“ถึงคนโง่หากนิ่งเสียก็นับว่าเป็นคนฉลาด เมื่อเขาหุบริมฝีปากของเขาก็นับว่าเขามีความคิด”
การนิ่งคือ การหยุดนิ่ง ไม่เคลื่อนไหว ไม่ส่งเสียง หรือนิ่งเฉยในทางกายภาพ แต่ในทางจิตใจ การนิ่งคือ การหยุดเพื่อทบทวน พิจารณาตนเองและสถานการณ์ การปล่อยวาง และการทำความเข้าใจมากกว่าการตอบสนองทันที เป็นการหาความสงบภายในเพื่อตัดสินใจหรือยอมรับสิ่งต่างๆ แล้วรู้ว่าอะไรควร อะไรไม่ควร และการนิ่งมิได้หมายความว่าเราไม่รู้ และในบางครั้งอาจจะทราบดีกว่าคนอื่นที่กำลังพูดออกมาเสียด้วยซ้ำไป แต่ก็เลือกที่จะนิ่งไว้ก็มีผลดีกว่าการที่จะพูดออกไปด้วยเหตุและผลในบางประการ พระเยซูคริสต์เจ้าเองในบางเรื่องพระองค์ทรงเลือกที่จะนิ่งทั้งที่พระองค์ทรงมีสิทธิอำนาจในการตรัส ในการชี้แจง แต่พระองค์ก็ทรงนิ่งเสีย พระเจ้าทรงตรัสว่า จงนิ่งเสีย และรู้เถิดว่า เราคือพระเจ้า เราเป็นที่ยกย่องท่ามกลางบรรดาประชาชาติ เราเป็นที่ยกย่องในแผ่นดินโลก และพระเจ้าทรงให้ความนิ่งและการหยุดปากและลิ้นนั้นเป็นปัญญาของมนุษย์ด้วยในบางช่วงเวลา ข้าแต่พระเจ้า เพราะคำพูดก็ออกมาจากปากและใจซึ่งเป็นสิ่งที่ควบคุมยากยิ่งนัก จนบางครั้งสิ่งที่ออกมาจากปากก็นำไปสู่สิ่งที่เป็นมลทินในชีวิตของผู้ที่พูด…
