Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

กาลาเทีย 1:11-13, 15-24 – พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้ท่านทราบว่า ข่าวประเสริฐที่ข้าพเจ้าได้ประกาศไปแล้วนั้นไม่ใช่ของมนุษย์ เพราะว่าข้าพเจ้าไม่ได้รับข่าวประเสริฐนั้นจากมนุษย์ ไม่มีมนุษย์คนใดสอนข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าได้รับข่าวประเสริฐนั้นโดยพระเยซูคริสต์ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้า เพราะท่านก็ได้ยินถึงชีวิตในหนหลังของข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้ายังอยู่ในลัทธิยิวแล้วว่า ข้าพเจ้าได้ข่มเหงคริสตจักรของพระเจ้าอย่างร้ายแรงเหลือเกิน และพยายามที่จะทำลายเสีย … แต่เมื่อพระเจ้าผู้ทรงสรรข้าพเจ้าไว้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา และได้ทรงโปรดบัญชาใช้ข้าพเจ้าโดยพระคุณของพระองค์ ทรงพอพระทัยที่จะทรงสำแดงพระบุตรของพระองค์แก่ข้าพเจ้า เพื่อให้ข้าพเจ้าประกาศพระบุตรแก่ชนต่างชาตินั้น ข้าพเจ้าก็มิได้ปรึกษากับมนุษย์คนใดเลย และข้าพเจ้าก็ไม่ได้ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อพบกับผู้ที่เป็นอัครทูตก่อนข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าได้ออกไปยังประเทศอาระเบียทันที แล้วก็กลับมายังกรุงดามัสกัสอีก สามปีต่อมา ข้าพเจ้าขึ้นไปหาเคฟาสที่กรุงเยรูซาเล็ม และพักอยู่กับท่านสิบห้าวัน แต่ว่าข้าพเจ้าไม่ได้พบอัครทูตคนอื่นเลย นอกจากยากอบน้องขององค์พระผู้เป็นเจ้า (เรื่องที่ข้าพเจ้าเขียนมาถึงท่านนี้ พระเจ้าทรงเป็นพยานได้ว่า ข้าพเจ้าไม่มุสาเลย)…

Continue reading

กิจการ 9:1-6 – ฝ่ายเซาโลยังขู่คำราม กล่าวว่าจะฆ่าศิษย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าเสีย จึงไปหามหาปุโรหิตประจำการ ขอหนังสือไปยังธรรมศาลาในเมืองดามัสกัส เพื่อว่าถ้าพบผู้ใดถือทางนั้นไม่ว่าชายหรือหญิงจะได้จับมัดพามายังกรุงเยรูซาเล็ม เมื่อเซาโลเดินทางไปใกล้จะถึงเมืองดามัสกัส ในทันใดนั้นมีแสงสว่างส่องมาจากฟ้าล้อมตัวเขาไว้รอบ เซาโลจึงล้มลงถึงดินและได้ยินพระสุรเสียงตรัสมาว่า “เซาโล เซาโลเอ๋ย เจ้าข่มเหงเราทำไม” เซาโลจึงทูลถามว่า “พระองค์เจ้าข้า พระองค์ทรงเป็นผู้ใด” พระองค์ตรัสว่า “เราคือเยซู ซึ่งเจ้าข่มเหง แต่เจ้าจงลุกขึ้นเข้าไปในเมือง และเจ้าจะต้องทำประการใดจะมีคนบอกให้รู้” นั่นคงเป็นคำพูดที่ทำให้ตกตะลึงที่สุดเท่าที่มนุษย์ใดๆ เคยได้ยินมา “พระองค์เจ้าข้า พระองค์ทรงเป็นผู้ใด” เปาโลถาม และเสียงจากสวรรค์ตอบว่า “เราคือเยซู ซึ่งเจ้าข่มเหง”…

Continue reading

สดุดี 67:1-3 – ขอพระเจ้าทรงพระเมตตาต่อข้าพระองค์ทั้งหลาย และอำนวยพรแก่ข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงให้พระพักตร์ฉายสว่างแก่ข้าพระองค์ เพื่อพระมรรคาของพระองค์จะเป็นที่รู้จักในแผ่นดินโลก ความรอดของพระองค์จะเป็นที่ทราบท่ามกลางบรรดาประชาชาติทั้งสิ้น ข้าแต่พระเจ้า ขอชนชาติทั้งหลายสรรเสริญพระองค์ ให้ชนชาติทั้งหลายสรรเสริญพระองค์ เด็กๆ ร้องเรียกพ่อแม่ว่า “มองดูหนูสิ!” ในบทเพลงสดุดีเหล่านี้ ผู้เขียนอธิษฐานว่า “ขอทรงมองดูเรา!” เขาต้องการให้พระเจ้าทรงหันพระพักตร์อันสว่างของพระองค์มายังประชากรของพระองค์ บทเพลงสดุดีเต็มไปด้วยคำอธิษฐานขอความเอาใจใส่แบบนั้นจากพระเจ้า ขอให้พระองค์ทรงส่องแสงแห่งพระพักตร์ของพระองค์ขึ้นเหนือประชากรของพระองค์ (ดู สดุดี 4:6) หรือหันมาหาพวกเขาแทนที่จะซ่อนพระพักตร์จากเขา (ดู สดุดี 69:16-17) บทเพลงสดุดีอื่นๆ ชี้ให้เห็นว่าพระเจ้าไม่ทรงยิ้มให้แก่ผู้ที่ทำความชั่ว (ดู…

Continue reading

“สดุดีแด่ผู้ทรงถูกเจิมขององค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรชายผู้ยิ่งใหญ่กว่าของดาวิด สดุดีในเวลาที่กำหนดไว้ การครองโลกของพระองค์เริ่มต้น พระองค์เสด็จมาทำลายการกดขี่ เพื่อปลดปล่อยเชลยให้เป็นไท เพื่อลบล้างการล่วงละเมิดและปกครองในความเที่ยงธรรม “เหล่าราชาจะคุกเข่าลงต่อพระพักตร์พระองค์และนำทองคำและกำยานมาถวาย บรรดาประชาชาติจะเทิดทูนพระองค์ ประชาชนจะแซ่ซ้องสรรเสริญพระองค์ คำอธิษฐานจะไปสู่พระองค์อย่างไม่สิ้นสุดและคำปฏิญาณจะขึ้นไปหาพระองค์ทุกวัน อาณาจักรของพระองค์เพิ่มพูนขึ้น แผ่นดินของพระองค์ไม่มีวันสิ้นสุด”   ดาวิดเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่เหมือนบทเพลงของเราบรรยายถึงท่าน  ท่านยึดเยรูซาเล็ม พิชิตศัตรูของท่าน และขยายเขตแดนของอิสราเอล  ซาโลมอนบุตรชายของดาวิดเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่เช่นกัน พระเจ้าทรงอวยพรท่านด้วยสติปัญญาและความมั่งคั่ง ทองคำหลั่งไหลเข้าสู่อาณาจักรของท่านอย่างมากจน “ไม่​มี​ที่​ทำ​ด้วย​เงิน​เลย เงิน​นั้น​ถือ​ว่า​เป็น​ของ​ไม่​มี​ค่า​อะไร​ใน​สมัย​ของ​ซาโลมอน” (1 พงษ์กษัตริย์ 10:21ข) ระยะหลังอาณาจักรที่ปกครองโดยดาวิดและซาโลมอนเริ่มมาถึงวาระสิ้นสุด  ประเทศแตกสลายโดยสงครามกลางเมืองซึ่งถูกยึดครองโดยมหาอำนาจต่างชาติ  แต่กระนั้นพระเจ้าทรงสัญญากับดาวิดว่าจะมีกษัตริย์อีกองค์หนึ่งบังเกิดมาในราชวงศ์ของท่าน เหมือนที่ทำนายไว้โดยผู้พยากรณ์  เมื่อเวลากำหนดมาถึง…

Continue reading

โยบ 1:20-21 – แล้วโยบก็ลุกขึ้น ฉีกเสื้อคลุมของตน โกนศีรษะ กราบลงถึงดินนมัสการ ท่านว่า “ข้าพเจ้ามาจากครรภ์มารดาของข้าพเจ้าตัวเปล่า และข้าพเจ้าจะกลับไปตัวเปล่า พระเจ้าประทานและพระเจ้าทรงเอาไปเสีย สาธุการแด่พระนามพระเจ้า” เมื่อความเศร้าโศกมาเยือนก็มักเป็นประโยชน์ที่เราจะนึกถึงคนอื่นที่เคยประสบกับความทุกข์คล้ายๆ กัน  บางคนอาจประสบหนักกว่าเรามาก และเรียนรู้จากประสบการณ์ของพวกเขา  ลองนึกถึงชายคนหนึ่งที่มีชีวิตอยู่เมื่อนานมาแล้ว ซึ่งได้รับความเศร้าโศกรุมเร้าในชีวิตพร้อมกับผลลัพธ์ที่ร้ายแรง  ชีวิตของโยบพลิกผันเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งความมืดอย่างฉับพลัน  ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า และความมืดมิดกำลังเข้ามาปกคลุม เช้าวันนั้น โยบเป็นหนึ่งในคนร่ำรวยที่สุดในดินแดนตะวันออก แต่พอตกค่ำเขากลับยากจนลงจนกลายเป็นสุภาษิตสอนใจ  ทรัพย์สินทั้งหมดของเขาถูกทำลายไปในวันเดียว ฝูงวัวควาย ล่อ แกะ อูฐ มากกว่า…

Continue reading