ธรรมชีวิตประจำวันเสาร์ที่ 20 มิถุนายน 2026 “จิตสำนึกและความซื่อสัตย์”
โรม 14:10-12 – แต่ตัวท่านเล่า เหตุไฉนท่านจึงกล่าวโทษพี่น้องของท่าน หรือท่านผู้เป็นอีกฝ่ายหนึ่ง เหตุไฉนท่านจึงดูหมิ่นพี่น้องของท่าน เพราะว่าเราทุกคนต้องยืนอยู่หน้าบัลลังก์พิพากษาของพระเจ้า เพราะมีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสว่า “เรามีชีวิตอยู่แน่นอนฉันใด ทุกคนจะคุกเข่ากราบเรา และทุกลิ้นจะสรรเสริญพระเจ้า” ฉะนั้น เราทุกคนจะต้องทูลเรื่องราวของตัวเองต่อพระเจ้า ในปัจจุบัน ผู้รับใช้อาจกล่าวถึงหลักฐานการพิพากษาของพระเจ้าในโลกของเราบ่อย ๆ เพราะมีอยู่มากมายเหลือเกิน แต่ก็มีอันตรายบ้างเล็กน้อยที่พวกเขาจะเทศน์มากเกินไปเกี่ยวกับพระพิโรธของพระเจ้าและการพิพากษาครั้งสุดท้ายของพระองค์ อย่างไรก็ตาม ดังที่อัครทูตเปาโลบอกเราว่า “เราทุกคนต้องยืนอยู่หน้าบัลลังก์พิพากษาของพระเจ้า” มนุษย์ทุกคนเกิดมาพร้อมกับจิตสำนึก เราต่างรู้ความแตกต่างระหว่างความดีและความชั่วโดยไม่ต้องมีใครบอก แต่ถ้าหากเราเพิกเฉยต่อเสียงของจิตสำนึก เสียงนั้นก็จะอ่อนแอลงหรือแทบจะเงียบสนิทไปเลย อันที่จริงแล้ว การกระทำผิดซ้ำซากและการปิดกั้นเสียงภายในที่คอยเตือนสติว่าอะไรถูกอะไรผิด จิตสำนึกก็อาจถูกเผาไหม้จนใช้งานไม่ได้เลย…
