“สีข้างที่ถูกแทงของเรา โอ โธมัสมองเห็น และมองดูพระหัตถ์ของเรา พระบาทของเรา อย่าขาดความเชื่อ แต่จงมีความเชื่อ”
“บรรดาผู้ที่ไม่ได้เห็นและกระนั้นยังมีความเชื่ออย่างต่อเนื่องก็เป็นสุข เพราะจะได้รับชีวิตนิรันดร์ ฮาเลลูยา ฮาเลลูยา ฮาเลลูยา”
โธมัสมีชื่อเล่นว่าดิดิมัส (หรือ “ฝาแฝด”) แต่บ่อยครั้งเรามักเรียกเขาว่า “โธมัสขี้สงสัย” เขาควรมีชื่อเสียงที่ธรรมเนียมมอบให้กับเขาหรือเปล่า ท้ายที่สุดเชื่อว่าโธมัสน่าจะเป็นหนึ่งในหมู่ผู้คนที่เฝ้าดูการตรึงของพระเยซูด้วยการเฝ้าสังเกตในช่วงชั่วโมงสุดท้ายของพระผู้ช่วยให้รอด โธมัสรู้ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเขาสิ้นพระชนม์และถูกฝัง ไม่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนั้น ดังนั้น เมื่อสาวกคนอื่นบอกเขาว่าพระเยซูเสด็จมาหาสาวกเหล่านั้นในสภาพที่มีชีวิตและตัวเป็นๆ โธมัสจึงปฏิเสธที่จะเชื่อคนเหล่านั้น เขาเรียกร้องหลักฐานพิสูจน์ เขาอยากสัมผัสกับรอยตะปูและใช้มือของเขาแตะไปที่รอยแผลที่สีข้างของพระเยซู เขาต้องการจะเห็นสิ่งที่สาวกคนอื่นๆ มองเห็นแล้วด้วยตนเอง
โธมัสไม่ใช่เพียงคนเดียวที่มีความสงสัย หลายคนได้ยินข่าวดีเรื่องการตายและการเป็นขึ้นมาของพระเยซูแต่เขาก็ยังปฏิเสธที่จะเชื่อ เขานึกไม่ออกว่าเหตุการณ์จาก 2,000 ปีที่แล้วจะมีความสำคัญกับชีวิตของเขาในวันนี้ได้อย่างไร บางคนยอมรับความจริงเรื่องการตรึงของพระเยซูแต่ปฏิเสธการเป็นขึ้นมาของพระองค์ บางครั้งสถานการณ์ในชีวิตของเราทำให้เกิดความสงสัยขึ้นในชีวิตเรา เรารู้และวางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า เรารู้ว่าพระองค์สิ้นพระชนม์และเป็นขึ้นมาเพื่อช่วยเราให้รอด เรามีประสบการณ์กับความรักและความห่วงใยของพระองค์ในอดีต แต่ในเวลาแห่งความสูญเสีย ความป่วยไข้ หรือความทุกข์ใจฝ่ายวิญญาณ เราอาจตั้งคำถามถึงการสถิตอยู่ด้วยขององค์พระผู้เป็นเจ้าในชีวิตของเรา เราถามว่า “พระองค์ทรงอยู่กับผมจริงหรือ พระองค์ทรงฟังคำอธิษฐานของผมจริงหรือ ความบาปทั้งหมดของผมได้รับการยกโทษจริงหรือ” เช่นเดียวกับโธมัสเราต้องการหลักฐานพิสูจน์และมองหาหมายสำคัญ
แปดวันหลังจากโธมัสเรียกร้องหลักฐานพิสูจน์ พระเยซูเสด็จมาหาสาวกอีกครั้งและตอนนี้โธมัสอยู่ที่นั่นด้วย ด้วยความรักและพระคุณ องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงถูกตรึงและทรงพระชนม์มอบหลักฐานที่โธมัสสาวกของพระองค์ต้องการจะเห็น พระเยซูทรงเชิญชวนให้ผู้สงสัยสัมผัสดูโดยตรัสว่า “จงยื่นนิ้วมาที่นี่และดูมือของเรา จงยื่นมือออกคลำที่สีข้างของเรา อย่าขาดความเชื่อเลย จงเชื่อเถิด” (ยอห์น 20:27ข) โธมัสยอมรับว่าพระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระเจ้าของเขาโดยไม่สงสัยอีกต่อไป วันหนึ่งเราก็จะเห็นบาดแผลที่มีค่าที่พระหัตถ์ พระบาท และสีข้างขององค์พระผู้เป็นเจ้าเช่นกัน ความกังวล ความสงสัย และความกลัวจะถูกขจัดทิ้งไปตลอดกาล จนกว่าจะถึงวันนั้น พระเยซูทรงเชิญชวนเราให้วางใจในพระองค์ เชื่อในพระคำของพระองค์ และรู้ถึงความยินดีของการสถิตอยู่ด้วยเสมอของพระองค์ในชีวิตของเรา พระผู้ช่วยให้รอดที่มีชัยชนะและมีความรักทรงมอบคำอวยพรของพระองค์เมื่อเผชิญหน้ากับทุกความสงสัยและความกลัวว่า “ผู้ที่ไม่เห็นเราแต่เชื่อก็เป็นสุข” (ยอห์น 20:29ข)
เราอธิษฐาน: องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้คืนพระชนม์ โปรดเล้าโลมข้าพระองค์ด้วยการสถิตอยู่ด้วยของพระองค์และโปรดช่วยข้าพระองค์ให้มีความมั่นใจในความเชื่อมากขึ้น อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- คุณตำหนิโธมัสที่อยากเห็นพระเยซูด้วยตัวเองหลังจากการคืนพระชนม์หรือไม่ คุณจะมีปฏิกิริยาอย่างไรเมื่อได้ยินว่าพระเยซูทรงมีชีวิตขึ้นมาอีก
- พระเยซูทรงจัดการกับความสงสัยของโธมัสอย่างสมเหตุสมผลอย่างไรเมื่อทั้งสองฝ่ายพบกัน
- พระคัมภีร์ข้อไหนที่คุณใช้เมื่อคุณต้องการความมั่นเรื่องการเป็นขึ้นมาของพระเยซู (พิจารณาดู โรม 6:8-11; มาระโก 16:5-7; ยอห์น 11:25-26)
© : Lutheran Hour Ministries
