ธรรมชีวิตประจำวันเสาร์ที่ 24 ตุลาคม 2026 “คว่ำโลก”

เอเฟซัส 2:13-14 – แต่บัดนี้ในพระเยซูคริสต์ ท่านทั้งหลายซึ่งเมื่อก่อนอยู่ไกลได้เข้ามาใกล้โดยพระโลหิตของพระคริสต์ เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นสันติสุขของเรา เป็นผู้ทรงกระทำให้ทั้งสองฝ่ายเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน และทรงรื้อกำแพงที่กั้นระหว่างสองฝ่ายลง นี่ช่างเป็นข้อพระคัมภีร์ที่วิเศษยิ่งนัก ความจริงข้อนี้ได้รับการเน้นย้ำในพระวจนะตอนนี้ เมื่ออัครทูตเปาโลชี้ให้เห็นถึงพระคริสต์ผู้ทรงถูกตรึงกางเขน และกล่าวถ้อยคำง่าย ๆ เพียงไม่กี่คำว่า “พระองค์ทรงเป็นสันติสุขของเรา” เมื่อพระผู้ช่วยให้รอดเสด็จเข้ามาในจิตวิญญาณของมนุษย์ ข่าวประเสริฐแห่งพระคุณของพระองค์จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าอัศจรรย์ผ่านทางฤทธิ์เดชแห่งการทรงสร้างใหม่โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ นั่นหมายความว่า ผู้ที่วางใจในพระบุตรของพระเจ้าในฐานะพระผู้ช่วยให้รอดของตนจะได้รับหัวใจใหม่ จิตวิญญาณใหม่ และชีวิตใหม่ ในความหมายที่แท้จริง พวกเขากลายเป็นคนใหม่ในพระคริสต์ แทนที่เขาจะแสวงหาเพื่อรับการปรนนิบัติ พวกเขากลับแสวงหาการปรนนิบัติผู้อื่น จงจำไว้ว่าถ้อยคำนี้มาจากเหล่าศัตรูของกางเขนในศตวรรษแรกที่กล่าวถึงผู้ติดตามพระเยซูว่า พวกเขา “ทำให้โลกพลิกคว่ำกลับตาลปัตร” แล้วเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น นั่นก็เพราะพวกเขาเห็นประจักษ์พยานถึงฤทธิ์อำนาจของข่าวประเสริฐจากพระเจ้าที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของผู้คน…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันศุกร์ที่ 23 ตุลาคม 2026 “ความโล่งใจ”

โรม 3:23–24 – เพราะว่าทุกคนทำบาปและเสื่อมจากพระสิริของพระเจ้า แต่พระเจ้าทรงพระกรุณาให้เขาเป็นผู้ชอบธรรมโดยไม่คิดมูลค่า โดยที่พระเยซูคริสต์ทรงไถ่เขาให้พ้นบาปแล้ว เศษไม้ชิ้นเล็ก ๆ ฝังลึกอยู่ใต้เล็บนิ้วหัวแม่มือขวาของผู้ป่วย เขาพยายามจัดการกับปัญหานี้ด้วยตัวเองอยู่สามวัน จนกระทั่งความเจ็บปวดที่เต้นตุบ ๆ และการติดเชื้อที่ลุกลามทำให้เขาต้องมาพบแพทย์ แพทย์อธิบายว่าจำเป็นต้องฉีดยาชาเฉพาะที่สามเข็มเพื่อระงับความรู้สึกบริเวณนิ้วที่ติดเชื้อนั้น “นั่นจะเป็นช่วงที่เจ็บที่สุดครับ” แพทย์กล่าว “หลังจากนั้น คุณจะรู้สึกเพียงแรงกดตอนที่ผมใช้คีมค่อย ๆ แซะเข้าไปใต้เล็บเพื่อดึงเศษไม้ออกมา แล้วจากนั้นคุณก็จะรู้สึกโล่งสบายขึ้นครับ” “ความโล่งใจ” เป็นความรู้สึกที่คุณต่างก็รู้จัก เช่น เมื่อความช่วยเหลือมาถึง เมื่อสถานการณ์ที่เคยบีบคั้นกลับกลายเป็นความผ่อนคลาย หรือเมื่อชิ้นส่วนปริศนาทั้งหมดวางลงถูกที่ถูกทาง หรือเมื่อความกดดันหายไป และคุณก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เราทุกคนต่างแสวงหาความโล่งใจในรูปแบบที่แตกต่างกันไป…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันพฤหัสบดีที่ 22 ตุลาคม 2026 “ปริศนาของการรับสภาพมนุษย์”

มัทธิว 22:34-40, 41ข-46 – ฝ่ายพวกฟาริสี เมื่อได้ยินว่าพระองค์ทรงกระทำให้พวกสะดูสีนิ่งอั้นอยู่จึงประชุมกัน มีบาเรียนผู้หนึ่งในพวกเขาทดลองถามพระองค์ว่า “อาจารย์เจ้าข้า ในธรรมบัญญัตินั้นข้อใดสำคัญที่สุด” พระเยซูทรงตอบเขาว่า “จงรักพระองค์ผู้เป็นพระเจ้าของเจ้าด้วยสุดใจสุดจิตของเจ้า และด้วยสิ้นสุดความคิดของเจ้า นั่นแหละเป็นพระบัญญัติข้อใหญ่และข้อต้น ข้อที่สองก็เหมือนกันคือ จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง ธรรมบัญญัติและคำของผู้เผยพระวจนะทั้งสิ้น ก็ขึ้นอยู่กับพระบัญญัติสองข้อนี้” พระเยซูทรงถามว่า “พวกท่านคิดอย่างไรด้วยเรื่องพระคริสต์ พระองค์ทรงเป็นเชื้อสายของผู้ใด” เขาตอบว่า “เป็นเชื้อสายของดาวิด” พระองค์ตรัสถามเขาว่า “ถ้าอย่างนั้นเป็นไฉนดาวิด โดยเดชพระวิญญาณจึงได้เรียกพระองค์ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าและรับสั่งว่า พระเจ้าตรัสกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า ‘จงนั่งที่ขวามือของเรา จนกว่าเราจะปราบศัตรูของท่านให้อยู่ใต้เท้าของท่าน’ ถ้าดาวิดทรงเรียกท่านว่า…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันพุธที่ 21 ตุลาคม 2026 “รับใช้เหมือนพระเยซู”

1 เธสะโลนิกา 2:1-2ก, 5-6ก, 7-13 – ดูก่อนพี่น้องทั้งหลาย ท่านเองก็ทราบว่า การที่เรามาเยี่ยมท่านนั้นไม่ไร้ประโยชน์เลย ถึงแม้ว่าเราต้องทนการยากลำบาก และได้รับการอัปยศต่าง ๆ มาแล้วที่เมืองฟีลิปปี ซึ่งท่านก็ทราบอยู่ เราก็ยังมีใจกล้าในพระเจ้าของเรา ที่ได้ประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าแก่ท่านทั้งหลาย … เพราะว่าเราไม่ได้ใช้คำยกยอใด ๆ เลย ซึ่งท่านก็รู้อยู่ หรือมิได้ใช้คำพูดเคลือบคลุมเพื่อความโลภเลย พระเจ้าทรงเป็นพยานฝ่ายเรา และแม้ในฐานะเป็นอัครทูตของพระคริสต์ เราจะเรียกร้องก็ได้ แต่เราก็ไม่แสวงหาศักดิ์ศรีจากมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นจากท่านหรือจากคนอื่น แต่ว่าเราอยู่ในหมู่พวกท่าน ด้วยความสุภาพอ่อนโยน เหมือนมารดาที่เลี้ยงดูลูกของตน…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันอังคารที่ 20 ตุลาคม 2026 “พลังของคำพูด”

เลวีนิติ 19:1-2, 15-18 – พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงกล่าวแก่ชุมนุมชนอิสราเอลว่า เจ้าทั้งหลายต้องบริสุทธิ์ เพราะเราพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์ … เจ้าอย่าพิพากษาด้วยความอยุติธรรม เจ้าอย่าลำเอียงเข้าข้างคนจนหรือเห็นแก่หน้าผู้เป็นใหญ่ แต่เจ้าจงพิพากษาเพื่อนบ้านของเจ้าด้วยความชอบธรรม อย่าเทียวขึ้นเทียวล่องคอยส่อเสียดท่ามกลางชนชาติของตน และอย่าปองร้ายต่อชีวิตของเพื่อนบ้าน เราคือพระเจ้า อย่าเกลียดชังพี่น้องของเจ้าอยู่ในใจ แต่เจ้าจงตักเตือนเพื่อนบ้านของเจ้า เพื่อเจ้าจะไม่ต้องรับโทษเพราะเขา เจ้าอย่าแก้แค้นหรือผูกพยาบาทลูกหลานญาติพี่น้องของเจ้า แต่เจ้าจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง เราคือพระเจ้า” นานมาแล้ว สมัยที่ข้าพเจ้ายังเป็นเด็กเล็ก ๆ ข้าพเจ้าเคยเชื่อในคำกล่าวที่ว่า “ไม้และก้อนหินอาจทำให้กระดูกข้าพเจ้าหักได้ แต่ถ้อยคำร้าย ๆ จะไม่มีวันทำร้ายข้าพเจ้าได้เลย” ข้าพเจ้าคิดเข้าข้างตัวเองว่า…

Continue reading