“จงละความกระวนกระวายของท่านไว้กับพระองค์ เพราะว่าพระองค์ทรงห่วงใยท่านทั้งหลาย”

ความกระวนกระวายไม่ได้ช่วยอะไร แต่ความห่วงใยจากพระเจ้าทรงช่วยได้ เมื่อเรามอบทุกสิ่งไว้ให้พระองค์ เพราะความกระวนกระวายไม่สามารถแก้ปัญหาได้ความกังวล จะต่ออายุของคนให้ยาวขึ้นสักเล็กน้อยก็ไม่ได้ ความกังวลไม่ได้เพิ่มทางออกแต่เพิ่มทางตัน ทำให้ใจอ่อนล้าและสับสน แต่พระเจ้าทรงห่วงใยมนุษย์มากยิ่งนัก การมอบทุกสิ่งไว้กับพระเจ้า ด้วยการอธิษฐานขอทางออกผ่านความไว้วางใจ ผ่านการยอมให้พระเจ้าทรงนำทาง เพราะรู้ว่าพระเจ้าทรงควบคุมทุกสิ่ง ความกระวนกระวายก็จะหายไปแล้วพบทางออกจากพระเจ้าแน่นอน

ข้าแต่พระเจ้า พระผู้ทรงรักและห่วงใยข้าพระองค์ ในเวลาที่หัวใจของข้าพระองค์เต็มไปด้วยความว้าวุ่น สับสน กระวนกระวาย ข้าพระองค์ขอวางภาระและความกังวลทุกอย่างไว้ที่พระบาทของพระองค์ ขอทรงเปลี่ยนความหวั่นไหวให้เป็นความเชื่อ ขอทรงเปลี่ยนความสับสนให้เป็นความกระจ่างแจ้ง ขอพระองค์ทรงเติมสันติสุขที่เกินความเข้าใจลงในจิตใจของข้าพระองค์ ขอทรงอย่าให้ความคิดจิตใจข้าพระองค์จดจ่อที่ขนาดของปัญหา แต่ขอทรงให้จิตใจของข้าพระองค์จดจ่อที่ความรัก พระสัญญา และความห่วงใยของพระองค์ที่มีต่อข้าพระองค์เสมอมา ข้าพระองค์เชื่อว่าไม่มีสิ่งใดที่ยากเกินไปสำหรับพระองค์ และในความอ่อนแรงของข้าพระองค์ พระคุณของพระองค์นั้นมีเพียงพอเสมอ ขอชีวิตของข้าพระองค์อยู่ในความห่วงใยของพระองค์ตลอดไป ข้าพระองค์อธิษฐานทูลขอต่อพระองค์ในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน

จงละความกระวนกระวายของท่านไว้กับพระองค์ เพราะว่าพระองค์ทรงห่วงใยท่านทั้งหลาย – 1 เปโตร 5:7