“เมื่อข้าเป็นเด็กอยู่กับพ่อข้า อ่อนเยาว์และเป็นแก้วตาของแม่ข้า”

กษัตริย์ซาโลมอนได้ย้อนระลึกถึงวัยเยาว์ของตน เพื่อแสดงให้เห็นว่าปัญญาและคำสั่งสอนที่กำลังถ่ายทอดนั้น ได้รับสืบทอดมาจากบิดามารดาผู้ยำเกรงพระเจ้า ซาโลมอนยอมรับว่าตนเคยเป็นเด็กที่ได้รับความรัก ความเอาใจใส่ และการอบรมอย่างใกล้ชิดจากครอบครัว ความรักของพ่อแม่ไม่ได้มีเพียงการเลี้ยงดู แต่รวมถึงการปลูกฝังพระวจนะและสติปัญญา เพื่อให้ลูกเติบโตในทางที่ถูกต้อง ข้อพระธรรมนี้จึงเตือนให้เห็นคุณค่าของการอบรมสั่งสอนในครอบครัว เพราะเป็นรากฐานสำคัญของชีวิตฝ่ายจิตวิญญาณและคุณธรรม อีกทั้งยังหนุนใจทั้งบิดามารดาให้สอนลูกด้วยความรัก และหนุนใจลูกให้ระลึกถึงพระคุณและรับฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่ เพื่อจะดำเนินชีวิตตามทางของพระเจ้าอย่างมั่นคง

ข้าแต่พระบิดาเจ้า พระเจ้าผู้ทรงเปี่ยมด้วยความรักและพระเมตตา ข้าพระองค์ขอสรรเสริญและขอบพระคุณพระองค์ด้วยสุดจิตสุดใจ ที่ทรงประทานบิดามารดาผู้เปี่ยมด้วยความรัก ความห่วงใย และการดูแลเอาใจใส่แก่ข้าพระองค์เป็นอย่างดี ความรักของท่านเป็นภาพสะท้อนของความรักอันยิ่งใหญ่ที่พระองค์ทรงมีต่อข้าพระองค์อยู่เสมอ ขอพระองค์ทรงโปรดอวยพระพรบิดามารดาของข้าพระองค์อย่างล้นเหลือ ขอทรงประทานสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง ปลอดภัยจากโรคภัยไข้เจ็บ และทรงเสริมกำลังในทุกวัน ขอทรงเติมเต็มชีวิตฝ่ายจิตวิญญาณของท่านด้วยความเชื่อ ความหวัง และสันติสุขในพระคริสต์ ให้ท่านมีความชื่นชมยินดีในพระองค์ และได้รับการทรงนำ การปกป้อง และพระคุณของพระองค์ในทุกย่างก้าว ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์เป็นบุตรที่กตัญญู เชื่อฟัง ให้เกียรติ และตอบแทนพระคุณของท่านด้วยความรักและการกระทำที่ดี เพื่อชีวิตของครอบครัวจะถวายพระเกียรติแด่พระนามของพระองค์ตลอดไป ข้าพระองค์กราบทูลอธิษฐานวิงวอนต่อพระเจ้าในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน

เมื่อข้าเป็นเด็กอยู่กับพ่อข้า อ่อนเยาว์และเป็นแก้วตาของแม่ข้า – สุภาษิต 4:3