Author: admin

สดุดี 26:1-3 – ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงตัดสินเข้าข้างข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ดำเนินอยู่ในความสุจริตของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ได้วางใจในพระเจ้าอย่างไม่หวั่นไหว ข้าแต่พระเจ้า ขอพิสูจน์ข้าพระองค์ ลองข้าพระองค์เถิด ทดสอบใจและจิตของข้าพระองค์เถิด เพราะความรักมั่นคงของพระองค์อยู่ต่อตาข้าพระองค์ และข้าพระองค์ดำเนินโดยความสัตย์จริงต่อพระองค์ เราสามารถจินตนาการภาพองค์พระเยซูเจ้าตรัสถ้อยคำในสดุดีบทนี้ได้อย่างชัดเจน พระองค์ย่อมตรัสได้ว่า “ข้าพระองค์ดำเนินอยู่ในความสุจริตของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ได้วางใจในพระเจ้าอย่างไม่หวั่นไหว” พระเยซูทรงวางใจในพระบิดาแห่งฟ้าสวรรค์อย่างแน่วแน่ โดยไม่หันเหไปจากหนทางที่ทรงกำหนดไว้เบื้องหน้าพระองค์ แม้พระทัยและพระดำริของพระองค์อาจต้องเผชิญกับการทดลองเมื่อวาระแห่งความตายใกล้เข้ามา แต่พระองค์ก็ตรัสว่า “บัดนี้จิตใจของเราเป็นทุกข์และเราจะพูดอย่างไร จะว่า ‘ข้าแต่พระบิดา ขอทรงโปรดช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากการย์แห่งกาลนี้’ อย่างนั้นหรือ หามิได้ เพราะด้วยความประสงค์นี้เอง เราจึงมาถึงการย์แห่งกาลนี้” (ยอห์น…

Continue reading

เราเป็นวิหารแห่งศิลาที่มีชีวิตของพระเจ้าซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับของพระองค์ โดยพระคุณแห่งพิธีศีลบัพติศมาพระองค์ทรงยอมรับเราให้เป็นทายาทแห่งความรอดอันอัศจรรย์ของพระองค์ แม้เราจะอยู่เพียงสองคนเพื่อเล่าถึงพระนามของพระองค์ แต่กระนั้นพระองค์ก็ยังทรงพระกรุณามาสถิตอยู่กับเราด้วยพระคุณและความโปรดปรานทั้งสิ้นของพระองค์ เมื่อกษัตริย์ซาโลมอนทรงอุทิศถวายพระวิหารในกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ทรงอธิษฐานว่า “แต่พระเจ้าจะทรงประทับที่แผ่นดินโลกหรือ ดูเถิด ฟ้าสวรรค์และฟ้าสวรรค์อันสูงที่สุดยังรับพระองค์อยู่ไม่ได้ พระนิเวศซึ่งข้าพระองค์ได้สร้างขึ้น จะรับพระองค์ไม่ได้ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด” (1 พงศ์กษัตริย์ 8:27) พระวิหารอันงดงามหลังใหม่นี้จะบรรจุพระเจ้าผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกได้อย่างไร “พระเจ้าจะทรงประทับที่แผ่นดินโลกหรือ” เรารู้ว่าพระองค์ได้ทรงกระทำเช่นนั้นจริง ๆ พระเจ้าผู้ซึ่งแม้แต่ฟ้าสวรรค์สูงสุดก็ยังรับไว้ไม่ได้ ทรงมาปฏิสนธิในครรภ์ของหญิงพรหมจารี พระองค์ทรงบังเกิดที่เมืองเบธเลเฮม ทรงถูกพันด้วยผ้าอ้อม และทรงถูกวางให้นอนหลับในรางหญ้า พระเจ้าเองไม่อาจถูกกักขังไว้ในสิ่งก่อสร้างที่ทำด้วยไม้และหินได้ “พระวาทะได้ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์และทรงอยู่ท่ามกลางเรา” (ยอห์น 1:14ข) แม้ว่าพันธกิจของพระองค์จะเป็นการสั่งสอน การรักษาโรค และความรักเมตตา…

Continue reading

ลูกา 2:43-45 – เมื่อครบกำหนดวันเลี้ยงกันแล้ว ขณะเขากำลังกลับไป พระกุมารเยซูยังค้างอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม ฝ่ายบิดากับมารดาก็ไม่รู้ แต่เพราะเขาทั้งสองคิดว่าพระกุมารนั้นอยู่ในหมู่คนที่มาด้วยกัน เขาจึงเดินทางไปได้วันหนึ่ง แล้วเริ่มหาพระกุมารในหมู่ญาติพี่น้องและพวกคนที่รู้จักกัน เมื่อไม่พบจึงกลับไปเที่ยวหาที่กรุงเยรูซาเล็ม แม้พระวิหารในกรุงเยรูซาเล็มจะเต็มไปด้วยความเสื่อมทรามและค่านิยมทางโลก แต่สถานที่แห่งนี้กลับดึงดูดใจพระเยซูในวัยสิบสองพรรษาอย่างยิ่งเมื่อพระองค์เสด็จไปเยือนเป็นครั้งแรกในช่วงเทศกาลปัสกา ขณะที่ทอดพระเนตรเห็นลูกแกะถูกฆ่าเป็นเครื่องบูชา พระองค์ทรงมองเห็นภาพล่วงหน้าถึงกางเขนของพระองค์เองซึ่งพระองค์จะต้องถวายพระองค์เป็นเครื่องบูชาในอนาคตในฐานะ “พระเมษโปดกของพระเจ้า ผู้ทรงรับความผิดบาปของโลกไปเสีย” (ยอห์น 1:29ข) ขณะที่พระเยซูทอดพระเนตรเห็นการประพรมเลือดไว้ที่เสาประตูและวงกบประตู (ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าทูตแห่งความตายจะละเว้นบ้านของผู้ที่เชื่อโดยไม่นำความพินาศมาสู่พวกเขา ดังที่ปรากฏในอพยพ 12:1-28) พระองค์ย่อมทรงเห็นด้วยพระวิญญาณถึงพระโลหิตของพระองค์เองที่จะต้องหลั่งไหลบนเนินเขากลโกธา เพื่อชำระมนุษยชาติให้พ้นจากคำสาปแช่งแห่งบาปที่นำไปสู่ความพินาศ นั่นคือพระโลหิตของพระองค์ พระโลหิตซึ่งเป็นเหตุให้พระเจ้าจะทรงละเว้นโทษแก่คนบาปผู้กลับใจในวันพิพากษา จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่พระเยซูจะประทับอยู่ในพระวิหาร โดยทรงจดจ่ออยู่กับพิธีกรรมต่าง ๆ…

Continue reading