“ขอให้บรรดาผู้ที่หว่านด้วยน้ำตา ได้เกี่ยวด้วยเสียงโห่ร้องอย่างชื่นบาน”
การหว่านเป็นจุดเริ่มต้นของการนำไปสู่การเติบโต นำไปสู่การเกิดผลและการเก็บเกี่ยว เมื่อเริ่มต้นที่จะหว่านและปลูกแล้ว มีความจำเป็นที่เกิดขึ้นตามมาคือ การเลี้ยงดูเอาใจใส่ ซึ่งจะต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจ รดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ย คอยระมัดระวังศัตรูพืชที่จะมารุกราน จำต้องอาบเหงื่อและเหนื่อย ลงทุนลงแรงอย่างสุดกำลังที่จะเลี้ยงดูจนกระทั่งพืชนั้นเติบใหญ่ขึ้นมาได้ และเมื่อพืชนั้นเติบโตเต็มที่แล้ว สิ่งที่เฝ้ารอก็คือ ผลของมัน การเก็บเกี่ยวผลจึงเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดความชื่นบาน เต็มไปด้วยความยินดี เพราะในที่สุดผลที่ได้ก็คุ้มกับที่ลงทุนลงแรงไป แน่นอนว่า ไม่มีความสำเร็จใดที่ไม่มีการลงทุนในปัจจัยต่างๆ เพื่อให้ได้มาซึ่งความสำเร็จ พระวจนะของพระเจ้าได้ชี้ให้เห็นถึงการรับใช้นั้น น้ำตาแห่งความทุกข์ระทมอัน ย่อมเกิดขึ้นได้จากการรับใช้และดำเนินในทางของพระเจ้า ซึ่งอาจต้องเผชิญกับปัญหาอุปสรรคนานาประการ แต่พระวจนะของพระเจ้าได้ให้ความหวังและกำลังใจแก่เราว่า อย่าหมดหวัง จงดำเนินต่อไป เพราะในที่สุดแล้วเราจะได้เกี่ยวเก็บด้วยเสียงโห่ร้องความชื่นบาน แล้วน้ำตาแห่งความชื่นบานของเราก็จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน…
