Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

สดุดี 112:5-7 – คนที่แสดงความเมตตาคุณและให้ยืมก็อยู่เย็นเป็นสุข คือผู้ที่ดำเนินการของเขาด้วยความยุติธรรม เพราะคนชอบธรรมจะไม่ถดถอย คนจะระลึกถึงเขาอยู่เป็นนิตย์ เขาไม่กลัวข่าวร้ายจิตใจของเขายึดแน่น วางใจในพระเจ้า บางวันข่าวร้ายก็รายล้อมเรา เราเห็นและได้ยินข่าว และเราก็ประสบกับข่าวที่ไม่พึงประสงค์ในชีวิตของเราเอง ข่าวร้ายที่เราพบเจอ ไม่ว่าจะเป็นข่าวโลก ข่าวท้องถิ่น หรือข่าวส่วนตัว ก็อาจทำให้เราหวาดกลัวได้ ผู้เขียนสดุดีเข้าใจเรื่องข่าวร้ายเป็นอย่างดี แต่ท่านเสนอแนวทางการรับมือที่แตกต่างออกไป ผู้ที่ชอบธรรมจะไม่กลัวข่าวร้าย เพราะเขายืนหยัดมั่นคง วางใจในพระเจ้า เรามีพระผู้ช่วยให้รอดที่เข้มแข็งยิ่งกว่าข่าวร้ายใดๆ ในระหว่างการปฏิบัติพันธกิจบนโลก พระเยซูทรงคุ้นเคยกับข่าวร้ายเป็นอย่างดี ในงานแต่งงานที่เมืองคานา พระเยซูทรงได้ยินข่าวร้ายที่เจ้าบ่าวและเจ้าสาวไม่ต้องการอย่างยิ่ง นั่นคือ เหล้าองุ่นหมด! ในระหว่างพายุที่ทะเลกาลิลี…

Continue reading

“ข้าฯ อยากเดินเหมือนลูกของความสว่าง ข้าฯ อยากติดตามพระเยซู พระเจ้าทรงตั้งดวงดาวเพื่อให้ความสว่างกับโลก ดวงดาวของชีวิตข้าฯ คือพระเยซู” ในปฐมกาลพระเจ้าทรงเรียกให้ความสว่างเกิดขึ้นพร้อมกับแยกความสว่างออกจากความมืด พระเจ้าทรงเรียกความสว่างว่าวันและความมืดว่าคืน เมื่ออาดัมกับเอวาไม่เชื่อฟังพระผู้สร้าง ความบาปเข้ามาในโลกและก่อให้เกิดความมืดชนิดต่างๆ นั่นคือความมืดของความบาป เงาของความชั่วร้ายที่ปะทุขึ้นเมื่อมนุษย์หันหลังให้กับความสว่างของพระเจ้าและจากพระคำและทางของพระองค์ แต่เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม พระเจ้าทรงส่งพระบุตรของพระองค์ให้มาเป็นความสว่างของโลก จากนั้นมีการแยกระหว่างความสว่างกับความมืด ระหว่างผู้คนที่เชื่อในพระเยซูกับผู้คนที่เลือกความมืดและมุ่งทำลายพระผู้ช่วยให้รอดด้วยเช่นกัน ในช่วงเวลาสั้นๆ ความมืดได้รับอนุญาตให้มีอำนาจเหนือกว่าเมื่อพระเยซูทรงทนทุกข์และสิ้นพระชนม์เพื่อความบาปของโลก แต่พระเยซูทรงเป็นความสว่างที่ไม่มีความมืดใดสามารถเอาชนะได้ พระองค์ทรงเป็นขึ้นมาจากความตายในชัยชนะเหนือความมืดแห่งความบาปและความตาย ด้วยการนำเอาความสว่างแห่งการยกโทษและความรอดมาสู่ทุกคนที่เชื่อวางใจในพระองค์ อัครทูตเปาโลอธิบายถึงผู้คนที่เชื่อวางใจในพระเยซูว่า “ท่านเป็นบุตรของความสว่าง และเป็นบุตรของกลางวัน เราทั้งหลายไม่ได้เป็นของกลางคืนหรือของความมืด” (1 เธสะโลนิกา 5:5) เราร้องในบทเพลงของเราว่า…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันศุกร์ที่ 31 ตุลาคม 2025 “ทางออก”                                                                     1 โครินธ์ 10:13 – ไม่มีการทดลองใดๆ เกิดขึ้นกับท่านนอกเหนือจากการทดลองซึ่งเคยเกิดกับมนุษย์ทั้งหลาย พระเจ้าทรงสัตย์ธรรม พระองค์จะไม่ทรงให้ท่านต้องถูกทดลองเกินกว่าที่ท่านจะทนได้ และเมื่อท่านถูกทดลองนั้น พระองค์จะทรงโปรดให้ท่านมีทางที่จะหลีกเลี่ยงได้ด้วย เพื่อท่านจะมีกำลังทนได้ เรื่องราวนี้มีองค์ประกอบของหนังสยองขวัญ ไม่ว่าจะเป็นการติดกับ อยู่ในความมืด ฝังทั้งเป็น ไม่มีทางออก นั่นคือ ประสบการณ์ของเด็กหนุ่ม 13 คนจากประเทศไทยที่เสี่ยงเข้าไปในถ้ำตอนบ่ายวันหนึ่งของฤดูร้อนปี 2018  ระหว่างที่ทั้งกลุ่มเดินสำรวจถ้ำ ฝนมรสุมก็ตกลงมาเร็วกว่าปกติ ทำให้น้ำท่วมถ้ำซึ่งมีความยาวสองกิโลเมตร…

Continue reading

สดุดี 40:1-3 – ข้าพเจ้าได้เพียรรอคอยพระเจ้า พระองค์ทรงเอนพระองค์ลงฟังคำร้องทูลของข้าพเจ้า พระองค์ทรงฉุดข้าพเจ้าขึ้นมาจากหลุมอันน่าสลด ออกมาจากเลนตมแล้ววางเท้าของข้าพเจ้าลงบนศิลา กระทำให้ย่างเท้าของข้าพเจ้ามั่นคง พระองค์ทรงบรรจุเพลงใหม่ในปากข้าพเจ้าเป็นบทเพลงสรรเสริญพระเจ้าของเรา คนเป็นอันมากจะเห็นและเกรงกลัวและวางใจในพระเจ้า คำสดุดีแห่งการขอบพระคุณและสรรเสริญบทนี้เริ่มต้นจากหลุมมรณะและแอ่งโคลน ไม่ว่าความทุกข์ยากที่แท้จริงของท่านจะเป็นเช่นไร ผู้เขียนสดุดีก็รู้สึกเหมือนติดกับดัก ราวกับอยู่ในหลุม หรือจมลงไปในแอ่งโคลน แต่ท่านรอคอยอย่างอดทนและอธิษฐานขอความช่วยเหลือ จากนั้นพระเจ้าทรงยกท่านขึ้นและวางท่านลงบนศิลาที่มั่นคง ผู้เขียนสดุดีตอบสนองต่อการช่วยกู้ของตนด้วยบทเพลงสรรเสริญพระเจ้าบทใหม่ เมื่อผู้อื่นได้ยินบทเพลงและเห็นฤทธานุภาพของพระเจ้าในการช่วยกู้ เขาก็เริ่มวางใจในพระเจ้าเช่นกัน ข้อพระคัมภีร์เหล่านี้เริ่มต้นจากหลุมมรณะและจบลงด้วยการช่วยกู้ การสรรเสริญ และการเป็นพยาน ข้อพระคัมภีร์สดุดีเหล่านี้ทำให้เราเห็นภาพล่วงหน้าถึงพระราชกิจแห่งความรอดของพระผู้เป็นเจ้าของเรา พระเจ้าผู้ทรงช่วยกู้และทรงช่วยให้รอดพ้นทรงยอมให้พระองค์เองติดอยู่ในหลุมมรณะ พระองค์ทรงถูกศัตรูกล่าวหาว่ากระทำความผิดทั้งที่พระองค์ไม่ได้ทรงกระทำ พระองค์จึงจมอยู่ในบึงแห่งความเกลียดชัง พระเยซูเสด็จลงสู่หลุมมรณะเพื่อเรา ด้วยความรักที่อดทนและเต็มพระทัย พระองค์ทรงทนทุกข์ทรมานบนไม้กางเขน…

Continue reading

สดุดี 100:3-5 – จงรู้เถิดว่า พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้า คือพระองค์เองที่ทรงสร้างเราทั้งหลาย และเราก็เป็นของพระองค์ เราเป็นประชากรของพระองค์ เป็นแกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์ จงเข้าประตูของพระองค์ด้วยการโมทนา และเข้าบริเวณพระนิเวศของพระองค์ด้วยการสรรเสริญ จงถวายโมทนาขอบพระคุณพระองค์ จงถวายสาธุการแด่พระนามของพระองค์ เพราะพระเจ้าประเสริฐ ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ และความสัตย์สุจริตของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วชาติพันธุ์ พระเจ้าทรงสร้างเรา เราเป็นของพระองค์ นั่นไม่ใช่แนวคิดที่ได้รับความนิยมในวัฒนธรรมปัจจุบันของเรา ไม่มีใครอยากตกอยู่ภายใต้การควบคุมของผู้อื่น หรือต้องรับผิดชอบต่อใคร ผู้คนอยากถูกมองว่าเป็นคนที่สร้างตัวเองขึ้นมาและพึ่งพาตัวเองมากกว่า หลายคนจินตนาการว่าโลกวิวัฒนาการขึ้นมาเอง และมนุษย์ก็วิวัฒนาการไปพร้อมกับโลกที่เขาอาศัยอยู่ เขาอาจปฏิเสธคำกล่าวอ้างใดๆ ที่บอกว่ามีพระผู้สร้าง แล้วหันไปบูชาเทพเจ้าแห่งตนเองแทน ความคิดแบบนี้สะท้อนถึงคำอธิบายของอัครสาวกเปาโลเรื่องมนุษย์ที่ล้มลงและมีบาปว่า “เพราะว่าเขาได้เอาความจริงเรื่องพระเจ้ามาแลกกับความเท็จ และได้นมัสการและปรนนิบัติสิ่งที่พระองค์ได้ทรงสร้างไว้แทนพระองค์ผู้ทรงสร้าง…

Continue reading