ธรรมชีวิตประจำวันจันทร์ที่ 2 พฤศจิกายน 2026 อย่าทรงรอช้า!
สดุดี 70:4-5 – ขอให้บรรดาผู้ที่แสวงพระองค์เปรมปรีดิ์และยินดีในพระองค์ ขอให้บรรดาผู้ที่รักความรอดของพระองค์กล่าวเสมอว่า “พระเจ้าใหญ่ยิ่งนัก” แต่ข้าพระองค์ยากจนและขัดสน ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงรีบมาช่วยข้าพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าทรงรอช้า พระองค์ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์และผู้ช่วยกู้ของข้าพระองค์ ในบทเพลงสดุดีเหล่านี้มีความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างสิ่งที่พระเจ้าทรงเป็นกับสิ่งที่เราเป็น “พระเจ้าใหญ่ยิ่งนัก!” พระองค์ทรงเป็นพระผู้สร้างและพระผู้ไถ่ของเรา ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ ผู้ซึ่งเราชื่นชมยินดีในพระองค์และได้รับความรอดจากพระองค์ แต่เมื่อเรายอมรับถึงความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า เราก็ต้องยอมรับด้วยความถ่อมใจว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนยากจนและขัดสน” เราอาจคิดว่าคำบรรยายนี้เหมาะกับคนอื่นมากกว่า เช่น ผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ในความยากจน ผู้ที่สูญเสียที่อยู่อาศัย หรือผู้ที่กำลังเผชิญกับอาการเจ็บป่วยร้ายแรง ซึ่งคนเหล่านี้คือ กลุ่มคนที่เราพยายามยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ โดยอาจจินตนาการไปว่าตัวเราเองไม่เคยตกอยู่ในสภาพที่ยากจนและขัดสนเช่นเดียวกับพวกเขาเหล่านั้นเลย ทว่าเรากลับตกอยู่ในความขัดสนอย่างยิ่งยวด เป็นความยากจนทางจิตวิญญาณที่ไม่มีความช่วยเหลือใดในโลกนี้จะเยียวยาได้…
