“ถึงคนโง่หากนิ่งเสียก็นับว่าเป็นคนฉลาด เมื่อเขาหุบริมฝีปากของเขาก็นับว่าเขามีความคิด”

การนิ่งคือ การหยุดนิ่ง ไม่เคลื่อนไหว ไม่ส่งเสียง หรือนิ่งเฉยในทางกายภาพ แต่ในทางจิตใจ การนิ่งคือ การหยุดเพื่อทบทวน พิจารณาตนเองและสถานการณ์ การปล่อยวาง และการทำความเข้าใจมากกว่าการตอบสนองทันที เป็นการหาความสงบภายในเพื่อตัดสินใจหรือยอมรับสิ่งต่างๆ แล้วรู้ว่าอะไรควร อะไรไม่ควร และการนิ่งมิได้หมายความว่าเราไม่รู้ และในบางครั้งอาจจะทราบดีกว่าคนอื่นที่กำลังพูดออกมาเสียด้วยซ้ำไป แต่ก็เลือกที่จะนิ่งไว้ก็มีผลดีกว่าการที่จะพูดออกไปด้วยเหตุและผลในบางประการ พระเยซูคริสต์เจ้าเองในบางเรื่องพระองค์ทรงเลือกที่จะนิ่งทั้งที่พระองค์ทรงมีสิทธิอำนาจในการตรัส ในการชี้แจง แต่พระองค์ก็ทรงนิ่งเสีย

พระเจ้าทรงตรัสว่า จงนิ่งเสีย และรู้เถิดว่า เราคือพระเจ้า เราเป็นที่ยกย่องท่ามกลางบรรดาประชาชาติ เราเป็นที่ยกย่องในแผ่นดินโลก และพระเจ้าทรงให้ความนิ่งและการหยุดปากและลิ้นนั้นเป็นปัญญาของมนุษย์ด้วยในบางช่วงเวลา ข้าแต่พระเจ้า เพราะคำพูดก็ออกมาจากปากและใจซึ่งเป็นสิ่งที่ควบคุมยากยิ่งนัก จนบางครั้งสิ่งที่ออกมาจากปากก็นำไปสู่สิ่งที่เป็นมลทินในชีวิตของผู้ที่พูด พระเจ้าเจ้าข้า ในทุกๆ วันของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงโปรดเมตตาควบคุมปากและลิ้นของข้าพระองค์ที่จะสงวนคำพูดหรือในบางครั้งที่จะไม่พูดตามใจปรารถนาของตนเอง ขอพระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ได้มีความระมัดระวังที่จะพูดแต่คำที่ดี คำที่ให้กำลังใจ คำแห่งการหนุนน้ำใจ และคำแห่งความจริงตามพระวจนะของพระองค์ แต่ขอพระองค์ทรงให้ข้าพระองค์สามารถระงับคำพูดที่เป็นอารมณ์ คำหยาบคาย คำแช่งด่า การกล่าวร้าย แต่ขอให้ปากของข้าพระองค์เต็มล้นด้วยคำสรรเสริญพระนามของพระองค์เถิด ข้าพระองค์ทูลขอต่อพระองค์ในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน

ถึงคนโง่หากนิ่งเสียก็นับว่าเป็นคนฉลาด เมื่อเขาหุบริมฝีปากของเขาก็นับว่าเขามีความคิด – สุภาษิต 17:28