ที่เราทนความทุกข์ยากนั้น ก็เพื่อให้ท่านได้ความชูใจและความรอด และที่เราได้รับความชูใจ ก็เพื่อให้ท่านได้รับความชูใจ… – 2 โครินธ์ 1:6

เมื่อพูดถึงความทุกข์ใครๆ ก็ไม่ปรารถนา แต่ในมุมมองนี้พระวจนะของพระเจ้าได้ชี้ให้เราเห็นอีกมุมว่า ความทุกข์ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะสิ่งที่ผิดและไม่ดี เพราะในบางครั้งพระเจ้าทรงอนุญาตให้เกิดขึ้นด้วยเหตุผลที่เราจะได้รับการหนุนใจจากพระเจ้า และเพื่อให้เรากลายเป็นพระพรแก่ผู้อื่นด้วย เช่นความทุกข์ที่ตนเองเผชิญในการรับใช้พระเจ้า จงอย่ามองความทุกข์ว่าไร้ค่า แต่อาจเป็นการทดสอบและพระเจ้าทรงอนุญาตให้เกิดขึ้นกับเรา และเมื่อพระเจ้าทรงปลอบโยนเราก็เพื่อเราจะสามารถปลอบโยนคนอื่นได้ด้วย จงเปลี่ยนความทุกข์ให้กลายเป็นเครื่องมือรับใช้ นำการปลอบโยนจากพระเจ้าถูกส่งต่อไปยังผู้อื่น ชีวิตคริสเตียนไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีความทุกข์ แต่ก็เพื่อให้เราได้ความชูใจและความรอดจากพระเจ้า และยังกลายเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นด้วยตามที่พระเจ้าทรงใช้เรา พระเจ้าไม่ได้ทรงปลอบโยนเราเพื่อให้จบที่ตัวเรา แต่เพื่อให้เราส่งต่อการปลอบโยนนั้นแก่ผู้อื่นด้วย ข้าแต่พระเจ้า ผู้ทรงเป็นพระบิดาแห่งการชูใจทุกประการ ในเวลาที่ข้าพระองค์ต้องเผชิญกับความทุกข์ ความหนักใจ และความอ่อนล้า ขอพระองค์ทรงเปิดใจของข้าพระองค์ให้เข้าใจถึงความทุกข์ที่เกิดขึ้นในชีวิต ขอทรงอย่าให้ข้าพระองค์จมอยู่กับความสิ้นหวัง แต่ให้มองเห็นว่าพระองค์ยังทรงอยู่กับข้าพระองค์เสมอ ขอพระองค์ทรงชูใจข้าพระองค์ในวันที่หัวใจอ่อนแรง ขอพระองค์ทรงประคับประคองข้าพระองค์ให้ผ่านพ้นความทุกข์ยากนี้ไปได้ด้วยความเชื่อและการวางใจในพระองค์ และเมื่อข้าพระองค์ผ่านพ้นไปแล้ว ขอพระองค์ทรงใช้ชีวิตของข้าพระองค์ให้เป็นกำลังใจแก่ผู้อื่นที่กำลังเผชิญความทุกข์เช่นเดียวกัน ขอทรงให้คำพยานชีวิตของข้าพระองค์เป็นสิ่งที่บอกแก่ผู้คนว่าพระเจ้าทรงช่วยได้…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันศุกร์ที่ 19 มิถุนายน 2026 “การเดินทางผ่านความซึมเศร้า”

1 พงศ์กษัตริย์ 19:4-8 – “แต่ตัวท่าน (เอลียาห์) เองก็เดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่ง มานั่งอยู่ที่ใต้ต้นซากและท่านทูลขอให้ตัวท่านตายเสียทีว่า “พอแล้วพระองค์เจ้าข้า ข้าแต่พระเจ้า บัดนี้ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์” และท่านก็นอนลงหลับอยู่ใต้ต้นซาก ดูเถิด มีทูตสวรรค์องค์หนึ่งมาถูกต้องท่าน และพูดกับท่านว่า “ลุกขึ้นรับประทานซี” และท่านก็มองดู ดูเถิด ตรงที่ศีรษะของท่านมีขนมปังที่ปิ้งบนก้อนหินร้อนและ มีไหน้ำลูกหนึ่ง ท่านก็รับประทานและดื่ม และนอนลงอีก และทูตของพระเจ้าก็มาอีกเป็นครั้งที่สอง ถูกต้องท่านแล้วว่า “ลุกขึ้นรับประทานซี มิฉะนั้นทางเดินนั้นจะเกินกำลังของท่าน” และท่านก็ลุกขึ้นรับประทานและดื่ม และเดินไปด้วยกำลังของอาหารนั้น สี่สิบวันสี่สิบคืนถึงโฮเรบภูเขาของพระเจ้า”…

Continue reading