“เจ้าอย่าแก้แค้นหรือผูกพยาบาทลูกหลานญาติพี่น้องของเจ้า แต่เจ้าจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง เราคือพระเจ้า”

การผูกพยาบาทคือ การเก็บความโกรธแค้นไว้ในใจ และรอคอยโอกาสที่จะเห็นอีกฝ่ายได้รับความพินาศหรือต้องการตอบโต้ด้วยตนเอง ในพระคัมภีร์ระบุไว้ชัดเจนว่า อย่าแก้แค้นหรือผูกพยาบาท… แต่จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง ผลที่ตามมาจากการผูกพยาบาทนั้นได้ทำลายความสัมพันธ์ของเรากับพระเจ้าด้วย หากเราไม่ยกโทษให้พี่น้อง พระเจ้าก็ไม่อาจยกโทษบาปให้เราได้เช่นกัน การพยาบาทเปรียบเสมือนยาพิษที่กัดกินใจผู้ถือไว้ ทำให้ชีวิตขาดสันติสุขและตกอยู่ในอำนาจของความมืด การมีใจพยาบาททำให้การถวายเครื่องบูชาหรือการอธิษฐานไม่เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า ส่วนการรักพี่น้อง ซึ่งหมายถึงการยอมรับในตัวตน การให้อภัย และการดูแลเอาใจใส่ด้วยความรักแบบพระคริสต์นั้น กลิ่นหอมแห่งความรักที่ฟุ้งกระจายเป็นเครื่องบูชาที่พอพระทัยพระเจ้าอย่างมาก

ข้าแต่พระเจ้า ผู้ทรงเป็นความรักและความสว่าง ในยามที่หัวใจของข้าพระองค์ยังคงมีความขมขื่นและมีความพยาบาทต่อพี่น้องและบุตรหลานที่ได้กระทำผิดต่อข้าพระองค์ ข้าพระองค์ยอมรับว่าความรู้สึกเหล่านี้หนักอึ้งและบดบังพระสิริของพระองค์ในชีวิต ขอพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ทรงโปรดชำระใจของข้าพระองค์ให้สะอาดจากความโกรธแค้น และความจดจำในความผิดพลาดของผู้อื่น ขอทรงขุดรากถอนโคนความพยาบาทที่กัดกินใจออกไปให้สิ้น ขอทรงเปลี่ยนใจหินที่เย็นชาและผูกพยาบาทให้เป็นใจเนื้อที่อ่อนโยนตามแบบอย่างขององค์พระเยซูคริสต์ ผู้ทรงให้อภัยข้าพระองค์อย่างล้นเหลือ แม้ในยามที่ข้าพระองค์ไม่สมควรจะได้รับ ขอทรงให้ความรักของพระองค์ไหลล้นเข้ามาแทนที่ความเกลียดชัง เพื่อให้ข้าพระองค์สามารถรักและให้อภัยพี่น้องและบุตรหลานได้ ไม่ใช่ด้วยกำลังของข้าพระองค์ แต่ด้วยความรักที่มาจากพระองค์ ผู้ทรงไม่จดจำความบาปผิดของข้าพระองค์ ขอทรงให้ความสัมพันธ์ที่เคยแตกร้าวได้รับการเยียวยาด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์ ขอพระองค์ทรงเปลี่ยนแปลงชีวิตจิตใจของข้าพระองค์ใหม่ในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน

เจ้าอย่าแก้แค้นหรือผูกพยาบาทลูกหลานญาติพี่น้องของเจ้า แต่เจ้าจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง เราคือพระเจ้า – เลวีนิติ 19:18