มัทธิว 19:30-20:7 – [พระเยซูตรัส] “… หลายคนที่เป็นคนต้น จะต้องกลับไปเป็นคนสุดท้าย และที่เป็นคนสุดท้ายจะกลับเป็นคนต้น ด้วยแผ่นดินสวรรค์อุปมาเหมือนเจ้าของสวนคนหนึ่งออกไปจ้างคนทำงานในสวนองุ่นของตนแต่เวลาเช้าตรู่ ครั้นตกลงกับลูกจ้างวันละเดนาริอันแล้ว จึงใช้ให้ไปทำงานในสวนองุ่น พอเวลาประมาณสามโมงเช้า เจ้าของสวนก็ออกไปอีก เห็นคนอื่นยืนอยู่เปล่า ๆ กลางตลาด จึงพูดกับเขาว่า ‘ท่านทั้งหลายจงไปทำงานในสวนองุ่นด้วยเถิด เราจะให้ค่าจ้างแก่พวกท่านตามสมควร’ แล้วเขาก็พากันไป พอเวลาเที่ยงวันและเวลาบ่ายสามโมง เจ้าของสวนก็ออกไปอีกทำเหมือนก่อน ประมาณบ่ายห้าโมงก็ออกไปอีกครั้งหนึ่ง พบอีกพวกหนึ่งยืนอยู่ จึงพูดกับเขาว่า ‘พวกท่านยืนอยู่ที่นี่เปล่า ๆ วันยังค่ำทำไม’ เขาตอบว่า ‘เพราะไม่มีใครจ้างพวกข้าพเจ้า’ เจ้าของสวนบอกว่า ‘ท่านทั้งหลาย จงไปทำงานในสวนองุ่นด้วยเถิด’
“ครั้นถึงเวลาพลบค่ำ เจ้าของสวนจึงสั่งเจ้าพนักงานว่า ‘จงเรียกคนทำงานมา และให้ค่าจ้างแก่เขา ตั้งแต่คนมาทำงานสุดท้าย จนถึงคนที่มาคนแรก’ คนที่มาทำงานเวลาประมาณบ่ายห้าโมงนั้นได้ค่าจ้างคนละหนึ่งเดนาริอัน ส่วนคนที่มาแรก ๆ นึกว่าเขาคงจะได้มากกว่านั้น แต่ก็ได้คนละหนึ่งเดนาริอันเหมือนกัน เมื่อเขารับเงินไปแล้วก็บ่นต่อว่าเจ้าของสวนว่า ‘พวกที่มาสุดท้ายได้ทำงานชั่วโมงเดียว และท่านได้ให้ค่าจ้างแก่เขาเท่ากันกับพวกเราที่ทำงานตรากตรำกลางแดดตลอดวัน’ ฝ่ายเจ้าของสวนก็ตอบแก่คนหนึ่งในพวกนั้นว่า ‘สหายเอ๋ย เรามิได้โกงท่านเลย ท่านได้ตกลงกันแล้ววันละหนึ่งเดนาริอัน มิใช่หรือ รับค่าจ้างของท่านไปเถิด เราพอใจจะให้คนที่มาทำงานหลังที่สุดนั้นเท่ากันกับท่าน เราจะใช้เงินทองของเราตามใจของเราเองไม่ได้หรือ ทำไมท่านอิจฉาเมื่อเห็นเราใจดี’ อย่างนั้นแหละ คนที่เป็นคนสุดท้ายจะกลับเป็นคนต้น และคนที่เป็นคนต้นจะกลับเป็นคนสุดท้าย” (มัทธิว 20:8)
ปัญหาของคนงานกลุ่มแรกเหล่านั้นคือ พวกเขาติดหล่มอยู่ในเกมแห่งการเปรียบเทียบเช่นเดียวกับที่เรามักจะเป็นกัน พวกเขามองชีวิตเปรียบเสมือนการแข่งขันกระโดดสูงที่ต้องข้ามผ่านไม้กั้นระดับสูงไปให้ได้ และหากใครไม่สามารถข้ามผ่านไปได้ ก็จะถูกคัดออกจากการแข่งขันไป ศิษยาภิบาลจัสติน รอสโซว์อธิบายไว้ในหนังสือ Escaping the Assembly Line ว่าผู้ติดตามพระเยซูได้รับการปลดปล่อยให้เป็นอิสระจากเกมแห่งการเปรียบเทียบนี้อย่างไร เราสามารถมองชีวิตไม่ใช่เป็นเพียงไม้กั้นสูงที่ต้องข้ามผ่าน แต่เป็นดั่งสมบัติล้ำค่าที่บรรจุอยู่ในภาชนะดินเผา แทนที่จะมองตนเองและผู้อื่นเป็นคู่แข่ง เรากลับมองเห็นแต่ละคนว่าเป็นผลงานสร้างสรรค์อันประณีตและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้จากพระเจ้า ไม่มีใครเหมือนกัน ทุกคนต่างมีเรื่องราวชีวิตที่กำลังดำเนินไปร่วมกับพระเยซู ได้รับการหล่อหลอมผ่านกางเขนและการคืนพระชนม์ของพระองค์ อยู่ในพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์ ถูกสร้างมาเพื่อบรรจุสมบัติล้ำค่าอย่างเดียวกันคือพระวิญญาณของพระเจ้า และได้รับการเรียกให้ทำงานเฉพาะอย่างในสวนองุ่นของพระองค์ ดังที่พระคัมภีร์ใน 2 โครินธ์ 4:7 กล่าวไว้ว่า “แต่ว่าเรามีของมีค่านี้อยู่ในภาชนะดิน เพื่อให้เห็นว่าฤทธิ์เดชอันเลิศนั้นเป็นของพระเจ้า ไม่ได้มาจากตัวเราเอง”
เราอธิษฐาน: ขอองค์พระเยซูเจ้าทรงโปรดช่วยให้ข้าพระองค์หลุดพ้นจากการเปรียบเทียบตนเองกับผู้อื่น และให้มองเห็นสมบัติล้ำค่าของพระองค์ในตัวผู้อื่นรวมถึงในตัวข้าพระองค์เองด้วย อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- คุณมักจะเปรียบเทียบตัวเองกับใครบ้าง และทำไมถึงเป็นคนเหล่านั้น
- มีคำกล่าวที่ว่า “การเปรียบเทียบคือตัวขโมยความสุข” คำกล่าวนี้เป็นจริงสำหรับคุณอย่างไรบ้าง
- การมองผู้อื่นว่าเป็นเหมือนภาชนะดินเผาที่บรรจุสมบัติของพระเจ้าไว้ภายใน ช่วยให้คุณเห็นคุณค่าของพวกเขามากขึ้นได้อย่างไร
© : Lutheran Hour Ministries
