มาระโก 10:32-34 – เมื่อกำลังเดินทางจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม พระเยซูก็เสด็จนำหน้าเขา ฝ่ายเหล่าสาวกก็พากันคิดประหลาดใจ และคนที่เดินมาข้างหลังก็หวาดกลัว พระองค์จึงทรงเรียกสาวกสิบสองคนอีก แล้วตรัสสำแดงให้เขาทราบถึงเหตุการณ์ซึ่งจะเกิดแก่พระองค์นั้นว่า “นี่แน่ะ เราทั้งหลายจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และเขาจะมอบบุตรมนุษย์ไว้กับพวกมหาปุโรหิตและพวกธรรมาจารย์ และเขาเหล่านั้นจะปรับโทษท่านถึงตาย และจะมอบท่านไว้กับคนต่างชาติ คนต่างชาตินั้นจะเยาะเย้ยท่าน ถ่มน้ำลายรดท่าน จะเฆี่ยนตีท่านและจะฆ่าท่านเสีย และวันที่สามท่านจึงจะเป็นขึ้นมาใหม่”
ข้าพเจ้าไม่แปลกใจเลยที่ได้ยินว่าเหล่าสาวกของพระเยซูหวาดกลัว ข้าพเจ้าเองก็คงกลัวเหมือนกัน ถ้าพระเยซูเล่าเรื่องความทุกข์ทรมานและการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ให้ฟัง และไม่ใช่ครั้งแรกด้วย (ดู มาระโก 8:31, 9:31)
แต่สิ่งที่แปลกประหลาดจริงๆ ก็คือ ดูเหมือนว่าพระเยซูทรงรีบร้อนที่จะไปที่นั่น! พระองค์ทรงเดินนำหน้าพวกเขาไป ใครจะรีบร้อนไปสู่การประหารชีวิตของตนเองได้
ดูเหมือนว่าพระเยซูทรงทำเช่นนั้น พระองค์ทรงตรัสขณะเทศนาว่า “เราจะต้องรับบัพติศมาอย่างหนึ่ง เราเป็นทุกข์มากจนกว่าจะสำเร็จ!” (ลูกา 12:50) และพระองค์ทรงตรัสกับยูดาสเมื่อเขาจะไปทรยศพระองค์ว่า “ท่านจะทำอะไร ก็จงทำเร็วๆ เถิด” (ยอห์น 13:27ข)
เป็นเรื่องปกติของมนุษย์ที่อยากให้ความทุกข์ยากจบลงไปเสียที และพระเยซูก็เป็นมนุษย์เช่นเดียวกับเรา แต่ความเร่งรีบอาจมากกว่านั้น เพราะพระองค์ทรงมีภารกิจที่จะช่วยเราทุกคนคือ คนที่พระองค์ทรงรักให้รอดพ้นจากอำนาจของความชั่วร้าย พระองค์ทรงทราบว่าการสิ้นพระชนม์และการคืนพระชนม์ของพระองค์จะทำให้เราเป็นอิสระและประทานชีวิตแก่เรา จึงไม่น่าแปลกใจที่พระองค์ทรงเร่งรีบ!
เราอธิษฐาน: ขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าที่ทรงรักข้าพระองค์มากเหลือเกิน อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
• เมื่อคุณต้องเผชิญกับความทุกข์ คุณอยากให้ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว หรืออย่างเชื่องช้า
• พระเยซูทรงประทานสิ่งดีอะไรแก่เราบ้างผ่านทางการสิ้นพระชนม์และการคืนพระชนม์ของพระองค์
• คุณคิดว่าพระเยซูทรงรู้สึกอย่างไรในตอนนี้ เมื่อทรงทราบว่าพระองค์ทรงทำทุกสิ่งทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อประทานชีวิตนิรันดร์แก่คุณแล้ว
© : Lutheran Hour Ministries
