Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

ลูกา 2:36-38 – ยังมีผู้เผยพระวจนะหญิงคนหนึ่งชื่ออันนา บุตรีฟานูเอลในเผ่าอาเชอร์ นางเป็นคนชรามากแล้ว มีสามีตั้งแต่สาวๆ และอยู่ด้วยกันเจ็ดปี แล้วก็เป็นม่ายมาจนถึงแปดสิบสี่ปี นางมิได้ไปจากบริเวณพระวิหารเลย อยู่นมัสการถืออดอาหารและอธิษฐานทั้งกลางวันกลางคืน ในขณะนั้น ผู้หญิงคนนี้ก็เข้ามาโมทนาพระเจ้า และกล่าวถึงพระกุมารให้คนทั้งปวงที่คอยการทรงไถ่กรุงเยรูซาเล็มฟัง ข้าพเจ้าสนใจว่าทั้งสองคนที่ได้พบกับพระกุมารเยซูในพระวิหาร ล้วนเป็นคนที่คุ้นเคยกับการฟังพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซีเมโอนได้รับคำสัญญาจากพระองค์ว่าเขาจะได้พบกับพระเมสสิยาห์ก่อนที่เขาจะตาย อันนาถูกเรียกว่าผู้เผยพระวจนะ แม้ว่าเราจะไม่รู้อะไรเพิ่มเติมเกี่ยวกับการรับใช้ของนาง แต่เรารู้ว่านางเล่าเรื่องพระเยซูให้ทุกคนฟัง ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขาได้พบกับพระเยซูในครั้งแรกที่พระองค์เสด็จไปที่พระวิหาร พระเจ้าทรงส่งพวกเขาไปที่นั่น! เขาจึงสามารถอุ้มพระองค์ไว้ในอ้อมแขน ชื่นชมยินดี และบอกข่าวดีแก่เพื่อนๆ ทุกคน และตอนนี้ก็ถึงคราวของเราแล้ว เพราะเราก็มีพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสถิตอยู่ภายในเช่นกัน พระองค์คือ ผู้ที่ทรงนำเรามาเชื่อในพระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดของเรา…

Continue reading

ลูกา 2:22ข, 25ก, 26, 28ก, 34 – เขา (มารีย์และโยเซฟ) จึงนำพระกุมาร (พระเยซู) ไปยังกรุงเยรูซาเล็มจะถวายแด่พระเป็นเจ้า … มีชายคนหนึ่งในกรุงเยรูซาเล็มชื่อสิเมโอน … พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ทรงสำแดงแก่ท่านว่าท่านจะไม่ตายจนกว่าจะได้เห็นพระคริสต์ของพระเป็นเจ้า … สิเมโอนจึงอุ้มพระกุมารและสรรเสริญพระเจ้า … แล้วสิเมโอนก็อวยพรแก่เขา แล้วกล่าวแก่นางมารีย์มารดาพระกุมารนั้นว่า “ดูก่อน ท่านทรงตั้งพระกุมารนี้ไว้ เป็นเหตุให้หลายคนในพวกอิสราเอลล้มลงหรือยกตั้งขึ้น และจะเป็นหมายสำคัญซึ่งคนปฏิเสธ…” ข้าพเจ้าสงสัยว่ามารีย์คิดอย่างไรเมื่อสิเมโอนเรียกทารกน้อยของนางว่า “หมายสำคัญซึ่งคนปฏิเสธ” เมื่อมองดูพระพักตร์อันบริสุทธิ์ของพระองค์ คงยากที่จะจินตนาการว่าผู้คนจะเกลียดชังพระองค์ ทำร้ายพระองค์…

Continue reading

ลูกา 2:21 – ครั้นครบแปดวัน เป็นวันให้พระกุมารนั้นเข้าสุหนัต เขาจึงให้นามว่าเยซูตามซึ่งทูตสวรรค์ได้กล่าวไว้ก่อนเมื่อยังมิได้ปฏิสนธิ์ในครรภ์ เมื่อพระเยซูมีพระชนมายุได้แปดวัน ก็ถึงเวลาที่พระองค์จะต้องได้รับการตั้งชื่อและเข้าสุหนัต เด็กชายชาวยิวทุกคนได้รับการเข้าสุหนัตตามที่พระเจ้าทรงบัญชาอับราฮัม เพื่อแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ที่มาจากพระเจ้าและดำเนินชีวิตภายใต้พระบัญญัติของพระเจ้า การเข้าสุหนัตเป็นพิธีกรรมที่เกิดขึ้นที่บ้าน แม้ว่าเราจะไม่ทราบว่าพระเยซูและพ่อแม่ของพระองค์อยู่ที่ไหนในขณะนั้น หวังว่าโยเซฟจะหาที่พักอาศัยที่สะดวกสบายกว่านี้ให้พวกเขาได้ อาจจะเป็นบ้าน หรืออาจจะเป็นห้องรับรองแขกที่มีญาติอยู่ด้วยก็ได้! แน่นอนว่า เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ทั้งแม่และลูกมีสุขภาพแข็งแรงและมีความสุข แต่โยเซฟและมารีย์ก็ไม่อาจป้องกันพระเยซูจากความเจ็บปวดที่พระองค์ทรงได้รับจากการเข้าสุหนัตได้ นี่คือพระบัญชาของพระเจ้า และจำเป็นต้องกระทำ แม้กระทั่งต่อพระเจ้าผู้ทรงเป็นมนุษย์ พระเยซูคือ พระผู้ช่วยให้รอดของเรา ดังนั้น พระเยซูจึงทรงรู้สึกถึงความเจ็บปวดครั้งแรกนับตั้งแต่ประสูติ และทรงหลั่งพระโลหิตแรกของพระองค์ ช่างเป็นการต้อนรับพระผู้ช่วยให้รอด ผู้ทรงช่วยประชากรของพระองค์ให้รอดพ้นจากความตายอันเจ็บปวดและนองเลือด! แต่ถ้าการเข้าสุหนัตเตือนใจเราถึงความเจ็บปวด นั่นก็เตือนใจเราเช่นกันว่า…

Continue reading

ลูกา 2:15-18, 20 – เมื่อทูตสวรรค์เหล่านั้นไปจากเขาขึ้นสู่สวรรค์แล้ว พวกเลี้ยงแกะได้พูดกันว่า “ให้เราไปยังเมืองเบธเลเฮมดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น ซึ่งพระเป็นเจ้าได้ทรงแจ้งแก่เรา” เขาก็รีบไปแล้วพบนางมารีย์กับโยเซฟ และพบพระกุมารนั้นนอนอยู่ในรางหญ้า ครั้นเขาได้เห็นแล้วจึงเล่าเรื่องซึ่งเขาได้ยินถึงพระกุมารนั้น คนทั้งปวงที่ได้ยินก็ประหลาดใจ ด้วยเนื้อความที่คนเลี้ยงแกะได้บอกแก่เขา … คนเลี้ยงแกะจึงกลับไปยกย่องสรรเสริญพระเจ้า เพราะเหตุการณ์ทั้งปวงซึ่งเขาได้ยิน และได้เห็นดังได้กล่าวไว้แก่เขาแล้ว ช่างแตกต่างเหลือเกินระหว่างความชื่นชมยินดีของเหล่าทูตสวรรค์และสิ่งที่คนเลี้ยงแกะได้พบเห็น กับครอบครัวที่เหนื่อยล้าและเครียดซึ่งพวกเขาพบใกล้รางหญ้าของพระเยซู! ข้าพเจ้าสงสัยว่าพวกเขาคิดอย่างไรกับพระองค์ผู้ซึ่งห่อด้วยผ้าอ้อมแบบง่ายๆ ที่มารีย์เตรียมไว้ให้ พระองค์ดูไม่เหมือนพระผู้ช่วยให้รอดเลยสักนิด! แต่คนเลี้ยงแกะเหล่านั้นฉลาดและไว้วางใจทูตสวรรค์ พวกเขาจึงเผยแพร่ข่าวดีแก่ทุกคนที่พูดคุยด้วยว่าในที่สุดพระเจ้าก็ทรงส่งพระผู้ช่วยให้รอดมาสู่โลกที่แตกสลายและทุกข์ทรมานของเรา นั่นคือ พระเยซูคริสต์ พระเจ้าของเรา และเมื่อพวกเขากลับไปหาแกะของตนก็พากันสรรเสริญพระเจ้า เพราะพวกเขารู้ว่าพระสัญญาของพระเจ้าไม่มีวันสูญเปล่า ต้องใช้เวลาหลายปีกว่าที่พระเยซูจะทรงเติบโตและทรงกระทำพระราชกิจอันยิ่งใหญ่…

Continue reading

ลูกา 2:12-14 – [ทูตสวรรค์กล่าว:] “นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่ท่านทั้งหลาย คือท่านจะได้พบพระกุมารนั้นพันผ้าอ้อมนอนอยู่ในรางหญ้า” ในทันใดนั้น มีชาวสวรรค์หมู่หนึ่งมาอยู่กับทูตองค์นั้นร่วมสรรเสริญพระเจ้าว่า “พระสิริจงมีแด่พระเจ้าในที่สูงสุด ส่วนบนแผ่นดินโลก สันติสุขจงมีท่ามกลางมนุษย์ทั้งปวง ซึ่งพระองค์ทรงโปรดปรานนั้น” ข้าพเจ้าชอบสิ่งที่เกิดขึ้นคือ ทันทีที่ทูตสวรรค์องค์แรกหยุดพูด ทันใดนั้นก็มีทูตสวรรค์จำนวนมหาศาลเต็มท้องฟ้าไปหมด และสรรเสริญพระเจ้าที่ทรงส่งพระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดมาให้เรา ราวกับว่าพวกเขาแทบรอไม่ไหวที่จะร้องเพลงสรรเสริญข่าวดีอันแสนวิเศษที่พระเจ้าทรงส่งพวกเขามาประกาศ คุณจะได้ยินความยินดีในถ้อยคำของเขาที่ว่า “พระสิริจงมีแด่พระเจ้าในที่สูงสุด ส่วนบนแผ่นดินโลก สันติสุขจงมีท่ามกลางมนุษย์ทั้งปวง” เขายินดีและเปี่ยมล้นด้วยความชื่นชมยินดีที่พระเจ้าทรงกระทำสิ่งมหัศจรรย์เช่นนี้เพื่อเราซึ่งเป็นมนุษย์ผู้มีบาปและแตกสลายที่ต่อต้านพระเจ้ามาเนิ่นนาน และไม่สามารถหาทางกลับไปหาพระองค์ได้อีก แต่บัดนี้ พระเจ้าทรงสร้างหนทางกลับคืนมาโดยผ่านทางทารกน้อยผู้นี้ ผู้ทรงเป็นทั้งพระเจ้าและมนุษย์ และทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดที่ทรงให้สัญญาไว้ ด้วยความทุกข์ทรมาน การสิ้นพระชนม์ และการคืนพระชนม์ของพระเยซู…

Continue reading