ในสมัยโบราณ สังคมอิสราเอลให้ความสำคัญกับเรื่องพันธสัญญาและความสัตย์ซื่อเป็นอย่างมาก คนอธรรมในบริบทนี้ไม่ได้หมายถึงฆาตกรเสมอไป แต่หมายถึงคนที่ขาดความรับผิดชอบ คนที่เห็นแก่ตัว การยืมแล้วไม่คืน สะท้อนถึงใจที่อกตัญญูและทำลายความไว้เนื้อเชื่อใจในชุมชน ส่วนคนชอบธรรมคือ คนที่ดำเนินชีวิตตามทางของพระเจ้า ซึ่งพระเจ้าทรงสัญญาว่าจะอวยพรให้เขามีเหลือเฟือ ผลที่ตามมาคือ เขาสามารถให้ได้โดยไม่กลัวว่าจะขาดแคลน เพราะเขารู้ว่าแหล่งทรัพยากรของเขามาจากพระเจ้า การคืนเงินหรือของที่หยิบยืมตรงตามกำหนด เป็นการสร้างเครดิตและพยานที่ดีในฐานะคริสเตียน การไม่เอารัดเอาเปรียบ การมีใจที่กว้างขวาง เป็นลักษณะของบุคคลที่พระเจ้าทรงพอพระทัย อย่าใช้ชีวิตเกินตัวจนต้องยืมแล้วไม่จ่ายคืน ซึ่งจะนำไปสู่ความเสื่อมเสียต่อชื่อเสียงตนเองและของพระเจ้าด้วย
ข้าแต่พระเจ้า ผู้ทรงเป็นแหล่งพระพรทั้งปวง ข้าพระองค์ขอบพระคุณพระองค์สำหรับหยาดเหงื่อและกำลังที่พระองค์ทรงประทานให้ในการทำงานและการดำเนินชีวิตในทุกๆ วัน ข้าพระองค์ทูลขอการทรงเลี้ยงดูที่มาจากพระองค์ ขอโปรดทรงอวยพรในน้ำมือของข้าพระองค์ให้มีกินมีใช้ไม่อดอยาก และทรงประทานสติปัญญาในการบริหารจัดการทรัพยากรที่พระองค์ทรงฝากไว้ให้ข้าพระองค์ดูแลอย่างรอบคอบ เพื่อที่ข้าพระองค์จะมีชีวิตที่พอเพียงและพึ่งพาตนเองได้ จะได้ไม่ต้องเป็นหนี้เป็นสินหรือเบียดเบียนผู้อื่น ขอพระองค์ทรงเปลี่ยนหัวใจของข้าพระองค์ให้ขยายกว้างออกไป ขออย่าทรงให้ข้าพระองค์เป็นเพียงผู้ที่รับไว้เพื่อตนเองเท่านั้น แต่ขอทรงให้ข้าพระองค์มีใจที่กว้างขวางและมีมากพอที่จะหยิบยื่นและแจกจ่าย ไปยังผู้ที่ขัดสนและลำบากกว่าข้าพระองค์ ขอให้ชีวิตของข้าพระองค์เป็นท่อพระพรที่ไหลไปสู่ผู้อื่น เพื่อให้พระนามของพระองค์ได้รับพระเกียรติผ่านความสัตย์ซื่อและความเมตตาที่ข้าพระองค์ได้ดำเนินนั้น ข้าพระองค์อธิษฐานต่อพระองค์ในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน
คนอธรรมขอยืมและไม่จ่ายคืน แต่คนชอบธรรมนั้นใจกว้างขวางและแจกจ่าย – สดุดี 37:21
