ธรรมชีวิตประจำวันจันทร์ที่ 7 กันยายน 2026 “ไกลมาก”

สดุดี 103:10-12 – พระองค์มิได้ทรงกระทำต่อเราตามเรื่องบาปของเรา หรือทรงสนองตามบาปผิดของเรา เพราะว่าฟ้าสวรรค์สูงเหนือแผ่นดินเท่าใด ความรักมั่นคงของพระองค์ที่มีต่อบรรดาคนที่เกรงกลัวพระองค์ก็ใหญ่ยิ่งเท่านั้น ตะวันออกไกลจากตะวันตกเท่าใด พระองค์ทรงปลดการละเมิดของเราจากเราไปไกลเท่านั้น

คุณเคยอยากจะหลีกหนีจากทุกสิ่งทุกอย่างบ้างไหม บรรดาบริษัทนำเที่ยว สายการบิน และสถานที่ท่องเที่ยวต่างพากันโฆษณาโปรแกรมการเดินทางเพื่อช่วยให้คุณได้ปลีกตัวออกไป ผู้คนต่างหวังที่จะหลีกหนีจากความกังวลและปัญหาจำเจในชีวิตประจำวันไปอย่างน้อยสักพักหนึ่ง แต่ต้องเดินทางไกลแค่ไหนจึงจะถือว่าไกลพอสำหรับการหลีกหนีนั้น มีบางสิ่งที่เราไม่อาจหนีพ้นได้ด้วยกำลังของตนเอง ไม่มีสายการบินหรือบริษัทนำเที่ยวใดสามารถช่วยแยกเราออกจากความผิดบาปของเราได้เลย ไม่ว่าเราจะปรารถนาอย่างแรงกล้าเพียงใดที่จะหนีไปให้พ้นจากความผิดที่เราทำ

หากพระเจ้าทรงปฏิบัติต่อเราตามบาปที่เราได้กระทำ ผลที่จะตามมาสำหรับเราคือ ความตายและการถูกพิพากษาลงโทษในนรกชั่วนิรันดร์ เราคงต้องถูกตัดขาดจากพระเจ้าและปราศจากความหวังใด ๆ ตลอดไป เราไม่ชอบที่จะพูดถึงเรื่องนี้ และไม่อยากแม้แต่จะนึกถึงด้วยซ้ำ แต่ผู้เขียนสดุดีกลับประกาศข่าวดีว่า ด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ พระเจ้ามิได้ทรงปฏิบัติต่อเราตามบาปของเรา และมิได้ทรงตอบสนองเราตามความผิดบาปของเรา ในทางตรงกันข้าม พระเจ้าทรงเลือกที่จะปฏิบัติต่อพระบุตรสุดที่รักของพระองค์ตามบาปของเรา พระองค์ทรงเลือกที่จะตอบสนองต่อพระบุตรของพระองค์ตามความผิดบาปของเรา ดังที่ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์พยากรณ์ไว้เกี่ยวกับพระผู้ช่วยให้รอดว่า “แต่ท่านถูกบาดเจ็บเพราะความทรยศของเราทั้งหลาย ท่านฟกช้ำเพราะความบาปผิดของเรา การตีสอนอันทำให้เราทั้งหลายสมบูรณ์นั้นตกแก่ท่าน ที่ท่านต้องฟกช้ำนั้นก็ให้เราหายดี… และพระเจ้าทรงวางลงบนท่าน ซึ่งความบาปผิดของเราทุกคน” (อิสยาห์ 53:5, 6ข)

พระเยซูทรงถูกตรึงบนไม้กางเขนและทรงรับภาระอันหนักอึ้งแห่งบาปของเราไว้กับพระองค์เอง พระผู้ช่วยให้รอดมิได้ทรงพยายามหลีกหนี พระองค์มิได้เสด็จมายังโลกเพื่อหนีจากไม้กางเขน พระบุตรของพระเจ้าผู้ปราศจากมลทินเสด็จมาดำเนินพระชนม์ชีพท่ามกลางเราเพื่อจุดประสงค์นั้น คือเพื่อชดใช้บาปทั้งหลายของโลก ด้วยการให้อภัยที่ได้มาจากการสิ้นพระชนม์และการคืนพระชนม์ของพระองค์ บาปของเราจึงถูกแยกห่างจากเราเป็นระยะทางที่ไม่อาจวัดได้ เปรียบดั่งความสูงของฟ้าสวรรค์ที่อยู่เหนือแผ่นดินโลก บาปของเราถูกขจัดออกไปไกลสุดกู่ดั่งทิศตะวันออกที่ห่างจากทิศตะวันตก ซึ่งเป็นทิศทางที่ไม่มีวันบรรจบกันได้ เรากลับใจจากบาปและรับการให้อภัยจากพระเจ้าอยู่ทุกวัน บาปของเราถูกขจัดไปจากสายพระเนตรของพระองค์ตลอดกาล เราไม่จำเป็นต้อง “หนีไปให้พ้นจากทุกสิ่ง” เพราะบาปของเราต่างหากที่ถูกขจัดออกไป แล้วระยะทางนั้นไกลเพียงใด ไกลดั่งฟ้าสวรรค์ที่อยู่เหนือแผ่นดินโลก ไกลดั่งทิศตะวันออกที่ห่างจากทิศตะวันตก และไกลดั่งระยะห่างระหว่างไม้กางเขนกับอุโมงค์ฝังพระศพที่ว่างเปล่า ซึ่งนั่นก็ไกลเพียงพอแล้ว

เราอธิษฐาน: ข้าแต่พระบิดาแห่งฟ้าสวรรค์ ขอทรงปฏิบัติต่อข้าพระองค์ตามความรักมั่นคงและความเมตตาของพระองค์ และขอทรงยกโทษบาปทั้งหลายของข้าพระองค์ อาเมน

คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:

  1. คุณไปเที่ยวที่ไหนในการไปพักผ่อนครั้งล่าสุดที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ และคุณชอบอะไรมากที่สุดเกี่ยวกับการไปเที่ยวครั้งนั้น
  2. พระเจ้าทรงประทานโอกาสให้เราหลุดพ้นจากบาปอย่างถาวรได้อย่างไร
  3. คุณคิดว่าการมีกิจวัตรประจำวันในการกลับใจจากบาปเป็นความคิดที่ดีหรือไม่

© : Lutheran Hour Ministries

Comments are closed.