Author: admin

สดุดี 147:7-9 – จงร้องเพลงโมทนาพระคุณถวายพระเจ้า จงดีดพิณเขาคู่ถวายพระเจ้าของเรา พระองค์ทรงคลุมฟ้าสวรรค์ด้วยเมฆ พระองค์ทรงเตรียมฝนให้แก่แผ่นดินโลก พระองค์ทรงกระทำให้หญ้างอกบนภูเขา พระองค์ประทานอาหารแก่สัตว์และแก่ลูกกาที่ร้อง ผู้ที่ยึดถือความเชื่อว่ามีพระเจ้า (Deism) โดยเชื่อว่าพระเจ้าทรงสร้างโลกขึ้นมาแล้วก็ทรงถอยห่างออกมา ปล่อยให้โลกดำเนินไปเองตามธรรมชาติ โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่มีความเชื่อนี้มองว่าพระเจ้าไม่ได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตประจำวันของโลกหรือผู้คนแต่อย่างใด แต่พระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เปิดเผยความจริงเกี่ยวกับพระผู้สร้างของเราเพื่อคัดค้านแนวคิดที่ผิดพลาดดังกล่าว เพราะแท้จริงแล้ว พระเจ้ามิได้ทรงทอดทิ้งโลกและผู้คนที่พระองค์ทรงสร้างขึ้นมาเลย พระผู้สร้างของเราทรงเข้ามามีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิดในชีวิตประจำวันของสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง พระองค์ทรงค้ำจุนโลกและสิ่งมีชีวิตทั้งปวง พระองค์ทรงกำหนดให้มีเมฆบนท้องฟ้าในยามที่เตรียมจะประทานฝนลงมายังผืนดินที่แห้งแล้ง พระองค์ทรงบันดาลให้หญ้างอกงามเพื่อเป็นอาหารแก่สัตว์เลี้ยงและสัตว์ป่า พระองค์ทรงจัดเตรียมอาหารให้แก่นกและสัตว์ป่าทั้งหลาย พระองค์ทรงทำให้ธารน้ำ “พุพลุ่งขึ้นมาในหุบเขา” เพื่อ “ให้บรรดาสัตว์ป่าได้ดื่ม” (สดุดี 104:10ข, 11ข)…

Continue reading

“ซีโยนได้ยินเหล่าผู้ยามร้องเพลง/ และหัวใจทั้งหมดของนางก็โลดเต้นด้วยความยินดี/ นางตื่นขึ้น นางลุกขึ้นจากความหม่นหมอง/ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าของนางเสด็จลงมาด้วยความรุ่งโรจน์ยิ่ง/ ทรงเปี่ยมด้วยพระคุณและทรงชัยชนะในความจริง/ ดาราของนางฉายแสง รัศมีของนางมาถึงแล้ว/ บัดนี้ขอเสด็จมาเถิด พระผู้ทรงพระชนม์ผู้ได้รับพระพร/ ข้าแต่องค์พระเยซู พระบุตรของพระเจ้าเอง/ สรรเสริญ! โฮซันนา! เราทุกคนขอเข้าสู่/ ห้องโถงแห่งงานเลี้ยงสมรส/ เพื่อร่วมโต๊ะเสวยตามพระดำรัสเรียกของพระองค์” ประชากรของพระเจ้าใช้ชีวิตในฐานะเชลยในบาบิโลน ส่วนเยรูซาเล็มและพระวิหารบนภูเขาศิโยนกลายเป็นซากปรักหักพัง บรรดาเชลยต่างสูญสิ้นความหวังที่จะได้รับการช่วยกู้จนกระทั่งผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ประกาศข่าวดีแก่ “ธิดาแห่งศิโยนที่เป็นเชลย” อิสยาห์บอกให้เขาสวมเสื้อผ้าที่สวยงามและลุกขึ้นมาจากผงคลีดิน พระเจ้ากำลังเสด็จมาเพื่อนำประชากรของพระองค์กลับบ้าน พวกยามจะเห็นพระเจ้า “ต่อหน้าต่อตา” ซึ่งหมายถึงการเห็นหน้าต่อหน้า โดยไม่มีข้อสงสัยใดเลย “ฟังซี พวกยามของเจ้าเปล่งเสียง เขาร้องเพลงกันด้วยความชื่นบาน…

Continue reading

1 โครินธ์ 15:16-17 – เพราะว่าถ้าการชุบให้เป็นขึ้นมาไม่มี พระคริสต์ก็ไม่ได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมา และถ้าพระคริสต์ไม่ได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมา ความเชื่อของท่านก็ไร้ประโยชน์ ท่านก็ยังตกอยู่ในบาปของตน ช่างเป็นข้อพระคัมภีร์ที่น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก! เป็นคำพยานที่ชัดเจนถึงความหมายของพระเยซูสำหรับผู้ที่รักและวางใจในพระองค์ เป็นข้อพระคัมภีร์ที่แสดงให้เห็นว่าไม้กางเขนและการคืนพระชนม์ของพระเยซู คือ วิธีที่พระเจ้าทรงประกาศแก่โลกว่า พระองค์ทรง “ทุ่มเทหมดทั้งพระทัย” เพื่อความรอดและการไถ่บาปของคุณ รวมถึงเพื่อการดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อในสิ่งที่พระเจ้าทรงสำเร็จตลอดประวัติศาสตร์ ต้องทุ่มเทกันสุดตัว! สมัยยังเป็นวัยรุ่น ข้าพเจ้าเคยเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลมาก่อน มันเป็นช่วงเวลาที่สนุกสนาน บางครั้งมันก็สนุกแค่บางช่วงเท่านั้นแหละ เพราะมีหลายครั้งที่เราไม่อยากจะซ้อม หรือไม่อยากจะวิ่งต่อไปอีกแม้แต่ก้าวเดียว ทีมที่ข้าพเจ้าเล่นให้ทั้งสมัยมัธยมและมหาวิทยาลัยต่างเน้นเกมรับเป็นหลัก เราจะใช้วิธี “กดดัน” คู่แข่งตั้งแต่ตอนที่พวกเขาได้ครองบอลไปจนกว่าจะเสียบอลคืนให้เรา ไม่ว่าจะด้วยการชู้ตพลาดหรือทำบอลหลุดมือ…

Continue reading

มัทธิว 22:11-14 – [พระเยซูกำลังตรัส] “แต่เมื่อกษัตริย์องค์นั้นเสด็จทอดพระเนตรแขก ก็เห็นผู้หนึ่งมิได้สวมเสื้อสำหรับงาน จึงรับสั่งถามว่า ‘สหายเอ๋ย เหตุไฉนจึงมาที่นี่โดยไม่สวมเสื้อสำหรับงานแต่งงาน’ ผู้นั้นก็นิ่งอั้นอยู่พูดไม่ออก กษัตริย์จึงรับสั่งแก่พวกข้าราชการว่า ‘จงมัดมือมัดเท้าคนนี้เอาไปทิ้งเสียที่มืดภายนอก อันเป็นที่ที่มีการร้องไห้ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’ ด้วยผู้รับเชิญก็มาก แต่ผู้ที่ทรงเลือกก็น้อย” นี่อาจเป็นเรื่องเล่าของพระเยซูที่ข้าพเจ้าชอบน้อยที่สุด กษัตริย์ในเรื่องนี้เปรียบเสมือนพระเจ้าใช่ไหม แล้วทำไมพระเยซูถึงไม่ให้พระองค์ตรัสว่า “สหายเอ๋ย เกิดอะไรขึ้นหรือ ร้านซักรีดทำชุดสูทของคุณหายไปหรือเปล่า ไม่เป็นไรหรอก! เอานี่… เอาชุดของเราไปใส่แทนสิ” พระเยซูเคยเล่าเรื่องทำนองนี้มาแล้ว ลองนึกถึงลูกชายที่ต้องอับอายและซมซานกลับบ้านโดยคิดว่าจะถูกพ่อตัดขาด แต่กลับได้รับเสื้อคลุมที่ดีที่สุดจากพ่อ (ดู ลูกา 15:11-32)…

Continue reading