ธรรมชีวิตประจำวันเสาร์ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2026 “ไม่ท้อใจ”

โรม 4:20-21 – ท่าน (อับราฮัม) มิได้หวั่นไหวแคลงใจในพระสัญญาของพระเจ้า แต่ท่านมีความเชื่อมั่นคงยิ่งขึ้น จึงถวายเกียรติแด่พระเจ้า ท่านเชื่อมั่นว่าพระเจ้าทรงฤทธิ์ อาจกระทำให้สำเร็จได้ตามที่พระองค์ตรัสสัญญาไว้ ในการทำตามสัญญาของพระองค์ พระเจ้ามักทรงให้เรารอคอย เมื่อเราเริ่มใจร้อนและสงสัย อย่าให้เราดิ้นรนอยู่ในความไม่เชื่อ แต่จงชื่นชมยินดีในความเชื่อของผู้เผยพระวจนะที่ว่า “เพราะว่านิมิตนั้นยังรอเวลาของมันอยู่ มันกำลังรีบไปถึงความสำเร็จ มันไม่มุสา ถ้าดูช้าไป ก็จงคอยสักหน่อย มันจะบังเกิดขึ้นเป็นแน่ คงไม่ล่าช้านัก” (ฮาบากุก 2:3) เวลาของพระเจ้าเป็นเวลาที่เหมาะสมเสมอ คุณรู้ว่าเห็ดเติบโตได้ในชั่วข้ามคืน ในขณะที่ต้นโอ๊กที่แข็งแรงทนทานต่อพายุเฮอริเคนต้องใช้เวลาหลายปี ความเชื่อมั่นในพระเจ้าที่มั่นคงนั้นมักไม่ได้มาจากอารมณ์ชั่ววูบหรือความรู้สึกศรัทธาที่เกิดขึ้นในงานฟื้นฟูจิตวิญญาณ แต่มาจากการรู้จักคุ้นเคยกับพระเจ้าผู้ทรงปกป้อง ยกย่อง…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันศุกร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2026 “ขึ้นและลงภูเขา”

มัทธิว 17:5-8 – เปโตรทูลยังไม่ทันขาดคำ ก็บังเกิดมีเมฆสุกใสมาปกคลุมเขาไว้ แล้วมีพระสุรเสียงออกมาจากเมฆนั้นว่า “ท่านผู้นี้เป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจท่านผู้นี้มาก จงเชื่อฟังท่านเถิด” ฝ่ายพวกสาวกเมื่อได้ยินก็ซบหน้ากราบลงกลัวยิ่งนัก พระเยซูจึงเสด็จมาถูกต้องเขา แล้วตรัสว่า “จงลุกขึ้นเถิด อย่ากลัวเลย” เมื่อเขาเงยหน้าดูก็ไม่เห็นผู้ใด เห็นแต่พระเยซูองค์เดียว ชีวิตของคุณควรเต็มไปด้วยประสบการณ์ที่เหมือนอยู่บนยอดเขา อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่โลกรอบตัวคุณบอก คุณควรจะมีประสบการณ์เหล่านี้ที่โดดเด่นเหนือสิ่งอื่นใดในชีวิตประจำวันของคุณ ประสบการณ์เหล่านั้นคือ คอนเสิร์ต วันหยุดพักผ่อน การแสดงที่ทำให้คุณประทับใจอย่างแท้จริง ประสบการณ์ที่เหมือนอยู่บนยอดเขาเหล่านี้ และภาพที่งดงามและความรู้สึกที่พุ่งสูงขึ้นซึ่งได้จากสิ่งเหล่านั้นคือ สิ่งที่ควรจะช่วยประคับประคองคุณไปตลอดชีวิตที่เหลือของคุณ แต่นั่นกลับเหมือนกับหุบเขาซึ่งก็ธรรมดา น่าเบื่อ เป็นสิ่งที่ต้องทนรับมากกว่าที่จะน่าเฉลิมฉลอง ข้าพเจ้าอาศัยอยู่ในหุบเขา…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันพฤหัสบดีที่ 12 กุมภาพันธ์ 2026 “พระเยซูเท่านั้น”

มัทธิว 17:1-9 – ครั้นล่วงไปได้หกวันแล้ว พระเยซูทรงพาเปโตร ยากอบ และยอห์นน้องของยากอบขึ้นภูเขาสูงแต่ลำพัง แล้วพระกายของพระองค์ก็เปลี่ยนไปต่อหน้าเขา พระพักตร์ของพระองค์ก็ทอแสงเหมือนแสงอาทิตย์ ฉลองพระองค์ก็ขาวผ่องดุจแสงสว่าง โมเสสและเอลียาห์ก็มาปรากฏแก่พวกสาวกเหล่านั้น กำลังเฝ้าสนทนากับพระองค์ ฝ่ายเปโตรทูลพระเยซูว่า “พระองค์เจ้าข้า ซึ่งเราอยู่ที่นี่ก็ดี ถ้าพระองค์ต้องพระประสงค์ ข้าพระองค์จะทำเพิงสามหลังที่นี่ สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง สำหรับเอลียาห์หลังหนึ่ง” เปโตรทูลยังไม่ทันขาดคำ ก็บังเกิดมีเมฆสุกใสมาปกคลุมเขาไว้ แล้วมีพระสุรเสียงออกมาจากเมฆนั้นว่า “ท่านผู้นี้เป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจ ท่านผู้นี้มาก จงเชื่อฟังท่านเถิด” ฝ่ายพวกสาวกเมื่อได้ยินก็ซบหน้ากราบลงกลัวยิ่งนัก พระเยซูจึงเสด็จมาถูกต้องเขา แล้วตรัสว่า…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันพุธที่ 11 กุมภาพันธ์ 2026 “วิธีที่เรารู้จักพระเยซู”

2 เปโตร 1:16-21 – เพราะว่าเมื่อเราได้ประกาศให้ท่านทั้งหลายทราบถึงฤทธิ์เดชของพระเยซูคริสต์ของเรา และการที่พระองค์จะเสด็จมานั้น เราไม่ได้คล้อยตามนิยายที่เขาแต่งขึ้นอย่างชาญฉลาด แต่เราเป็นพยานผู้รู้เห็นความยิ่งใหญ่ของพระองค์ เพราะว่าคราวเมื่อพระองค์ได้ทรงรับเกียรติและสง่าราศีจากพระบิดา และพระสุรเสียงจากพระสิริอันยิ่งใหญ่ได้มาถึงพระองค์ ตรัสแก่พระองค์ว่า “ท่านผู้นี้เป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจท่านผู้นี้มาก” เราก็ได้ยินพระสุรเสียงนี้จากสวรรค์ เพราะว่าเราได้อยู่กับพระองค์ที่ภูเขาบริสุทธิ์นั้น และเรามีคำพยากรณ์ที่แน่นอนยิ่งกว่านั้นอีก จะเป็นการดีถ้าท่านทั้งหลายจะถือตามคำนั้น เพราะคำนั้นเป็นเสมือนแสงประทีปที่ส่องสว่างในที่มืด จนกว่าแสงอรุณจะขึ้น และดาวประจำรุ่งจะผุดขึ้นในใจของท่านทั้งหลาย ท่านทั้งหลายต้องเข้าใจข้อนี้ก่อน คือผู้หนึ่งผู้ใดจะตีความหมายคำของผู้เผยพระวจนะในพระคัมภีร์เอาเองไม่ได้ เพราะว่าคำของผู้เผยพระวจนะนั้นไม่ได้มาจากความคิดในจิตใจของมนุษย์ แต่มนุษย์ได้กล่าวคำซึ่งมาจากพระเจ้า ตามที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ทรงดลใจเขา ลองฟังคำบรรยายของเปโตรเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่พระเยซูทรงจำแลงพระกายบนภูเขา เปโตรเป็นพยานผู้เห็นเหตุการณ์ และท่านไม่มีวันลืมสิ่งที่เห็นและได้ยิน และท่านใช้คำต่างๆ เช่น…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันอังคารที่ 10 กุมภาพันธ์ 2026 “น่าขยะแขยง”

อพยพ 24:8-11 – โมเสสก็เอาเลือดพรมประชาชนและกล่าวว่า “นี่เป็นเลือดแห่งพันธสัญญา ซึ่งพระเจ้ากระทำกับเจ้าตามพระวจนะเหล่านี้” ครั้งนั้นโมเสสกับอาโรน นาดับและอาบีฮู และพวกผู้ใหญ่เจ็ดสิบคนของอิสราเอลขึ้นไปอีก เขาทั้งหลายได้เห็นพระเจ้าแห่งอิสราเอล และพื้นที่รองพระบาทเป็นดุจแก้วไพฑูรย์ สุกใสเหมือนท้องฟ้าทีเดียว พระองค์มิได้ลงโทษบรรดาหัวหน้าชนชาติอิสราเอล เขาทั้งหลายได้เห็นพระเจ้าและได้กินและดื่ม ข้าพเจ้ารู้สึกขนลุกนิดหน่อยกับการนมัสการที่เต็มไปด้วยการถวายบูชา ซึ่งจบลงเมื่อโมเสสเอาเลือดประพรมผู้คนทั้งหมด ข้าพเจ้าหมายถึง น่าขยะแขยง! มันคงดูเหมือนว่ามีการฆาตกรรมเกิดขึ้น และนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ห่างไกลจากความเป็นจริงมากนัก เพราะสัตว์เหล่านั้นที่ถูกถวายบูชาเป็นตัวแทนของพระเยซูคริสต์เอง พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ทรงเป็นตัวแทนของพันธสัญญาที่ทำไว้ระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ทรงรับเอาบาปของเราไปโดยทางความตายของพระองค์ พระโลหิตของพระองค์ที่อยู่บนเราเป็นเครื่องปกป้องเรา เพราะบ่งบอกว่าเราเป็นผู้ที่อยู่กับพระเจ้าผู้ทรงสละพระองค์เองเพื่อความตายของเรา และผู้ทรงคืนพระชนม์จากความตายเพื่อเป็นชีวิตนิรันดร์ของเรา เลือดคือชีวิต ทุกคนรู้เรื่องนี้ดี นั่นเป็นเหตุผลที่เราให้ความสำคัญกับเลือดทุกครั้งที่เห็น ไม่ว่าจะเป็นตอนที่มีคนได้รับบาดเจ็บ…

Continue reading