มาระโก 15:1-5 – พอรุ่งเช้า พวกมหาปุโรหิตกับพวกผู้ใหญ่และพวกธรรมาจารย์ และบรรดาสมาชิกสภาได้ปรึกษากัน แล้วจึงมัดพระเยซูพาไปมอบไว้แก่ปีลาต ปีลาตจึงถามพระองค์ว่า “ท่านเป็นกษัตริย์ของพวกยิวหรือ” พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “ก็ท่านว่าแล้วนี่” ฝ่ายพวกมหาปุโรหิตได้ฟ้องกล่าวโทษพระองค์หลายประการ ปีลาตจึงถามพระองค์อีกว่า “ท่านไม่ตอบอะไรหรือ ดูแน่ะ เขากล่าวความปรักปรำท่านหลายประการทีเดียว” แต่พระเยซูมิได้ตรัสตอบประการใดอีก ปีลาตจึงอัศจรรย์ใจ
เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น สภาได้ส่งพระเยซูไปให้ปอนติอัส ปีลาต ผู้ว่าการชาวโรมันที่ปกครองแคว้นยูเดีย พวกเขาต้องทำเช่นนั้น เพราะต้องการให้พระเยซูตาย และในฐานะชาติที่ถูกปกครอง พวกเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะประหารชีวิตใครอีกต่อไป ดังนั้น เขาจึงมอบพระเยซูให้แก่คนที่ไม่ใช่ชาวยิว นั่นคือชาวต่างชาติ
วันนี้สำหรับสิ่งนี้หมายความว่า มนุษย์ทุกคนมีส่วนเกี่ยวข้องในสิ่งที่พวกเราทำกับพระเยซู เราไม่สามารถโทษชาวยิวหรือคนต่างชาติได้ เพราะเป็นความผิดของพวกเราทุกคน หากชนชาติของพระองค์เองทรยศพระองค์และส่งตัวพระองค์ไปให้ทางการ คนต่างชาติก็เป็นผู้ลงมือประหารชีวิตพระองค์ แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าพระองค์ทรงเป็นผู้บริสุทธิ์ก็ตาม
ดังนั้น ความผิดบาปจึงเป็นของทุกคน แต่เพราะพระเจ้าทรงรักเรา พระเมตตาและการให้อภัยของพระเยซูจึงเป็นของทุกคนเช่นกัน พระองค์ทรงประทานให้แก่ทุกคนที่รับไว้ เพราะพระเยซูทรงเต็มใจทนทุกข์และทรงสิ้นพระชนม์เพื่อมนุษย์ทุกคนในโลก พระองค์ทรงรับเอาความชั่วร้ายทั้งหมดของเราไปที่ไม้กางเขน และเมื่อพระองค์ทรงคืนพระชนม์ พระองค์ทรงเป็นแหล่งแห่งชีวิตสำหรับเราทุกคนที่เชื่อในพระองค์ ไม่ว่าเราจะเป็นใครก็ตาม
เราอธิษฐาน: ขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าที่ทรงรับข้าพระองค์เป็นของพระองค์ อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
• การกล่าวว่าพระเยซูเป็น “กษัตริย์ของชาวยิว” หมายความว่าอย่างไร
• โรม 15:12 กล่าวถึงพระเยซูและคนต่างชาติอย่างไร
• พระเยซูตรัสอะไรเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองกลุ่มกับพระองค์ในยอห์น 10:16
© : Lutheran Hour Ministries
