Author: admin

“องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดระเบียบชีวิตของข้าฯ ใครเล่าจะทำลายพระราชกิจของพระองค์ได้ ในเวลาอันเหมาะสมของพระองค์ พระองค์ทรงเปลี่ยนความโศกเศร้าให้เป็นความชื่นชมยินดี ดังนั้น ขอให้ข้าฯ สงบนิ่ง ให้ร่างกาย วิญญาณ และจิตใจของข้าฯ รับเอามรดกแห่งการดูแลอันอ่อนโยนของพระองค์ตามพระประสงค์ของพระองค์” “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดระเบียบชีวิตของข้าฯ” พ่อแม่จัดระเบียบชีวิตของลูก ๆ ของตนอย่างพิถีพิถันเพื่อทำให้เขาปลอดภัย และสอนเขาให้รู้จักเลือกสิ่งต่าง ๆ อย่างฉลาด เมื่อเด็กเติบโตขึ้น เขาเรียนรู้ที่จะตัดสินใจเรื่องง่าย ๆ ด้วยตนเองโดยยังคงอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของผู้ใหญ่แม้ว่าวัยรุ่นที่ชอบต่อต้านอาจไม่พอใจกับการชี้แนะดังกล่าวนักก็ตาม บทเพลงของเราอธิบายถึงแหล่งของการชี้แนะที่สำคัญยิ่งกว่านั้น นั่นคือ พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเฝ้าดูเราในขณะที่เรารับ “การดูแลอันอ่อนโยนของพระองค์ตามพระประสงค์ของพระองค์” เราพบความอุ่นใจจากการทรงดูแลเอาใจใส่ของพระผู้เป็นเจ้าของเรา ด้วยความอัศจรรย์ใจและการสรรเสริญ เรารู้ดีว่าพระองค์ทรงทราบถึงวันเวลาของเราก่อนที่เราจะมีชีวิตอยู่เสียด้วยซ้ำไป “วันทั้งหลายทุก…

Continue reading

อพยพ 20:10 – แต่วันที่เจ็ดนั้นเป็นสะบาโตของพระเจ้าของเจ้า ในวันนั้นอย่ากระทำการงานใด ๆ ไม่ว่าเจ้าเอง หรือบุตรชายบุตรหญิงของเจ้า หรือทาสทาสีของเจ้า หรือสัตว์ใช้งานของเจ้า หรือแขกที่อาศัยอยู่ในประตูเมืองของเจ้า หนึ่งในข้อพระคัมภีร์ที่ข้าพเจ้าชื่นชอบคือ อิสยาห์ 40:30-31 “แม้คนหนุ่ม ๆ จะอ่อนเปลี้ยและเหน็ดเหนื่อย และชายฉกรรจ์จะล้มลงทีเดียว แต่เขาทั้งหลายผู้รอคอยพระเจ้าจะเสริมเรี่ยวแรงใหม่ เขาจะบินขึ้นด้วยปีกเหมือนนกอินทรี เขาจะวิ่งและไม่เหน็ดเหนื่อย เขาจะเดินและไม่อ่อนเปลี้ย” ความเหนื่อยล้าเป็นสิ่งที่พวกเราทุกคนต่างเคยเผชิญ แต่สาเหตุของมันไม่ได้เกิดจากการทำงานหนักเกินไปหรือการแบกรับภาระอันหนักอึ้งของโลกใบนี้ไว้เพียงลำพังเท่านั้น ต้นตอที่แท้จริงของความเหนื่อยล้าคือ การที่เราขาดความสัมพันธ์กับพระเจ้าผู้ทรงรักเรา ซึ่งความสัมพันธ์ที่ขาดสะบั้นลงนี้เป็นผลมาจากบาปและความรู้สึกผิดในใจเรา การที่ความสัมพันธ์กับผู้ที่ห่วงใยเราต้องขาดหายไปเช่นนี้ ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยล้าและหมดเรี่ยวแรง และเหมือนที่อิสยาห์เตือนใจเราว่าแม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็ย่อมมีวันที่รู้สึกท้อแท้และแบกรับไม่ไหวในที่สุด…

Continue reading

มัทธิว 13:44 – [พระเยซูตรัส] “แผ่นดินสวรรค์เปรียบเหมือนขุมทรัพย์ซ่อนไว้ในทุ่งนา เมื่อมีผู้ได้พบแล้วก็กลับซ่อนเสียอีก และเพราะความปรีดีจึงไปขายสรรพสิ่งซึ่งเขามีอยู่แล้วไปซื้อนานั้น” อุปมาเรื่องขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่เป็นเรื่องที่ห้าจากทั้งหมดเจ็ดเรื่องในบทนี้ เรื่องราวเหล่านี้ล้วนมาจากวิถีชีวิตประจำวันของผู้คน ไม่ว่าจะเป็นการทำงานเพื่อจัดหาและเตรียมอาหาร ซึ่งส่วนใหญ่คือ ข้าว รวมถึงปลา ผักและเครื่องปรุงรส ทุกอย่างดูเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ แต่ในเรื่องราวเหล่านั้นกลับมีแง่มุมที่ชวนให้ฉงนใจ ชาวนาคนหนึ่งดูเหมือนกำลังทิ้งขว้างเมล็ดพันธุ์อันมีค่าด้วยการหว่านสะเปะสะปะลงในพื้นที่ที่ไม่มีทางเพาะปลูกได้ผล อีกคนหนึ่งไม่สนใจเลยว่าไร่นาของตนจะดูรกรุงรังเต็มไปด้วยวัชพืช ส่วนอีกคนปล่อยให้สวนของตนรกด้วยต้นมัสตาร์ดที่ใหญ่โตจนน่าอาย แถมเขายังไม่เดือดเนื้อร้อนใจเลยที่มีฝูงนกกระจอกเข้ามาเกาะกินผลผลิตจนเสียหาย เขากลับรู้สึกยินดีอย่างประหลาดที่มีพวกตัวกาฝากจอมตะกละเหล่านี้อยู่ในสวน แล้วไหนจะหญิงสาวคนนั้นซึ่งเป็นเพียงคนทำงานรับจ้างทั่วไปในครัวเรือน ที่ลงมือทำขนมปังปริมาณมหาศาลราวกับจะเลี้ยงกองทัพขนาดย่อม ๆ ได้เลยทีเดียว พระเยซูทรงมีพระประสงค์สิ่งใดกันแน่ที่นำพาเราเข้าสู่โลกแห่งวิถีชีวิตแสนธรรมดาแต่กลับเต็มไปด้วยปริศนาชวนคิดเช่นนี้ เรื่องเล่าของพระเยซูอาจทำให้คุณรู้สึกงุนงงได้ ไม่ใช่แค่กับส่วนที่คุณไม่เข้าใจเท่านั้น แต่รวมถึงส่วนที่คุณเข้าใจด้วย เพราะเรื่องราวเหล่านั้นสะท้อนภาพสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำอยู่จริง…

Continue reading