ธรรมชีวิตประจำวันจันทร์ที่ 9 มีนาคม 2026 “มองเห็นผู้คนที่เดือดร้อน”

มัทธิว 26:55-56 – ขณะนั้นพระเยซูได้ตรัสกับหมู่ชนว่า “ท่านทั้งหลายเห็นเราเป็นโจรหรือ จึงถือดาบถือตะบองออกมาจับเรา เราได้นั่งสั่งสอนในบริเวณพระวิหารทุกวัน ท่านก็หาได้จับเราไม่ แต่เหตุการณ์ที่ได้บังเกิดขึ้นครั้งนี้ เพื่อจะสำเร็จตามที่ผู้เผยพระวจนะได้เขียนไว้” แล้วสาวกทั้งหมดก็ได้ละทิ้งพระองค์ไว้ และพากันหนีไป นี่คงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เหล่าสาวกได้ยินก่อนที่พวกเขาหนีไปในความมืด พระเยซูทรงทำให้ศัตรูของพระองค์เข้าใจอย่างชัดเจนว่า สิ่งที่พวกเขากำลังทำนั้นทั้งผิดและน่าขัน แต่กระนั้น มันก็เกิดขึ้นเพื่อทำให้คำพยากรณ์ในพระคัมภีร์สำเร็จ นี่เป็นการประท้วงเพียงครั้งเดียวที่พระองค์ทรงกระทำ พระองค์ไม่ทรงปฏิเสธที่จะไปกับพวกเขา พระองค์จะไม่ทรงเรียกทูตสวรรค์นับพันลงมาช่วยพระองค์ แต่พระเยซูทรงประท้วงในครั้งนี้ เพราะเหตุใด ข้าพเจ้าคิดว่าเป็นเพราะพระเยซูทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเราเสมอ และพระองค์ไม่ทรงมองผู้คนเป็นศัตรู ทรงมองแต่เพียงว่าพระองค์จะทรงสละพระชนม์ชีพเพื่อพวกเขาในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ดังนั้น พระองค์จึงทรงบอกความจริงที่พวกเขาจำเป็นต้องได้ยินมากที่สุดในขณะนี้ บางทีพวกเขาอาจจะจดจำมันได้ในภายหลัง หลังจากที่พระองค์ทรงคืนพระชนม์ บางทีมันอาจจะเติบโตเหมือนเมล็ดพืชในหัวใจของพวกเขา…

Continue reading

“เพราะเราจะเหลือแต่คนที่ถ่อมใจและเจียมตัว ไว้ในท่ามกลางเจ้า เขาจะแสวงหาที่ลี้ภัยในพระนามแห่งพระเจ้า”

การถ่อมใจและเจียมตัว เป็นการตระหนักรู้ว่าตนเองไม่ได้เก่งกาจหรือควบคุมทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง เป็นการลด “อัตตา” ลงเพื่อยอมรับว่ามนุษย์เรามีข้อจำกัด และมีความต้องการความช่วยเหลือหรือการนำทางจากพระเจ้า แน่นอนว่า ไม่ใช่การดูถูกตัวเอง แต่เป็นการยอมรับความจริงอย่างซื่อสัตย์ เราจึงจะสามารถเรียนรู้สิ่งใหม่หรือรับฟังเสียงเรียกจากพระเจ้าได้ ด้วยการแสวงหาพระเจ้าก่อน ให้พระประสงค์ของพระเจ้าเป็นอันดับหนึ่งในชีวิต  ซึ่งเป็นการดำเนินชีวิตด้วยความ ไม่โอ้อวด และไม่พึ่งพาเพียงสติปัญญาของตนเองและผู้อื่น แต่เลือกที่จะสยบยอมต่ออำนาจที่ยิ่งใหญ่จากพระเจ้า หันไปพึ่งพาการช่วยเหลือช่วยกู้จากภัยพิบัติทั้งปวงและจากอำนาจของซาตานอย่างร้อยเปอร์เซ็นต์ ข้าแต่พระเจ้า ผู้ทรงสูงสุดและผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตา ข้าพระองค์เข้ามาอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ในวันนี้ ด้วยหัวใจที่ถ่อมลงและเจียมตัว ข้าพระองค์ตระหนักดีว่าลำพังกำลังของข้าพระองค์นั้นช่างเปราะบาง และไม่อาจยืนหยัดอยู่ได้ด้วยสติปัญญาของตนเอง ข้าพระองค์ขอสารภาพความผิดพลาดและการหลงลืมพระองค์ที่ผ่านมา ขอพระองค์ทรงโปรดเมตตาและอภัยโทษในความอ่อนแอของข้าพระองค์ด้วยเถิด ในยามที่ภัยพิบัติมาถึงและในเวลาที่โลกเต็มไปด้วยความปั่นป่วน ข้าพระองค์ขอเลือกที่จะแสวงหาพระองค์ก่อน ขอทรงเป็นศิลาที่มั่นคง เป็นป้อมปราการ และเป็นที่ลี้ภัยให้กับจิตวิญญาณของข้าพระองค์…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันอาทิตย์ที่ 8 มีนาคม 2026 “การอัศจรรย์เล็กๆ”

ยอห์น 18:10-11 – ซีโมนเปโตรมีดาบจึงชักออกฟันทาสคนหนึ่งของมหาปุโรหิตผู้ประจำการถูกหูข้างขวาขาดไป ทาสคนนั้นชื่อมัลคัส พระเยซูตรัสกับเปโตรว่า “จงเอาดาบใส่ฝักเสีย เราจะไม่ดื่มถ้วยซึ่งพระบิดาของเราประทานแก่เราหรือ” ข้าพเจ้าชอบปาฏิหาริย์เล็กๆ ครั้งสุดท้ายที่พระเยซูทรงกระทำ ก่อนที่พวกเขาจะพาพระองค์ไปสู่ความทุกข์ทรมานและความตาย พระองค์ทรงสงสารศัตรูคนหนึ่งของพระองค์ซึ่งเป็นชายที่ถูกส่งมาจับพระองค์! และพระเยซูทรงแตะที่หูของเขาและรักษาเขา (ดู ลูกา 22:49-51) ความจริงที่ว่ายอห์นสามารถบอกชื่อของมัลคัสได้ หมายความว่ามีความเป็นไปได้มากที่เขาจะเข้าร่วมคริสตจักรยุคแรกในฐานะผู้เชื่อในพระเยซู แน่นอนว่า เรื่องนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ความเห็นอกเห็นใจธรรมดาๆ เท่านั้น พระเยซูยังทรงปกป้องเปโตรด้วย เพราะคงยากที่จะลากเปโตรขึ้นศาลในเมื่อทุกคนเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเหยื่อของพระองค์มีหูครบสองข้าง! นอกจากนี้ พระเยซูยังทรงต้องการให้เปโตรเข้าใจในสิ่งที่เรามักลืมไป พระเยซูทรงเป็นผู้ปกป้องเปโตร ไม่ใช่ในทางกลับกัน และในตอนนี้พระองค์ทรงกำลังดำเนินแผนการที่พระเจ้าพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงกำหนดไว้ก่อนสร้างโลก…

Continue reading

ธรรมชีวิตประจำวันเสาร์ที่ 7 มีนาคม 2026 “ฤทธิ์อำนาจในการปกป้อง”

ยอห์น 18:4-5ก, 6-9 – พระเยซูทรงทราบทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับพระองค์ พระองค์จึงเสด็จออกไปถามเขาว่า “ท่านทั้งหลายมาหาใคร” เขาทูลตอบพระองค์ว่า “มาหาเยซูชาวนาซาเร็ธ” พระเยซูตรัสกับเขาว่า “เราคือผู้นั้นแหละ” … เมื่อพระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เราคือผู้นั้นแหละ” เขาทั้งหลายได้ถอยหลังและล้มลงที่ดิน พระองค์ตรัสถามเขาอีกว่า “ท่านมาหาใคร” เขาทูลตอบว่า “มาหาเยซู ชาวนาซาเร็ธ” พระเยซูตรัสตอบว่า “เราบอกท่านแล้วว่า เราคือผู้นั้น ถ้าท่านแสวงหาเรา ก็จงปล่อยคนเหล่านี้ไปเถิด” ทั้งนี้ก็เพื่อให้เป็นจริงตามพระดำรัสซึ่งพระองค์ตรัสว่า “คนเหล่านั้นซึ่งพระองค์ได้ประทานแก่ข้าพระองค์ ไม่ได้เสียไปสักคนเดียว” ข้าพเจ้าสงสัยว่าผู้คุมคนไหนเคยเจอผู้ต้องขังแบบนี้มาก่อนหรือไม่ ผู้ต้องขังที่มีอำนาจมากถึงขนาดที่สามารถทำให้พวกเขาล้มลงได้ด้วยคำพูดง่ายๆ…

Continue reading