อิสยาห์ 56:1, 6-8 – พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า “จงรักษาความยุติธรรมไว้และกระทำความชอบธรรม เพราะความรอดของเราใกล้จะมา และการช่วยกู้ของเราจะเผยออก … และบรรดาชนต่างชาติผู้เข้าจารีตถือพระเจ้า ปรนนิบัติพระองค์และรักพระนามของพระเจ้า และเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ ทุกคนผู้รักษาวันสะบาโต และมิได้เหยียดหยามและยึดพันธสัญญาของเรามั่นไว้ คนเหล่านี้เราจะนำมายังภูเขาบริสุทธิ์ของเรา และกระทำให้เขาชื่นบานอยู่ในนิเวศอธิษฐานของเรา เครื่องเผาบูชาของเขาและเครื่องสักการะบูชาของเขาจะเป็นที่โปรดปรานบนแท่นบูชาของเรา เพราะนิเวศของเราเขาจะเรียกว่าเป็นนิเวศอธิษฐานหรับบรรดาชนชาติทั้งหลาย พระเจ้าผู้ทรงรวบรวมอิสราเอลที่กระจัดกระจาย ตรัสว่าเราจะรวบรวมคนอื่นมาไว้กับเขา นอกจากคนเหล่านั้นที่ได้รวบรวมไว้แล้ว”
การเป็นคนต่างชาติไม่ใช่เรื่องง่ายเลย และยิ่งยากลำบากขึ้นไปอีกหากคุณรู้สึกแปลกแยกเหมือนเป็นคนต่างชาติในคริสตจักรของตนเอง! นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้คนจำนวนมากที่ไม่ได้เกิดมาเป็นชนชาติอิสราเอล ไม่ว่าพวกเขาจะรักองค์พระผู้เป็นเจ้ามากเพียงใด แต่ก็ยังมีธรรมเนียม กฎเกณฑ์ และประเพณีต่าง ๆ ที่คอยย้ำเตือนว่าเขาเป็นคนนอก เป็นผู้ที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเข้ามา และบ่อยครั้งก็เป็นคนที่ไม่ได้รับการต้อนรับจากผู้คนรอบข้าง
ในสถานการณ์เช่นนั้น จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่ชาวต่างชาติบางคนเริ่มสงสัยในตัวองค์พระผู้เป็นเจ้าว่าท้ายที่สุดแล้ว พระองค์จะทรงปฏิเสธพวกเขาด้วยเช่นกันหรือไม่
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงยืนยันอย่างชัดเจนว่าคำตอบของพระองค์คือ “ไม่” พระองค์ตรัสว่า “อย่าให้คนต่างชาติผู้เข้าจารีตถือพระเจ้ากล่าวว่า ‘พระเจ้าจะทรงแยกข้าแน่จากชนชาติของพระองค์'” (อิสยาห์ 56:3ก) สำหรับองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว ไม่มีใครเป็นคนแปลกหน้าหรือคนต่างชาติ มีเพียงผู้คนที่พระองค์ทรงยอมทนทุกข์และสิ้นพระชนม์เพื่อพวกเขา เป็นผู้คนที่พระองค์ทรงคืนพระชนม์เพื่อช่วยให้รอด พวกเขาคือคนที่พระองค์ทรงประสงค์จะรับเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของพระองค์ เป็นคนที่พระองค์ทรงถือว่าเป็นของพระองค์เอง และในท้ายที่สุด พระองค์จะประทานความชื่นชมยินดีแก่พวกเขาเมื่อได้อยู่ต่อพระพักตร์พระองค์ร่วมกับสรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง เพราะพระองค์ทรงรักเรา
ในเวลานี้ คุณอาจรู้สึกเหมือนเป็นคนแปลกหน้า แม้ว่าคุณจะไปคริสตจักรหรือใช้ชีวิตอยู่ในแวดวงของคริสเตียน แต่กลับยังรู้สึกเหมือนคนนอกโดยไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครต้องการ และไม่มีใครใส่ใจ ข้าพเจ้าเองก็เคยผ่านความรู้สึกเช่นนั้นมาแล้ว และพวกเราหลายคนก็เช่นกัน แต่เมื่อคริสตจักรตกอยู่ในความบาปและปฏิเสธประชากรของพระเจ้า พระองค์กลับไม่ทรงทำเช่นนั้น พระองค์ทรงยื่นพระหัตถ์มาหาเราและทรงเรียกเราให้เข้าไปหาพระองค์ และเราจะได้อยู่กับพระองค์ตลอดไป สิ่งนี้เองคือสิ่งที่ช่วยหล่อเลี้ยงจิตใจให้เราก้าวเดินต่อไปได้
เราอธิษฐาน: ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงรักและรับข้าพระองค์มาเป็นของพระองค์ ในยามที่ข้าพระองค์ถูกผู้อื่นปฏิเสธ ขอทรงปกป้องและดึงข้าพระองค์ให้เข้ามาใกล้ชิดพระองค์ อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- ทำไมบางครั้งคริสเตียนถึงปฏิเสธผู้อื่น เราจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้ได้บ้าง
- พระเยซูได้รับการยอมรับจากกลุ่มผู้นำทางศาสนาในยุคสมัยของพระองค์หรือไม่ เพราะเหตุใด
- องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงค้ำจุนเราอย่างไร แม้ในยามที่เราถูกผู้อื่นทำร้าย
© : Lutheran Hour Ministries
