1 เธสะโลนิกา 5:1-11 – ดูก่อนพี่น้องทั้งหลาย เรื่องวันและเวลาที่ทรงกำหนดไว้นั้น ไม่จำเป็นจะต้องเขียนบอกให้ท่านรู้ เพราะท่านเองก็รู้ดีแล้วว่าวันขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะมาเหมือนอย่างขโมยที่มาในเวลากลางคืน เมื่อเขาพูดว่า “สงบสุขและปลอดภัยแล้ว” เมื่อนั้นแหละความพินาศก็จะมาถึงเขาทันที เหมือนกับความเจ็บปวดมาถึงหญิงที่มีครรภ์ เขาจะหนีก็ไม่พ้น แต่พี่น้องทั้งหลาย ท่านไม่ได้อยู่ในความมืดแล้ว วันนั้นจะมาถึงท่านอย่างขโมยมา ท่านเป็นบุตรของความสว่าง และเป็นบุตรของกลางวัน เราทั้งหลายไม่ได้เป็นของกลางคืนหรือของความมืด เหตุฉะนั้นเราอย่าหลับเหมือนอย่างคนอื่น แต่ให้เราเฝ้าระวังและไม่เมามาย เพราะว่าคนนอนหลับก็ย่อมหลับในเวลากลางคืน และคนเมาก็ย่อมเมาในเวลากลางคืน แต่เมื่อเราเป็นของกลางวันแล้วก็อย่าให้เราเมามาย จงสวมความเชื่อกับความรักเป็นเกราะป้องกันอก และสวมความหวังที่จะได้ความรอดเป็นหมวกเหล็ก เพราะว่าพระเจ้ามิได้ทรงกำหนดเราไว้สำหรับพระอาชญา แต่สำหรับให้เข้าสู่ความรอดโดยพระเยซูคริสตเจ้าของเรา ผู้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา เพื่อว่าถึงเราจะตื่นอยู่หรือจะหลับ เราจะได้มีชีวิตกับพระองค์ เหตุฉะนั้น จงหนุนใจกันและต่างคนต่างจงก่อกันขึ้น ตามอย่างที่ท่านกำลังทำอยู่นั้น
ข้าพเจ้าชอบช่วงเวลากลางคืน ข้าพเจ้าชอบความเย็นสบาย ดวงดาว ดวงจันทร์ และแม้แต่เงาต่าง ๆ ด้วย
แต่ข้าพเจ้าไม่ชอบอันตรายที่มาพร้อมกับเวลาค่ำ เพราะในยามค่ำคืน บางคนกลับรู้สึกว่าสามารถทำเรื่องเลวร้ายได้อย่างอิสระ พวกเขาอาจมึนเมาด้วยฤทธิ์สุราหรือยาเสพติด แล้วลงมือทำในสิ่งที่พวกเขาไม่มีวันกล้าทำในตอนกลางวัน ไม่ว่าจะเป็นความรุนแรงในครอบครัว การลักขโมย ไปจนถึงการข่มขืนหรือฆาตกรรม ความมืดมิดปกคลุมทุกสิ่งทุกอย่างไว้ ทำให้ด้านมืดที่ซ่อนอยู่ในจิตใจของผู้คนเผยออกมา
เปาโลเรียกเราว่าเป็นบุตรของกลางวัน เพราะชีวิตของเรายังคงเหมือนเดิมไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืน ทั้งนี้ไม่ได้เป็นเพราะความดีงามในตัวเราเอง แต่เป็นเพราะพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเสด็จเข้ามาในโลกนี้เพื่อช่วยเราให้รอด และทรงปรับเปลี่ยนจิตใจของเราให้เหมือนกับพระทัยของพระองค์ โดยมีพระวิญญาณบริสุทธิ์คอยเปลี่ยนแปลงเราให้เป็นไปตามพระฉายาของพระองค์ ด้วยเหตุนี้ เราจึงไม่เกรงกลัวที่จะให้แสงสว่างส่องมายังสิ่งที่เรากระทำ “เพราะว่าพระเจ้ามิได้ทรงกำหนดเราไว้สำหรับพระอาชญา แต่สำหรับให้เข้าสู่ความรอด โดยพระเยซูคริสตเจ้าของเรา ผู้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา เพื่อว่าถึงเราจะตื่นอยู่หรือจะหลับ เราจะได้มีชีวิตกับ”
บัดนี้ เมื่อพระเยซูทรงคืนพระชนม์จากความตายแล้ว พระองค์ได้ประทานชีวิตนิรันดร์ของพระองค์เองแก่เรา ซึ่งเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เดี๋ยวนี้ เป็นชีวิตที่เปี่ยมล้นไปด้วยการกระทำแห่งความรักและความเมตตาต่อผู้คนรอบข้างเรา เราเป็นบุตรของพระเจ้า และเราย่อมเลียนแบบพระบิดาของเรา แม้ว่าเราจะยังคงทำบาปอยู่บ้าง แต่เมื่อเราพลาดพลั้ง เราก็ได้รับความช่วยเหลือและการให้อภัยในองค์พระเยซูคริสต์เจ้าผู้เป็นที่รักของเรา และเมื่อวันขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึง ซึ่งเป็นวันที่ทุกสิ่งจะถูกเปิดเผยและปรากฏชัด เราก็ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัว เพราะพระเยซูทรงชำระเราและปกคลุมเราไว้ด้วยพระองค์เองแล้ว (ดู โรม 13:14) เราสวมเครื่องแต่งกายสำหรับช่วงเวลากลางวันไว้แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องมีความละอายแต่อย่างใด
เราอธิษฐาน: ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อข้าพระองค์นึกถึงการเสด็จมาของพระองค์ก็รู้สึกยินดีแต่ก็กังวลด้วยเช่นกัน ขอทรงโปรดช่วยให้ข้าพระองค์วางใจในพระองค์ อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- คุณชอบช่วงเวลากลางวันหรือกลางคืนมากกว่ากัน เพราะเหตุใด
- คุณมีความกังวลเรื่องอะไรบ้างเกี่ยวกับ “วันขององค์พระผู้เป็นเจ้า”
- ใครเป็นผู้เตรียมเราให้พร้อมสำหรับวันนั้น และเตรียมอย่างไร
© : Lutheran Hour Ministries
