Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

ยอห์น 19:24ข-27 – ทั้งนี้เพื่อให้เป็นจริงตามข้อพระธรรมที่ว่า “เสื้อผ้าของข้าพระองค์ เขาก็แบ่งกัน ส่วนเสื้อของข้าพระองค์ เขาจับฉลากกัน” พวกทหารได้กระทำดังนี้ ผู้ที่ยืนอยู่ข้างกางเขนของพระเยซูนั้นมีมารดาของพระองค์กับน้าสาวของพระองค์ มารีย์ภรรยาของเคลโอปัส และมารีย์ชาวมักดาลา เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นมารดาของพระองค์ และสาวกคนที่พระองค์ทรงรักยืนอยู่ใกล้พระองค์ จึงตรัสกับมารดาของพระองค์ว่า “หญิงเอ๋ย จงดูบุตรของท่านเถิด” แล้วพระองค์ตรัสกับสาวกคนนั้นว่า “จงดูมารดาของท่านเถิด” ตั้งแต่เวลานั้นมาสาวกคนนั้นก็รับมารดาของพระองค์มาอยู่ในบ้านของตน ดูเหมือนว่าในช่วงเวลาที่พระเยซูทรงอยู่บนไม้กางเขน พระองค์ทรงจัดการกับความกังวลสุดท้ายของพระองค์ทีละอย่าง และหนึ่งในนั้นคือ ความกังวลเกี่ยวกับพระมารดาของพระองค์ ซึ่งติดตามพระองค์ไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อร่วมเทศกาลปัสกา และอาจไม่มีใครในครอบครัวให้พึ่งพาได้หลังจากที่พระเยซูทรงสิ้นพระชนม์แล้ว “แม้พวกน้องๆ ของพระองค์ก็มิได้วางใจในพระองค์” (ยอห์น 7:5)…

Continue reading

มัทธิว 27:39-43 – ฝ่ายคนทั้งปวงที่เดินผ่านไปมานั้นก็กล่าวเหยียดหยามพระองค์ สั่นศีรษะเยาะเย้ย ว่า “เจ้าผู้จะทำลายพระวิหารและสร้างขึ้นในสามวันน่ะ จงช่วยตัวเองให้รอด ถ้าเจ้าเป็นบุตรของพระเจ้าจงลงมาจากกางเขนเถิด” พวกมหาปุโรหิตกับพวกธรรมาจารย์และพวกผู้ใหญ่ก็เยาะเย้ยพระองค์ว่า “เขาช่วยคนอื่นให้รอดได้ แต่ช่วยตัวเองไม่ได้ เขาเป็นกษัตริย์ของชาติอิสราเอล ให้เขาลงมาจากกางเขนเดี๋ยวนี้เถิด เราจะได้เชื่อถือบ้าง เขาไว้ใจในพระเจ้า ถ้าพระองค์พอพระทัยในเขาก็ให้ทรงช่วยเขาเดี๋ยวนี้เถิด ด้วยเขาได้กล่าวว่าเขาเป็นพระบุตรของพระเจ้า” ข้าพเจ้าสงสัยว่านั่นเป็นการล่อลวงสำหรับพระเยซูหรือไม่ที่จะทำตามที่พวกเขากำลังพูดอยู่ โดยลงมาจากไม้กางเขนด้วยความหวังว่าพวกเขาจะเชื่อในพระองค์จริงๆ โอ้ พระองค์ทรงทราบว่าพวกเขากำลังเยาะเย้ยพระองค์ แต่พระองค์ทรงเผชิญกับการล่อลวงนั้นในทุกย่างก้าวของการปฏิบัติศาสนกิจของพระองค์ เพื่อให้ผู้คนเชื่อผ่านการกระทำแห่งอำนาจแทนที่จะเป็นความอ่อนแอ เพื่อรวบรวมผู้ติดตามผ่านการอัศจรรย์และคำสัญญาแห่งชัยชนะบนโลก และนี่ก็เป็นเช่นเดียวกัน พระองค์ทรงควรใช้อำนาจของพระองค์ในฐานะพระบุตรของพระเจ้าเพื่อช่วยตัวเองผ่านการอัศจรรย์หรือไม่ หรือทรงควรดำเนินตามแผนของพระเจ้า ทรงทนทุกข์ ทรงสิ้นพระชนม์…

Continue reading

ลูกา 23:34ข-35ก – เขาก็เอาฉลองพระองค์ จับฉลากแบ่งปันกัน คนทั้งปวงก็ยืนมองดู เมื่อคนเราเสียชีวิต มักจะมีคนทำหน้าที่จัดการทรัพย์สินของผู้ตาย พวกเขาจะปฏิบัติตามคำสั่งในพินัยกรรมของผู้เสียชีวิต (หากมี) และจะดูแลให้ทายาทได้รับสิ่งที่เคยเป็นของผู้เสียชีวิตอย่างครบถ้วน มรดกของพระเยซูนั้นเรียบง่ายมาก ไม่มีสิ่งใดให้แบ่งนอกจากเสื้อผ้าที่พระองค์ทรงสวมใส่คือ เสื้อคลุม เสื้อตัวใน ผ้าคาดเอว รองเท้า และอาจจะมีผ้าคลุมศีรษะด้วย แค่นั้นเอง ทหารเป็นผู้จัดการเรื่องมรดกของพระองค์ โดยเล่นการพนันกันที่ฐานไม้กางเขนของพระองค์ แต่กระนั้น พระเยซูยังทรงทิ้งสิ่งดีงามอื่นๆ ไว้แบ่งปันแก่ทายาทของพระองค์ด้วย แม้ว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการมรดกของพระองค์ก็ตาม พระเยซูทรงมอบการอภัยบาปให้แก่เรา ความอับอายและความรู้สึกผิดทั้งหมดของเราถูกชำระล้างไปตลอดกาล พระองค์ทรงมอบสันติสุขกับพระเจ้าแก่เรา รวมถึงสถานที่ในครอบครัวของพระเจ้าในฐานะบุตรของพระองค์ตลอดไป พระองค์ทรงมอบการเยียวยาจากความแตกสลายทั้งหมดที่ความชั่วร้ายนำมาสู่ชีวิตของเรา…

Continue reading

ลูกา 23:32-34ก – มีอีกสองคนที่เป็นผู้ร้ายซึ่งเขาได้พามาจะฆ่าเสียพร้อมกับพระองค์ เมื่อมาถึงตำบลหนึ่งที่เรียกว่ากระโหลกศีรษะ เขาจึงตรึงพระองค์ไว้ที่กางเขนที่นั่นพร้อมกับผู้ร้ายสองคนนั้น ข้างขวาคนหนึ่งข้างซ้ายคนหนึ่ง ฝ่ายพระเยซูจึงทรงอธิษฐานว่า “โอพระบิดาเจ้าข้า ขอโปรดอภัยโทษเขาเพราะว่า เขาไม่รู้ว่า เขาทำอะไร” พวกเขาจัดวางอาชญากรสองคนไว้ข้างละคนของพระเยซู เมื่อพิจารณาจากข้อความที่กล่าวถึงพระเยซูว่าเป็นกษัตริย์ของชาวยิวแล้ว ข้าพเจ้าคิดว่าพวกเขาพยายามทำให้ภาพนี้ดูเหมือนราชสำนัก พระเยซูทรงอยู่ในตำแหน่งที่สำคัญที่สุด โดยมีข้าราชบริพารอยู่สองข้าง และผู้คนที่มาดูพระองค์ก็จะรับบทบาทเป็นผู้ที่มาเข้าเฝ้าพระที่นั่งของกษัตริย์ มาเพื่อแสดงความเคารพหรือเพื่อขอพร แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องตลกที่แย่มาก เป็นอีกวิธีหนึ่งในการดูหมิ่นพระเยซู และอาจมีความรู้สึกต่อต้านชาวยิวอยู่ด้วย ซึ่งไม่น่าแปลกใจเลยที่มาจากทหารโรมัน แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ แท้จริงแล้วพวกเขาได้สร้างห้องบัลลังก์ที่แท้จริงขึ้นมา ซึ่งเป็นที่ที่พระเยซูทรงครองราชย์เป็นพระราชาและพระผู้ช่วยให้รอดของเรา คุณลองนึกภาพพระเยซูทรงมีไม้กางเขนเป็นที่ประทับ มงกุฎของพระองค์เป็นหนาม และข้าราชบริพารของพระองค์เป็นโจร พระองค์ทรงมีตะปูตอกทะลุพระหัตถ์แทนที่จะเป็นคทา…

Continue reading

มัทธิว 27:33-35 – เมื่อมาถึงตำบลหนึ่งที่เรียกว่ากลโกธา แปลว่าที่กะโหลกศีรษะ เขาเอาเหล้าองุ่นเปรี้ยวระคนกับของขมมาถวายพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงชิมก็ไม่เสวย ครั้นตรึงพระองค์ที่กางเขนแล้ว เขาก็เอาฉลองพระองค์มาจับฉลากแบ่งปันกัน พระเยซูไม่ทรงดื่มเหล้าองุ่นที่ผสมน้ำดี ซึ่งเป็นยาระงับประสาทและยาแก้ปวด ซึ่งน่าจะใช้เพื่อให้ทหารตรึงพระองค์บนไม้กางเขนได้ง่ายขึ้น แต่ดูเหมือนว่าพระเยซูทรงต้องการผ่านความทุกข์ทรมานด้วยสติสัมปชัญญะที่แจ่มใส ดังนั้น พระองค์จึงปฏิเสธที่จะดื่ม เพราะอะไร เพราะพระเยซูทรงกำลังทำให้งานของพระองค์สำเร็จลุล่วงเพื่อเรา งานที่จะนำเราทุกคนออกจากความเป็นทาสทางวิญญาณของบาป ความตาย และความชั่วร้าย พระองค์จะไม่ทรงยอมให้สิ่งใดผิดพลาด หากนั่นหมายถึงความเจ็บปวดที่มากขึ้นสำหรับพระองค์ พระองค์ก็ทรงเต็มใจ เราสามารถมองเห็นเหตุผลอีกประการหนึ่งได้ พระเยซูยังคงทรงดูแลผู้คนรอบข้างพระองค์อยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นเหล่าสาวกจำนวนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ไม้กางเขน อาชญากรที่อยู่สองข้างๆ ซึ่งมีโอกาสสุดท้ายที่จะเชื่อในพระองค์ก่อนเขาตาย และแม้กระทั่งเหล่าทหารเองซึ่งไม่รู้เลยว่าคนที่พวกเขาเพิ่งตรึงกางเขนนั้นเป็นใคร…

Continue reading