Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

อพยพ 24:8-11 – โมเสสก็เอาเลือดพรมประชาชนและกล่าวว่า “นี่เป็นเลือดแห่งพันธสัญญา ซึ่งพระเจ้ากระทำกับเจ้าตามพระวจนะเหล่านี้” ครั้งนั้นโมเสสกับอาโรน นาดับและอาบีฮู และพวกผู้ใหญ่เจ็ดสิบคนของอิสราเอลขึ้นไปอีก เขาทั้งหลายได้เห็นพระเจ้าแห่งอิสราเอล และพื้นที่รองพระบาทเป็นดุจแก้วไพฑูรย์ สุกใสเหมือนท้องฟ้าทีเดียว พระองค์มิได้ลงโทษบรรดาหัวหน้าชนชาติอิสราเอล เขาทั้งหลายได้เห็นพระเจ้าและได้กินและดื่ม ข้าพเจ้ารู้สึกขนลุกนิดหน่อยกับการนมัสการที่เต็มไปด้วยการถวายบูชา ซึ่งจบลงเมื่อโมเสสเอาเลือดประพรมผู้คนทั้งหมด ข้าพเจ้าหมายถึง น่าขยะแขยง! มันคงดูเหมือนว่ามีการฆาตกรรมเกิดขึ้น และนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ห่างไกลจากความเป็นจริงมากนัก เพราะสัตว์เหล่านั้นที่ถูกถวายบูชาเป็นตัวแทนของพระเยซูคริสต์เอง พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ทรงเป็นตัวแทนของพันธสัญญาที่ทำไว้ระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ทรงรับเอาบาปของเราไปโดยทางความตายของพระองค์ พระโลหิตของพระองค์ที่อยู่บนเราเป็นเครื่องปกป้องเรา เพราะบ่งบอกว่าเราเป็นผู้ที่อยู่กับพระเจ้าผู้ทรงสละพระองค์เองเพื่อความตายของเรา และผู้ทรงคืนพระชนม์จากความตายเพื่อเป็นชีวิตนิรันดร์ของเรา เลือดคือชีวิต ทุกคนรู้เรื่องนี้ดี นั่นเป็นเหตุผลที่เราให้ความสำคัญกับเลือดทุกครั้งที่เห็น ไม่ว่าจะเป็นตอนที่มีคนได้รับบาดเจ็บ…

Continue reading

สดุดี 2:10-12 – เพราะฉะนั้น ข้าแต่กษัตริย์ทั้งหลาย จงฉลาดเถิด ข้าแต่นักปกครองแห่งแผ่นดินโลก จงรับคำเตือนเถิด จงปรนนิบัติพระเจ้าด้วยความยำเกรง และจงเกษมเปรมปรีดิ์จนเนื้อเต้น จงนมัสการพระองค์ด้วยใจจริง เกลือกว่าพระองค์จะทรงพระพิโรธ และเจ้าต้องพินาศจากทางนั้น เพราะพระพิโรธของพระองค์นั้นจุดให้ลุกได้รวดเร็ว ความสุขเป็นของคนทั้งหลายผู้เข้ามาลี้ภัยในพระองค์ เมื่อคิดถึงพระเยซู คุณนึกภาพพระองค์อย่างไร ภาพของพระเยซูผู้เลี้ยงแกะที่อ่อนโยนอาจผุดขึ้นมาในใจ คุณอาจนึกถึงพระองค์ทรงรักษาคนป่วย หรือทรงทำให้พายุสงบลงบนทะเลกาลิลี หรือบางทีคุณอาจนึกภาพพระผู้ช่วยให้รอดทรงอธิษฐานในสวนเกทเสมนี หรือทรงอ่อนแออย่างไร้ความช่วยเหลือบนไม้กางเขน แต่ในหนังสือวิวรณ์ อัครสาวกยอห์นบรรยายถึงพระเยซูในอีกแง่มุมหนึ่ง เมื่อยอห์นเห็นพระเยซู ดวงตาของพระผู้ช่วยให้รอดเป็นเหมือนไฟ และพระบาทของพระองค์เป็นเหมือนทองสัมฤทธิ์ขัดเงา พระพักตร์ของพระองค์ส่องประกายเหมือนดวงอาทิตย์ และพระสุรเสียงของพระองค์ดังกึกก้องเหมือนน้ำตก พระเจ้าผู้ทรงคืนพระชนม์ปรากฏในพระสิริอันยิ่งใหญ่…

Continue reading

“เชิญเข้าร่วมงานเลี้ยงในคานาที่พระคริสต์คือแขกผู้ทรงเกียรติ พระองค์ทรงต้อนรับทุกคนที่มาลิ้มรสเหล้าองุ่นซึ่งพระหัตถ์ของพระองค์ทรงอวยพร “เชิญมิตรสหายเข้ามาและเป็นส่วนหนึ่งในงานเลี้ยง ตรงนี้เชิญดื่มเหล้าองุ่นที่จัดเตรียมโดยพระองค์ผู้ทรงเป็นทั้งแขกและเจ้าภาพ เพื่อเราพระองค์ทรงถูกตรึง” ก่อนมื้ออาหาร เราอาจร่วมอธิษฐานบนโต๊ะอาหารที่เริ่มต้นด้วยคำว่า “เชิญเถิด พระเยซูเจ้า เชิญมาเป็นแขกพิเศษของข้าพระองค์ทั้งหลาย” เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวในคานากล่าวคำเชิญคล้ายกันเมื่อเขาทูลขอให้พระเยซูมาเป็นแขกในงานแต่งของเขา คำเชิญนั้นกลายเป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดเมื่อเจ้าภาพมือใหม่ไม่มีเหล้าองุ่นเหลือในงาน พระเยซูผู้ทรงเป็นแขกที่มีเมตตาและมีพลังอำนาจทรงกลายเป็นเจ้าภาพผู้ทรงพระคุณเมื่อพระองค์ทรงเปลี่ยนน้ำเป็นเหล้าองุ่นชั้นดี กระนั้นการอัศจรรย์นี้ (ซึ่งเป็นหมายสำคัญแรกของพระองค์) มีความหมายมากกว่าการแสดงให้เห็นถึงความรักและความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อเจ้าภาพที่รู้สึกอับอาย หมายสำคัญและการอัศจรรย์ที่กระทำโดยพระเยซูตลอดการทำพันธกิจในโลกนี้ของพระองค์เป็นการยืนยันถึงอัตลักษณ์ของพระองค์ที่พิสูจน์ให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้าและพระเมสสิยาห์ที่ทรงสัญญาไว้ สาวกของพระเยซูเห็นการอัศจรรย์ของพระองค์วันนั้นในคานาและเขาเชื่อในพระองค์ มีอาหารอีกมื้อหนึ่งที่เราเข้าร่วมในระหว่างการนมัสการ ในมื้ออาหารนี้ปกติเราไม่เริ่มต้นด้วยคำอธิษฐานว่า “เชิญเถิด พระเยซูเจ้า เชิญมาเป็นแขกพิเศษของข้าพระองค์ทั้งหลาย” แม้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตอยู่กับเราอย่างแน่นอน พระเยซูทรงเชิญชวนเรามาที่โต๊ะเสวยของพระองค์ เราเป็นแขกของพระองค์และในอาหารมื้อค่ำศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์พระเยซูทรงจัดเตรียมมากกว่าเหล้าองุ่นชั้นดี ในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์เรารับเอาพระกายและพระโลหิตแท้ของพระเยซูที่ทรงสละและหลั่งออกมาเพื่อการยกโทษความผิดบาปของเรา พิธีนี้เป็นการอัศจรรย์และความลี้ลับ แต่เรารู้ว่าพระเยซูทรงอยู่ในพิธีนี้อย่างแท้จริงเพราะเรามีพระสัญญาของพระองค์ “จงรับกินเถิด…

Continue reading

ยอห์น 10:28-30 – [พระเยซูตรัส] “เราให้ชีวิตนิรันดร์แก่แกะนั้น แกะนั้นจะไม่พินาศเลย และจะไม่มีผู้ใดแย่งชิงแกะเหล่านั้นไปจากมือของเราได้ พระบิดาของเราผู้ประทานแกะนั้นให้แก่เราเป็นใหญ่กว่าทุกสิ่ง และไม่มีผู้ใดอาจชิงแกะนั้นไปจากพระหัตถ์ของพระบิดาของเราได้ เรากับพระบิดาเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน” บนยอดเขาสูงพันฟุตของเมเทโอรา ประเทศกรีซ มีการสร้างอารามขึ้นเมื่อหลายร้อยปีก่อน เนื่องจากทำเลที่ตั้งที่เข้าถึงยาก อารามเหล่านี้จึงกลายเป็นสถานที่ปลอดภัยและสงบเงียบ จนกระทั่งศตวรรษที่ผ่านมา เสบียงและนักเดินทางที่มุ่งมั่นที่สุดจะต้องถูกดึงขึ้นไปบนยอดเขาด้วยตะกร้าที่ใช้แรงคนจากพระสงฆ์ ผู้ที่ขึ้นไปถึงยอดเขาพบว่าการเดินทางนั้นเป็นประสบการณ์ที่น่าหวาดเสียว นักท่องเที่ยวคนหนึ่งบันทึกการผจญภัยของเขาและยอมรับว่าเขารู้สึกกังวลเมื่อขึ้นไปได้ครึ่งทางของหน้าผา นั่นคือ ตอนที่เขาสังเกตเห็นว่าเชือกดูเก่าและขาดรุ่งริ่ง เขาคิดว่าอาจจะช่วยบรรเทาความกลัวของเขาได้บ้าง จึงถามพระรูปหนึ่งที่นั่งไปด้วยกันว่า “คุณเปลี่ยนเชือกบ่อยแค่ไหน” คำตอบที่ได้กลับมาโดยไม่ลังเลคือ “เมื่อใดก็ตามที่มันขาด!” ความกลัวของนักเดินทางจึงยังคงอยู่ พวกเราทุกคนเข้าใจความกลัวใช่ไหม คุณพ่อที่ทุ่มเท คุณแม่ที่รักลูก…

Continue reading

1 โครินธ์ 2:12 – เราทั้งหลายไม่ได้รับวิญญาณของโลก แต่ได้รับพระวิญญาณซึ่งมาจากพระเจ้า เพื่อเราทั้งหลายจะได้รู้ถึงสิ่งต่างๆ ที่พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานแก่เรา บางทีคุณอาจเคยได้ยินใครบางคนพูดว่า “อ๋อ เธอเป็นคนประเภท A จัดเลย” หรือ “เขาก็เป็นแบบนั้นแหละ เขาเป็นคนประเภท A” คนประเภท A มักถูกกล่าวว่ามีบุคลิกแบบ “ชอบควบคุม” เป็นพวกทะเยอทะยาน มุ่งมั่นสู่ความสำเร็จ และกล้าแสดงออก คนประเภท A มักพูดว่า “ขออะไรมาให้ฉันซ่อมหน่อยสิ” ในบางแง่มุม วัฒนธรรมอเมริกันที่เน้นการพัฒนาตนเอง…

Continue reading