“เพราะเราจะเหลือแต่คนที่ถ่อมใจและเจียมตัว ไว้ในท่ามกลางเจ้า เขาจะแสวงหาที่ลี้ภัยในพระนามแห่งพระเจ้า”

การถ่อมใจและเจียมตัว เป็นการตระหนักรู้ว่าตนเองไม่ได้เก่งกาจหรือควบคุมทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง เป็นการลด “อัตตา” ลงเพื่อยอมรับว่ามนุษย์เรามีข้อจำกัด และมีความต้องการความช่วยเหลือหรือการนำทางจากพระเจ้า แน่นอนว่า ไม่ใช่การดูถูกตัวเอง แต่เป็นการยอมรับความจริงอย่างซื่อสัตย์ เราจึงจะสามารถเรียนรู้สิ่งใหม่หรือรับฟังเสียงเรียกจากพระเจ้าได้ ด้วยการแสวงหาพระเจ้าก่อน ให้พระประสงค์ของพระเจ้าเป็นอันดับหนึ่งในชีวิต  ซึ่งเป็นการดำเนินชีวิตด้วยความ ไม่โอ้อวด และไม่พึ่งพาเพียงสติปัญญาของตนเองและผู้อื่น แต่เลือกที่จะสยบยอมต่ออำนาจที่ยิ่งใหญ่จากพระเจ้า หันไปพึ่งพาการช่วยเหลือช่วยกู้จากภัยพิบัติทั้งปวงและจากอำนาจของซาตานอย่างร้อยเปอร์เซ็นต์

ข้าแต่พระเจ้า ผู้ทรงสูงสุดและผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตา ข้าพระองค์เข้ามาอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ในวันนี้ ด้วยหัวใจที่ถ่อมลงและเจียมตัว ข้าพระองค์ตระหนักดีว่าลำพังกำลังของข้าพระองค์นั้นช่างเปราะบาง และไม่อาจยืนหยัดอยู่ได้ด้วยสติปัญญาของตนเอง ข้าพระองค์ขอสารภาพความผิดพลาดและการหลงลืมพระองค์ที่ผ่านมา ขอพระองค์ทรงโปรดเมตตาและอภัยโทษในความอ่อนแอของข้าพระองค์ด้วยเถิด ในยามที่ภัยพิบัติมาถึงและในเวลาที่โลกเต็มไปด้วยความปั่นป่วน ข้าพระองค์ขอเลือกที่จะแสวงหาพระองค์ก่อน ขอทรงเป็นศิลาที่มั่นคง เป็นป้อมปราการ และเป็นที่ลี้ภัยให้กับจิตวิญญาณของข้าพระองค์ ขอพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์โปรดช่วยกู้ข้าพระองค์และครอบครัวให้พ้นจากภัยอันตราย และขอให้พระอาญาหรือการลงโทษใดๆ ผ่านพ้นข้าพระองค์ไป โดยอาศัยความรักมั่นคงและพระคุณของพระองค์เป็นเกราะกำบัง ขอให้สันติสุขที่เกินความเข้าใจคุ้มครองจิตใจของข้าพระองค์ไว้ เพื่อที่ข้าพระองค์จะเดินตามมรรคาของพระองค์ด้วยความยำเกรงและความสัตย์ซื่อตลอดไป ข้าพระองค์กราบทูลขอพระเมตตาจากพระองค์ในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน

เพราะเราจะเหลือแต่คนที่ถ่อมใจและเจียมตัว ไว้ในท่ามกลางเจ้า เขาจะแสวงหาที่ลี้ภัยในพระนามแห่งพระเจ้า – เศฟันยาห์ 3:12