ธรรมชีวิตประจำวันพฤหัสบดีที่ 18 มิถุนายน 2026 “สุดขั้ว”

มัทธิว 10:5ก, 21-24, 25ข-31 – สิบสองคนนี้ พระเยซูทรงใช้ให้ออกไปและสั่งเขา … “แม้ว่าพี่จะมอบน้องให้ถึงความตาย พ่อจะมอบลูกและลูกก็จะทรยศต่อพ่อแม่ให้ถึงแก่ความตาย คนทั้งปวงจะเกลียดชังท่าน เพราะความภักดีที่ท่านมีต่อเรา แต่ผู้ใดที่ทนได้ถึงที่สุด ผู้นั้นจะรอด เมื่อเขาเคี่ยวเข็ญท่านในเมืองหนึ่งจงหนีไปยังอีกเมืองหนึ่ง เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ก่อนที่ท่านจะไปทั่วเมืองต่าง ๆ ทั้งหมดในอิสราเอล บุตรมนุษย์จะเสด็จมา ศิษย์ไม่ใหญ่กว่าครูและทาสไม่ใหญ่กว่านายของตน … ถ้าเขาได้เรียกเจ้าบ้านว่าเบเอลเซบูล เขาจะเรียกลูกบ้านของเขามากยิ่งกว่านั้นเท่าใด เหตุฉะนั้น อย่ากลัวเขา เพราะว่าไม่มีสิ่งใดปิดบังไว้ที่จะไม่ต้องเปิดเผย หรือการลับที่จะไม่เผยให้ประจักษ์ ซึ่งเรากล่าวแก่พวกท่านในที่มืด ท่านจงกล่าวในที่แจ้ง…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันอังคารที่ 16 มิถุนายน 2026 “ความทุกข์ยาก”

เยเรมีย์ 20:7-13 – (ผู้พยากรณ์เยเรมีย์กล่าว) ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงหลอกลวงข้าพระองค์ และข้าพระองค์ก็ถูกหลอกลวง พระองค์ทรงมีกำลังยิ่งกว่าข้าพระองค์และพระองค์ก็ชนะ ข้าพระองค์เป็นที่ให้เขาหัวเราะวันยังค่ำ ทุกคนเยาะเย้ยข้าพระองค์ เพราะว่าข้าพระองค์พูดเมื่อไร ข้าพระองค์ร้องให้ช่วย ข้าพระองค์ตะโกนว่า “ทารุณตายแล้ว” เพราะว่าพระวจนะของพระเจ้าได้เป็นเหตุให้ข้าพระองค์ เป็นที่ตำหนิและเยาะเย้ยตลอดวัน ถ้าข้าพระองค์จะกล่าวว่า “ข้าพเจ้าจะไม่อ้างถึงพระองค์ หรือกล่าวในพระนามของพระองค์อีก” ก็มีสิ่งในใจของข้าพระองค์เหมือนไฟไหม้อัดอยู่ในกระดูกของข้าพระองค์ และข้าพระองค์ก็อ่อนเปลี้ยที่ต้องอัดมันไว้ และข้าพระองค์ก็อัดไว้ไม่ไหว เพราะข้าพระองค์ได้ยินเสียงซุบซิบเป็นอันมาก ความหวาดเสียวอยู่รอบทุกด้าน มิตรสหายที่คุ้นเคยทั้งสิ้นของข้าพระองค์กล่าวว่า “ใส่ความเขา ให้เราใส่ความเขา” เขาเฝ้าดูความล่มจมของข้าพระองค์ “ชะรอยเขาจะถูกหลอกลวง แล้วเราชนะเขาได้…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันจันทร์ที่ 15 มิถุนายน 2026 “พระนามของพระองค์”

สดุดี 91:14-16 – เพราะเขาผูกพันกับเราด้วยความรัก เราจะช่วยกู้เขา เราจะป้องกันเขาไว้ เพราะเขารู้จักนามของเรา เมื่อเขาร้องทูลเรา เราจะตอบเขา เราจะอยู่กับเขาในยามลำบาก เราจะช่วยเขาให้พ้นและให้เกียรติเขา เราจะให้เขาอิ่มใจด้วยชีวิตยืนยาว และสำแดงความรอดของเราแก่เขา “เขารู้จักนามของเรา” ด้วยถ้อยคำเหล่านั้น ผู้เขียนสดุดีไม่ได้ยินดีในความจริงที่ว่าพระเจ้าทรงรู้จักชื่อของท่าน แม้ว่านั่นจะเป็นความจริงก็ตาม นี่คือถ้อยคำจากพระเจ้าเองที่แสดงถึงความยินดีในผู้ที่วางใจในพระองค์และรู้จักพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์ แต่สำหรับหลายคนในปัจจุบัน พระนามของพระเจ้ายังคงไม่เป็นที่รู้จัก บางคนจินตนาการถึง “พระเจ้า” ว่าเป็นพลังที่ไร้นามหรือพลังจักรวาล บางคนชอบที่จะรักษาระยะห่างจากพระเจ้า เขาไม่ต้องการรู้จักพระนามของพระองค์ แต่เรียกหาพระองค์ก็ต่อเมื่อเขาต้องการบางสิ่งจากพระองค์เท่านั้น ทุกคนที่บูชาเทพเจ้าที่ไร้นามเหล่านี้ได้นำ “ความจริงเรื่องพระเจ้ามาแลกกับความเท็จ” (โรม 1:25ก)…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันอาทิตย์ที่ 14 มิถุนายน 2026 “ฟังเถิด เสียงเรียกร้องของพระเยซู”

“อย่าให้ผู้ใดได้ยินท่านพูดอย่างเกียจคร้านว่า ‘ไม่มีสิ่งใดที่ข้าพเจ้าทำได้’ ในขณะที่ผู้คนมากมายกำลังจะตาย และพระอาจารย์ทรงเรียกท่าน จงรับเอาภารกิจที่พระองค์ทรงมอบหมายให้อย่างยินดี ขอให้งานของพระองค์เป็นความสุขของท่าน จงรีบตอบเมื่อพระองค์ทรงเรียกขานว่า ‘ข้าฯ อยู่ที่นี่ โปรดส่งข้าฯ ไป โปรดส่งข้าฯ ไป’” องค์พระผู้เป็นเจ้าทอดพระเนตรมองดูทุ่งนาที่เหลืองอร่ามและรอคอยการเก็บเกี่ยว ผู้คนที่พระองค์เสด็จมาช่วยให้รอดจำเป็นต้องได้ยินข่าวประเสริฐเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า “แต่คนงานยังน้อยอยู่” (ลูกา 10:2ข) พระผู้ช่วยให้รอดทรงเรียกถามว่า “ใครจะไปและทำงานในวันนี้” เพราะลังเลที่จะเป็นพยานบางครั้งเราตอบว่า “ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้หรอก” เมื่อเราตอบเช่นนั้น เราพบว่าไม่ใช่เราคนเดียวที่ลังเลเช่นนี้ เพราะอย่างน้อยในตอนเริ่มต้นวิสุทธิชนหลายคนก็เคยตอบการทรงเรียกขององค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยคำตอบที่คล้ายกันกับของเราว่า “ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้หรอก” เมื่อได้รับการทรงเรียกให้นำประชากรของพระเจ้าออกจากความเป็นทาส โมเสสผู้ซึ่งเป็นคนพูดไม่คล่องแคล่วทูลตอบเพียงว่า “โปรดใช้ผู้อื่นไปเถิด” (อพยพ…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันเสาร์ที่ 13 มิถุนายน 2026 “ที่นั่นคุณจะพบที่ลี้ภัย”

1 ยอห์น 3:16 – ดังนี้แหละเราจึงรู้จักความรัก โดยที่พระองค์ได้ทรงยอมสละพระชนม์ของพระองค์เพื่อเราทั้งหลาย และเราทั้งหลายก็ควรจะสละชีวิตของเราเพื่อพี่น้อง เมื่อไม่นานมานี้ ข้าพเจ้าเห็นแววแห่งความหวังอันมีชีวิตชีวาที่เรามีในการรู้จักพระคริสต์ในฐานะพระผู้ช่วยให้รอดของเรา หลังจากที่อ่านเรื่องราวเกี่ยวกับผลกระทบหลังเหตุการณ์ไฟป่าไหม้ในอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน เจ้าหน้าที่อุทยานคนหนึ่งที่กำลังประเมินความเสียหายพบนกตัวหนึ่งที่กลายเป็นหินอยู่ในกองขี้เถ้าบนพื้นดินที่โคนต้นไม้อย่างน่าประหลาด ด้วยความรู้สึกเวทนากับภาพที่น่าขนลุกนั้น เจ้าหน้าที่จึงลองใช้ไม้เขี่ยนกตัวนั้น เมื่อเขาแตะเบา ๆ ลูกนกตัวเล็ก ๆ สามตัวก็วิ่งออกมาจากใต้ปีกสีเทาของแม่นกที่ตายแล้ว แม่นกผู้เปี่ยมด้วยความรักรู้ถึงภัยพิบัติที่กำลังจะเกิดขึ้น จึงนำลูก ๆ ไปที่โคนต้นไม้และรวบรวมลูกไว้ใต้ปีกของมันโดยรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังจะมาถึง มันสามารถบินหนีไปได้อย่างปลอดภัย แต่ก็ไม่ยอมทิ้งลูก ๆ ของมันไป จากนั้นเปลวไฟก็มาถึง และความร้อนแผดเผาร่างกายเล็ก ๆ ของมัน…

Continue reading