ยอห์น 20:19-20, 24-29 – ค่ำวันนั้นซึ่งเป็นวันอาทิตย์ เมื่อสาวกปิดประตูห้องที่พวกเขาอยู่แล้วเพราะกลัวพวกยิว พระเยซูได้เสด็จเข้ามาประทับยืนอยู่ท่ามกลางเขาตรัสว่า “สันติสุขจงดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด” ครั้นพระองค์ตรัสอย่างนั้นแล้ว พระองค์ทรงให้เขาดูพระหัตถ์และสีข้างของพระองค์ เมื่อพวกสาวกเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้วก็มีความยินดี … ฝ่ายโธมัสที่เขาเรียกกันว่าแฝด ซึ่งเป็นสาวกคนหนึ่งในสิบสองคนนั้นไม่ได้อยู่กับพวกเขาเมื่อพระเยซูเสด็จมา สาวกอื่นๆ จึงบอกโธมัสว่า “เราได้เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว” แต่โธมัสตอบเขาเหล่านั้นว่า “ถ้าข้าไม่เห็นรอยตะปูที่พระหัตถ์ของพระองค์ และไม่ได้เอานิ้วของข้าแยงเข้าไปที่รอยตะปูนั้น และไม่ได้เอามือของข้าแยงเข้าไปที่สีข้างของพระองค์แล้ว ข้าจะไม่เชื่อเลย” ครั้นล่วงไปแปดวันแล้ว เหล่าสาวกของพระองค์อยู่ด้วยกันในบ้านนั้นอีก และโธมัสก็อยู่กับพวกเขาด้วย ประตูปิดแล้ว แต่พระเยซูเสด็จเข้ามาประทับยืนอยู่ท่ามกลางเขา และตรัสว่า “สันติสุขจงดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด” แล้วพระองค์ตรัสกับโธมัสว่า “จงยื่นนิ้วมาที่นี่และดูมือของเรา จงยื่นมือออกคลำที่สีข้างของเรา อย่าขาดความเชื่อเลย จงเชื่อเถิด” โธมัสทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ และพระเจ้าของข้าพระองค์” พระเยซูตรัสกับเขาว่า “เพราะท่านได้เห็นเราท่านจึงเชื่อหรือ ผู้ที่ไม่เห็นเราแต่เชื่อก็เป็นสุข”
นี่เป็นคำถามที่เราได้ยินผู้คนถามกันอยู่เสมอ เพื่อนของเราถามว่า “ทำไมพระเจ้าถึงปล่อยให้ฉันเป็นมะเร็ง” “ทำไมพระองค์ถึงรอนานขนาดนั้นกว่าจะช่วยสามีฉันให้หางานใหม่ได้” “ทำไมพระองค์ถึงตอบคำอธิษฐานนี้ แต่ไม่ตอบคำอธิษฐานนั้น” บางคนกล้ากว่านั้นอีกโดยพูดว่า “เมื่อฉันได้พบพระเยซูต่อหน้า ฉันจะถามพระองค์ว่าทำไม!”
ดูเหมือนว่า ถ้าจะมีใครสักคนที่มีเหตุผลดีที่จะถามพระเยซูว่า “ทำไม” นั่นก็คงจะเป็นโธมัส ทำไมพระเยซูถึงทรงรอเวลานานขนาดนั้นกว่าจะแก้ปัญหาของโธมัส ทำไมทรงปล่อยให้โธมัสต่อสู้กับความไม่เชื่ออยู่นานถึงหนึ่งสัปดาห์เต็มก่อนที่จะทรงแก้ไขความเข้าใจผิดของเขา
เราไม่รู้ว่าทำไมพระเยซูจึงทรงทำเช่นนั้น โธมัสมีโอกาสถามพระองค์ในวันอาทิตย์ที่สอง เมื่อในที่สุดเขาเห็นพระเยซูทรงมีชีวิตและปรากฏตัวต่อหน้าต่อตา แต่เท่าที่เราทราบ เขาไม่ได้ถามอะไรพระองค์เลย “องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ และพระเจ้าของข้าพระองค์!” เขากล่าว และนั่นก็จบลงแค่นั้น ดูเหมือนว่าการได้เห็นพระเยซูก็เพียงพอสำหรับเขาแล้ว คำถามต่างๆ ไม่สำคัญอีกต่อไป โธมัสพอใจแล้วและเราก็สามารถพอใจได้เช่นกัน
เพราะสุดท้ายแล้ว เราก็รู้จักพระเยซู พระผู้เป็นเจ้าของเรา พระองค์ทรงทำสิ่งที่เราไม่เข้าใจหรือไม่ แน่นอน พระองค์ทรงทำ แต่ถ้าเรารอคอย เฝ้าดู และฟังอย่างเพียงพอ เราจะเห็นว่าสิ่งที่พระองค์ทรงทำนั้น พระองค์ทรงทำด้วยความรักต่อเรา พระองค์ทรงมีพระประสงค์ และพระประสงค์นั้นก็คือ การอวยพร ช่วยให้รอด และปกป้องเราเสมอ นั่นเป็นเหตุผลที่พระองค์ทรงไปที่ไม้กางเขน สละพระชนม์ชีพเพื่อช่วยเราให้รอดพ้นจากบาปและความตาย นั่นเป็นเหตุผลที่พระองค์ทรงคืนพระชนม์ เพื่อประทานชีวิตแก่เราในการอยู่กับพระองค์ตลอดไปในแผ่นดินของพระบิดา
เราอธิษฐาน: องค์พระเยซูเจ้า พระองค์ทรงเป็นคำตอบของข้าพระองค์ พระองค์เพียงพอสำหรับข้าพระองค์ อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- คุณกำลังดิ้นรนกับคำถามที่คุณอยากถามพระเจ้าอยู่หรือไม่
- ถ้าใช่ คุณยินดีที่จะแบ่งปันคำถามนั้นสักข้อไหม
- คุณเคยอยู่ในสถานการณ์เดียวกับพระเยซูหรือไม่ คือการทำบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้คนอื่นอยากถามคุณว่า “ทำไม” แต่คุณไม่สามารถตอบได้หรือเลือกที่จะไม่ตอบ ขอให้เล่าเรื่องนั้น
© : Lutheran Hour Ministries
