Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

กิจการ 2:42-47 – เขาทั้งหลายได้ขะมักเขม้นฟังคำสอนของจำพวกอัครทูตและร่วมสามัคคีธรรม ทั้งขะมักเขม้นในการหักขนมปังและการอธิษฐาน เขามีความเกรงกลัวด้วยกันทุกคน และพวกอัครทูตทำการอัศจรรย์ และหมายสำคัญหลายประการ บรรดาผู้ที่เชื่อถือนั้นก็อยู่พร้อมกัน ณ ที่แห่งเดียว และทรัพย์สิ่งของของเขาเหล่านั้นเขาเอามารวมกันเป็นของกลาง เขาจึงได้ขายที่ดินและทรัพย์สิ่งของ มาแบ่งให้แก่คนทั้งปวงตามซึ่งทุกคนต้องการ เขาได้ร่วมใจกันไปในพระวิหาร และหักขนมปังตามบ้านของเขา ร่วมรับประทานอาหารด้วยความชื่นชมยินดีและใจกว้างขวาง ทุกวันเรื่อยไป ทั้งได้สรรเสริญพระเจ้าและคนทั้งปวงก็ชอบใจ ฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้า ได้ทรงโปรดให้คนทั้งหลายซึ่งกำลังจะรอดมาเข้ากับพวกสาวกทุกวันๆ ทุกครั้งที่ข้าพเจ้าอ่านคำบรรยายเกี่ยวกับคริสตจักรยุคแรกก็ต้องถอนหายใจ ฟังดูไม่เหมือนกับคริสตจักรในปัจจุบันของเราเลยใช่ไหม ข้าพเจ้าหมายถึงในบางแง่มุมก็อาจจะคล้ายกัน เรายังคงแบ่งปันกับผู้ยากไร้ เรานมัสการร่วมกัน และเราสรรเสริญพระเจ้าและแบ่งปันความเชื่อของเรา แต่ก็ไม่มากเท่ากับที่เราเห็นในบทนี้ ข้าพเจ้าสารภาพว่ามักจะคิดถึงเรื่องการโต้เถียงในที่ประชุมผู้มีสิทธิเลือกตั้งเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว หรือเรื่องที่ครอบครัวสองครอบครัวของเราไม่คุยกันอยู่ตอนนี้มากกว่า…

Continue reading

สดุด 23:1 – พระเจ้าทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดุจเลี้ยงแกะ ข้าพเจ้าจะไม่ขัดสน สัญลักษณ์คริสเตียนสมัยใหม่และโลโก้ยี่ห้อเสื้อผ้ามีลักษณะอย่างนี้คือ พระองค์ > ฉัน (He > i) ภาพนี้ยืมสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ โดยไม่มีตัวเลขเกี่ยวข้อง เพื่อแสดงถึงความสัมพันธ์ของเรากับพระเยซูคริสต์ที่ว่า “พระองค์ยิ่งใหญ่กว่าฉัน” โลโก้นี้ได้รับแรงบันดาลใจจากคำพูดของยอห์นผู้ให้รับบัพติศมาที่กล่าวถึงพระเยซูว่า “พระองค์ต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น แต่ข้าพเจ้าต้องด้อยลง” (ยอห์น 3:30) ในคำขึ้นต้นที่คุ้นเคยของสดุดี 23 ผู้เขียนสดุดีได้ตั้งสมการในพระคัมภีร์ที่แตกต่างออกไป แม้ว่าจะไม่มีคณิตศาสตร์เกี่ยวข้องในสมการนี้เช่นกัน ส่วนแรกของสมการกล่าวอย่างง่ายๆ ว่า “พระเจ้าทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดุจเลี้ยงแกะ” พระเจ้าคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล…

Continue reading

“ท่านคือใครที่เดินอยู่ในความเศร้าตามเส้นทางกันดารแห่งเอมมาอูสด้วยใจแตกสลายและความหวังพังทลายทรุดกายลงภายใต้ภาระหนักอึ้งของความโศกเศร้า ผู้ไว้ทุกข์นิรนามเราจะร่วมกับท่าน พวกเราที่ไว้ทุกข์ให้กับผู้ตายของเราเช่นกัน พวกเรายืนข้างหลุมศพอย่างไม่ยอมจำนน กล้ำกลืนกับความตายที่เปลือยเปล่า อย่างขนมปังรสขม “ใครผู้นี้ที่ร่วมเดินทางกับเรา เดินไปทีละก้าว คนแปลกหน้าที่ไม่รู้จัก ท่านจะหยั่งถึงความโศกเศร้าอันลึกซึ้งต่อท่านผู้วายชนม์ได้หรือ จากอัศจรรย์บังเกิด เมื่อเราบอกท่านว่าความฝันของเราสลายกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างไร จากนั้นท่านเปิดเผยพระคัมภีร์จนกระทั่งจิตใจของเราลุกไหม้ภายใน” สำหรับเรา อีสเตอร์เป็นเวลาของการเฉลิมฉลอง แต่อีสเตอร์ไม่ได้เป็นเช่นนั้นสำหรับทุกคนที่อยู่ในวันที่พระเยซูเป็นขึ้นมาจากความตาย สาวกสองคนของพระเยซูเดินทางจากกรุงเยรูซาเล็มไปยังเอมมาอูสในวันนั้นและเขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ของการเฉลิมฉลอง เขาเคยหวังว่าพระเยซูจะช่วยไถ่อิสราเอล แต่บัดนี้พระองค์ตายไปแล้ว เขาได้ยินข่าวลือว่าผู้หญิงบางคนในหมู่สาวกของพระองค์พบว่าอุโมงค์ของพระองค์ถูกเปิดออก พระกายของพระองค์หายไปและทูตสวรรค์พูดกับผู้หญิงเหล่านั้น ผู้เดินทางไปเอมมาอูสสองคนไม่รู้ว่าจะคิดยังไงดี นี่ไม่ใช่วิธีการที่สิ่งต่างๆ ควรเกิดขึ้น พระเมสสิยาห์ควรนำเขาไปสู่สง่าราศีและชัยชนะเหนือศัตรูของอิสราเอล ตรงกันข้าม เขากลับต้องจมอยู่กับความทุกข์และความตาย จากนั้นนักเดินทางคนที่สามร่วมเดินทางกับเขา นักเดินทางคนนั้นคือพระเยซู แม้เขาจำพระองค์ไม่ได้…

Continue reading

ยอห์น 20:25-29 – สาวกอื่นๆ จึงบอกโธมัสว่า “เราได้เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว” แต่โธมัสตอบเขาเหล่านั้นว่า “ถ้าข้าไม่เห็นรอยตะปูที่พระหัตถ์ของพระองค์ และไม่ได้เอานิ้วของข้าแยงเข้าไปที่รอยตะปูนั้น และไม่ได้เอามือของข้าแยงเข้าไปที่สีข้างของพระองค์แล้ว ข้าจะไม่เชื่อเลย” ครั้นล่วงไปแปดวันแล้ว เหล่าสาวกของพระองค์อยู่ด้วยกันในบ้านนั้นอีก และโธมัสก็อยู่กับพวกเขาด้วย ประตูปิดแล้ว แต่พระเยซูเสด็จเข้ามาประทับยืนอยู่ท่ามกลางเขา และตรัสว่า “สันติสุขจงดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด” แล้วพระองค์ตรัสกับโธมัสว่า “จงยื่นนิ้วมาที่นี่และดูมือของเรา จงยื่นมือออกคลำที่สีข้างของเรา อย่าขาดความเชื่อเลย จงเชื่อเถิด” โธมัสทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ และพระเจ้าของข้าพระองค์” พระเยซูตรัสกับเขาว่า “เพราะท่านได้เห็นเราท่านจึงเชื่อหรือ ผู้ที่ไม่เห็นเราแต่เชื่อก็เป็นสุข” โอ้…

Continue reading

1 โครินธ์ 15:58 – เหตุฉะนั้นพี่น้องที่รักของข้าพเจ้า ท่านจงตั้งมั่นอยู่ อย่าหวั่นไหว จงปฏิบัติงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้บริบูรณ์ทุกเวลา ท่านทั้งหลายพึงรู้ว่า โดยองค์พระผู้เป็นเจ้า การของท่านจะไร้ประโยชน์ก็หามิได้ ในหนังสือปัญญาจารย์ของพันธสัญญาเดิม กษัตริย์ซาโลมอนผู้เขียนหนังสือเล่มนี้แสดงความคิดเห็นอย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับชีวิตของเราในโลกนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งชีวิตที่ไม่ได้รู้จักพระเจ้า วลีที่ตราตรึงใจในหนังสือเล่มนี้คือ “อนิจจัง อนิจจัง อนิจจัง อนิจจัง สารพัดอนิจจัง” แท้จริงแล้ว ทุกสิ่งล้วนไม่จีรังยั่งยืน ชั่วคราว และแม้กระทั่งไร้สาระ ในบางช่วงซาโลมอนหันมาสนใจเรื่องการงานของเรา ท่านเขียนว่า “เพราะว่าเขาได้อะไรจากบรรดางานตรากตรำ และคร่ำเครียดที่เขาต้องทำภายใต้ดวงอาทิตย์เล่า ด้วยว่าปีเดือนของเขามีแต่ความเจ็บปวด และกิจธุระของเขาก่อความสลดใจ…

Continue reading