Author: admin

กิจการ 5:42 – ที่ในบริเวณพระวิหารและตามบ้านเรือน เขาได้สั่งสอนและประกาศข่าวประเสริฐทุก ๆ วันมิได้ขาดว่าพระเยซูทรงเป็นพระคริสต์ เรื่องนี้เกิดขึ้นที่กรุงเยรูซาเล็ม ในช่วงเวลาไม่นานหลังจากที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนและทรงคืนพระชนม์อย่างรุ่งโรจน์ ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นคือ เหล่าสาวกยุคแรกของพระผู้ช่วยให้รอดของเรา ช่วงเวลานั้นเป็นวันเวลาแห่งความสุขและความศักดิ์สิทธิ์ เพราะคริสตจักรในศตวรรษแรกได้รับพระพรอันน่าอัศจรรย์ ซึ่งดูเหมือนว่าจะเลือนหายไปในยุคสมัยของเรา เราอ่านพบว่า “คนทั้งปวงที่เชื่อนั้นเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน” (กิจการ 4:32ก) สำหรับพวกเขาแล้ว ไม่มีการแบ่งแยกเป็นนิกายหรือกลุ่มย่อยมากมาย อย่างน้อยก็ยังไม่มีในขณะนั้น แต่เป็นคริสตจักรที่มี “ใจและจิตวิญญาณเดียวกัน” เพราะเขามีความเชื่อเดียวกันในพระวจนะเดียวกัน และในพระผู้ช่วยให้รอดจากบาปเพียงพระองค์เดียว เหล่าผู้เชื่อในยุคแรกต่างดำเนินชีวิตตามความเชื่อของตน และความรักของพระผู้ช่วยให้รอดก็เป็นพลังขับเคลื่อนที่สำคัญในชีวิตของเขา เหล่าอัครสาวกและผู้เชื่อในยุคแรกสร้างความเชื่อที่เข้มแข็งเช่นนั้นได้อย่างไร มีบันทึกระบุว่าพวกเขาไปที่พระวิหารทุกวันเพื่อสั่งสอนและประกาศข่าวประเสริฐ แต่ก็มีบันทึกเช่นกันว่าพระวิหารไม่ใช่สถานที่เพียงแห่งเดียวที่ผู้นำคริสตจักรและเหล่าผู้เชื่อในยุคแรกใช้ในการพูดคุยและแบ่งปันข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซู…

Continue reading

มัทธิว 19:30-20:7 – [พระเยซูตรัส] “… หลายคนที่เป็นคนต้น จะต้องกลับไปเป็นคนสุดท้าย และที่เป็นคนสุดท้ายจะกลับเป็นคนต้น ด้วยแผ่นดินสวรรค์อุปมาเหมือนเจ้าของสวนคนหนึ่งออกไปจ้างคนทำงานในสวนองุ่นของตนแต่เวลาเช้าตรู่ ครั้นตกลงกับลูกจ้างวันละเดนาริอันแล้ว จึงใช้ให้ไปทำงานในสวนองุ่น พอเวลาประมาณสามโมงเช้า เจ้าของสวนก็ออกไปอีก เห็นคนอื่นยืนอยู่เปล่า ๆ กลางตลาด จึงพูดกับเขาว่า ‘ท่านทั้งหลายจงไปทำงานในสวนองุ่นด้วยเถิด เราจะให้ค่าจ้างแก่พวกท่านตามสมควร’ แล้วเขาก็พากันไป พอเวลาเที่ยงวันและเวลาบ่ายสามโมง เจ้าของสวนก็ออกไปอีกทำเหมือนก่อน ประมาณบ่ายห้าโมงก็ออกไปอีกครั้งหนึ่ง พบอีกพวกหนึ่งยืนอยู่ จึงพูดกับเขาว่า ‘พวกท่านยืนอยู่ที่นี่เปล่า ๆ วันยังค่ำทำไม’ เขาตอบว่า ‘เพราะไม่มีใครจ้างพวกข้าพเจ้า’…

Continue reading

มัทธิว 20:1-15: [พระเยซูตรัส] “ด้วยแผ่นดินสวรรค์อุปมาเหมือน เจ้าของสวนคนหนึ่ง ออกไปจ้างคนทำงานในสวนองุ่นของตนแต่เวลาเช้าตรู่ ครั้นตกลงกับลูกจ้างวันละเดนาริอันแล้ว จึงใช้ให้ไปทำงานในสวนองุ่น พอเวลาประมาณสามโมงเช้า เจ้าของสวนก็ออกไปอีก เห็นคนอื่นยืนอยู่เปล่า ๆ กลางตลาด จึงพูดกับเขาว่า ‘ท่านทั้งหลายจงไปทำงานในสวนองุ่นด้วยเถิด เราจะให้ค่าจ้างแก่พวกท่านตามสมควร’ แล้วเขาก็พากันไป พอเวลาเที่ยงวัน และเวลาบ่ายสามโมง เจ้าของสวนก็ออกไปอีก ทำเหมือนก่อน ประมาณบ่ายห้าโมงก็ออกไปอีกครั้งหนึ่ง พบอีกพวกหนึ่งยืนอยู่ จึงพูดกับเขาว่า ‘พวกท่านยืนอยู่ที่นี่เปล่า ๆ วันยังค่ำทำไม’ เขาตอบว่า ‘เพราะไม่มีใครจ้างพวกข้าพเจ้า’ เจ้าของสวนบอกว่า…

Continue reading