“…ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นบ่าวที่ไม่มีบุญคุณต่อนาย ข้าพเจ้าได้กระทำตามหน้าที่ซึ่งข้าพเจ้าควรกระทำเท่านั้น”

ความถ่อมใจเป็นท่าทีที่สำคัญของผู้รับใช้พระเจ้า โดยเฉพาะความถ่อมใจในการรับใช้และการไม่ยกตนเองเมื่อได้ทำสิ่งดี เป็นภาพสะท้อนให้เห็นถึงพระลักษณะของพระเยซูคริสต์ได้เป็นอย่างดี พระเยซูทรงยกตัวอย่างนายคนหนึ่งมีบ่าวทำงานในนาเมื่อบ่าวกลับมา นายไม่ได้กล่าวขอบคุณเป็นพิเศษเพราะบ่าวเพียงทำหน้าที่ของตน เช่นเดียวกันเมื่อเรารับใช้พระเจ้า เราควรมีใจแบบเดียวกันนี้ ที่เข้าใจบทบาทหน้าที่ของผู้รับใช้ว่า คือผู้ที่อยู่ใต้สิทธิอำนาจของนาย ผู้รับใช้ไม่ควรคิดว่าตนมีสิทธิเรียกร้องพระคุณจากพระเจ้าเพราะผลงานของตน เพราะพระองค์ทรงมีพระคุณมากมายเหลือคณาที่เราจะนับได้อยู่แล้ว สิ่งที่เราทำเพื่อพระเจ้า ไม่ใช่การทำให้พระองค์ทรงติดหนี้เรา ไม่ใช่เพื่ออวดตน ไม่ใช่เพื่อเรียกร้องเกียรติแก่เรา แต่เป็น สิ่งที่ควรกระทำอยู่แล้วด้วยสำนึกในพระคุณที่มีต่อเราก่อนหน้านี้ด้วยซ้ำไป เราไม่สามารถซื้อหรือกระทำสิ่งใดเพื่อมาแลกหรือต่อรองพระคุณพระเจ้าได้ เพราะความรอดและพระคุณเป็นของประทานจากพระเจ้าเท่านั้น

ข้าแต่พระเจ้า ผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระคุณและพระเมตตา ข้าพระองค์กราบลงต่อพระพักตร์ของพระองค์ด้วยใจสำนึกในพระคุณอย่างลึกซึ้ง เพราะทุกสิ่งที่ข้าพระองค์มี ทุกโอกาสที่ข้าพระองค์ได้รับ และทุกการรับใช้ที่ข้าพระองค์ได้กระทำ ล้วนเกิดจากพระคุณของพระองค์ทั้งสิ้น ข้าพระองค์สำนึกเสมอว่าข้าพระองค์ไม่ได้มีพระคุณต่อพระองค์เลย แต่เป็นพระองค์ต่างหาก ผู้ทรงมีพระคุณต่อข้าพระองค์อย่างหาที่สุดมิได้ ที่ข้าพระองค์ได้รับใช้พระองค์ไม่ใช่เพราะข้าพระองค์คู่ควร ไม่ใช่เพราะข้าพระองค์ดีพอ ไม่ใช่เพราะข้าพระองค์มีความสามารถมากมาย แต่เป็นเพราะพระองค์ทรงเมตตา ทรงเรียก ทรงเลือก และทรงประทานโอกาสให้ข้าพระองค์ได้รับใช้พระองค์ ขอทรงอย่าให้ข้าพระองค์มีความหยิ่งผยองฝ่ายวิญญาณ ขอทรงอย่าให้ข้าพระองค์เผลอคิดว่าข้าพระองค์ได้ทำสิ่งต่างๆ เพื่อพระองค์มากมาย แต่ขอทรงให้ข้าพระองค์ระลึกอยู่เสมอว่า แม้แต่กำลังที่จะรับใช้ สติปัญญาในการทำงาน โอกาสในการเกิดผล และลมหายใจที่ยังมีอยู่ก็ล้วนเป็นพระคุณจากพระองค์ทั้งสิ้น ขอทรงให้ข้าพระองค์ระลึกว่าพระคุณของพระองค์ยังเพียงพอสำหรับข้าพระองค์เสมอ ข้าพระองค์อธิษฐานขอบพระคุณพระองค์ในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน

…ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นบ่าวที่ไม่มีบุญคุณต่อนาย ข้าพเจ้าได้กระทำตามหน้าที่ซึ่งข้าพเจ้าควรกระทำเท่านั้น – ลูกา 17:10