ยอห์น 20:11-12ก, 13-14, 16ก – ฝ่ายมารีย์ยังยืนร้องไห้อยู่นอกอุโมงค์ ขณะที่ร้องไห้อยู่เธอก้มลงมองดูที่อุโมงค์ และได้เห็นทูตสวรรค์สององค์สวมเสื้อขาว … ทูตทั้งสองพูดกับมารีย์ว่า “หญิงเอ๋ย ร้องไห้ทำไม” เธอตอบว่า “เพราะเขาเอาองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าไปเสียแล้ว และข้าพเจ้าไม่ทราบว่าเขาเอาพระองค์ไปไว้ที่ไหน” เมื่อมารีย์พูดอย่างนั้นแล้ว ก็หันกลับมาและเห็นพระเยซูประทับยืนอยู่ แต่ไม่ทราบว่าเป็นองค์พระเยซู … พระเยซูตรัสกับเธอว่า “มารีย์เอ๋ย”
ข้าพเจ้าชอบพฤติกรรมของมารีย์ในเรื่องนี้มาก ในเช้าวันอีสเตอร์เธอพบว่าร่างของพระเยซูหายไปและรีบไปบอกเหล่าสาวก หลังจากนั้น เธอก็กลับไปที่หลุมฝังศพที่ว่างเปล่าเพื่อร้องไห้อีกครั้ง ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไร
แต่แล้วดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น เธอมองเข้าไปในอุโมงค์อีกครั้ง และเห็นทูตสวรรค์สององค์! ในเวลาอื่น เธอคงตื่นเต้นและประหลาดใจ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ พวกเขาถามคำถามเธอ และเธอตอบอย่างสุภาพ แต่แล้วเธอก็หันหลังให้พวกเขา ราวกับว่าพวกเขาไม่มีความสำคัญอะไรเลย… เพราะพวกเขาไม่มีความสำคัญ ในเมื่อพระเยซูไม่ทรงอยู่แล้ว ใครจะสนใจทูตสวรรค์ในเมื่อไม่มีพระเยซู
แล้วพระเยซูก็ทรงตรัสกับเธอ ไม่ถึงนาทีต่อมา เธอก็โอบกอดพระองค์ด้วยความปิติยินดี ไม่น่าแปลกใจเลยที่พระเยซูทรงต้องตรัสกับเธอว่า “ปล่อยมือ!”
ถูกของมารีย์ ผู้เดียวที่สำคัญที่สุดคือ พระเยซู พระองค์คือ ผู้ที่เรายึดมั่น ผู้ที่เราวางใจและมอบความเชื่อทั้งหมดให้ และเมื่อพระองค์ทรงส่งเราไปบอกข่าวดีเรื่องการสิ้นพระชนม์และการคืนพระชนม์ของพระองค์แก่ผู้อื่น เราก็ไป เพราะเรารักพระองค์
เราอธิษฐาน: ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ดีใจเหลือเกินที่พระองค์ทรงพระชนม์อยู่และทรงอยู่กับเราตลอดไป อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
• คุณคิดว่าพฤติกรรมของมารีย์น่าเชื่อถือหรือไม่
• เพราะเหตุใด
• คุณคิดว่าเพราะเหตุใดพระเยซูจึงทรงเลือกที่จะปรากฏพระองค์ต่อหญิงธรรมดาคนหนึ่งก่อน แทนที่จะปรากฏพระองค์ต่อเปโตร ยอห์น หรือสมาชิกในครอบครัวของพระองค์
© : Lutheran Hour Ministries
