1 พงศ์กษัตริย์ 19:4-8 – “แต่ตัวท่าน (เอลียาห์) เองก็เดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่ง มานั่งอยู่ที่ใต้ต้นซากและท่านทูลขอให้ตัวท่านตายเสียทีว่า “พอแล้วพระองค์เจ้าข้า ข้าแต่พระเจ้า บัดนี้ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์” และท่านก็นอนลงหลับอยู่ใต้ต้นซาก ดูเถิด มีทูตสวรรค์องค์หนึ่งมาถูกต้องท่าน และพูดกับท่านว่า “ลุกขึ้นรับประทานซี” และท่านก็มองดู ดูเถิด ตรงที่ศีรษะของท่านมีขนมปังที่ปิ้งบนก้อนหินร้อนและ มีไหน้ำลูกหนึ่ง ท่านก็รับประทานและดื่ม และนอนลงอีก และทูตของพระเจ้าก็มาอีกเป็นครั้งที่สอง ถูกต้องท่านแล้วว่า “ลุกขึ้นรับประทานซี มิฉะนั้นทางเดินนั้นจะเกินกำลังของท่าน” และท่านก็ลุกขึ้นรับประทานและดื่ม และเดินไปด้วยกำลังของอาหารนั้น สี่สิบวันสี่สิบคืนถึงโฮเรบภูเขาของพระเจ้า” (1 พงศ์กษัตริย์ 19:4-8)
เอลียาห์รู้สึกติดอยู่ในวังวน เพียงไม่กี่วันก่อนหน้านี้ ท่านเพิ่งประสบความสำเร็จสูงสุดในอาชีพการงาน แต่แล้วความจริงอันโหดร้ายของชีวิตก็รุมเร้าตัวท่าน แล้วท่านก็ตกอยู่ในภาวะซึมเศร้าเป็นเวลาประมาณหกสัปดาห์หรือมากกว่านั้น และท่านมั่นใจว่าตนเองจะไม่มีวันหลุดพ้นจากภาวะนั้นได้ แต่พระเจ้าทรงอยู่กับท่าน
วิธีที่พระเจ้าทรงพบกับเอลียาห์นั้นให้ความหวัง ไม่ว่าคุณจะกำลังจมอยู่ในความเศร้าโศก หรือพยายามช่วยเหลือคนที่กำลังเป็นเช่นนั้น เราไม่สามารถทำทุกอย่างที่พระเจ้าจะทรงทำในเวลาต่อมาได้ เช่น การส่งลมพายุ แผ่นดินไหว และไฟ ก่อนที่จะทรงพบกับเอลียาห์บนภูเขาพร้อมกับเสียงกระซิบเบาๆ แต่ก่อนที่พระเจ้าจะทรงกระทำสิ่งเหล่านั้น พระองค์ทรงเริ่มต้นด้วยสิ่งที่เราสามารถทำตามได้ พระองค์ทรงให้เอลียาห์รับประทานอาหารว่าง พระเจ้าทรงทราบว่าเราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องการอาหาร อาการซึมเศร้าอาจเกี่ยวข้องกับความต้องการของร่างกาย และพระเจ้าทรงทำงานผ่านทางร่างกายเพื่อช่วยเหลือ ซึ่งอาจรวมถึงยาที่แพทย์สั่ง การเปลี่ยนแปลงอาหาร การออกกำลังกาย หรือการพักผ่อน และบางครั้งเพียงแค่ของว่างก็เพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงอารมณ์ได้
แต่เราเป็นมากกว่าร่างกายของเรา เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องการความสัมพันธ์ เราถูกสร้างมาเพื่อให้มีความสัมพันธ์กับพระเจ้าและผู้อื่น และภาวะซึมเศร้ามักเชื่อมโยงกับความต้องการด้านความสัมพันธ์ พระเจ้าไม่ได้เพียงแค่ประทานอาหารว่างให้เอลียาห์เท่านั้น แต่พระองค์ยังทรงมอบพื้นที่ปลอดภัยสำหรับการสร้างความสัมพันธ์ให้แก่ท่านด้วย สี่สิบวันต่อมา เมื่อเอลียาห์ไปถึงภูเขา พระเจ้าจะทรงถามท่านสองครั้งด้วยความห่วงใยและสงสัย ซึ่งอาจแปลได้ว่า “เจ้ามาทำอะไรที่นี่” หรือ “ที่นี่มีความหมายอะไรกับเจ้าหรือ เอลียาห์” ทั้งสองครั้งที่พระเจ้าทรงถาม เอลียาห์ก็ให้คำตอบเดิมซ้ำไปซ้ำมา แม้หลังจากหกสัปดาห์ เอลียาห์ก็ยังคงอยู่ในอาการซึมเศร้า แต่พระเจ้ายังทรงอยู่กับท่าน พระเจ้าทรงให้พื้นที่แก่ผู้รับใช้ของพระองค์ได้เศร้าโศก
ยิ่งกว่าแค่อาหารว่างและความสัมพันธ์ที่กว้างขวาง เอลียาห์ได้รับสถานที่ในเรื่องราวความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า สถานที่นี้มีความหมายอย่างไรต่อเจ้า เอลียาห์ คำถามนี้ชวนให้นึกถึงเรื่องราวอันยิ่งใหญ่ ภูเขานี้คือสถานที่ซึ่งพระเจ้าทรงทำพันธสัญญากับประชากรของพระองค์เมื่อหลายร้อยปีก่อน ที่ซึ่งพระองค์ทรงแต่งงานกับพวกเขา และผ่านทางพวกเขาไปยังมนุษย์ทุกคน พระเจ้าทรงสัญญาว่าจะอยู่กับเราไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น สัญญานั้นสำเร็จในพระเยซู ผู้ทรงมาด้วยร่างกายเช่นเดียวกับเรา เพื่อที่พระองค์จะทรงแบ่งปันความเศร้าโศกและความตายของเรา เพื่อที่เราจะได้มีส่วนในการคืนพระชนม์ของพระองค์ เพื่อว่าเมื่อคุณอยู่ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก หรืออยู่กับใครบางคนที่กำลังเผชิญปัญหาอยู่ คุณจะได้รู้ว่าพระเจ้าทรงมุ่งมั่นที่จะอยู่เคียงข้างคุณไปตลอด พระองค์จะทรงค้ำจุนคุณตลอดเรื่องราวอันยิ่งใหญ่ที่ทอดยาวไปสู่นิรันดร์ เพราะการเดินทางนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าที่คุณจะทำได้เพียงลำพัง แต่เพื่อคุณในพระคริสต์ และเป็นความสุขของพระองค์ที่จะอยู่กับคุณ
เราอธิษฐาน: พระเยซูที่รัก ขอบคุณพระองค์ที่ทรงอยู่กับข้าพระองค์ ข้าพระองค์ต้องการการทรงสถิตอยู่ด้วยของพระองค์ทุกที่ทุกเวลา อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- จากการศึกษาพบว่าในช่วงชีวิตหนึ่ง ในทุก ๆ หกคนจะมีหนึ่งคนประสบกับภาวะซึมเศร้า ประสบการณ์ของคุณตรงกับสถิตินี้อย่างไร
- คุณสังเกตเห็นว่าปัจจัยทางกายภาพ (อาหาร การพักผ่อน การควบคุมอาหาร การออกกำลังกาย) ส่งผลต่ออารมณ์ของคุณอย่างไร
- อ่านหนังสือ 1 พงศ์กษัตริย์ บทที่ 19 ทั้งบท การกระทำของพระเจ้ากับเอลียาห์ให้ข้อคิดอะไรแก่คุณบ้าง
© : Lutheran Hour Ministries
