สดุดี 119:59-61 – เมื่อข้าพระองค์คิดถึงทางทั้งหลายของข้าพระองค์ ข้าพระองค์หันเท้าของข้าพระองค์ไปสู่บรรดาพระโอวาทของพระองค์ ข้าพระองค์รีบไม่ล่าช้าที่จะปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระองค์ แม้บ่วงของคนอธรรมดักข้าพระองค์ ข้าพระองค์ไม่ลืมพระธรรมของพระองค์
เราหลายคนคงเคยประสบกับเหตุการณ์น่าอายที่จู่ ๆ ทางเท้าก็ดูเหมือนจะยกตัวขึ้นมาเองโดยไม่มีสาเหตุ ทำให้เราสะดุดล้มลงกับพื้น หากไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรง เรามักจะเหลียวมองรอบข้างด้วยความหวังว่าจะไม่มีใครเห็นตอนที่เราสะดุดล้ม จากนั้นเราก็เดินต่อไปโดยระมัดระวังฝีเท้าและคอยจับตามองทางเท้าให้ดี ผู้เขียนเพลงสดุดีมีความกังวลในเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่าแค่ทางเดินที่ไม่เรียบเสมอกัน เพราะ “บ่วงของคนอธรรม” คอยจ้องจะรัดรึงและทำให้เขาสะดุดล้ม แต่กระนั้นเขาก็ยังระมัดระวังย่างก้าวของตน เมื่อเขาถูกล่อลวงให้ทำผิด หรือเมื่อเขาเกือบจะพลาดพลั้งล้มลง เขาก็มีคำตอบอยู่ในใจว่า “ข้าพระองค์รีบไม่ล่าช้าที่จะปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระองค์” การปฏิบัติตามพระบัญญัติอันล้ำค่าของพระเจ้าช่วยให้ผู้เขียนเพลงสดุดีสามารถดำเนินชีวิตอย่างมั่นคงและก้าวไปข้างหน้าอย่างปลอดภัยบนวิถีแห่งความชอบธรรมขององค์พระผู้เป็นเจ้า
มารพยายามจะวางกับดักและฉุดรั้งพระเยซูไว้ ศัตรูตัวร้ายมุ่งหวังจะเบี่ยงเบนพระบาทขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้ออกห่างจากหนทางที่พระบิดาแห่งฟ้าสวรรค์ทรงกำหนดไว้ให้ พระเยซูมิได้ทรงลืมพระบัญญัติของพระเจ้า แต่ทรงใช้พระบัญญัตินั้นเพื่อต่อต้านความพยายามทุกรูปแบบของมารที่จะดึงพระองค์ให้ออกห่างจากพระประสงค์ของพระบิดา พระเยซูมิได้ทรงเบี่ยงเบนไปจากหนทางที่ถูกกำหนดไว้ ซึ่งเป็นหนทางที่มีการพยากรณ์ไว้ในพระคัมภีร์ ในที่สุดก็มาถึงวันที่พระองค์ทรงสะดุดล้มลงบนหนทางนั้น ทว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ปราศจากบาปมิได้ล้มลงเพราะการไม่เชื่อฟัง พระเยซูทรงสะดุดและล้มลงภายใต้ภาระอันหนักอึ้งของไม้กางเขน กระนั้น เพื่อเห็นแก่ความรอดของเรา พระองค์ก็มิได้หันหลังกลับจากหนทางที่มุ่งไปสู่เนินเขากลโกธาเลย
องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงถูกตรึงกางเขนและทรงคืนพระชนม์ทรงเรียกให้เราดำเนินตามพระองค์ไป “ในทางชอบธรรม” (สดุดี 23:3ข) เมื่อซาตานล่อลวงและพยายามดึงเราให้ติดกับดักแห่งคำลวงของมัน เราจะหันกลับมาหาพระบัญญัติของพระเจ้า นี่คือหนทางที่เราจะ “ระมัดระวังย่างก้าว” ในขณะที่ดำเนินตามพระผู้ช่วยให้รอด บางครั้งเราอาจสงสัยว่าควรทำอย่างไรในสถานการณ์ต่าง ๆ เรารู้สึกสับสนและกังวลเกี่ยวกับโลกที่เราอาศัยอยู่ หรือสงสัยว่าจะปฏิบัติตัวอย่างไรต่อผู้คนที่ได้พบเจอ ในสถานการณ์เช่นนั้น เราจะรักษาฝีเท้าให้อยู่ในทางที่ถูกต้องได้โดยการยึดถือสติปัญญาจากพระวจนะของพระเจ้า และเมื่อการล่อลวงจากซาตาน จากโลก และจากความปรารถนาอันเป็นบาปในใจเราเองเข้ามาคุกคามเพื่อจะดึงเราให้ติดกับดัก เราจะหันกลับมาหาพระบัญญัติอันบริสุทธิ์ของพระเจ้า โดยทางพิธีบัพติศมา เราได้รับการทรงยกขึ้นสู่ชีวิตใหม่ในพระคริสต์ เราเป็นฝีพระหัตถ์ของพระเจ้า เราแต่ละคนเปรียบเสมือนงานศิลปะของพระองค์ซึ่ง “ทรงสร้างขึ้นในพระเยซูคริสต์เพื่อให้ประกอบการดี ซึ่งพระเจ้าได้ทรงดำริไว้ล่วงหน้าเพื่อให้เรากระทำ” (เอเฟซัส 2:10ข) ด้วยความช่วยเหลือจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ เรามุ่งมั่นที่จะปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระเจ้าในทุก ๆ วัน ซึ่งก็คือ การดีทั้งหลายที่พระองค์ทรงวางไว้เบื้องหน้าเรา เปรียบเสมือนก้อนหินที่ปูให้ก้าวเดินไปบนหนทางชอบธรรม
เราอธิษฐาน: ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงช่วยให้ข้าพระองค์น้อมนำมือ เท้า และจิตใจไปสู่การปฏิบัติตามพระบัญญัติอันชอบธรรมของพระองค์ อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- มีใครเคยให้คำแนะนำที่ชาญฉลาดและเป็นประโยชน์ต่อชีวิตของคุณบ้างหรือไม่ คุณแสดงความขอบคุณพวกเขาแล้วหรือยัง
- คุณคิดว่าการดำเนินชีวิตใน “ทางชอบธรรม” นั้นหมายถึงอะไรในชีวิตประจำวัน
- เป็นเวลานานแค่ไหนแล้วที่คุณไม่ได้อ่านพระบัญญัติสิบประการ คุณสามารถเปิดอ่านทบทวนได้ในหนังสืออพยพ บทที่ 20
© : Lutheran Hour Ministries
