Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

มัทธิว 27:27-31 – พวกทหารของเจ้าเมืองจึงพาพระเยซูไปไว้ในศาลาปรีโทเรียม แล้วก็รวมทหารทั้งกองไว้ข้างหน้าพระองค์ และเปลื้องฉลองพระองค์ออก เอาเสื้อสีแดงเข้มมาสวมพระองค์ เอาหนามสานเป็นมงกุฎสวมพระเศียรพระองค์ แล้วเอาไม้อ้อให้ถือไว้ในพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์ และได้คุกเข่าลงต่อพระพักตร์พระองค์เยาะเย้ยว่า “กษัตริย์ของพวกยิวเจ้าข้า ขอทรงพระเจริญ” แล้วก็ถ่มน้ำลายรด และเอาไม้อ้อนั้นตีพระเศียรพระองค์ เมื่อเยาะเย้ยพระองค์แล้วเขาถอดเสื้อนั้นออก แล้วเอาฉลองพระองค์สวมให้ และนำพระองค์ออกไป เพื่อจะตรึงเสียที่กางเขน มันคงน่ากลัวมาก ลองนึกภาพชาย 600 คน ได้รับอนุญาตให้ทำร้ายพระเยซูอย่างสาหัสตราบใดที่พระองค์ยังทรงมีชีวิตอยู่จนถึงไม้กางเขน และนั่นก็หมายความว่า พวกเขาทำอะไรได้มากมาย ทั้งเยาะเย้ย ถอดเสื้อผ้า และถ่มน้ำลาย ใส่หนามครอบศีรษะ ตีพระองค์ด้วยไม้…

Continue reading

มัทธิว 27:24-26 – เมื่อปีลาตเห็นว่าไม่ได้การ มีแต่จะเกิดวุ่นวายขึ้นก็เอาน้ำล้างมือต่อหน้าหมู่ชน แล้วว่า “เราไม่มีผิดด้วยเรื่องความตายของคนนี้ เจ้ารับธุระเอาเองเถิด” บรรดาหมู่ชนเรียนว่า “ให้ความผิดด้วยเรื่องความตายของเขาตกอยู่แก่เรา ทั้งบุตรของเราด้วย” ท่านจึงปล่อยบารับบัสให้เขา และเมื่อให้โบยตีพระเยซูแล้วก็มอบให้ตรึงไว้ที่กางเขน ปีลาตกำลังแสดงละครโดยการล้างมือจากเลือดของพระเยซูอย่างแท้จริง เขาพยายามที่จะแยกตัวเองออกจากสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นให้ชัดเจนที่สุดเท่าที่จะทำได้ แน่นอนว่ามันไร้สาระ ปีลาตเป็นเพียงคนเดียวที่มีอำนาจตามกฎหมายในการฆ่าพระเยซู และทุกคนก็รู้เรื่องนั้นดี ฝูงชนก็แสดงท่าทางเกินไปด้วยถ้อยคำที่มากเกินจริงเช่น “ให้ความผิดด้วยเรื่องความตายของเขาตกอยู่แก่เรา ทั้งบุตรของเราด้วย!” พวกเขาไม่ได้หมายความอย่างนั้นจริงๆ พวกเขาแค่ต้องการให้ปีลาตดำเนินการต่อไป พวกเขายอมรับผิดชอบต่อการตายของพระเยซูเพราะมั่นใจว่าจะไม่มีการพิพากษาใดๆ ไม่มีใครจะบังคับให้พวกเขาชดใช้ความชั่วร้ายที่พวกเขากระทำ แต่พระเยซูไม่ได้ทรงแสดงละครเลย พระองค์ทรงเป็นจริง พระองค์ทรงกระทำความจริงด้วยทุกย่างก้าวที่เจ็บปวด และทุกหยดโลหิตที่ทรงหลั่ง พระองค์ทรงทราบว่าสิ่งที่พระองค์ทรงทำจะช่วยทุกคนที่วางใจในพระองค์ให้รอดพ้นจากอำนาจของบาป…

Continue reading

ยอห์น 19:12-16 – ตั้งแต่นั้นไป ปีลาตก็หาโอกาสที่จะปล่อยพระองค์ แต่พวกยิวร้องอึงว่า “ถ้าท่านปล่อยชายคนนี้ ท่านก็ไม่ใช่มิตรของซีซาร์ ทุกคนที่ตั้งตัวเป็นกษัตริย์ก็เป็นปฏิปักษ์ต่อซีซาร์” เมื่อปีลาตได้ยินดังนั้น ท่านจึงพาพระเยซูออกมา แล้วนั่งบัลลังก์พิพากษา ณ ที่เรียกว่า ลานปูศิลา ภาษาฮีบรูเรียกว่ากับบาธา วันนั้นเป็นวันเตรียมปัสกา เวลาประมาณเที่ยง ท่านพูดกับพวกยิวว่า “นี่คือกษัตริย์ของท่านทั้งหลาย” เขาทั้งหลายร้องอึงว่า “เอาเขาไปเสีย เอาเขาไปเสีย ตรึงเขาเสียที่กางเขน” ปีลาตพูดกับเขาว่า “ท่านจะให้เราตรึงกษัตริย์ของท่านทั้งหลายที่กางเขนหรือ” พวกมหาปุโรหิตตอบว่า “เว้นแต่ซีซาร์แล้วเราไม่มีกษัตริย์” แล้วปีลาตก็มอบพระองค์ให้เขาพาไปตรึงที่กางเขน ช่างเป็นเรื่องน่ากลัวที่ต้องยอมรับ…

Continue reading

ยอห์น 19:6ก, 7ข-8ก, 10ข-11 – เมื่อพวกมหาปุโรหิตและพวกเจ้าหน้าที่ได้เห็นพระองค์ เขาทั้งหลายร้องอึงว่า “ตรึงเขาเสีย ตรึงเขาเสีย … เขาควรจะตาย เพราะเขาได้ตั้งตัวเป็นพระบุตรของพระเจ้า” ครั้นปีลาตได้ยินดังนั้นท่าน … ทูลพระเยซูว่า … “ท่านจะไม่พูดกับเราหรือ ท่านไม่รู้หรือว่าเรามีอำนาจที่จะปล่อยท่าน และมีอำนาจที่จะตรึงท่านที่กางเขนได้” พระเยซูตรัสตอบท่านว่า “ท่านจะมีอำนาจเหนือเราไม่ได้ นอกจากจะประทานจากเบื้องบนให้แก่ท่าน เหตุฉะนั้น ผู้ที่อายัดเราไว้กับท่านจึงมีความผิดมากกว่าท่าน” มาถึงจุดนี้ ปีลาตได้สูญเสียการควบคุมการพิจารณาคดีไปแล้ว เขารู้ว่าพระเยซูทรงบริสุทธิ์ แต่เขาก็ยังไม่สามารถปล่อยพระองค์เป็นอิสระได้ และพระเยซูเองก็ทรงทำตัวเหมือนผู้พิพากษา โดยทรงอธิบายให้ปีลาตฟังว่าสิ่งที่พระองค์ทำนั้นเป็นบาปก็จริง…

Continue reading

ยอห์น 19:1-5 – ปีลาตจึงเอาพระเยซูไปให้โบยตี และพวกทหารก็เอาหนามสานเป็นมงกุฎสวมพระเศียรของพระองค์ และให้พระองค์สวมเสื้อสีม่วง แล้วเขาก็มาหาพระองค์ทูลว่า “ท่านกษัตริย์ของพวกยิว ขอทรงพระเจริญ” และเขาก็ตบพระพักตร์พระองค์ ปีลาตก็ออกไปอีกและกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “ เราพาคนนี้ออกมามอบให้ท่านทั้งหลาย เพื่อให้ท่านรู้ว่าเราไม่เห็นว่าเขามีความผิดสิ่งใดเลย” พระเยซูจึงเสด็จออกมาทรงมงกุฎทำด้วยหนามและทรงเสื้อสีม่วง ปีลาตจึงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “คนนี้อย่างไรล่ะ” ปีลาตกล่าวแก่ฝูงชนและศัตรูของพระเยซูว่า “คนนี้อย่างไรล่ะ” ดูพระองค์สิ พระเยซูผู้ทรงถูกเฆี่ยนตีและเลือดไหลอาบ แทบยืนไม่ไหว ดูพระองค์สิ ทรงสวมเสื้อคลุมสีเดียวกับรอยฟกช้ำ สวมมงกุฎหนาม พระองค์ทรงเป็นใครในสายตาของคุณ พระองค์คือกษัตริย์ของคุณหรือไม่ คุณจะยอมรับพระองค์ แม้ในสภาพที่บอบช้ำและเปื้อนเลือดหรือไม่ คุณจะยอมรับพระองค์เป็นของคุณเองหรือไม่…

Continue reading