อิสยาห์ 5:1-7 – ขอให้ข้าพเจ้าร้องเพลงถึงที่รักของข้าพเจ้า เป็นเพลงของที่รักของข้าพเจ้าเกี่ยวกับสวนองุ่นของท่าน ที่รักของข้าพเจ้ามีสวนองุ่นแปลงหนึ่งอยู่บนเนินเขาอันอุดมยิ่ง ท่านขุดแล้วเก็บก้อนหินออกหมด และปลูกเถาองุ่นอย่างดีไว้ ท่านสร้างหอเฝ้าไว้ท่ามกลาง และสกัดบ่อย่ำองุ่นไว้ในสวนนั้นด้วย ท่านมุ่งหวังว่ามันจะบังเกิดลูกองุ่น แต่มันบังเกิดลูกเถาเปรี้ยว บัดนี้ ชาวเยรูซาเล็มและคนยูดาห์เอ๋ย ขอตัดสินระหว่างเรา และสวนองุ่นของเรา มีอะไรอีกที่จะทำได้เพื่อสวนองุ่นของเรา ซึ่งเรายังไม่ได้ทำให้ ก็เมื่อเรามุ่งหวังว่ามันจะบังเกิดลูกองุ่น ไฉนมันจึงเกิดลูกเถาเปรี้ยว บัดนี้เราจะบอกเจ้าทั้งหลายให้ว่าเราจะทำอะไรกับสวนองุ่นของเรา เราจะรื้อรั้วหนามของมันเสีย แล้วมันก็จะถูกเผา เราจะพังกำแพงของมันลง มันก็จะถูกเหยียบย่ำลง เราจะกระทำมันให้เป็นที่ร้าง จะไม่มีใครลิดแขนงหรือพรวนดิน หนามย่อยหนามใหญ่ก็จะงอกขึ้น และเราจะบัญชาเมฆไม่ให้โปรยฝนรดมัน เพราะว่าสวนองุ่นของพระเจ้าจอมโยธาคือเชื้อวงศ์อิสราเอลและคนยูดาห์ เป็นหมู่ไม้ที่พระองค์ทรงชื่นพระทัย และพระองค์ทรงมุ่งหวังความยุติธรรม แต่ ดูเถิด มีแต่การนองเลือด หวังความชอบธรรม แต่ ดูเถิด เสียงร้องให้ช่วย
นี่เป็นเพลงรักแบบไหนกันที่ร้องถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วงเริ่มต้นนั้นฟังดูดีทีเดียว โดยบรรยายถึงสิ่งดีงามทั้งหลายที่พระเจ้าทรงกระทำเพื่อประชากรของพระองค์ แต่แล้วเรื่องราวกลับพลิกผันไปในทางที่เลวร้ายอย่างยิ่ง เพราะบทเพลงจบลงด้วยภาพของผู้คนที่มอบเพียงความรุนแรงและความโศกเศร้าให้แก่พระเจ้า ผู้ทรงสร้างและทรงห่วงใยพวกเขา
ขอบคุณพระเจ้าที่นี่ไม่ใช่บทสุดท้ายของเพลงรักบทนี้! เพราะเรารู้ว่าเรื่องราวจะจบลงอย่างไร ใช่แล้ว ย่อมมีการพิพากษา และย่อมมีความเสียใจ ความโศกเศร้า การกลับใจ และความเจ็บปวด แต่ก็ยังมีความหวังอยู่ด้วย เพราะพระเจ้าทรงปฏิเสธที่จะยอมแพ้
พระองค์ทรงทำสิ่งใด พระองค์เสด็จมายังสวนองุ่นด้วยพระองค์เองเพื่อกอบกู้และฟื้นฟูสวนนั้น พระองค์ทรงใช้ความรุนแรงและความชั่วร้ายของผู้คนให้เป็นส่วนหนึ่งในแผนการแห่งการไถ่เขา นั่นคือ สิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำเมื่อพระองค์เสด็จมายังโลกของเราในฐานะมนุษย์ผู้มีนามว่าพระเยซูคริสต์ พระองค์ทรงทราบดีว่าเราจะกระทำสิ่งใดต่อพระองค์ ทั้งการปฏิเสธและไม่ยอมรับพระองค์ จนกระทั่งจบลงด้วยการประหารพระองค์บนไม้กางเขน แต่การที่พระเยซูทรงยอมจำนนต่อเหตุการณ์เหล่านั้น พระองค์ทรงพลิกผันเรื่องราวทั้งหมด เพราะพระองค์ทรงรับเอาความชั่วร้ายของเราไปและทำลายให้หมดสิ้นด้วยการสิ้นพระชนม์ของพระองค์เอง
จากนั้น พระเยซูทรงคืนพระชนม์และจะไม่ต้องเผชิญกับความตายอีกเลย พระองค์ทรงแบ่งปันชีวิตใหม่ที่เป็นนิรันดร์นี้แก่ทุกคนที่วางใจในพระองค์ ซึ่งก็คือบรรดาเถาองุ่นที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงในสวนองุ่นของพระองค์ บัดนี้ พระองค์ทรงทำให้เราเป็นเถาองุ่นที่เกิดผล คือเป็นผู้ที่รักพระองค์และดำเนินชีวิตด้วยความรักต่อกันและกัน มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่ทรงกระทำสิ่งนี้ได้ และพระองค์ก็ทรงกระทำแล้ว
เราอธิษฐาน: ข้าแต่พระผู้ช่วยให้รอด ขอบพระคุณพระองค์ที่ทรงเขียนบทสรุปอันงดงามให้กับบทเพลงอันเลวร้ายของเรา ขอทรงเติมเต็มหัวใจของเราด้วยความรักที่มีต่อพระองค์ตลอดไป อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- นี่คือจุดจบที่สวนองุ่นแห่งนี้สมควรได้รับหรือ
- เหตุใดพระเจ้าจึงทรงสำแดงความรักและความเมตตาอันน่าอัศจรรย์นี้แก่เรา
- ในฐานะที่เป็นเถาองุ่นต้นหนึ่งของพระเยซู คุณปรารถนาจะเกิดผลอะไรถวายแด่พระองค์ โดยอาศัยฤทธิ์เดชของพระองค์ที่ทรงกระทำกิจผ่านทางคุณ
© : Lutheran Hour Ministries
