“ถ้าเจ้าทำดี เจ้าก็จะเป็นที่ยอมรับไม่ใช่หรือ ถ้าเจ้าทำไม่ดี บาปก็หมอบอยู่ที่ประตู อยากตะครุบเจ้า เจ้าจะต้องเอาชนะบาปนั้น”

“ถ้าเจ้าทำดี เจ้าก็จะเป็นที่ยอมรับไม่ใช่หรือ” เป็นพระดำรัสที่พระเจ้าทรงตรัสกับคาอิน หลังจากที่เขาโกรธแค้นที่เครื่องบูชาของเขาไม่ได้รับการยอมรับเท่ากับของอาแบลผู้น้อง ในบริบทนี้ไม่ได้หมายถึงเพียงการกระทำภายนอก แต่หมายถึงท่าทีของใจที่ถูกต้องต่อพระเจ้า พระเจ้าทรงมองเห็นแรงจูงใจเบื้องหลังการกระทำเสมอ เช่นกัน “ถ้าเจ้าทำไม่ดี บาปก็หมอบอยู่ที่ประตู” บาป ในที่นี้ได้ถูกเปรียบเปรยเหมือนสัตว์ร้ายที่หิวโหย ที่แอบซุ่มรอจังหวะอยู่หน้าประตูบ้าน เมื่อเราเริ่มบ่มเพาะความคิดที่ไม่ดี ไม่ว่าจะเป็นความโกรธ การริษยา ความโลภ เรากำลังเปิดประตูแง้มไว้ บาปไม่ได้อยู่ไกลเลย แต่มันจดจ้องจะตะครุบและควบคุมชีวิตของเราทันทีที่เราเผลอตัวทำตามอารมณ์นั้น ซึ่งเป็นความรับผิดชอบส่วนบุคคลของตัวเรา เราไม่สามารถโทษสิ่งแวดล้อมหรือผู้อื่นได้เมื่อเราเลือกทำผิด เพราะประตูบานนั้นเราเป็นคนเปิดหรือปิดเอง

ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงสูงสุด ข้าพระองค์เข้ามาเฝ้าพระองค์ด้วยหัวใจถ่อม ยอมรับความจริงว่า โดยกำลังของข้าพระองค์เอง ข้าพระองค์ไม่อาจมีชัยเหนือความบาปได้ บ่อยครั้งที่บาปนั้นหมอบอยู่ที่ประตูใจของข้าพระองค์ มันทั้งหนักและรุนแรงเกินกว่าที่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของข้าพระองค์จะปิดประตูนั้นเองได้ ข้าพระองค์ต้องการพระองค์ ต้องการความช่วยเหลือที่มาจากพระองค์ ขอทรงโปรดให้พระวิญญาณของพระองค์ลงมาเหนือข้าพระองค์ ทรงประทานกำลังแก่ข้าพระองค์ในการปฏิเสธเนื้อหนัง ขอทรงเตือนสติในวินาทีที่ข้าพระองค์กำลังจะก้าวพลาด ทรงประทานหัวใจที่ยำเกรงพระองค์มากกว่าตามใจตนเอง ข้าพระองค์พึ่งพาชัยชนะของพระเยซูคริสต์ผู้ทรงมีชัยเหนือโลกและความบาปทั้งปวง ขอทรงปิดประตูบาปนั้นในชีวิตของข้าพระองค์ ขอทรงเปิดประตูแห่งพระพรและความบริสุทธิ์ให้แก่ข้าพระองค์แทน เพื่อชีวิตของข้าพระองค์จะเป็นที่ถวายพระเกียรติแด่พระองค์ในทุกวันคืนเสมอไป ข้าพระองค์อธิษฐานทูลขอด้วยความเชื่อในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน

ถ้าเจ้าทำดี เจ้าก็จะเป็นที่ยอมรับไม่ใช่หรือ ถ้าเจ้าทำไม่ดี บาปก็หมอบอยู่ที่ประตู อยากตะครุบเจ้า เจ้าจะต้องเอาชนะบาปนั้น – ปฐมกาล 4:7