Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

สดุดี 26:1-3 – ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงตัดสินเข้าข้างข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ดำเนินอยู่ในความสุจริตของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ได้วางใจในพระเจ้าอย่างไม่หวั่นไหว ข้าแต่พระเจ้า ขอพิสูจน์ข้าพระองค์ ลองข้าพระองค์เถิด ทดสอบใจและจิตของข้าพระองค์เถิด เพราะความรักมั่นคงของพระองค์อยู่ต่อตาข้าพระองค์ และข้าพระองค์ดำเนินโดยความสัตย์จริงต่อพระองค์ เราสามารถจินตนาการภาพองค์พระเยซูเจ้าตรัสถ้อยคำในสดุดีบทนี้ได้อย่างชัดเจน พระองค์ย่อมตรัสได้ว่า “ข้าพระองค์ดำเนินอยู่ในความสุจริตของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ได้วางใจในพระเจ้าอย่างไม่หวั่นไหว” พระเยซูทรงวางใจในพระบิดาแห่งฟ้าสวรรค์อย่างแน่วแน่ โดยไม่หันเหไปจากหนทางที่ทรงกำหนดไว้เบื้องหน้าพระองค์ แม้พระทัยและพระดำริของพระองค์อาจต้องเผชิญกับการทดลองเมื่อวาระแห่งความตายใกล้เข้ามา แต่พระองค์ก็ตรัสว่า “บัดนี้จิตใจของเราเป็นทุกข์และเราจะพูดอย่างไร จะว่า ‘ข้าแต่พระบิดา ขอทรงโปรดช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากการย์แห่งกาลนี้’ อย่างนั้นหรือ หามิได้ เพราะด้วยความประสงค์นี้เอง เราจึงมาถึงการย์แห่งกาลนี้” (ยอห์น…

Continue reading

เราเป็นวิหารแห่งศิลาที่มีชีวิตของพระเจ้าซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับของพระองค์ โดยพระคุณแห่งพิธีศีลบัพติศมาพระองค์ทรงยอมรับเราให้เป็นทายาทแห่งความรอดอันอัศจรรย์ของพระองค์ แม้เราจะอยู่เพียงสองคนเพื่อเล่าถึงพระนามของพระองค์ แต่กระนั้นพระองค์ก็ยังทรงพระกรุณามาสถิตอยู่กับเราด้วยพระคุณและความโปรดปรานทั้งสิ้นของพระองค์ เมื่อกษัตริย์ซาโลมอนทรงอุทิศถวายพระวิหารในกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ทรงอธิษฐานว่า “แต่พระเจ้าจะทรงประทับที่แผ่นดินโลกหรือ ดูเถิด ฟ้าสวรรค์และฟ้าสวรรค์อันสูงที่สุดยังรับพระองค์อยู่ไม่ได้ พระนิเวศซึ่งข้าพระองค์ได้สร้างขึ้น จะรับพระองค์ไม่ได้ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด” (1 พงศ์กษัตริย์ 8:27) พระวิหารอันงดงามหลังใหม่นี้จะบรรจุพระเจ้าผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกได้อย่างไร “พระเจ้าจะทรงประทับที่แผ่นดินโลกหรือ” เรารู้ว่าพระองค์ได้ทรงกระทำเช่นนั้นจริง ๆ พระเจ้าผู้ซึ่งแม้แต่ฟ้าสวรรค์สูงสุดก็ยังรับไว้ไม่ได้ ทรงมาปฏิสนธิในครรภ์ของหญิงพรหมจารี พระองค์ทรงบังเกิดที่เมืองเบธเลเฮม ทรงถูกพันด้วยผ้าอ้อม และทรงถูกวางให้นอนหลับในรางหญ้า พระเจ้าเองไม่อาจถูกกักขังไว้ในสิ่งก่อสร้างที่ทำด้วยไม้และหินได้ “พระวาทะได้ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์และทรงอยู่ท่ามกลางเรา” (ยอห์น 1:14ข) แม้ว่าพันธกิจของพระองค์จะเป็นการสั่งสอน การรักษาโรค และความรักเมตตา…

Continue reading

ลูกา 2:43-45 – เมื่อครบกำหนดวันเลี้ยงกันแล้ว ขณะเขากำลังกลับไป พระกุมารเยซูยังค้างอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม ฝ่ายบิดากับมารดาก็ไม่รู้ แต่เพราะเขาทั้งสองคิดว่าพระกุมารนั้นอยู่ในหมู่คนที่มาด้วยกัน เขาจึงเดินทางไปได้วันหนึ่ง แล้วเริ่มหาพระกุมารในหมู่ญาติพี่น้องและพวกคนที่รู้จักกัน เมื่อไม่พบจึงกลับไปเที่ยวหาที่กรุงเยรูซาเล็ม แม้พระวิหารในกรุงเยรูซาเล็มจะเต็มไปด้วยความเสื่อมทรามและค่านิยมทางโลก แต่สถานที่แห่งนี้กลับดึงดูดใจพระเยซูในวัยสิบสองพรรษาอย่างยิ่งเมื่อพระองค์เสด็จไปเยือนเป็นครั้งแรกในช่วงเทศกาลปัสกา ขณะที่ทอดพระเนตรเห็นลูกแกะถูกฆ่าเป็นเครื่องบูชา พระองค์ทรงมองเห็นภาพล่วงหน้าถึงกางเขนของพระองค์เองซึ่งพระองค์จะต้องถวายพระองค์เป็นเครื่องบูชาในอนาคตในฐานะ “พระเมษโปดกของพระเจ้า ผู้ทรงรับความผิดบาปของโลกไปเสีย” (ยอห์น 1:29ข) ขณะที่พระเยซูทอดพระเนตรเห็นการประพรมเลือดไว้ที่เสาประตูและวงกบประตู (ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าทูตแห่งความตายจะละเว้นบ้านของผู้ที่เชื่อโดยไม่นำความพินาศมาสู่พวกเขา ดังที่ปรากฏในอพยพ 12:1-28) พระองค์ย่อมทรงเห็นด้วยพระวิญญาณถึงพระโลหิตของพระองค์เองที่จะต้องหลั่งไหลบนเนินเขากลโกธา เพื่อชำระมนุษยชาติให้พ้นจากคำสาปแช่งแห่งบาปที่นำไปสู่ความพินาศ นั่นคือพระโลหิตของพระองค์ พระโลหิตซึ่งเป็นเหตุให้พระเจ้าจะทรงละเว้นโทษแก่คนบาปผู้กลับใจในวันพิพากษา จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่พระเยซูจะประทับอยู่ในพระวิหาร โดยทรงจดจ่ออยู่กับพิธีกรรมต่าง ๆ…

Continue reading

ลูกา 12:15 – แล้วพระองค์จึงตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า “จงระวังและเว้นเสียจากการโลภทุกประการ เพราะว่าชีวิตของคนมิได้อยู่ในการที่มีของฟุ่มเฟือย” พระคัมภีร์วันนี้มาจากเรื่องเล่าเปรียบเทียบของพระเยซูที่ชื่อว่า “คำอุปมาเรื่องเศรษฐีหนุ่ม” ซึ่งบางครั้งก็เรียกกันว่า “คำอุปมาเรื่องเศรษฐีผู้โง่เขลา”  คำตอบของพระผู้ช่วยให้รอดที่กล่าวถึงข้างต้นนั้นสืบเนื่องมาจากคำถามเรื่องการแบ่งมรดก ซึ่งพระองค์ทรงเตือนให้ระวังเรื่องความโลภ เพราะชีวิตไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งของที่เราครอบครองเพียงอย่างเดียว ถ้อยคำเหล่านี้ช่างเหมาะเจาะกับสถานการณ์ในปัจจุบันเหลือเกิน จริงไหม  เรากำลังใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยความมั่งคั่งร่ำรวยอย่างเหลือเชื่อ โลกที่ทุกสิ่งทุกอย่างถูกตีค่าเป็นตัวเงิน และผู้ที่ร่ำรวยก็มีทรัพย์สินมหาศาลไว้ในครอบครอง นั่นคือความมั่งคั่งระดับหลายพันล้านบาท แต่ต้องขอบอกให้ชัดเจนว่า เรากำลังอยู่ในโลกที่หลงใหลในเงินตรามาโดยตลอด แต่ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวเงิน และความมั่งคั่งก็ไม่ใช่ต้นเหตุของปัญหาในชีวิตของผู้คนมากมาย  แท้จริงแล้วปัญหาอยู่ที่ทัศนคติที่มีต่อสิ่งเหล่านี้ รวมถึงความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะไขว่คว้าและครอบครองมัน จนถึงขั้นยกให้เป็นสิ่งสำคัญที่สุดเหนือสิ่งอื่นใด ซึ่งรวมไปถึงความสัมพันธ์ที่มีต่อพระเจ้าด้วย เพื่อน ๆ ทั้งหลาย…

Continue reading

มัทธิว 16:13-20 – ครั้นพระเยซูเสด็จเข้าไปในเขตเมืองซีซารียา ฟีลิปปี จึงตรัสถามพวกสาวกของพระองค์ว่า “คนทั้งหลายพูดกันว่าบุตรมนุษย์เป็นผู้ใด” เขาจึงทูลตอบว่า “เขาว่าเป็นยอห์นผู้ให้รับบัพติศมา แต่บางคนว่าเป็นเอลียาห์ และคนอื่นว่าเป็นเยเรมีย์ หรือเป็นคนหนึ่งในพวกผู้เผยพระวจนะ” พระองค์ตรัสถามเขาว่า “แล้วพวกท่านเล่า ว่าเราเป็นใคร” ซีโมนเปโตรทูลตอบว่า “พระองค์ทรงเป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่” พระเยซูตรัสกับเขาว่า “ซีโมนบุตรโยนาห์เอ๋ย ท่านก็เป็นสุขเพราะว่ามนุษย์มิได้แจ้งความนี้แก่ท่าน แต่พระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์ทรงแจ้งให้ทราบ ฝ่ายเราบอกท่านว่าท่านคือเปโตร และบนศิลานี้เราจะสร้างคริสตจักรของเราไว้ และพลังแห่งความตายจะมีชัยต่อคริสตจักรนั้นหามิได้ เราจะมอบลูกกุญแจแผ่นดินสวรรค์ให้ไว้แก่ท่าน ท่านจะกล่าวห้ามสิ่งใดในโลก สิ่งนั้นก็จะถูกกล่าวห้ามในสวรรค์ เมื่อท่านจะกล่าวอนุญาตสิ่งใดในโลก สิ่งนั้นจะกล่าวอนุญาตในสวรรค์ด้วย” แล้วพระองค์ทรงกำชับห้ามเหล่าสาวกของพระองค์มิให้บอกผู้ใดว่าพระองค์ทรงเป็นพระคริสต์…

Continue reading