ธรรมชีวิตประจำวันอาทิตย์ที่ 14 มิถุนายน 2026 “ฟังเถิด เสียงเรียกร้องของพระเยซู”

“อย่าให้ผู้ใดได้ยินท่านพูดอย่างเกียจคร้านว่า ‘ไม่มีสิ่งใดที่ข้าพเจ้าทำได้’ ในขณะที่ผู้คนมากมายกำลังจะตาย และพระอาจารย์ทรงเรียกท่าน จงรับเอาภารกิจที่พระองค์ทรงมอบหมายให้อย่างยินดี ขอให้งานของพระองค์เป็นความสุขของท่าน จงรีบตอบเมื่อพระองค์ทรงเรียกขานว่า ‘ข้าฯ อยู่ที่นี่ โปรดส่งข้าฯ ไป โปรดส่งข้าฯ ไป’” องค์พระผู้เป็นเจ้าทอดพระเนตรมองดูทุ่งนาที่เหลืองอร่ามและรอคอยการเก็บเกี่ยว ผู้คนที่พระองค์เสด็จมาช่วยให้รอดจำเป็นต้องได้ยินข่าวประเสริฐเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า “แต่คนงานยังน้อยอยู่” (ลูกา 10:2ข) พระผู้ช่วยให้รอดทรงเรียกถามว่า “ใครจะไปและทำงานในวันนี้” เพราะลังเลที่จะเป็นพยานบางครั้งเราตอบว่า “ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้หรอก” เมื่อเราตอบเช่นนั้น เราพบว่าไม่ใช่เราคนเดียวที่ลังเลเช่นนี้ เพราะอย่างน้อยในตอนเริ่มต้นวิสุทธิชนหลายคนก็เคยตอบการทรงเรียกขององค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยคำตอบที่คล้ายกันกับของเราว่า “ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้หรอก” เมื่อได้รับการทรงเรียกให้นำประชากรของพระเจ้าออกจากความเป็นทาส โมเสสผู้ซึ่งเป็นคนพูดไม่คล่องแคล่วทูลตอบเพียงว่า “โปรดใช้ผู้อื่นไปเถิด” (อพยพ…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันเสาร์ที่ 13 มิถุนายน 2026 “ที่นั่นคุณจะพบที่ลี้ภัย”

1 ยอห์น 3:16 – ดังนี้แหละเราจึงรู้จักความรัก โดยที่พระองค์ได้ทรงยอมสละพระชนม์ของพระองค์เพื่อเราทั้งหลาย และเราทั้งหลายก็ควรจะสละชีวิตของเราเพื่อพี่น้อง เมื่อไม่นานมานี้ ข้าพเจ้าเห็นแววแห่งความหวังอันมีชีวิตชีวาที่เรามีในการรู้จักพระคริสต์ในฐานะพระผู้ช่วยให้รอดของเรา หลังจากที่อ่านเรื่องราวเกี่ยวกับผลกระทบหลังเหตุการณ์ไฟป่าไหม้ในอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน เจ้าหน้าที่อุทยานคนหนึ่งที่กำลังประเมินความเสียหายพบนกตัวหนึ่งที่กลายเป็นหินอยู่ในกองขี้เถ้าบนพื้นดินที่โคนต้นไม้อย่างน่าประหลาด ด้วยความรู้สึกเวทนากับภาพที่น่าขนลุกนั้น เจ้าหน้าที่จึงลองใช้ไม้เขี่ยนกตัวนั้น เมื่อเขาแตะเบา ๆ ลูกนกตัวเล็ก ๆ สามตัวก็วิ่งออกมาจากใต้ปีกสีเทาของแม่นกที่ตายแล้ว แม่นกผู้เปี่ยมด้วยความรักรู้ถึงภัยพิบัติที่กำลังจะเกิดขึ้น จึงนำลูก ๆ ไปที่โคนต้นไม้และรวบรวมลูกไว้ใต้ปีกของมันโดยรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังจะมาถึง มันสามารถบินหนีไปได้อย่างปลอดภัย แต่ก็ไม่ยอมทิ้งลูก ๆ ของมันไป จากนั้นเปลวไฟก็มาถึง และความร้อนแผดเผาร่างกายเล็ก ๆ ของมัน…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน 2026 “การเดินทางผ่านความกระวนกระวายใจ”

ฟีลิปปี 4:6: อย่าทุกข์ร้อนในสิ่งใด ๆ เลย แต่จงทูลเรื่องความปรารถนาของท่านทุกอย่างต่อพระเจ้าด้วยการอธิษฐาน การวิงวอน กับการขอบพระคุณ คุณมีปฏิกิริยาอย่างไรเมื่อเห็นไฟเตือนที่รถของคุณ คุณนึกภาพตัวเองติดอยู่บนทางด่วนท่ามกลางพายุฝนฟ้าคะนองในทันทีเลยหรือเปล่า ฝ่ามือของคุณเริ่มเหงื่อออกเพราะรู้สึกเหมือนกำลังขับรถที่มีระเบิดเวลาหนัก 2,000 ปอนด์อยู่หรือเปล่า หรือคุณคิดว่ามันคงไม่ใช่เรื่องใหญ่ ส่วนใหญ่แล้วก็อาจเป็นสัญญาณเตือนที่ผิดพลาด ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลอะไร นั่นเป็นส่วนหนึ่งของพระประสงค์ของพระเจ้า หากคุณมีคนหลายคนใช้รถคันเดียวกัน โดยปกติแล้วพวกคุณจะช่วยกันตัดสินใจในเรื่องนี้ คนหนึ่งอยากให้ไฟเตือนนั้นได้รับการแก้ไขโดยเร็วที่สุด ส่วนอีกคนก็พอใจที่จะเอาสติกเกอร์หน้ายิ้มสีเหลืองมาแปะทับไว้ และในที่สุดพวกคุณก็จะช่วยกันนำรถไปให้ช่างซ่อมรถที่สามารถบอกคุณได้ว่าจริง ๆ แล้วคุณจำเป็นต้องทำอะไร วันนี้เราได้ยินข้อความจากพระคัมภีร์อีกครั้งหนึ่งที่บอกเราว่าอย่ากังวล “อย่ากระวนกระวาย” (มัทธิว 6:25, 6:31, 10:19;…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันพฤหัสบดีที่ 11 มิถุนายน 2026 “ขอให้อธิษฐานเผื่อ”

มัทธิว 9:35 – 10:5ก – พระเยซูจึงเสด็จดำเนินไปตามนครและหมู่บ้านโดยรอบ ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของเขา ประกาศข่าวประเสริฐ แห่งแผ่นดินของพระเจ้า ทรงรักษาโรคและความป่วยไข้ทุกอย่างของพลเมืองให้หาย และเมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นประชาชนก็ทรงสงสารเขา ด้วยเขาถูกรังควานและไร้ที่พึ่งดุจฝูงแกะไม่มีผู้เลี้ยง แล้วพระองค์ตรัสกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “ข้าวที่ต้องเกี่ยวนั้นมีมากนักหนา แต่คนงานยังน้อยอยู่ เหตุนั้นพวกท่านจงอ้อนวอนพระองค์ผู้ทรงเป็นเจ้าของนา ให้ส่งคนงานมาเก็บเกี่ยวพืชผลของพระองค์” พระองค์ทรงเรียกสาวกสิบสองคนของพระองค์มา แล้วก็ประทานอำนาจให้เขาขับผีร้ายออกได้ และให้รักษาโรคและความเจ็บไข้ทุกอย่างให้หายได้ อัครทูตสิบสองคนนั้นมีชื่อดังนี้ คนแรกชื่อซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องของเขา ยากอบบุตรเศเบดี กับยอห์นน้องของเขา ฟีลิปและบารโธโลมิว โธมัส และมัทธิวคนเก็บภาษี ยากอบบุตรอัลเฟอัสและเลบเบอัส ผู้ที่มีชื่ออีกว่าธัดเดอัส…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันพุธที่ 10 มิถุนายน 2026 “การตายเพื่อช่วยคนบาป”

โรม 5:6-10 – ขณะเมื่อเรายังขาดกำลัง พระคริสต์ก็ได้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อช่วยคนบาปในเวลาที่เหมาะสม ไม่ใคร่จะมีใครตายเพื่อคนตรง แต่บางทีจะมีคนอาจตายเพื่อคนดีก็ได้ แต่พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองค์แก่เราทั้งหลายคือ ขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่นั้น พระคริสต์ได้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา เพราะเหตุนั้นเมื่อเราเป็นคนชอบธรรมแล้วโดยพระโลหิตของพระองค์ ยิ่งกว่านั้นเราจะพ้นจากพระอาชญาของพระเจ้าโดยพระองค์ เพราะว่าถ้าขณะที่เรายังเป็นศัตรูต่อพระเจ้าเราได้กลับคืนดีกับพระองค์ โดยที่พระบุตรของพระองค์สิ้นพระชนม์ ยิ่งกว่านั้นอีกเมื่อเรากลับคืนดีแล้ว เราก็จะรอดโดยพระชนม์ชีพของพระองค์แน่ ข้าพเจ้าคิดว่าคริสเตียนเกือบทุกคนคงมีวันที่บาปของเราท่วมท้นเรา และเราไม่สามารถเชื่อได้ว่าพระเจ้าทรงต้องการเราจริง ๆ พระองค์ทรงรักเรา ทรงให้อภัยเรา และทรงต้องการให้เราเป็นของพระองค์จริง ๆ นี่เป็นปัญหาของมนุษย์ เราเข้าใจตัวเองดีพอที่จะมองบาปของเราแล้วคิดว่า “ช่างน่าเกลียด!” แล้วหันหน้าหนีด้วยความรังเกียจ เราคงไม่อยากให้แม้แต่เพื่อนสนิทที่สุดของเรารู้ถึงความคิดชั่วร้ายที่แวบเข้ามาในหัวของเรา แม้กระทั่ง (หรืออาจจะยิ่งกว่านั้น!)…

Continue reading