โรม 4:13-14, 16-17ก, 19-25 – เพราะว่าพระสัญญาที่ประทานแก่อับราฮัมและผู้สืบเชื้อสายของท่านที่ว่า จะได้ทั้งพิภพเป็นมรดกนั้นไม่ได้มีมาโดยพระบัญญัติ แต่มีมาโดยความชอบธรรมที่เกิดจากความเชื่อ ถ้าเขาเหล่านั้นที่ถือตามธรรมบัญญัติจะเป็นทายาท ความเชื่อก็ไม่มีประโยชน์อะไร และพระสัญญาก็เป็นอันไร้ประโยชน์ … ด้วยเหตุนี้เอง การที่ได้รับมรดกนั้นจึงขึ้นอยู่กับความเชื่อ เพื่อจะได้เป็นตามพระคุณ เพื่อพระสัญญานั้นจะเป็นที่ไว้วางใจแก่ผู้สืบเชื้อสายของท่านทุกคน มิใช่แก่ผู้สืบเชื้อสายที่ถือธรรมบัญญัติพวกเดียว แต่แก่บรรดาคนที่มีความเชื่อเช่นเดียวกับอับราฮัมผู้เป็นบิดาของพวกเรา ตามที่มีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า “เราได้ให้เจ้าเป็นบิดาของมวลประชาชาติ …” ความเชื่อของท่านมิได้ลดน้อยลงเลย เมื่อท่านพิจารณาดูสังขารของท่าน ซึ่งเปรียบเหมือนตายไปแล้ว เพราะท่านมีอายุประมาณร้อยปีแล้ว และเมื่อคำนึงถึงครรภ์ของนางซาราห์ว่าเป็นหมัน ท่านมิได้หวั่นไหวแคลงใจในพระสัญญาของพระเจ้า แต่ท่านมีความเชื่อมั่นคงยิ่งขึ้น จึงถวายเกียรติแด่พระเจ้า ท่านเชื่อมั่นว่า พระเจ้าทรงฤทธิ์ อาจกระทำให้สำเร็จได้ตามที่พระองค์ตรัสสัญญาไว้ ด้วยเหตุนี้เอง พระเจ้าทรงถือว่า “ความเชื่อของท่านเป็นความชอบธรรมของท่าน” แต่คำว่า “ทรงถือว่าเป็นความชอบธรรมของท่าน” นั้น มิได้เขียนไว้สำหรับท่านแต่ผู้เดียว แต่สำหรับพวกเราด้วย พระองค์จะทรงถือว่าเราเป็นคนชอบธรรมคือเราที่เชื่อในพระองค์ ผู้ทรงให้พระเยซูเจ้าของเราฟื้นขึ้นจากความตายคือ พระเยซูผู้ทรงถูกอายัดไว้ให้ถึงสิ้นพระชนม์แล้ว เพราะการล่วงละเมิดของเรา และได้ทรงฟื้นจากความตาย เพื่อให้เราเป็นคนชอบธรรม
นี่เป็นข้อความทางเทคนิคที่ซับซ้อนมาก และเข้าใจได้ยากหากคุณไม่รู้บริบท เปาโลกำลังพูดถึงอะไรกันแน่
ท่านกำลังพยายามอธิบายว่าทำไมมนุษย์จึงไม่สามารถช่วยตัวเองได้ด้วยการปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระเจ้าและดำเนินชีวิตที่ดี และท่านกำลังทำเช่นนั้นโดยการพูดถึงอับราฮัมบรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของชาวอิสราเอล ผู้ชายที่พระเจ้าทรงสัญญาว่าจะทำให้เขาเป็น “บิดาของมวลประชาชาติ” แม้ว่าท่านจะไม่มีบุตร อับราฮัมไม่ใช่คนโง่ ท่านรู้ว่าชายอายุ 100 ปีไม่น่าจะมีบุตรได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับภรรยาที่อายุ 90 ปี แต่ท่านก็รู้เช่นกันว่าพระเจ้าจะทรงรักษาพระสัญญาของพระองค์ ดังนั้น ท่านจึงมีความสุข ท่านวางใจในพระสัญญา และพระเจ้าก็ทรงทำให้เป็นจริง
เราเองก็วางใจในพระสัญญาของพระเจ้าเช่นกัน ไม่ใช่พระสัญญาเรื่องการมีบุตร แต่เป็นพระสัญญาเรื่องที่พระเยซูทรงช่วยเราให้รอด เพราะพระเยซูทรงทนทุกข์ สิ้นพระชนม์ และคืนพระชนม์เพื่อเรา เราจึงรู้ว่าทุกคนที่วางใจในพระองค์จะได้รับการอภัยโทษ ชีวิต และความรอด พระเจ้าได้ตรัสกับเราเช่นนั้นแล้ว (ดู ยอห์น 3:14-17; ยอห์น 6:28-58; ยอห์น 20:31; กิจการ 16:31) เราวางใจในพระสัญญาของพระเจ้าเช่นเดียวกับอับราฮัม และเรามีความสุข เพราะพระเจ้าจะประทานสิ่งดีงามทุกอย่างที่พระองค์ทรงสัญญาไว้กับเราอย่างแน่นอน พระเจ้าทรงทำทุกอย่าง ไม่ใช่เรา ซึ่งเป็นเรื่องดี เพราะถ้าพระองค์ทรงปล่อยให้เราทำเอง เราคงทำไม่สำเร็จเป็นแน่
เราอธิษฐาน: พระบิดาที่รัก ขอบพระคุณพระองค์อย่างยิ่งที่ทรงช่วยชีวิตข้าพระองค์และประทานชีวิตแก่ข้าพระองค์โดยทางพระเยซู พระบุตรของพระองค์ อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- คุณพึ่งพาคำสัญญาอะไรบ้างในชีวิตประจำวันของคุณ
- ผู้ให้คำสัญญามีความสำคัญกับคุณหรือไม่ เพราะเหตุใด
- จากสิ่งที่คุณรู้เกี่ยวกับพระเยซู พระองค์ทรงน่าเชื่อถือหรือไม่ คุณสามารถไว้วางใจพระองค์ให้ดูแลคุณและนำคุณไปสู่แผ่นดินของพระเจ้าอย่างปลอดภัยได้หรือไม่
© : Lutheran Hour Ministries
