ธรรมชีวิตประจำวันพุธที่ 8 กรกฎาคม 2026 “การทนทุกข์”

โรม 8:14-17 – เพราะว่าพระวิญญาณของพระเจ้าทรงนำผู้ใด ผู้นั้นก็เป็นบุตรของพระเจ้า เหตุว่าท่านไม่ได้รับน้ำใจทาสซึ่งทำให้ตกในความกลัวอีก แต่ท่านได้รับพระวิญญาณผู้ทรงให้เป็นบุตรของพระเจ้า ให้เราทั้งหลายร้องเรียกพระเจ้าว่า “อับบา” คือพระบิดา พระวิญญาณนั้นเป็นพยานร่วมกับวิญญาณจิตของเราทั้งหลายว่า เราทั้งหลายเป็นบุตรของพระเจ้า และถ้าเราทั้งหลายเป็นบุตรแล้ว เราก็เป็นทายาท คือเป็นทายาทของพระเจ้า และเป็นทายาทร่วมกับพระคริสต์ เมื่อเราทั้งหลายทนทุกข์ทรมานด้วยกันกับพระองค์นั้น ก็เพื่อเราทั้งหลายจะได้ศักดิ์ศรีด้วยกันกับพระองค์ด้วย ครอบครัวนี้แปลกที่เราเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อเราวางใจในพระเยซู พระเยซูผู้ทรงเป็นพี่ชายคนโตของเราทรงทนทุกข์ สิ้นพระชนม์ และคืนพระชนม์เพื่อนำเราเข้ามาสู่ครอบครัวนี้ เพื่อปลดปล่อยเราให้เป็นอิสระจากความชั่วร้าย และทำให้เราเป็นบุตรของพระเจ้า ด้วยเหตุนี้ เราจึงรับบัพติศมาและวางใจในพระคริสต์ แต่มีสิ่งหนึ่งเกี่ยวกับครอบครัวนี้ที่อาจทำให้เรารู้สึกถูกรบกวน นั่นคือความจริงที่ว่า ทุกคนในครอบครัวต่างต้องเผชิญกับความทุกข์ยาก เปาโลกล่าวถึงเรื่องนี้ไว้ว่า…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันอังคารที่ 7 กรกฎาคม 2026 “พระคำของพระเจ้ามีฤทธิ์อำนาจ”

อิสยาห์ 55:10-11 – [องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส] “เพราะฝนและหิมะลงมาจากฟ้าสวรรค์ และไม่กลับที่นั่นเว้นแต่รดแผ่นดินโลก กระทำให้มันบังเกิดผลและแตกหน่อ อำนวยเมล็ดแก่ผู้หว่านและอาหารแก่ผู้กินฉันใด คำของเราซึ่งออกไปจากปากของเราจะไม่กลับมาสู่เราเปล่า แต่จะสัมฤทธิ์ผลซึ่งเรามุ่งหมายไว้ และให้สิ่งซึ่งเราใช้ไปทำนั้นจำเริญขึ้นฉันนั้น ข้าพเจ้าเป็นเครื่องพิสูจน์ที่มีชีวิตถึงสิ่งที่พระเจ้าตรัสไว้ในพระคัมภีร์ตอนนี้ ข้าพเจ้าเติบโตมาโดยแทบไม่ได้สัมผัสกับความเชื่อแบบคริสเตียนเลย แต่คุณแม่ให้พระคัมภีร์เล่มหนึ่งไว้กับข้าพเจ้าโดยไม่ได้พูดอะไรต่อเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกเลย สมัยนั้นข้าพเจ้าเป็นหนอนหนังสือตัวยง วันหนึ่งข้าพเจ้าไม่มีอะไรจะอ่านแล้ว ก็เลยไปสะดุดตากับหนังสือเล่มหนาเตอะเล่มนั้นที่วางล่อตาล่อใจอยู่ ข้าพเจ้าแอบเข้าไปขังตัวเองในห้องน้ำเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่ากำลังอ่านหนังสือเล่มนี้อยู่ ข้าพเจ้าเริ่มอ่านตั้งแต่ปฐมกาล และก่อนที่จะอ่านไปถึงหนังสือสดุดี ข้าพเจ้าก็กลายเป็นผู้ที่เชื่อในพระเจ้าไปเสียแล้ว ยังมีผู้คนอีกมากมายที่มีเรื่องราวทำนองเดียวกันนี้ พระวจนะของพระเจ้าทรงฤทธิ์อำนาจ ไม่ว่าจะมาจากการอ่าน การเทศนา หรือการแบ่งปันด้วยใจจริงระหว่างเพื่อนสู่เพื่อนโดยไม่ได้ผ่านการฝึกฝนมาเป็นพิเศษ เพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงทำงานผ่านพระวจนะและข่าวสารของพระองค์ เพื่อก่อให้เกิดความเชื่อในใจของผู้ที่ได้ยินได้ฟัง และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่น่าอัศจรรย์ได้ นั่นคือการปลดปล่อยผู้คนให้เป็นอิสระจากความมืดที่ครอบงำเขาอยู่…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันจันทร์ที่ 6 กรกฎาคม 2026 “เสื้อผ้าเพื่อการสรรเสริญ”

สดุดี 65:12-13 – ทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดารก็หยดย้อย เนินเขาคาดเอวด้วยความชื่นบาน ป่าพงห่มตัวด้วยฝูงแพะแกะ หุบเขาพราวไปด้วยข้าว เขาทั้งหลายต่างโห่ร้องและร้องเพลงด้วยความยินดี เราอาจไม่ค่อยได้ยินคำว่าการแต่งกายด้วย “ชุดเก่งวันอาทิตย์” (ชุดที่ดีที่สุดสำหรับวันอาทิตย์) กันอีกแล้ว ซึ่งเป็นสำนวนจากยุคก่อนซึ่งปัจจุบันไม่ค่อยมีใครใช้กัน คำนี้หมายถึงการสวมใส่เสื้อผ้าที่แม้ว่าจะใช้ตามปกติแต่ก็พิเศษพอที่จะเก็บไว้สำหรับสวมไปร่วมนมัสการในเช้าวันอาทิตย์ แต่ธรรมเนียมปฏิบัติและรูปแบบการแต่งกายย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ดังนั้น เมื่อผู้คนยุคปัจจุบันมารวมตัวกันเพื่อนมัสการด้วยความชื่นชมยินดีและจิตใจที่ยำเกรง ชุดที่ดีที่สุดสำหรับวันอาทิตย์ของเขาจึงอาจดูแตกต่างไปจากในอดีตอยู่บ้าง ผู้เขียนบทเพลงสดุดีมองดูโลกที่พระเจ้าทรงสร้าง และเห็นสรรพสิ่งทั้งปวงประดับประดาด้วยความงดงามที่สุดในทุก ๆ วันเพื่อถวายเกียรติและสรรเสริญพระผู้สร้าง ทุ่งหญ้าเขียวขจีอุดมสมบูรณ์ในถิ่นทุรกันดาร เนินเขาลุกขึ้นด้วยความยินดีราวกับผู้ที่นมัสการอยู่ในโบสถ์ยืนร้องเพลง ทุ่งหญ้าที่ประดับประดาด้วยดอกไม้และทุ่งหญ้าเขียวขจีก็ประดับประดาด้วยฝูงแกะ หุบเขาเต็มไปด้วยทุ่งนาที่กำลังสุกงอมซึ่งพลิ้วไหวไปตามสายลมราวกับคลื่นในมหาสมุทร เครื่องแต่งกายอันงดงามของสรรพสิ่งเปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล ดอกไม้ใหม่และพืชสีเขียวสดในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนก็เปลี่ยนเป็นใบไม้หลากสีสันในฤดูใบไม้ร่วง แม้แต่ฤดูหนาวก็ยังงดงามที่สุดด้วยหิมะและน้ำแข็งที่ระยิบระยับ สรรพสิ่งทั้งปวง…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันอาทิตย์ที่ 5 กรกฎาคม 2026 “ผู้ทำงานเหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนักจงมาหาเรา”

“บรรดาผู้ทำงานเหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาหาเรา และเราจะให้ท่านทั้งหลาย หายเหนื่อยเป็นสุข” โอ พระสุรเสียงที่เป็นพรของพระเยซูซึ่งมาสู่จิตใจที่เป็นทุกข์ พระสุรเสียงนี้ประกาศถึงคำอวยพร การอภัยโทษ พระคุณ และสันติสุข ประกาศถึงความปิติยินดีที่ไม่มีวันสิ้นสุดและประกาศถึงความรักที่ไม่อาจจืดจาง” รอบตัวเรามีเสียงมากมายที่คอยแย่งความสนใจของเรา บางเสียงเราได้ยิน ในขณะที่บางเสียงเราเห็นผ่านทางข้อความหรือโซเชียลมีเดียรูปแบบอื่น ๆ หลายเสียงเป็นเสียงที่น่ารับฟังและเราชื่นชมกับคำพูดหนุนใจจากเพื่อนและครอบครัว แต่เสียงอื่นกลับเต็มไปด้วยความโกรธ การทะเลาะเบาะแว้ง การกล่าวโทษ หรือการหลอกลวง แต่มีอยู่หนึ่งเสียงที่เราปรารถนาจะได้ยินอย่างมาก นั่นคือ พระสุรเสียงที่เป็นพรซึ่งตรัสเรียกสาวกกลุ่มแรกที่ทะเลสาบกาลิลีว่า “จงตามเรามา” พวกสาวกมีสิทธิพิเศษมากที่ได้ยินพระสุรเสียงของพระเยซูเมื่อพระองค์ตรัสเรียกเขาให้เป็นสาวกของพระองค์ คนเหล่านั้นได้ยินพระสุรเสียงที่เป็นพรในขณะที่พระผู้ช่วยให้รอดทรงสอนประชาชนตามเนินเขา ในเมือง และในพื้นที่ทุรกันดาร เมื่อพระเยซูทรงสั่งให้ลมและคลื่นสงบ ทะเลและพายุก็เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระผู้สร้างของตน…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันเสาร์ที่ 4 กรกฎาคม 2026 “เราจะไปไหนต่อจากที่นี่”

มาลาคี 3:7 – [พระเจ้าตรัส] “เจ้าได้หันเหไปเสียจากกฎเกณฑ์ของเราและมิได้รักษาไว้ ตั้งแต่ครั้งสมัยบรรพบุรุษของเจ้า พระเจ้าจอมโยธาตรัสว่า เจ้าจงกลับมาหาเรา และเราจะกลับมาหาเจ้าทั้งหลาย แต่เจ้ากล่าวว่า ‘เราทั้งหลายจะกลับมาสถานใด’” ช่วงเวลาแห่งความทุกข์ยากได้มาเยือนอิสราเอลเมื่อพระเจ้าตรัสถ้อยคำเหล่านี้ ชาตินั้นตกอยู่ในสภาพเสื่อมทราม การนมัสการพระเจ้าขาดความซื่อตรง และชีวิตความเป็นอยู่ภายในครอบครัวก็เต็มไปด้วยความวุ่นวายสับสน กระนั้นก็ตาม แม้พวกเขาจะขาดความสำนึกในพระคุณและเอาแต่ใจตนเองเป็นที่ตั้ง แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าก็มิได้ทรงทอดทิ้งประชากรของพระองค์ไปเสียทีเดียว ความรักและความเมตตาอันมั่นคงนิรันดร์ผลักดันให้พระองค์ ผู้ไม่ทรงพอพระทัยในความตายของคนบาป (ดู เอเสเคียล 33:11) ทรงวิงวอนขอให้ชนชาติที่หลงผิดนั้น “จงกลับมาหาเรา!” น่าเศร้าที่ผู้คนซึ่งเคยใกล้ชิดกับพระเจ้ามากที่สุดกลับปฏิเสธการทรงเรียกให้กลับใจด้วยท่าทีที่แสดงถึงความไม่เชื่ออย่างชัดเจน อีกทั้งยังถามกลับอย่างลำพองใจว่า “เราทั้งหลายจะกลับมาสถานใด” คำถามนี้เสมือนจะสื่อว่า “เรามีข้อบกพร่องอะไรกันหรือ…

Continue reading