“แต่ผู้ใดจะไม่ยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์ เราก็จะไม่ยอมรับผู้นั้นเฉพาะพระพักตร์พระบิดาของเราผู้สถิตในสวรรค์ด้วย”
การยอมรับ เป็นการแสดงการรับรู้ เข้าใจ ยินยอมว่าเป็นความจริง ส่วนการยอมรับต่อหน้าเป็นการแสดงการยอมรับหรือประกาศยอมรับอย่างเปิดเผยต่อหน้าผู้อื่น หรือในที่สาธารณะไม่ได้ปิดบังหรือซ่อนเร้น โดยการยอมรับความจริง การยอมรับความสัมพันธ์ การยอมรับในความเชื่อ และการยอมรับความผิด การยอมรับนั้นสามารถทำได้ทั้งตัวต่อตัว หน้าต่อหน้า และต่อหน้าบุคคลอื่นหรือที่เรียกว่าต่อหน้ามวลชน ซึ่งจะมีน้ำหนักที่มากเพราะมีผู้ที่เป็นพยานในการยอมรับอย่างชัดเจน การยอมรับพระคริสต์นั้นพระเจ้าทรงปรารถนาให้มนุษย์ยอมรับพระองค์ทั้งเป็นการส่วนตัวหน้าต่อหน้ากับพระองค์ และยอมรับพระองค์ต่อหน้าคนทั้งปวงด้วย ซึ่งพระองค์ก็จะทรงยอมรับผู้นั้นด้วยพระนามของพระองค์และต่อพระพักตร์ของพระบิดาเช่นกัน ข้าแต่พระเจ้า พระบิดาผู้ทรงสถิตในสวรรค์ ข้าพระองค์ขอยอมรับว่าข้าพระองค์เป็นคนบาป ต้องการความรอดจากพระองค์ ในวันนี้ข้าพระองค์ขอเปิดประตูใจยอมรับพระเยซูคริสต์ให้ทรงเป็นพระเจ้าและเป็นองค์พระผู้ช่วยให้รอดในชีวิตของข้าพระองค์ ข้าพระองค์เชื่อว่าพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนเพื่อไถ่บาปผิดของข้าพระองค์และมนุษย์ทุกคน ทรงฟื้นคืนพระชนม์เพื่อให้ข้าพระองค์ทั้งหลายมีชีวิตใหม่ในพระองค์ ในเวลานี้ ข้าพระองค์ขอประกาศตัวเป็นสาวก เป็นผู้เชื่อ และเป็นผู้ติดตามพระองค์ ขออัญเชิญพระองค์เสด็จขึ้นครองบัลลังก์ในใจ ให้พระองค์ทรงเป็นเจ้าเหนือชีวิตของข้าพระองค์แต่เพียงผู้เดียว…
