Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

“พระองค์ทรงทราบดีว่าสิ่งใดดีที่สุดที่จะประทานให้แก่ข้าฯ/ ความหวังและความปรารถนาทั้งหลายที่หลอกหลอนข้าฯ/ ความสุขและความทุกข์ต่างก็มีวาระของมัน/ ข้าฯ จะไม่สงสัยในพระปัญญาของพระองค์เลย/ ให้ทุกสิ่งเป็นไปตามพระทัยของพระองค์เสมอ/ ข้าฯ มอบถวายเส้นทางของข้าฯ ไว้กับพระองค์” “ความหวังและความปรารถนาทั้งหลายที่หลอกหลอนข้าฯ ความสุขและความทุกข์ต่างก็มีวาระของมัน” เรารู้ดีว่าการมีประสบการณ์กับความหวัง ความสุข และความทุกข์โศกนั้นเป็นอย่างไร ด้วยความหวังอันเปี่ยมล้นเราอธิษฐานขอให้มีสุขภาพที่ดีขึ้น ขอทางออกให้กับความขัดแย้งในครอบครัว ขอการอภัยโทษในความผิดบาปของเรา และขอให้มีความรู้ความเข้าใจลึกซึ้งยิ่งขึ้นในพระคำของพระเจ้า เรารู้จักความสุขที่ได้จากมิตรสหาย ครอบครัว และการนมัสการ เช่นเดียวกับที่รู้จักความทุกข์โศกอย่างลึกซึ้งจากการเจ็บป่วย ความสูญเสีย และความโศกเศร้า อารมณ์และประสบการณ์ทั้งหมดเหล่านี้ต่างก็ “มีวาระของมัน” ในชีวิตของเรา ถ้อยคำในบทเพลงเตือนให้เรานึกถึงภูมิปัญญาแห่งพระคำของพระเจ้าที่ว่า “มีฤดูกาลสำหรับทุกสิ่ง และมีวาระสำหรับเรื่องราวทุกอย่างภายใต้ฟ้าสวรรค์……

Continue reading

สดุดี 51:17 – เครื่องบูชาที่พระเจ้าทรงรับได้คือจิตใจที่ชอกช้ำ จิตใจที่สำนึกผิดและชอกช้ำนั้น ข้าแต่พระเจ้า พระองค์มิได้ทรงดูถูก “จิตใจที่ชอกช้ำ” หรือ “ใจที่สำนึกผิด” หรือ นี่เป็นเครื่องบูชาแบบไหนกัน ในที่นี้ กษัตริย์ดาวิดกำลังกล่าวถึงเรื่องการกลับใจใหม่ ซึ่งหมายถึงการสำนึกผิดอย่างแท้จริงต่อบาปในอดีต และการหันเข้าหาพระเจ้าเพื่อขอรับพระเมตตาและการให้อภัย แต่แท้จริงแล้วสิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร หัวใจที่เต็มไปด้วยบาปของเราจะหันหลังให้กับ “บาปที่เกาะแน่น” (ฮีบรู 12:1ข) นั้นได้อย่างไร นั่นคือ ส่วนหนึ่งของข่าวประเสริฐอันแท้จริงของพระเจ้า การกลับใจไม่ใช่สิ่งที่พระองค์ทรงเรียกร้องให้เรา “คิดค้นขึ้นเอง” หรือ “สร้างขึ้น” จากภายในตัวเราเองด้วยความพยายามทางศาสนาหรือประสบการณ์ลึกลับใด ๆ…

Continue reading

มัทธิว 22:21ข – [พระเยซูตรัสกับพวกฟาริสี] “เหตุฉะนั้น ของของซีซาร์จงถวายแก่ซีซาร์ และของของพระเจ้าจงถวายแด่พระเจ้า” พวกฟาริสีคิดว่าตนได้วางกับดักล่อให้พระเยซูติดหล่มแล้ว พวกเขาถามพระองค์ว่าควรจ่ายภาษีให้แก่ซีซาร์หรือไม่ ซึ่งนับเป็นคำถามที่มีนัยแฝงและมุ่งบีบให้พระองค์ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก แต่พระเยซูทรงถามคำถามกลับไปว่า “รูปและคำจารึกนี้เป็นของใคร” (บนเหรียญสำหรับจ่ายภาษี) นั้น พวกเขาจึงตอบว่า “ของซีซาร์” (ดู มัทธิว 22:17-21) จากนั้น พระเยซูจึงตรัสถ้อยคำอันโด่งดังว่า “เหตุฉะนั้น ของของซีซาร์จงถวายแก่ซีซาร์ และของของพระเจ้าจงถวายแด่พระเจ้า” ด้วยถ้อยคำเหล่านี้ พระเยซูไม่ได้เพียงแค่ให้คำตอบเรื่องการเสียภาษีเท่านั้น แต่พระองค์ทรงชี้ให้เห็นถึงหัวใจสำคัญของเรื่อง คือความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพระเจ้า เราทุกคนต่างก็มีช่วงเวลาที่ต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก และแน่นอนว่าเราอาจไม่ได้ตอบสนองต่อเหตุการณ์เหล่านั้นในแบบที่เราต้องการเสมอไป…

Continue reading

ลูกา 10:1-9 – ภายหลังเหตุการณ์เหล่านั้น พระเยซูทรงตั้งสาวกอื่นอีกเจ็ดสิบคนไว้ และใช้เขาออกไปทีละสองคน ๆ ให้ล่วงหน้าพระองค์ไปก่อน ให้เข้าไปทุกเมืองและทุกตำบลที่พระองค์จะเสด็จไปนั้น  พระองค์ตรัสกับเขาว่า “ข้าวที่ต้องเกี่ยวนั้นมีมากแต่คนงานยังน้อยอยู่ เหตุฉะนั้น พวกท่านจงอ้อนวอนพระองค์ผู้ทรงเป็นเจ้าของนาให้ส่งคนงานมาเก็บเกี่ยวพืชผลของพระองค์  ไปเถอะ ดูเถิด เราใช้ท่านทั้งหลายไปดุจลูกแกะอยู่ท่ามกลางฝูงสุนัขป่า  อย่าเอาไถ้เงิน หรือย่าม หรือรองเท้าไป และอย่าคำนับผู้ใดตามทาง  ถ้าจะเข้าไปในเรือนใด ๆ จงพูดก่อนว่า ‘ให้ความสุขมีแก่เรือนนี้เถิด’  ถ้าลูกแห่งสันติสุขอยู่ที่นั่น สันติสุขของท่านจะอยู่กับเขา ถ้าหาไม่ สันติสุขของท่านจะกลับอยู่กับท่านอีก จงอาศัยอยู่ในเรือนนั้น กินและดื่มของซึ่งเขาจะให้นั้น…

Continue reading

2 ทิโมธี 4:5-18 – แต่ท่านจงหนักแน่นมั่นคง จงอดทนต่อความทุกข์ยากลำบาก จงทำหน้าที่ของผู้ประกาศข่าวประเสริฐ และจงกระทำพันธบริการของท่านให้สำเร็จ เพราะว่าข้าพเจ้ากำลังจะตกเป็นเครื่องบูชาอยู่แล้ว ถึงเวลาที่ข้าพเจ้าจะจากไป ข้าพเจ้าได้ต่อสู้อย่างเต็มกำลัง ข้าพเจ้าได้แข่งขันจนถึงที่สุด ข้าพเจ้าได้รักษาความเชื่อไว้แล้ว ต่อแต่นี้ไปมงกุฎแห่งความชอบธรรมก็จะเป็นของข้าพเจ้า ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้พิพากษาอันชอบธรรมจะทรงประทานเป็นรางวัลแก่ข้าพเจ้าในวันนั้น และมิใช่แก่ข้าพเจ้าผู้เดียวเท่านั้น แต่จะทรงประทานแก่คนทั้งปวงที่ยินดีในการเสด็จมาของพระองค์ จงพยายามมาพบข้าพเจ้าโดยเร็ว เพราะว่าเดมาสได้หลงรักโลกปัจจุบันนี้เสียแล้ว และได้ทิ้งข้าพเจ้าไปยังเมืองเธสะโลนิกา เครสเซนส์ได้ไปยังแคว้นกาลาเทีย ทิตัสได้ไปยังเมืองดาลมาเทีย ลูกาคนเดียวเท่านั้นที่อยู่กับข้าพเจ้า จงไปตามมาระโกและพาเขามาด้วย เพราะเขาช่วยปรนนิบัติข้าพเจ้าได้เป็นอย่างดี ข้าพเจ้าได้ส่งทีคิกัสไปยังเมืองเอเฟซัสแล้ว เมื่อท่านมาจงเอาเสื้อคลุมซึ่งข้าพเจ้าได้ฝากไว้กับคารปัสที่เมืองโตรอัสมาด้วยพร้อมกับหนังสือ และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือหนังสือที่เขียนบนแผ่นหนัง อเล็กซานเดอร์ช่างทองแดงนั้นได้ทำร้ายข้าพเจ้าอย่างสาหัส องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงลงโทษเขาให้สมกับการกระทำของเขา…

Continue reading