“เพราะพระเจ้าทรงลดผู้ที่เย่อหยิ่งลงมา แต่พระองค์ทรงช่วยคนถ่อมใจให้รอด”
ความเย่อหยิ่ง เป็นลักษณะอาการของการหลงตัวเอง มีความภาคภูมิใจเกินตัว การถือดีว่าตนเก่ง ฉลาด หรือมั่นคงในตนเองจนไม่จำเป็นต้องพึ่งพาผู้ใดโดยเฉพาะพระเจ้า คิดว่าตนเองเป็นใหญ่เหนือกว่าผู้อื่นและมองข้ามความสำคัญของพระเจ้า จนไม่แสวงหาการทรงนำจากพระเจ้า ซึ่งนำไปสู่การทำผิดบาป การถูกลงโทษ และความตกต่ำทางจิตวิญญาณ ไม่ยอมรับว่าตนเองมีความบกพร่องทางจิตวิญญาณ ความหยิ่งยโสเป็นบ่อเกิดของความบาปและการล้มลง พระเจ้าทรงต่อสู้กับผู้ที่หยิ่งจองหอง ซึ่งตรงกันข้ากับความถ่อมใจ ซึ่งเป็นการยอมรับความบกพร่องของตนและวางใจในพระเจ้า ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า ทำทุกสิ่งเพื่อถวายเกียรติแด่พระองค์ การที่จะมองดูจิตใจภายในของคนคนหนึ่งให้เข้าใจอย่างท่องแท้นั้นมิใช่เรื่องง่ายแต่อย่างใด แต่เราก็สามารถประเมินหรือคาดคะเนได้บ้างโดยการสังเกตดูจากพฤติกรรม เพราะจิตใจที่อยู่ภายในร่างกายของมนุษย์นั้นเป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุดในการกำหนดพฤติกรรมที่สำแดงออกมาเป็นการกระทำภายนอกให้ปรากฏชัด ถึงอย่างไรก็ตาม สำหรับพระเจ้าแล้วพระองค์ทรงสามารถมองลึกลงไปในจิตใจของมนุษย์ได้ในทุกสิ่งและไม่มีสิ่งใดปิดซ่อนไว้จากพระเนตรของพระเจ้าได้ ผู้ใดที่มีจิตใจถ่อมลงอยู่ต่อหน้าพระพักตร์พระองค์ พระองค์ทรงสัญญาว่าจะช่วยเขาให้รอดจากความผิดบาปของเขา สรรเสริญพระเจ้าผู้สูงสุด ไม่มีผู้ใดเทียบเทียมพระองค์ได้ ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์เข้ามาต่อหน้าพระพักตร์พระองค์ด้วยจิตใจนบนอบพระองค์ ถ่อมใจลงมอบแด่องค์พระเจ้า…
