สดุดี 26:1-3 – ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงตัดสินเข้าข้างข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ดำเนินอยู่ในความสุจริตของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ได้วางใจในพระเจ้าอย่างไม่หวั่นไหว ข้าแต่พระเจ้า ขอพิสูจน์ข้าพระองค์ ลองข้าพระองค์เถิด ทดสอบใจและจิตของข้าพระองค์เถิด เพราะความรักมั่นคงของพระองค์อยู่ต่อตาข้าพระองค์ และข้าพระองค์ดำเนินโดยความสัตย์จริงต่อพระองค์
เราสามารถจินตนาการภาพองค์พระเยซูเจ้าตรัสถ้อยคำในสดุดีบทนี้ได้อย่างชัดเจน พระองค์ย่อมตรัสได้ว่า “ข้าพระองค์ดำเนินอยู่ในความสุจริตของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ได้วางใจในพระเจ้าอย่างไม่หวั่นไหว” พระเยซูทรงวางใจในพระบิดาแห่งฟ้าสวรรค์อย่างแน่วแน่ โดยไม่หันเหไปจากหนทางที่ทรงกำหนดไว้เบื้องหน้าพระองค์ แม้พระทัยและพระดำริของพระองค์อาจต้องเผชิญกับการทดลองเมื่อวาระแห่งความตายใกล้เข้ามา แต่พระองค์ก็ตรัสว่า “บัดนี้จิตใจของเราเป็นทุกข์และเราจะพูดอย่างไร จะว่า ‘ข้าแต่พระบิดา ขอทรงโปรดช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากการย์แห่งกาลนี้’ อย่างนั้นหรือ หามิได้ เพราะด้วยความประสงค์นี้เอง เราจึงมาถึงการย์แห่งกาลนี้” (ยอห์น 12:27) พระทัยและพระดำริของพระองค์อาจต้องเผชิญกับการทดลองที่สวนเกทเสมนี ขณะที่ทรงอธิษฐานขอให้พระประสงค์ของพระบิดาสำเร็จ แต่ด้วยความวางใจอย่างถ่อมใจ พระเยซูทรงยอมจำนนต่อพระประสงค์ของพระบิดา และทรงเชื่อฟังจนถึงความมรณาบนไม้กางเขน (ดู ฟีลิปปี 2:8)
อาจเป็นเรื่องยากสักหน่อยที่จะนึกถึงกษัตริย์ดาวิด บรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของพระเยซูขณะที่พระองค์กำลังอธิษฐานด้วยถ้อยคำในสดุดีที่พระองค์เองเขียนขึ้นโดยการดลใจจากพระวิญญาณ เราต่างรู้ดีถึงเรื่องบาปของดาวิด ซึ่งได้รับการบันทึกไว้อย่างละเอียดในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้ทุกคนได้รับรู้ กษัตริย์ดาวิดทรงมีความผิดบาปอย่างไม่ต้องสงสัย แต่พระองค์กลับยืนยันว่าพระองค์ดำเนินชีวิตด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและวางใจในพระเจ้าอย่างมั่นคงไม่หวั่นไหว หากเราซื่อสัตย์กับตนเอง เราอาจรู้สึกลำบากใจที่จะอธิษฐานด้วยถ้อยคำเหล่านี้ เพราะเราเองก็ทำบาปอยู่ทุกวันเช่นเดียวกับดาวิด เราไม่ได้ดำเนินชีวิตด้วยความซื่อสัตย์สุจริตเสมอไป และถึงแม้เราอยากจะยืนยันว่าเราวางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างมั่นคง แต่ความเชื่อของเราก็ไม่ได้หนักแน่นมั่นคงอย่างที่เราปรารถนาเสมอไป เราไม่ได้ดำเนินชีวิตด้วยการเชื่อฟังตามพระประสงค์ของพระเจ้าอย่างซื่อสัตย์เหมือนที่พระเยซูทรงกระทำ แล้วเราปรารถนาจริง ๆ หรือที่จะให้พระเจ้าทรงทดสอบจิตใจและความคิดของเรา
พระเยซูทรงดำเนินไปสู่กางเขนด้วยความรักมั่นคงและความสัตย์ซื่อ พระองค์ทรงรับเอาความไม่ซื่อสัตย์และบาปทั้งปวงของเราไว้กับพระองค์เอง ทั้งบาปในจิตใจ ความคิด ร่างกาย และจิตวิญญาณ และพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อบาปเหล่านั้น ในวันที่สามหลังจากที่พระเยซูสิ้นพระชนม์ พระเจ้าทรงยืนยันความชอบธรรมของพระบุตรผู้บริสุทธิ์และสัตย์ซื่อของพระองค์ พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงคืนพระชนม์และจะไม่ต้องตายอีกต่อไป พระองค์ทรงผ่านบททดสอบทั้งในยามมีพระชนม์ชีพและในความตาย และได้รับการพิสูจน์แล้วว่าทรงเที่ยงแท้ แม้ผู้เขียนสดุดีจะได้รับการยืนยันความชอบธรรม แต่ก็ไม่ใช่เพราะความสัตย์ซื่อของดาวิดที่ทำให้พระองค์ได้รับการอภัยโทษ และไม่ใช่เพราะความซื่อสัตย์สุจริตของเราเองที่ทำให้เราได้รับการอภัยบาป แต่เป็นเพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสัตย์ซื่อต่างหากที่ทรงอภัยบาปให้แก่เราด้วยความรักมั่นคงที่ไม่เสื่อมคลาย โดยเห็นแก่พระเยซูคริสต์ ด้วยพระคุณของพระเจ้าและผ่านทางความเชื่อในพระเยซู เราจึงได้รับการยืนยันความชอบธรรม คือเราได้รับการประกาศว่าไม่มีความผิด เราสามารถร่วมกับผู้เขียนสดุดีในการถวายคำสรรเสริญด้วยความขอบพระคุณต่อความรักมั่นคงขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าพระองค์ดำเนินอยู่ในความสัตย์จริงของพระองค์”
เราอธิษฐาน: ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสัตย์ซื่อ ขอทรงโปรดอภัยบาปของข้าพระองค์ และทรงนำข้าพระองค์ให้ดำเนินตามวิถีทางของพระองค์ในทุก ๆ วัน อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- คุณต้องการปรับปรุงด้านใดบ้างเกี่ยวกับความซื่อสัตย์ในชีวิตของคุณ
- คุณคิดว่าดาวิด “วางใจในพระเจ้าอย่างไม่หวั่นไหว” ได้อย่างไร ท่านสามารถพูดได้อย่างจริงใจได้อย่างไรว่าท่านทำเช่นนั้น
- พระเจ้าทรงทำให้เราเป็นผู้ชอบธรรมได้อย่างไร เพื่อที่เราจะสามารถยืนต่อพระพักตร์พระองค์ได้โดยปราศจากบาปและความรู้สึกผิด
© : Lutheran Hour Ministries
