ธรรมชีวิตประจำวันเสาร์ที่ 8 สิงหาคม 2026 “การสอนที่น่าอัศจรรย์ใจ”

มาระโก 1:21-22 – พระองค์กับพวกของพระองค์จึงเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม และพอถึงวันสะบาโต พระองค์ได้เสด็จเข้าไปในธรรมศาลาเทศนาสั่งสอน เขาทั้งหลายก็อัศจรรย์ใจด้วยการสอนของพระองค์ เพราะว่าพระองค์ได้ทรงสั่งสอนเขาด้วยสิทธิอำนาจ หาเหมือนพวกธรรมาจารย์ไม่ ในฐานะศิษยาภิบาล ข้าพเจ้ามักขับรถที่ใช้งานได้จริงและไว้ใจได้ แต่เมื่อเพื่อนชวนให้นั่งรถสปอร์ตคันหรูของเขา ข้าพเจ้าก็รีบคว้าโอกาสนั้นไว้ทันที รถคันนี้ดูงดงามสะดุดตา และถึงแม้จะต้องขยับตัวขลุกขลักอยู่บ้างตอนเข้าไปนั่ง แต่สัมผัสภายในก็น่าประทับใจทีเดียว ขณะที่รถแล่นอยู่ห่างจากพื้นถนนเพียงไม่กี่นิ้ว เพื่อนของข้าพเจ้าก็โชว์สมรรถนะของรถอย่างเต็มที่ ตอนเข้าเกียร์หนึ่ง แรงกระชากทำให้ตัวข้าพเจ้าหงายไปด้านหลัง พอเข้าเกียร์สอง ร่างกายข้าพเจ้าก็ถูกกดติดแน่นกับเบาะนั่ง และเมื่อเข้าเกียร์สาม ข้าพเจ้าก็เข้าใจเลยว่าทำไมรถยี่ห้อนี้ถึงได้ชื่อว่าเป็นรถสปอร์ตที่มีขุมพลังมหาศาล ไม่นานนัก เราก็มาพบกับรถตำรวจที่จอดอยู่ข้างทาง เพื่อนของข้าพเจ้ารีบเหยียบเบรกกะทันหัน ส่วนรถบรรทุกพ่วงคันที่เพิ่งถูกเราทิ้งห่างไปก็ต้องรีบชะลอความเร็วลงให้ถูกต้องตามกฎหมาย รถทุกคันทั้งสองฝั่งถนนต่างพากันชะลอความเร็วลง ซึ่งนั่นคือประเด็นสำคัญ…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันศุกร์ที่ 7 สิงหาคม 2026 “ใครเป็นเพื่อนบ้านของข้าพเจ้า”

ลูกา 10:36-37 – [พระเยซูตรัส] “ในสามคนนั้น ท่านคิดเห็นว่าคนไหนปรากฏว่าเป็นเพื่อนบ้านของคนที่ถูกปล้น” เขาทูลตอบว่า “คือคนนั้นแหละที่ได้สำแดงความเมตตาแก่เขา” พระเยซูจึงตรัสกับเขาว่า “ท่านจงไปทำเหมือนอย่างนั้นเถิด” เนื้อหาของเราวันนี้พูดถึง “อุปมาเรื่องชาวสะมาเรียผู้ใจดี” ที่คุ้นเคยกันดีในพระคัมภีร์ ซึ่งกล่าวถึงเรื่องต่าง ๆ เช่น การรักเพื่อนบ้าน และวิธีการเป็นสาวกของเราควรปรากฏให้เห็น กล้าหาญ และเป็นรูปธรรม เรื่องนี้เตือนใจเราว่า แม้เราอาจมีเหตุผลส่วนตัวที่ไม่รักผู้อื่น (ไม่ว่าเหตุผลเหล่านั้นจะเป็นอะไรก็ตาม) แต่ความรักและความเมตตาของพระเจ้าไม่มีข้อจำกัดใด ๆ พระเยซูทรงสนทนากับผู้เชี่ยวชาญด้านธรรมบัญญัติชาวยิวผู้มีความกังวลว่าตนต้องทำสิ่งใดจึงจะได้รับชีวิตนิรันดร์เป็นมรดก หลังจากที่พระองค์ทรงบอกเขาว่าสิ่งที่ควรให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกคือการรักพระเจ้าด้วยสุดจิตสุดใจแล้ว พระองค์จึงตรัสถึงเรื่องการรักเพื่อนบ้านของตน “แล้วใครคือเพื่อนบ้านของข้าพเจ้าเล่า” ผู้เชี่ยวชาญด้านธรรมบัญญัติทูลถาม…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันพฤหัสบดีที่ 6 สิงหาคม 2026 “การเข้าไปหาพระเยซู”

มัทธิว 14:22ก, 23ข-33 – ครั้นแล้วพระองค์ได้ตรัสให้เหล่าสาวกลงเรือข้ามฟากไปก่อน … และ … พระองค์เสด็จขึ้นไปบนภูเขาโดยลำพังเพื่ออธิษฐาน เวลาก็ดึกลง พระองค์ยังทรงอยู่ที่นั่นแต่ผู้เดียว ในขณะนั้นเรืออยู่กลางทะเลแล้ว และถูกคลื่นโคลงเพราะทวนลมอยู่ ครั้นเวลาสามยามเศษ พระองค์จึงทรงดำเนินบนน้ำทะเลไปยังเหล่าสาวก เมื่อเหล่าสาวกเห็นพระองค์ทรงดำเนินมาบนทะเลเขาก็ตกใจนัก ร้องอึงไปเพราะกลัว คิดว่าเป็นผี ในทันใดนั้นพระเยซูตรัสกับเขาว่า “ทำใจให้ดีไว้เถิด เราเอง อย่ากลัวเลย” ฝ่ายเปโตรจึงทูลตอบพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ถ้าเป็นพระองค์แน่แล้ว ขอทรงโปรดบอกให้ข้าพระองค์เดินบนน้ำไปหาพระองค์” พระองค์ตรัสว่า “มาเถิด” เปโตรจึงลงจากเรือเดินบนน้ำไปหาพระเยซู แต่เมื่อเขาเห็นลมพัดแรงก็กลัว…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันพุธที่ 5 สิงหาคม 2026 “การยอมรับว่าพระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า”

โรม 10:5-6ก, 8ก-13, 17 – โมเสสได้เขียนเรื่องความชอบธรรมซึ่งมีธรรมบัญญัติเป็นมูลฐานว่า คนใดที่ประพฤติตามจะได้ชีวิตโดยการประพฤตินั้น แต่ความชอบธรรมที่มีความเชื่อเป็นมูลฐานว่า … “ถ้อยคำนั้นอยู่ใกล้ท่าน อยู่ในปากของท่าน และอยู่ในใจของท่าน” (คือคำซึ่งก่อให้เกิดความเชื่อที่เราทั้งหลายประกาศอยู่นั้น) คือว่าถ้าท่านจะรับด้วยปากของท่านว่า พระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า และเชื่อในจิตใจว่า พระเจ้าได้ทรงชุบพระองค์ให้เป็นขึ้นมาจากความตาย ท่านจะรอด ด้วยว่า ความเชื่อด้วยใจก็นำไปสู่ความชอบธรรม และการยอมรับสัจจะของพระเจ้าด้วยปากก็นำไปสู่ความรอด เพราะมีข้อพระคัมภีร์ว่า ผู้หนึ่งผู้ใดที่เชื่อในพระองค์จะไม่ได้รับความอับอาย เพราะว่าพวกยิวและพวกต่างชาตินั้นไม่ทรงถือว่าต่างกัน ด้วยว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียว ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของคนทั้งปวง และทรงโปรดอย่างบริบูรณ์แก่คนทั้งปวงที่ทูลขอต่อพระองค์ เพราะว่า ผู้ที่ร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะรอด” ……

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันอังคารที่ 4 สิงหาคม 2026 “การปลอบโยนที่แปลก”

โยบ 38:4-8ก, 10ก, 11, 16-18 – [พระเจ้าตรัส] “เมื่อเราวางรากฐานของแผ่นดินโลกนั้น เจ้าอยู่ที่ไหน ถ้าเจ้ามีความเข้าใจก็บอกเรามา ผู้ใดได้กำหนดขนาดให้โลก แน่นอนละ เจ้าต้องรู้ซี หรือใครขึงเชือกวัดบนนั้น รากฐานของโลกจมไปอยู่บนอะไร หรือผู้ใดวางศิลามุมเอกของมัน ในเมื่อดาวรุ่งแซ่ซ้องสรรเสริญ และบรรดาบุตรพระเจ้าโห่ร้องด้วยความชื่นบาน หรือผู้ใดเอาประตูปิดทะเล … แล้วกำหนดเขตให้มัน … และกล่าวว่า ‘เจ้าไปได้ไกลแค่นี้แหละ อย่าเลยไปอีก และคลื่นคะนองของเจ้าหยุดเพียงแค่นี่แหละ’ … เจ้าเข้าไปในตาน้ำแห่งทะเลแล้วหรือ หรือเดินเข้าไปในซอกมหาสมุทรแล้วหรือ เขาเผยประตูความตายแก่เจ้าแล้วหรือ…

Continue reading