู้กระทำ แต่ว่าบาปซึ่งอยู่ในตัวข้าพเจ้านั่นเองเป็นผู้ทำ ด้วยว่าในตัวข้าพเจ้าคือในตัวของข้าพเจ้าไม่มีความดีประการใดอยู่เลย เพราะว่าเจตนาดีข้าพเจ้าก็มีอยู่ แต่ซึ่งจะกระทำการดีนั้นข้าพเจ้าหาได้กระทำไม่ ด้วยว่าการดีนั้นซึ่งข้าพเจ้าปรารถนาทำ ข้าพเจ้าไม่ได้กระทำ แต่การชั่วซึ่งข้าพเจ้ามิได้ปรารถนาทำ ข้าพเจ้ายังทำอยู่ ถ้าแม้ข้าพเจ้ายังทำสิ่งซึ่งข้าพเจ้าไม่ปรารถนาจะทำ ก็ไม่ใช่ตัวข้าพเจ้าเป็นผู้กระทำ แต่บาปซึ่งอยู่ในตัวข้าพเจ้านั่นเองเป็นผู้กระทำ ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงเห็นว่าเป็นกฎธรรมดาอย่างหนึ่งคือเมื่อใดที่ข้าพเจ้าตั้งใจจะกระทำความดี ความชั่วก็พร้อมที่จะผุดขึ้น เพราะว่าส่วนลึกในใจของข้าพเจ้านั้น ข้าพเจ้าชื่นชมในธรรมบัญญัติของพระเจ้า แต่ข้าพเจ้าเห็นมีกฎอีกอย่างหนึ่งอยู่ในกายของข้าพเจ้า…

Continue reading

มัทธิว 9:35 – 10:5ก – พระเยซูจึงเสด็จดำเนินไปตามนครและหมู่บ้านโดยรอบ ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของเขา ประกาศข่าวประเสริฐ แห่งแผ่นดินของพระเจ้า ทรงรักษาโรคและความป่วยไข้ทุกอย่างของพลเมืองให้หาย และเมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นประชาชนก็ทรงสงสารเขา ด้วยเขาถูกรังควานและไร้ที่พึ่งดุจฝูงแกะไม่มีผู้เลี้ยง แล้วพระองค์ตรัสกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “ข้าวที่ต้องเกี่ยวนั้นมีมากนักหนา แต่คนงานยังน้อยอยู่ เหตุนั้นพวกท่านจงอ้อนวอนพระองค์ผู้ทรงเป็นเจ้าของนา ให้ส่งคนงานมาเก็บเกี่ยวพืชผลของพระองค์” พระองค์ทรงเรียกสาวกสิบสองคนของพระองค์มา แล้วก็ประทานอำนาจให้เขาขับผีร้ายออกได้ และให้รักษาโรคและความเจ็บไข้ทุกอย่างให้หายได้ อัครทูตสิบสองคนนั้นมีชื่อดังนี้ คนแรกชื่อซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องของเขา ยากอบบุตรเศเบดี กับยอห์นน้องของเขา ฟีลิปและบารโธโลมิว โธมัส และมัทธิวคนเก็บภาษี ยากอบบุตรอัลเฟอัสและเลบเบอัส ผู้ที่มีชื่ออีกว่าธัดเดอัส…

Continue reading