Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

ยอห์น 10:3ข-4 – [พระเยซูตรัส] “แกะย่อมฟังเสียงของท่าน ท่านเรียกชื่อแกะของท่าน และนำออกไป เมื่อท่านต้อนแกะของท่านออกไปหมดแล้ว ก็เดินนำหน้า และแกะก็ตามท่านไป เพราะรู้จักเสียงของท่าน” ข้าพเจ้าได้ฟังเรื่องนี้มาจากเพื่อนคนหนึ่งที่กำลังเดินทางท่องเที่ยวแบบแบ็กแพ็ก (แบกกระเป๋าสะพายหลังไปเรื่อย ๆ) อยู่ในประเทศจอร์แดน ขณะนั้นเป็นเวลาหัวค่ำ เขาหยุดยืนดูคนเลี้ยงแกะสามคนกำลังนำฝูงสัตว์ของตนไปกินน้ำที่บ่อน้ำแห่งหนึ่ง เนื่องจากฝูงแกะเหล่านั้นปะปนกันอยู่ เพื่อนของข้าพเจ้าจึงสงสัยว่าคนเลี้ยงแกะจะแยกพวกมันออกจากกันได้อย่างไร ในที่สุด คนเลี้ยงแกะคนหนึ่งก็ลุกขึ้นแล้วร้องบอกเป็นภาษาอาหรับว่า “มา ตามฉันมา!” น่าเหลือเชื่อที่แกะราวสามสิบตัวแยกตัวก็ออกมาจากฝูงที่รวมกันอยู่ แล้วเริ่มเดินตามคนเลี้ยงของมันขึ้นไปบนเนินเขา คนเลี้ยงแกะอีกคนหนึ่งตะโกนคำสั่งเดียวกัน ฝูงแกะของเขาก็เดินตามเขาไป ส่วนแกะตัวอื่น ๆ ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย…

Continue reading

ลูกา 13:6-9 – พระองค์ตรัสคำอุปมาต่อไปนี้ว่า “คนหนึ่งมีต้นมะเดื่อต้นหนึ่งปลูกไว้ในสวนองุ่นของตน และเขามาหาผลที่ต้นนั้นก็ไม่พบ เขาจึงว่าแก่คนที่รักษาเถาองุ่นว่า ‘นี่แน่ะ เรามาหาผลที่ต้นมะเดื่อนี้ได้สามปีแล้ว แต่ไม่พบ จงโค่นมันเสีย จะให้ดินจืดไปเปล่า ๆทำไม’ แต่ผู้รักษาเถาองุ่นตอบเขาว่า ‘นายเจ้าข้า ขอเอาไว้ปีนี้อีก ให้ข้าพเจ้าพรวนดินเอาปุ๋ยใส่ แล้วถ้าปีหน้ามันเกิดผลก็ดีอยู่ ถ้าไม่เกิดผล ภายหลังท่านจงโค่นมันเสีย’” ในคำอุปมาของพระเยซู ต้นมะเดื่อที่ไม่มีผลเปรียบเสมือนประชากรของพระองค์ หรือในอีกแง่หนึ่งก็คือมนุษย์ทุกคน พระเยซูทรงตอบคำถามของผู้ที่ตั้งข้อสงสัย ซึ่งมองว่าบางคนเลวร้ายกว่าคนอื่น และคนเหล่านั้นสมควรถูกตัดทิ้งเสีย พระเยซูทรงตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า “พวกท่านคิดหรือว่าคนเหล่านั้นเลวร้ายกว่าคนอื่น เราบอกพวกท่านว่าไม่เลย เว้นเสียแต่ว่าพวกท่านไม่กลับใจใหม่”…

Continue reading

มัทธิว 25:1-13 – [พระเยซูตรัส] “เมื่อถึงวันนั้น แผ่นดินสวรรค์จะเปรียบเหมือนหญิงพรหมจารีสิบคนถือตะเกียงของตนออกไปรับเจ้าบ่าว เป็นคนโง่ห้าคน เป็นหญิงมีปัญญาห้าคน ฝ่ายคนโง่นั้นเอาตะเกียงของตนไป แต่หาได้เอาน้ำมันไปด้วยไม่ คนที่มีปัญญานั้นได้เอาน้ำมันใส่กาไปกับตะเกียงของตนด้วย เมื่อเจ้าบ่าวยังช้าอยู่ ก็พากันง่วงเหงาและหลับไป ครั้นเวลาเที่ยงคืนก็มีเสียงร้องมาว่า ‘เจ้าบ่าวมาแล้ว จงออกมารับท่านเถิด’ พวกหญิงพรหมจารีเหล่านั้นก็ลุกขึ้นตกแต่งตะเกียงของตน พวกที่โง่นั้นก็พูดกับพวกที่มีปัญญาว่า ‘ขอแบ่งน้ำมันของท่านให้เราบ้าง ตะเกียงของเราจวนจะดับอยู่แล้ว’ พวกที่มีปัญญาจึงตอบว่า ‘น่ากลัวน้ำมันจะไม่พอสำหรับเราและเจ้า จงไปหาคนขาย ซื้อสำหรับตัวเองจะดีกว่า’ เมื่อกำลังไปซื้อนั้นเจ้าบ่าวก็มาถึง ผู้ที่พร้อมอยู่แล้ว ก็ได้ไปกับท่านในการเลี้ยงเนื่องในงานสมรสแล้วประตูก็ปิด ภายหลังหญิงพรหมจารีอีกห้าคนก็มาร้องว่า ‘ท่านเจ้าข้า ๆ…

Continue reading

1 เธสะโลนิกา 4:13-18 – ดูก่อนพี่น้องทั้งหลาย เราไม่อยากให้ท่านไม่ทราบความจริงเรื่องคนที่ล่วงหลับไปแล้ว เพื่อท่านจะไม่เป็นทุกข์โศกเศร้า อย่างคนอื่น ๆ ที่ไม่มีความหวัง เพราะในเมื่อเราเชื่อว่าพระเยซูทรงสิ้นพระชนม์และทรงคืนพระชนม์แล้ว โดยพระเยซูนั้น พระเจ้าจะทรงนำบรรดาคนที่ล่วงหลับไปแล้วนั้นมากับพระองค์ ในข้อนี้เราขอบอกให้ท่านทราบตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่า เราผู้ยังเป็นอยู่และคอยองค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จมาจะล่วงหน้าไปก่อนคนเหล่านั้นที่ล่วงหลับไปแล้วก็หาไม่ ด้วยว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จมาจากสวรรค์ด้วยพระดำรัสสั่ง ด้วยสำเนียงเรียกของเทพบดีและด้วยเสียงแตรของพระเจ้า และคนทั้งปวงในพระคริสต์ที่ตายแล้วจะเป็นขึ้นมาก่อน หลังจากนั้นเราทั้งหลายซึ่งยังเป็นอยู่จะถูกรับขึ้นไปในเมฆพร้อมกับคนเหล่านั้น และจะได้พบองค์พระผู้เป็นเจ้าในฟ้าอากาศ อย่างนั้นแหละ เราก็จะอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นนิตย์ เหตุฉะนั้น จงปลอบใจกันด้วยถ้อยคำเหล่านี้เถิด เกิดอะไรขึ้นกับคนที่เรารักเมื่อพวกเขาตายจากไป เราจะได้พบเขาอีกไหม ถ้าได้พบ แล้วจะพบกันเมื่อไหร่ นี่คือคำถามที่มักเกิดขึ้นในงานศพทุกงาน ไม่ว่าจะมีการเอ่ยออกมาเป็นคำพูดหรือไม่ก็ตาม…

Continue reading

อาโมส 5:18-24 – วิบัติแก่เจ้าผู้ปรารถนาวันแห่งพระเจ้า วันแห่งพระเจ้าจะเป็นประโยชน์อะไรแก่เจ้าเล่า วันนั้นเป็นความมืด ไม่ใช่เป็นความสว่าง อย่างกับคนหนีสิงห์ไปปะหมี หรือเหมือนคนเข้าไปในเรือน เอามือเท้าฝาผนังและงูก็กัดเอา วันแห่งพระเจ้าเป็นความมืด ไม่ใช่ความสว่าง เป็นความมืดคลุ้มไม่มีความแจ่มใสเลย “เราเกลียดชัง เราดูหมิ่นบรรดาวันเทศกาลของเจ้า และไม่ชอบในการประชุมตามเทศกาลของเจ้าเลย แม้ว่าเจ้าถวายเครื่องเผาบูชาและธัญญบูชาแก่เรา เราก็ไม่ยอมรับสิ่งเหล่านั้น และศานติบูชาด้วยสัตว์อ้วนพีของเจ้านั้น เราจะไม่มองดู จงนำเสียงเพลงของเจ้าไปเสียจากเรา เราจะไม่ฟังเสียงพิณใหญ่ของเจ้า แต่จงให้ความยุติธรรมหลั่งไหลลงอย่างน้ำ และให้ความชอบธรรมเป็นอย่างลำธารที่ไหลอยู่เป็นนิตย์” ในฐานะผู้เชื่อ เราคุ้นเคยกับการมองว่าการเสด็จกลับมาของพระเยซูเป็นสิ่งที่ดี เป็นวันแห่งความชื่นชมยินดีและการเฉลิมฉลอง ซึ่งเป็นวันที่พระเจ้าจะทรงแก้ไขทุกสิ่งให้กลับมาถูกต้องดังเดิม แล้วเหตุใดพระเจ้าจึงตรัสว่า “วันแห่งพระเจ้า”…

Continue reading