“ถ้าเจ้าทำดี เจ้าก็จะเป็นที่ยอมรับไม่ใช่หรือ ถ้าเจ้าทำไม่ดี บาปก็หมอบอยู่ที่ประตู อยากตะครุบเจ้า เจ้าจะต้องเอาชนะบาปนั้น”
“ถ้าเจ้าทำดี เจ้าก็จะเป็นที่ยอมรับไม่ใช่หรือ” เป็นพระดำรัสที่พระเจ้าทรงตรัสกับคาอิน หลังจากที่เขาโกรธแค้นที่เครื่องบูชาของเขาไม่ได้รับการยอมรับเท่ากับของอาแบลผู้น้อง ในบริบทนี้ไม่ได้หมายถึงเพียงการกระทำภายนอก แต่หมายถึงท่าทีของใจที่ถูกต้องต่อพระเจ้า พระเจ้าทรงมองเห็นแรงจูงใจเบื้องหลังการกระทำเสมอ เช่นกัน “ถ้าเจ้าทำไม่ดี บาปก็หมอบอยู่ที่ประตู” บาป ในที่นี้ได้ถูกเปรียบเปรยเหมือนสัตว์ร้ายที่หิวโหย ที่แอบซุ่มรอจังหวะอยู่หน้าประตูบ้าน เมื่อเราเริ่มบ่มเพาะความคิดที่ไม่ดี ไม่ว่าจะเป็นความโกรธ การริษยา ความโลภ เรากำลังเปิดประตูแง้มไว้ บาปไม่ได้อยู่ไกลเลย แต่มันจดจ้องจะตะครุบและควบคุมชีวิตของเราทันทีที่เราเผลอตัวทำตามอารมณ์นั้น ซึ่งเป็นความรับผิดชอบส่วนบุคคลของตัวเรา เราไม่สามารถโทษสิ่งแวดล้อมหรือผู้อื่นได้เมื่อเราเลือกทำผิด เพราะประตูบานนั้นเราเป็นคนเปิดหรือปิดเอง ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงสูงสุด ข้าพระองค์เข้ามาเฝ้าพระองค์ด้วยหัวใจถ่อม ยอมรับความจริงว่า โดยกำลังของข้าพระองค์เอง ข้าพระองค์ไม่อาจมีชัยเหนือความบาปได้ บ่อยครั้งที่บาปนั้นหมอบอยู่ที่ประตูใจของข้าพระองค์ มันทั้งหนักและรุนแรงเกินกว่าที่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของข้าพระองค์จะปิดประตูนั้นเองได้…
