Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

มัทธิว 17:1-9 – ครั้นล่วงไปได้หกวันแล้ว พระเยซูทรงพาเปโตร ยากอบ และยอห์นน้องของยากอบขึ้นภูเขาสูงแต่ลำพัง แล้วพระกายของพระองค์ก็เปลี่ยนไปต่อหน้าเขา พระพักตร์ของพระองค์ก็ทอแสงเหมือนแสงอาทิตย์ ฉลองพระองค์ก็ขาวผ่องดุจแสงสว่าง โมเสสและเอลียาห์ก็มาปรากฏแก่พวกสาวกเหล่านั้น กำลังเฝ้าสนทนากับพระองค์ ฝ่ายเปโตรทูลพระเยซูว่า “พระองค์เจ้าข้า ซึ่งเราอยู่ที่นี่ก็ดี ถ้าพระองค์ต้องพระประสงค์ ข้าพระองค์จะทำเพิงสามหลังที่นี่ สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง สำหรับเอลียาห์หลังหนึ่ง” เปโตรทูลยังไม่ทันขาดคำ ก็บังเกิดมีเมฆสุกใสมาปกคลุมเขาไว้ แล้วมีพระสุรเสียงออกมาจากเมฆนั้นว่า “ท่านผู้นี้เป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจ ท่านผู้นี้มาก จงเชื่อฟังท่านเถิด” ฝ่ายพวกสาวกเมื่อได้ยินก็ซบหน้ากราบลงกลัวยิ่งนัก พระเยซูจึงเสด็จมาถูกต้องเขา แล้วตรัสว่า…

Continue reading

2 เปโตร 1:16-21 – เพราะว่าเมื่อเราได้ประกาศให้ท่านทั้งหลายทราบถึงฤทธิ์เดชของพระเยซูคริสต์ของเรา และการที่พระองค์จะเสด็จมานั้น เราไม่ได้คล้อยตามนิยายที่เขาแต่งขึ้นอย่างชาญฉลาด แต่เราเป็นพยานผู้รู้เห็นความยิ่งใหญ่ของพระองค์ เพราะว่าคราวเมื่อพระองค์ได้ทรงรับเกียรติและสง่าราศีจากพระบิดา และพระสุรเสียงจากพระสิริอันยิ่งใหญ่ได้มาถึงพระองค์ ตรัสแก่พระองค์ว่า “ท่านผู้นี้เป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจท่านผู้นี้มาก” เราก็ได้ยินพระสุรเสียงนี้จากสวรรค์ เพราะว่าเราได้อยู่กับพระองค์ที่ภูเขาบริสุทธิ์นั้น และเรามีคำพยากรณ์ที่แน่นอนยิ่งกว่านั้นอีก จะเป็นการดีถ้าท่านทั้งหลายจะถือตามคำนั้น เพราะคำนั้นเป็นเสมือนแสงประทีปที่ส่องสว่างในที่มืด จนกว่าแสงอรุณจะขึ้น และดาวประจำรุ่งจะผุดขึ้นในใจของท่านทั้งหลาย ท่านทั้งหลายต้องเข้าใจข้อนี้ก่อน คือผู้หนึ่งผู้ใดจะตีความหมายคำของผู้เผยพระวจนะในพระคัมภีร์เอาเองไม่ได้ เพราะว่าคำของผู้เผยพระวจนะนั้นไม่ได้มาจากความคิดในจิตใจของมนุษย์ แต่มนุษย์ได้กล่าวคำซึ่งมาจากพระเจ้า ตามที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ทรงดลใจเขา ลองฟังคำบรรยายของเปโตรเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่พระเยซูทรงจำแลงพระกายบนภูเขา เปโตรเป็นพยานผู้เห็นเหตุการณ์ และท่านไม่มีวันลืมสิ่งที่เห็นและได้ยิน และท่านใช้คำต่างๆ เช่น…

Continue reading

อพยพ 24:8-11 – โมเสสก็เอาเลือดพรมประชาชนและกล่าวว่า “นี่เป็นเลือดแห่งพันธสัญญา ซึ่งพระเจ้ากระทำกับเจ้าตามพระวจนะเหล่านี้” ครั้งนั้นโมเสสกับอาโรน นาดับและอาบีฮู และพวกผู้ใหญ่เจ็ดสิบคนของอิสราเอลขึ้นไปอีก เขาทั้งหลายได้เห็นพระเจ้าแห่งอิสราเอล และพื้นที่รองพระบาทเป็นดุจแก้วไพฑูรย์ สุกใสเหมือนท้องฟ้าทีเดียว พระองค์มิได้ลงโทษบรรดาหัวหน้าชนชาติอิสราเอล เขาทั้งหลายได้เห็นพระเจ้าและได้กินและดื่ม ข้าพเจ้ารู้สึกขนลุกนิดหน่อยกับการนมัสการที่เต็มไปด้วยการถวายบูชา ซึ่งจบลงเมื่อโมเสสเอาเลือดประพรมผู้คนทั้งหมด ข้าพเจ้าหมายถึง น่าขยะแขยง! มันคงดูเหมือนว่ามีการฆาตกรรมเกิดขึ้น และนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ห่างไกลจากความเป็นจริงมากนัก เพราะสัตว์เหล่านั้นที่ถูกถวายบูชาเป็นตัวแทนของพระเยซูคริสต์เอง พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ทรงเป็นตัวแทนของพันธสัญญาที่ทำไว้ระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ทรงรับเอาบาปของเราไปโดยทางความตายของพระองค์ พระโลหิตของพระองค์ที่อยู่บนเราเป็นเครื่องปกป้องเรา เพราะบ่งบอกว่าเราเป็นผู้ที่อยู่กับพระเจ้าผู้ทรงสละพระองค์เองเพื่อความตายของเรา และผู้ทรงคืนพระชนม์จากความตายเพื่อเป็นชีวิตนิรันดร์ของเรา เลือดคือชีวิต ทุกคนรู้เรื่องนี้ดี นั่นเป็นเหตุผลที่เราให้ความสำคัญกับเลือดทุกครั้งที่เห็น ไม่ว่าจะเป็นตอนที่มีคนได้รับบาดเจ็บ…

Continue reading

สดุดี 2:10-12 – เพราะฉะนั้น ข้าแต่กษัตริย์ทั้งหลาย จงฉลาดเถิด ข้าแต่นักปกครองแห่งแผ่นดินโลก จงรับคำเตือนเถิด จงปรนนิบัติพระเจ้าด้วยความยำเกรง และจงเกษมเปรมปรีดิ์จนเนื้อเต้น จงนมัสการพระองค์ด้วยใจจริง เกลือกว่าพระองค์จะทรงพระพิโรธ และเจ้าต้องพินาศจากทางนั้น เพราะพระพิโรธของพระองค์นั้นจุดให้ลุกได้รวดเร็ว ความสุขเป็นของคนทั้งหลายผู้เข้ามาลี้ภัยในพระองค์ เมื่อคิดถึงพระเยซู คุณนึกภาพพระองค์อย่างไร ภาพของพระเยซูผู้เลี้ยงแกะที่อ่อนโยนอาจผุดขึ้นมาในใจ คุณอาจนึกถึงพระองค์ทรงรักษาคนป่วย หรือทรงทำให้พายุสงบลงบนทะเลกาลิลี หรือบางทีคุณอาจนึกภาพพระผู้ช่วยให้รอดทรงอธิษฐานในสวนเกทเสมนี หรือทรงอ่อนแออย่างไร้ความช่วยเหลือบนไม้กางเขน แต่ในหนังสือวิวรณ์ อัครสาวกยอห์นบรรยายถึงพระเยซูในอีกแง่มุมหนึ่ง เมื่อยอห์นเห็นพระเยซู ดวงตาของพระผู้ช่วยให้รอดเป็นเหมือนไฟ และพระบาทของพระองค์เป็นเหมือนทองสัมฤทธิ์ขัดเงา พระพักตร์ของพระองค์ส่องประกายเหมือนดวงอาทิตย์ และพระสุรเสียงของพระองค์ดังกึกก้องเหมือนน้ำตก พระเจ้าผู้ทรงคืนพระชนม์ปรากฏในพระสิริอันยิ่งใหญ่…

Continue reading

“เชิญเข้าร่วมงานเลี้ยงในคานาที่พระคริสต์คือแขกผู้ทรงเกียรติ พระองค์ทรงต้อนรับทุกคนที่มาลิ้มรสเหล้าองุ่นซึ่งพระหัตถ์ของพระองค์ทรงอวยพร “เชิญมิตรสหายเข้ามาและเป็นส่วนหนึ่งในงานเลี้ยง ตรงนี้เชิญดื่มเหล้าองุ่นที่จัดเตรียมโดยพระองค์ผู้ทรงเป็นทั้งแขกและเจ้าภาพ เพื่อเราพระองค์ทรงถูกตรึง” ก่อนมื้ออาหาร เราอาจร่วมอธิษฐานบนโต๊ะอาหารที่เริ่มต้นด้วยคำว่า “เชิญเถิด พระเยซูเจ้า เชิญมาเป็นแขกพิเศษของข้าพระองค์ทั้งหลาย” เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวในคานากล่าวคำเชิญคล้ายกันเมื่อเขาทูลขอให้พระเยซูมาเป็นแขกในงานแต่งของเขา คำเชิญนั้นกลายเป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดเมื่อเจ้าภาพมือใหม่ไม่มีเหล้าองุ่นเหลือในงาน พระเยซูผู้ทรงเป็นแขกที่มีเมตตาและมีพลังอำนาจทรงกลายเป็นเจ้าภาพผู้ทรงพระคุณเมื่อพระองค์ทรงเปลี่ยนน้ำเป็นเหล้าองุ่นชั้นดี กระนั้นการอัศจรรย์นี้ (ซึ่งเป็นหมายสำคัญแรกของพระองค์) มีความหมายมากกว่าการแสดงให้เห็นถึงความรักและความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อเจ้าภาพที่รู้สึกอับอาย หมายสำคัญและการอัศจรรย์ที่กระทำโดยพระเยซูตลอดการทำพันธกิจในโลกนี้ของพระองค์เป็นการยืนยันถึงอัตลักษณ์ของพระองค์ที่พิสูจน์ให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้าและพระเมสสิยาห์ที่ทรงสัญญาไว้ สาวกของพระเยซูเห็นการอัศจรรย์ของพระองค์วันนั้นในคานาและเขาเชื่อในพระองค์ มีอาหารอีกมื้อหนึ่งที่เราเข้าร่วมในระหว่างการนมัสการ ในมื้ออาหารนี้ปกติเราไม่เริ่มต้นด้วยคำอธิษฐานว่า “เชิญเถิด พระเยซูเจ้า เชิญมาเป็นแขกพิเศษของข้าพระองค์ทั้งหลาย” แม้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตอยู่กับเราอย่างแน่นอน พระเยซูทรงเชิญชวนเรามาที่โต๊ะเสวยของพระองค์ เราเป็นแขกของพระองค์และในอาหารมื้อค่ำศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์พระเยซูทรงจัดเตรียมมากกว่าเหล้าองุ่นชั้นดี ในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์เรารับเอาพระกายและพระโลหิตแท้ของพระเยซูที่ทรงสละและหลั่งออกมาเพื่อการยกโทษความผิดบาปของเรา พิธีนี้เป็นการอัศจรรย์และความลี้ลับ แต่เรารู้ว่าพระเยซูทรงอยู่ในพิธีนี้อย่างแท้จริงเพราะเรามีพระสัญญาของพระองค์ “จงรับกินเถิด…

Continue reading