2 ทิโมธี 4:5-18 – แต่ท่านจงหนักแน่นมั่นคง จงอดทนต่อความทุกข์ยากลำบาก จงทำหน้าที่ของผู้ประกาศข่าวประเสริฐ และจงกระทำพันธบริการของท่านให้สำเร็จ เพราะว่าข้าพเจ้ากำลังจะตกเป็นเครื่องบูชาอยู่แล้ว ถึงเวลาที่ข้าพเจ้าจะจากไป ข้าพเจ้าได้ต่อสู้อย่างเต็มกำลัง ข้าพเจ้าได้แข่งขันจนถึงที่สุด ข้าพเจ้าได้รักษาความเชื่อไว้แล้ว ต่อแต่นี้ไปมงกุฎแห่งความชอบธรรมก็จะเป็นของข้าพเจ้า ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้พิพากษาอันชอบธรรมจะทรงประทานเป็นรางวัลแก่ข้าพเจ้าในวันนั้น และมิใช่แก่ข้าพเจ้าผู้เดียวเท่านั้น แต่จะทรงประทานแก่คนทั้งปวงที่ยินดีในการเสด็จมาของพระองค์ จงพยายามมาพบข้าพเจ้าโดยเร็ว เพราะว่าเดมาสได้หลงรักโลกปัจจุบันนี้เสียแล้ว และได้ทิ้งข้าพเจ้าไปยังเมืองเธสะโลนิกา เครสเซนส์ได้ไปยังแคว้นกาลาเทีย ทิตัสได้ไปยังเมืองดาลมาเทีย ลูกาคนเดียวเท่านั้นที่อยู่กับข้าพเจ้า จงไปตามมาระโกและพาเขามาด้วย เพราะเขาช่วยปรนนิบัติข้าพเจ้าได้เป็นอย่างดี ข้าพเจ้าได้ส่งทีคิกัสไปยังเมืองเอเฟซัสแล้ว เมื่อท่านมาจงเอาเสื้อคลุมซึ่งข้าพเจ้าได้ฝากไว้กับคารปัสที่เมืองโตรอัสมาด้วยพร้อมกับหนังสือ และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือหนังสือที่เขียนบนแผ่นหนัง อเล็กซานเดอร์ช่างทองแดงนั้นได้ทำร้ายข้าพเจ้าอย่างสาหัส องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงลงโทษเขาให้สมกับการกระทำของเขา ท่านจงระวังเขาให้ดีด้วย เพราะเขาได้คัดค้านถ้อยคำของเราอย่างรุนแรง ในการแก้คดีครั้งแรกของข้าพเจ้านั้น ไม่มีใครเข้าข้างข้าพเจ้าสักคนเดียว เขาได้ละทิ้งข้าพเจ้าไปหมด ขอโปรดอย่าให้พวกเขาต้องได้รับโทษเลย แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทับอยู่ใกล้ข้าพเจ้า และได้ทรงประทานกำลังให้ข้าพเจ้าประกาศพระวจนะได้อย่างเต็มที่ เพื่อให้คนต่างชาติทั้งปวงได้ยิน ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงรอดพ้นจากปากสิงห์ องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงโปรดช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากการร้ายทุกอย่าง และจะทรงช่วยข้าพเจ้าให้รอดเข้าสู่แผ่นดินสวรรค์ของพระองค์ พระสิริจงมีแด่พระองค์สืบ ๆ ไปชั่วนิตย์นิรันดร์ อาเมน
ในช่วงท้ายของ 2 ทิโมธี เราเห็นเปาโลกำลังจัดการธุระครั้งสุดท้ายในชีวิตของท่าน ท่านตระหนักดีว่าตนเองคงจะเสียชีวิตในอีกไม่ช้า และมีเพียงไม่กี่สิ่งเท่านั้นที่ท่านปรารถนาก่อนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงรับท่านกลับไป ซึ่งจะเป็นการจากโลกนี้ไปในฐานะผู้พลีชีพเพื่อความเชื่อ
ช่างเป็นการผสมผสานของเรื่องราวต่าง ๆ สิ่งแรกที่เปาโลนึกถึงคือ บรรดาคนที่ท่านรัก ท่านคิดถึงทิโมธี เพราะดูเหมือนว่าอย่างน้อยหนึ่งในเพื่อนร่วมทำพันธกิจของท่านหันหลังให้ทั้งตัวท่านและพระคริสต์ไปเสียแล้ว ส่วนอีกสามคนนั้นติดภารกิจอื่นซึ่งน่าจะมีเหตุผลอันสมควรกว่า แม้ว่าลูกาจะอยู่เคียงข้างเปาโลและเป็นกำลังใจให้ท่านได้ แต่เปาโลก็ยังคงกำชับให้ทิโมธีเดินทางมาหา และให้พามาระโกมาด้วย ดูเหมือนว่าพวกเขาจะปรับความเข้าใจกันได้แล้ว และเปาโลก็ยินดีที่จะได้มาระโกมาร่วมปรนนิบัติรับใช้ด้วยกัน ทว่าสถานการณ์กับอเล็กซานเดอร์นั้นต่างออกไป เปาโลจึงเตือนทิโมธีให้ระวังคนผู้นี้ไว้
แล้วก็เรื่องข้าวของเครื่องใช้ในช่วงท้ายของชีวิต เปาโลไม่ได้ต้องการอะไรมากมายนัก แต่ท่านคงจะดีใจหากได้เสื้อคลุมอีกสักตัว รวมถึงหนังสือและม้วนหนังที่ท่านทิ้งไว้ที่เมืองโตรอัส ก็มีเพียงเท่านี้แหละ
เพราะใจของเปาโลจดจ่ออยู่กับสิ่งที่รออยู่เบื้องหน้า นั่นคือ การได้อยู่กับพระเยซูในอาณาจักรของพระองค์ เคียงข้างองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นที่รักยิ่ง เปาโลไม่เคยสงสัยเลยว่าตนจะไปที่ใด เพราะพระเยซูทรงรักและสละพระชนม์ชีพเพื่อท่านบนไม้กางเขน อีกทั้งยังทรงคืนพระชนม์เพื่อให้เปาโลได้รับชีวิตนิรันดร์ และพระเยซูก็ทรงกระทำสิ่งนี้เพื่อเราเช่นกัน เราเองก็มั่นใจในสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเราเช่นกัน เพราะพระเยซูทรงให้คำสัญญาไว้และเราก็เชื่อวางใจในพระองค์ เราจะได้อยู่กับพระองค์ตลอดไปในอาณาจักรของพระองค์ แล้วจะมีสิ่งใดอีกเล่าที่เราจะร้องขอมากกว่านี้
เราอธิษฐาน: ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า เมื่อวาระสุดท้ายของข้าพเจ้ามาถึง ขอทรงนำข้าพเจ้าไปหาพระองค์ด้วย อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- สิ่งใดสำคัญที่สุดสำหรับคุณ ผู้คนหรือสิ่งของ
- แล้วพระเยซูล่ะ มีสิ่งใดที่สำคัญสำหรับพระองค์ คุณทราบได้อย่างไร
- คุณคิดว่าสิ่งใดจะเป็นส่วนที่ดีที่สุดของการได้อยู่กับพระเยซูในแผ่นดินของพระองค์
© : Lutheran Hour Ministries
