ปฐมกาล 1:11-12 – พระเจ้าตรัสว่า “แผ่นดินจงเกิดพืชคือผักหญ้าที่มีเมล็ดและต้นไม้ที่ออกผล มีเมล็ดในผลตามชนิดของมันบนแผ่นดิน” ก็เป็นดังนั้น แผ่นดินก็เกิดพืชคือผักหญ้าที่มีเมล็ดตามชนิดของมัน และต้นไม้ที่ออกผลมีเมล็ดในผลตามชนิดของมัน พระเจ้าทรงเห็นว่าดี
ข้าพเจ้าเติบโตมาในฟาร์มเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในตอนกลางของรัฐวิสคอนซิน ประเทศสหรัฐอเมริกา บ้านที่เราอาศัยอยู่รายล้อมไปด้วยต้นไม้ ด้านหนึ่งของบ้านมีแนวต้นสนสูงตระหง่านงดงาม ซึ่งช่วยป้องกันสภาพอากาศและเป็นแนวบังลมในช่วงฤดูหนาวที่หนาวเย็น ส่วนบริเวณลานระหว่างตัวบ้านกับโรงนา มีต้นวิลโลว์ต้นหนึ่งขึ้นอยู่ ใบของมันที่ส่องประกายระยิบระยับช่วยเพิ่มความงดงามให้กับทางเข้าบ้านที่เต็มไปด้วยฝุ่นและโรงนาน้อยใหญ่ในฟาร์ม นอกจากนี้ อีกด้านหนึ่งของบ้านยังมีสวนแอปเปิลที่มีต้นแอปเปิลอยู่ประมาณสิบกว่าต้น
คุณแม่ของข้าพเจ้านำผลแอปเปิลเหล่านั้นมาทำเป็นซอสแอปเปิลโดยใช้อุปกรณ์บรรจุอาหารแบบดั้งเดิม ข้าพเจ้าสนุกกับการปีนต้นไม้เหล่านั้นและเด็ดแอปเปิลมากินระหว่างที่ปีนอยู่ด้วย นอกจากนี้ เรายังมีต้นพลัมอีกต้นหนึ่ง ผลพลัมเหล่านั้นไม่เหมือนกับผลพลัมลูกใหญ่ที่เห็นในร้านผลไม้ทุกวันนี้ เพราะมันมีขนาดเล็กและเรียว แต่ในช่วงปลายฤดูร้อน ผลพลัมเหล่านั้นก็เป็นของว่างที่ถูกใจข้าพเจ้าที่สุด ต้นไม้เหล่านี้มอบทั้งความงดงาม ร่มเงา อาหาร ความเพลิดเพลิน และความทรงจำอันแสนสุข ต้นไม้เหล่านั้นทำหน้าที่ตามที่พระเจ้าทรงสร้างให้ทำ ในวันที่สามของการทรงสร้าง พระเจ้าทรงสร้างพืชพรรณต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้นไม้ เพื่อให้ออกผล และพระเจ้าทรงเห็นว่าสิ่งเหล่านั้นดี แต่แล้วเหตุการณ์เลวร้ายบางอย่างก็เกิดขึ้นในสวนแห่งนั้น ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของมนุษย์คู่แรกคือ อาดัมและเอวา มีต้นไม้อยู่ต้นหนึ่งที่มาพร้อมกับคำเตือนว่าห้ามรับประทานผลของมัน เพราะหากรับประทานเข้าไปจะนำความชั่วร้ายเข้ามาสู่โลก แต่พวกเขากลับฝ่าฝืนคำเตือนนั้น
บัดนี้ คำสาปแช่งได้แพร่กระจายไปทั่วโลก ส่งผลกระทบต่อสรรพสิ่งทั้งปวง รวมถึงทุกคนที่กำลังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน พระคัมภีร์กล่าวถึงเรื่องนี้โดยเปรียบเทียบกับผลไม้ที่ดีและผลไม้ที่ไม่ดี พระเยซูทรงใช้ภาพของต้นไม้เพื่ออธิบายถึงการกระทำของมนุษย์ โดยตรัสว่าต้นไม้ที่ดีจะให้ผลที่ดี ส่วนต้นไม้ที่เป็นโรคจะให้ผลที่ไม่ดี แล้วผลที่ไม่ดีซึ่งงอกงามอยู่ในชีวิตของเรานั้นมีอะไรบ้าง ไม่ว่าจะเป็นความโกรธ ความเกลียดชัง ความโลภ ความโหดร้าย ความไร้ความรู้สึก พฤติกรรมที่เลวร้าย การดื่มสุรามากเกินไป หรือการใช้ของประทานเรื่องเพศที่พระเจ้าประทานมาไปในทางที่ผิด สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงตัวอย่างส่วนหนึ่งเท่านั้น อย่างไรก็ตาม พระเจ้าไม่ได้ทอดทิ้งเรา มีต้นไม้ต้นหนึ่งที่บอกความจริงข้อนี้แก่เรา อัครทูตเปโตรเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า พระเยซู “ทรงรับแบกบาปของเราไว้ในพระกายของพระองค์ที่ต้นไม้นั้น เพื่อว่าเราทั้งหลายจะได้ตายจากบาปได้ และดำเนินชีวิตตามคลองธรรม ด้วยบาดแผลของพระองค์ ท่านทั้งหลายจึงได้รับการรักษาให้หาย” (1 เปโตร 2:24ก) พระเยซูทรงขจัดคำสาปแช่งนั้นให้หมดไป พระองค์ทรงรับโทษทัณฑ์ ความชั่วร้าย และผลกระทบที่สืบเนื่องมาจากบาปครั้งแรกในสวนเอเดนไว้แทนเรา และปลดเปลื้องสิ่งเหล่านั้นไปจากเรา
บาดแผลของพระองค์เยียวยาเรา ความตายของพระองค์ประทานชีวิตแก่เรา พระองค์ทรงถูกพระเจ้าทอดทิ้งบนต้นไม้แห่งกางเขน เพื่อให้เรากลับมามีความสัมพันธ์ที่ถูกต้องกับพระเจ้า พระองค์ทรงคืนพระชนม์เพื่อประทานชีวิตและความรอด ต้นไม้บอกเล่าเรื่องราวความรักของพระเจ้า ในช่วงเทศกาลคริสต์มาส เราประดับต้นคริสต์มาสด้วยเครื่องตกแต่งอันล้ำค่าเพื่อเตือนใจเราถึงการประสูติของพระเยซู ในคริสตจักรมีอ่างบัพติศมา แท่นบูชา ธรรมาสน์ และแท่นวางพระคัมภีร์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระเยซูเสด็จมาหาเราและเรียกเราว่าเป็นบุตรของพระองค์ ทุกครั้งที่เราเห็นไม้กางเขน เราสามารถเงยหน้ามองและเชื่อมั่นได้ว่าเรามีความสัมพันธ์ที่ถูกต้องกับพระเจ้า และยิ่งไปกว่านั้น เรายังมีชีวิตอยู่เพื่อพระองค์ ดังที่เปโตรกล่าวไว้ว่า เราควรดำเนินชีวิตเพื่อความชอบธรรม ซึ่งความชอบธรรมส่วนหนึ่งคือ การเกิดผลดี เช่น ความรัก ความชื่นชมยินดี สันติสุข ความอดทน ความปรานี ความดี การรู้จักบังคับตน ความซื่อสัตย์ และความเมตตา นอกจากนี้ยังหมายรวมถึงการดูแลสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้างโดยเฉพาะอย่างยิ่งต้นไม้ เช่นเดียวกับที่อาดัมและเอวาเคยได้รับมอบหมายให้ทำในสวนแห่งแรกนั้น
สมัยที่ข้าพเจ้ายังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย มีการจัดงาน “วันคุ้มครองโลก” (Earth Day) ขึ้นเป็นครั้งแรก ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1970 พวกเราเดินทางด้วยรถบัสไปยังสวนสาธารณะแห่งหนึ่งในเขตใกล้เคียง ที่นั่นเราได้เรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติและได้รับต้นกล้าสนเล็ก ๆ มาคนละต้น สำหรับพวกเราที่เติบโตมาในชนบท ซึ่งมีต้นไม้อยู่มากมายรอบตัวอยู่แล้ว เราจะเอาต้นไม้เพิ่มมาอีกต้นทำไมกัน ข้าพเจ้านำต้นไม้นั้นกลับบ้านแล้วก็ลืมเสียสนิท แต่คุณแม่ของข้าพเจ้าไม่ลืม ท่านนำมันไปปลูกและคอยดูแลรักษา วันหนึ่งเมื่อข้าพเจ้ากลับบ้านหลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย ข้าพเจ้าสังเกตเห็นว่าต้นไม้นั้นเติบโตสูงใหญ่และแผ่กิ่งก้านสาขาเต็มไปด้วยชีวิตชีวา เมื่อหวนนึกถึงความทรงจำนั้น ข้าพเจ้าก็ตระหนักได้ว่าคุณแม่แสดงให้เห็นถึงการดำเนินชีวิตที่ถูกต้องเหมาะสมต่อสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้าง ท่านปลูกต้นไม้และดูแลมัน ซึ่งนับเป็นสิ่งที่ถูกต้องและก่อให้เกิดผลดี เราเองก็ควรทำเช่นเดียวกัน โดยอาจลองปลูกต้นไม้สักต้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงบุคคลพิเศษหรือโอกาสสำคัญต่าง ๆ คอยดูแลรักษาต้นไม้เมื่อมีโอกาส หรือเพียงแค่หยุดมองดูต้นไม้เหล่านั้นแล้วบอกขอบคุณพวกมันบ้างก็ได้
ทำไมหรือ ก็เพราะพระเจ้าตรัสว่าต้นไม้ทั้งหลายนั้นดีมาก และพวกมันบอกเล่าเรื่องราวความรักของพระองค์ที่มีต่อเราและสรรพสิ่งที่ทรงสร้างผ่านทางพระเยซูคริสต์นั่นเอง
เราอธิษฐาน: ขอให้เราอธิษฐาน ข้าแต่พระเจ้า ขอบพระคุณพระองค์สำหรับต้นไม้ทั้งหลายที่มอบชีวิต ความงดงาม และความชื่นชมยินดีแก่เรา และต้นไม้แห่งกางเขนยังมอบชีวิตและความรอดในพระองค์แก่เราด้วย เราขอบพระคุณพระองค์สำหรับพระเยซูและไม้กางเขน อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- สมัยที่คุณยังเป็นเด็ก คุณเคยมีต้นไม้สักต้นหรืออาจจะเป็นต้นไม้ต้นโปรดที่คุณชอบไปปีนหรือเล่นอยู่รอบๆ ต้นนั้นบ้างไหม ถ้ามี ตอนนั้นคุณอาศัยอยู่ที่ไหน และต้นไม้นั้นเป็นต้นอะไร
- คุณคิดว่าในมุมมองของพระเจ้า ต้นไม้ถือเป็นสิ่งที่ดีในแง่ใดบ้าง ลองยกตัวอย่างมาสักสองสามข้อว่าต้นไม้มีประโยชน์ต่อมนุษยชาติอย่างไร
- ลองอ่านหนังสือสดุดีบทที่ 1 ซึ่งเปรียบเทียบคนชอบธรรมกับต้นไม้ที่สมบูรณ์ คุณมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับสิ่งที่ข้อ 3 กำลังบอกเรา
© : Lutheran Hour Ministries




