ลูกา 13:6-9 – พระองค์ตรัสคำอุปมาต่อไปนี้ว่า “คนหนึ่งมีต้นมะเดื่อต้นหนึ่งปลูกไว้ในสวนองุ่นของตน และเขามาหาผลที่ต้นนั้นก็ไม่พบ เขาจึงว่าแก่คนที่รักษาเถาองุ่นว่า ‘นี่แน่ะ เรามาหาผลที่ต้นมะเดื่อนี้ได้สามปีแล้ว แต่ไม่พบ จงโค่นมันเสีย จะให้ดินจืดไปเปล่า ๆทำไม’ แต่ผู้รักษาเถาองุ่นตอบเขาว่า ‘นายเจ้าข้า ขอเอาไว้ปีนี้อีก ให้ข้าพเจ้าพรวนดินเอาปุ๋ยใส่ แล้วถ้าปีหน้ามันเกิดผลก็ดีอยู่ ถ้าไม่เกิดผล ภายหลังท่านจงโค่นมันเสีย’”
ในคำอุปมาของพระเยซู ต้นมะเดื่อที่ไม่มีผลเปรียบเสมือนประชากรของพระองค์ หรือในอีกแง่หนึ่งก็คือมนุษย์ทุกคน พระเยซูทรงตอบคำถามของผู้ที่ตั้งข้อสงสัย ซึ่งมองว่าบางคนเลวร้ายกว่าคนอื่น และคนเหล่านั้นสมควรถูกตัดทิ้งเสีย พระเยซูทรงตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า “พวกท่านคิดหรือว่าคนเหล่านั้นเลวร้ายกว่าคนอื่น เราบอกพวกท่านว่าไม่เลย เว้นเสียแต่ว่าพวกท่านไม่กลับใจใหม่” คือไม่หันกลับมาหาพระเจ้า “พวกท่านทุกคนก็จะพินาศเช่นเดียวกัน” (ดู ลูกา 13:1-5) ในจุดนี้ เราควรขอบพระคุณพระเจ้า เพราะพระองค์ทรงเปรียบเสมือนคนดูแลสวนที่ยังคงมีความเมตตาและเห็นใจต้นไม้ที่กำลังป่วยอยู่
ในพระคัมภีร์ ชะตากรรมและคำสัญญาที่เกี่ยวข้องกับต้นไม้และมนุษย์นั้นมีความเชื่อมโยงกัน จุดประสงค์ดั้งเดิมของมนุษยชาติคือ การดูแลรักษาต้นไม้ในสวนของพระเจ้า ณ ใจกลางสวนแห่งนั้นมี “ต้นไม้แห่งชีวิต” ซึ่งจะมอบชีวิตนิรันดร์ให้แก่มนุษย์ตราบเท่าที่พวกเขารับประทานผลจากต้นไม้นั้น แต่การจะเข้าถึงต้นไม้ที่ให้ชีวิตได้ มนุษย์จำเป็นต้องผ่านต้นไม้อีกต้นหนึ่ง ซึ่งพระเจ้าตรัสว่าเป็นต้นไม้เพียงต้นเดียวที่ห้ามแตะต้อง ในขณะที่ต้นไม้อื่นทั้งปวงนั้นมนุษย์สามารถใช้ประโยชน์ได้ มีเพียงต้นไม้นี้เท่านั้นที่อยู่นอกเหนือขอบเขตที่อนุญาตไว้ นี่เป็นคำสั่งที่เรียบง่าย และเป็นช่วงเวลาอันศักดิ์สิทธิ์ที่เปิดโอกาสให้เราได้แสดงความไว้วางใจในพระเจ้า เพื่อจะได้ผลิตผลคือผลที่เหมาะสมกับ “ต้นไม้” ที่เป็นมนุษย์ ผลซึ่งงอกงามมาจากชีวิตที่มีรากหยั่งลึกอยู่ในพระวจนะของพระเจ้า
ทว่ามารร้ายกลับเปลี่ยนความไว้วางใจอันศักดิ์สิทธิ์นี้ให้กลายเป็นกับดัก ทันใดนั้น สิ่งเดียวที่เราไม่ได้รับอนุญาตให้มีก็กลับกลายเป็นสิ่งเดียวที่เราปรารถนา ของประทานจากพระเจ้าเริ่มกลายเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ ความระแวงสงสัยแพร่กระจายไปทั่ว สวนแห่งนั้นถูกทำให้เสื่อมเสีย แต่มารร้ายไม่ได้คาดคิดว่าพระเจ้าทรงรักมนุษย์และต้นไม้มากเพียงใด ก่อนที่เหตุการณ์จะจบลง พระเจ้าทรงสัญญาว่าจะมี “เชื้อสาย” ผู้หนึ่งมาจากเอวา เป็นบุตรที่ถือกำเนิดขึ้นในตระกูลของมนุษย์เรา ผู้ที่จะมาทำลายการงานของมารร้าย พระองค์จะทรงฟื้นฟูความไว้วางใจอันศักดิ์สิทธิ์นั้นขึ้นมาใหม่ และเปิดหนทางให้เรากลับไปสู่ชีวิตกับพระเจ้าได้อีกครั้ง การต่อสู้ครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นที่ต้นไม้อีกต้นหนึ่ง ซึ่งดูเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจเช่นกัน เพราะนั่นเป็นเครื่องมือแห่งความตายที่น่าอับอาย พระเยซูทรงเผชิญกับการล่อลวงให้หันหลังหนีจากต้นไม้นั้น แต่พระองค์ทรงอธิษฐานต่อพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาว่า “อย่าให้เป็นตามใจปรารถนาของข้าพระองค์ แต่ให้เป็นไปตามพระทัยของพระองค์” (ดู มาระโก 14:36) นั่นเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยเราให้รอด และเยียวยาต้นมะเดื่อเล็ก ๆ ที่ไร้ผลของพระเจ้าให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง พระเยซูผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกสวมมงกุฎหนามและถูกตรึงไว้บนต้นไม้ที่ถูกสาปแช่ง แต่แล้วก็ทรงคืนพระชนม์จากความตาย พระองค์ได้กลายเป็นหนทางที่นำเรากลับเข้าสู่สวนของพระเจ้าอีกครั้ง
ดังนั้น ไม้กางเขนจึงเป็นมากกว่าแค่ “ต้นไม้ที่รอดชีวิต” ทั่วไป แม้จะมีลักษณะคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง เพราะต้นไม้ที่รอดชีวิตคือ ต้นไม้ที่ผ่านเหตุการณ์เลวร้ายที่สุดที่มนุษย์กระทำต่อกัน แต่กลับสามารถยืนหยัดอยู่ได้ท่ามกลางสถานการณ์ที่ดูเป็นไปไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นต้นเอล์มที่รอดพ้นจากเหตุระเบิดที่โอคลาโฮมาซิตีในปี ค.ศ. 1995 ต้นแพร์ที่รอดจากเหตุการณ์โจมตี 11 กันยายน (911) หรือต้นไม้ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ณ จุดศูนย์กลางของการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1945 ต้นไม้เหล่านี้เปรียบเสมือนไม้กางเขน คือเป็นพยานยืนยันว่าบาปและความตายไม่จำเป็นต้องเป็นบทสรุปสุดท้ายเสมอไป แต่เมื่อพระเยซูทรงจูงมือคุณและนำคุณกลับไปหาพระเจ้าผ่านทาง “ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์” ของพระองค์ สิ่งที่พระองค์ประทานให้ไม่ใช่เพียงแค่การ “รอดชีวิต” เท่านั้น แต่คือ ความตายและการคืนชีพ ไม่ใช่การอยู่ยงคงกระพัน แต่คือ การยอมจำนน ไม่ใช่การมีเกราะป้องกันที่ไม่มีสิ่งใดทำลายได้ แต่คือ ความไว้วางใจที่ก่อให้เกิดผล ไม่ใช่การมองโลกในแง่ดีแบบมนุษย์นิยม แต่คือ ชีวิตนิรันดร์ร่วมกับพระเจ้า
เราอธิษฐาน: ข้าแต่พระเยซูเจ้า ขอให้ข้าพระองค์ได้พบต้นไม้แห่งชีวิตพร้อมด้วยสิ่งดีทั้งปวงที่ไม้กางเขนของพระองค์ อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- คุณมีต้นไม้ต้นโปรดบ้างไหม แล้วต้นไม้ที่สื่อถึงความทรหดอดทนของชีวิตล่ะคือต้นอะไร
- ไม้กางเขนจะเป็นทั้งต้นไม้ “ที่ถูกสาปแช่ง” (ดู กาลาเทีย 3:13) และต้นไม้ “แห่งชีวิต” (ดู 1 เปโตร 2:24) ในเวลาเดียวกันได้หรือไม่
- ในขณะที่คุณดำเนินชีวิตอยู่ภายใต้ความไว้วางใจอันศักดิ์สิทธิ์นี้ มี “ต้นไม้” ต้นไหนบ้างที่เป็นสิ่งต้องห้าม ซึ่งพระเจ้าทรงเรียกให้คุณเดินผ่านไปโดยไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยการเชื่อฟังพระองค์
© : Lutheran Hour Ministries
