ธรรมชีวิตประจำวันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน 2026 “ต้นไม้ในหน้าแล้ง”

วิวรณ์ 22:1-2 – ท่านได้ชี้ให้ข้าพเจ้าดูแม่น้ำที่มีน้ำแห่งชีวิต ใสเหมือนแก้วไหลมาจากพระที่นั่งของพระเจ้า และพระที่นั่งของพระเมษโปดก ไหลไปตามกลางถนนในนครนั้น และริมแม่น้ำทั้งสองฟากมีต้นไม้แห่งชีวิต ซึ่งออกผลสิบสองชนิด ออกผลทุก ๆ เดือนและใบของต้นไม้นั้นสำหรับรักษาบรรดาประชาชาติให้หาย

ในวันหนึ่งของฤดูหนาวที่ประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1633 ชายหนุ่มวัย 18 ปีคนหนึ่งกำลังเฝ้ามองต้นไม้ต้นหนึ่งอยู่

ช่วงเวลาที่กลางวันสั้นลงส่งผลกระทบต่อต้นไม้ต้นนั้นสูญเสียทั้งใบ สีสัน และร่องรอยแห่งชีวิตอื่น ๆ ไปจนหมดสิ้น ขณะที่ชายหนุ่มเฝ้ามองกิ่งก้านที่ว่างเปล่า เขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า “อีกไม่นานใบไม้ก็จะงอกงามขึ้นมาใหม่ ตามมาด้วยดอกและผล” ทันใดนั้น เขาก็เกิดความเลื่อมใสในพระผู้สร้างต้นไม้ต้นนี้ ผู้ซึ่งสามารถคืนชีวิตให้กับสิ่งที่ดูเหมือนตายไปแล้วได้อย่างง่ายดาย ชายหนุ่มผู้นี้จึงเฝ้าครุ่นคิดถึงต้นไม้ต้นนั้นและพระผู้สร้างของมันไปตลอดชีวิตที่เหลือของเขา

พระคัมภีร์มักเปรียบเทียบผู้คนกับต้นไม้ ในสดุดีบทที่ 1 กล่าวว่า ผู้ที่วางใจในพระเจ้าและไตร่ตรองพระวจนะของพระองค์นั้น เปรียบเสมือน “ต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมธารน้ำ ซึ่งเกิดผลตามฤดูกาล และใบก็ไม่เหี่ยวแห้ง”(สดุดี 1:3ข) ในทางกลับกัน ผู้ที่ไม่พึ่งพาพระเจ้า แต่กลับวางใจในการกระทำและสติปัญญาของตนเองนั้น เปรียบเสมือนต้นไม้ที่ไร้ผล ใบของมันจะเหี่ยวแห้งและถูกพัดพาไป (ดู เยเรมีย์ 17:6) แต่ดังที่โยบตั้งข้อสังเกตไว้ว่า “ต้นไม้ก็มีความหวัง ถ้ามันถูกตัดลง มันก็แตกหน่ออีก และหน่ออ่อนของมันจะไม่หยุดยั้ง ถึงรากของมันจะแก่อยู่ในดิน และตอของมันจะตายอยู่ในผงคลีดิน แต่พอได้กลิ่นไอของน้ำ มันจะงอกและแตกกิ่งออกเหมือนต้นไม้อ่อน” (โยบ 14:7ข-9)

ไม่นานหลังจากที่ชายหนุ่มคนหนึ่งในฝรั่งเศสเฝ้ามองต้นไม้ไร้ใบในฤดูหนาว เขาก็ถูกเกณฑ์เข้าสู่กองทัพ ชายหนุ่มผู้นี้ได้รับบาดเจ็บในสนามรบ ส่งผลให้เขาต้องเดินขากะเผลกไปตลอดชีวิตที่เหลืออยู่บนโลกใบนี้ อาการบาดเจ็บดังกล่าวทำให้เขาเคลื่อนไหวไม่คล่องแคล่วและมักทำสิ่งของแตกหักเสียหายอยู่บ่อย ๆ เมื่ออายุ 26 ปี ในยามที่แทบไม่มีหนทางอื่นให้เลือก เขาจึงตัดสินใจบวชเป็นพระและได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นพ่อครัวและคนล้างจานประจำชุมชน การใช้เวลาถึง 30 ปีไปกับการปอกมันฝรั่งและล้างจานชามส่งผลกระทบต่อร่างกายของเขา จนในที่สุดเขาก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวในครัวได้ดังเดิม จึงถูกเปลี่ยนไปทำหน้าที่เป็นช่างทำรองเท้าแตะแทน สุขภาพของเขายิ่งทรุดโทรมลงเรื่อย ๆ ทว่าเขากลับไม่เคยลืมต้นไม้ไร้ใบต้นนั้นเลย

เมื่อชายหนุ่มบวชเป็นพระ เขาใช้ชื่อว่าภราดาลอว์เรนซ์ แต่เขาขอให้ใช้ชื่อเต็มว่า ภราดาลอว์เรนซ์แห่งการคืนชีพ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากการคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์จากความตาย สำหรับภราดาลอว์เรนซ์ การคืนพระชนม์ของพระคริสต์ผู้ถูกตรึงจนสิ้นพระชนม์บนกางเขนเป็นข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ แต่ก็เป็นมากยิ่งกว่านั้น นั่นเป็นคำสัญญาว่าพระเจ้าจะทรงทำเช่นเดียวกันสำหรับทุกคนที่วางใจในพระบุตรของพระองค์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรจดจำไว้เมื่อคุณเป็นคนที่มีน้อย มีสิ่งที่จะให้เพียงเล็กน้อย ขาดการเติบโตและสีสัน ไร้ใบ แต่ถึงกระนั้นก็ยังได้รับความรักจากพระเจ้า

เราอธิษฐาน: พระบิดาเจ้าข้า ขอทรงโปรดประทานชีวิตแก่ข้าพระองค์ในพระบุตรของพระองค์ ดังเช่นที่พระองค์ทรงทำให้ต้นไม้ฟื้นคืนชีพจากความตายในฤดูหนาว อาเมน

คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:

  1. คุณมีต้นไม้ใกล้บ้านที่สามารถคอยสังเกตการเปลี่ยนแปลงของมันในช่วงฤดูต่าง ๆ อย่างใกล้ชิดได้หรือไม่ มีสิ่งใดที่จะช่วยเตือนให้คุณคอยใส่ใจสังเกตต้นไม้นั้นอยู่เสมอ
  2. พระคัมภีร์เปรียบมนุษย์ไว้เหมือนกับต้นไม้ แต่ในปัจจุบัน เรามักเปรียบเทียบตนเองกับเครื่องจักร สิ่งเหล่านี้แตกต่างกันอย่างไร และความแตกต่างนี้มีความสำคัญอย่างไรบ้าง
  3. ในระหว่างที่เราเฝ้ารอการเสด็จกลับมาของพระคริสต์และการคืนชีพของคนตาย เราทุกคนต่างเปรียบเสมือน “ต้นไม้ในหน้าแล้ง” ในแง่หนึ่ง แล้วเราจะเริ่มเติบโตงอกงามและเกิดผลตั้งแต่ในเวลานี้ได้อย่างไร

© : Lutheran Hour Ministries

Comments are closed.