สดุดี 116:3-4 – บ่วงของความตายดักอยู่ล้อมข้าพเจ้า ความเจ็บปวดแห่งแดนผู้ตายจับข้าพเจ้าไว้ ข้าพเจ้าประสบความทุกข์ใจและความระทม แล้วข้าพเจ้าร้องทูลออกพระนามพระเจ้าว่า “ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงช่วยชีวิตข้าพระองค์ให้รอด”
ผู้เขียนสดุดีกำลังทุกข์ทรมาน ความตายกำลังคืบคลานเข้ามา ท่านคร่ำครวญต่อพระเจ้าด้วยความทุกข์ใจว่า “ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงช่วยชีวิตของข้าพระองค์ให้รอด!” หลายศตวรรษต่อมา โยนาห์ผู้เผยพระวจนะก็ทูลขอในทำนองเดียวกันจากในท้องปลาใหญ่ท่ามกลางน้ำลึกว่า “ในคราวที่ข้าพระองค์ตกทุกข์ได้ยาก ข้าพระองค์ร้องทุกข์ต่อพระเจ้า และพระองค์ทรงตอบข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลจากท้องของแดนคนตาย และพระองค์ทรงฟังเสียงข้าพระองค์” (โยนาห์ 2:2) หลายชั่วอายุคนหลังจากคำอธิษฐานเหล่านั้น พระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์ในสวนเกทเสมนีว่า “ใจของเราเป็นทุกข์แทบจะตาย จงเฝ้าอยู่กับเราที่นี่เถิด” (มัทธิว 26:38ข) ก่อนหน้านั้นในเย็นวันนั้น พระเยซูอาจทรงร้องเพลงสดุดีข้อเดียวกันนี้ในงานฉลองเทศกาลปัสกาว่า “บ่วงของความตายดักอยู่ล้อมข้าพเจ้า ความเจ็บปวดแห่งแดนผู้ตายจับข้าพเจ้าไว้” ความตายและหลุมฝังศพกำลังคืบคลานเข้ามาหาพระองค์ และเช่นเดียวกับผู้เขียนสดุดีและโยนาห์ก่อนหน้าพระองค์ พระเยซูเจ้าทรงร้องคร่ำครวญด้วยความทุกข์ทรมาน ทรงวิงวอนพระบิดาบนสวรรค์เพื่อรับการช่วยให้พ้นจากความทุกข์ทรมานและความตายที่รอพระองค์อยู่ แต่ด้วยความนอบน้อมเชื่อฟัง พระเยซูยังทรงอธิษฐานว่า “อย่างไรก็ดีอย่าให้เป็นไปตามใจข้าพระองค์ แต่ให้เป็นไปตามพระทัยของพระองค์เถิด” (ลูกา 22:42ข)
บางครั้งคำอธิษฐานของเราเองก็อาจสะท้อนคำวิงวอนของผู้เขียนสดุดี โยนาห์ และพระเยซูคริสต์ ความเจ็บป่วยร้ายแรงหรือความตายอาจคุกคามเราหรือคนที่เรารัก เราจมอยู่กับความกลัวหรือความเศร้าโศก ทนทุกข์ทรมานและเจ็บปวด เราร้องขอด้วยความสิ้นหวังว่า “ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ขออธิษฐาน โปรดช่วยข้าพระองค์ด้วย” พระเจ้าทรงได้ยินคำอธิษฐานของเราอย่างแน่นอนเช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงได้ยินคำอธิษฐานของผู้เขียนสดุดี โยนาห์ และพระบุตรของพระองค์ พระบิดาผู้ทรงรักเราในสวรรค์ทรงฟังคำวิงวอนขอความช่วยเหลือของเรา พระองค์ทรงพร้อมและเต็มใจที่จะตอบตามพระประสงค์อันเปี่ยมด้วยพระคุณของพระองค์
พระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐานของผู้เขียนสดุดี ผู้ซึ่งชื่นชมยินดีในการช่วยให้รอดว่า “เพราะพระองค์ทรงช่วยกู้ข้าพระองค์จากมัจจุราช ช่วยนัยน์ตาข้าพระองค์จากน้ำตา ช่วยเท้าข้าพระองค์จากการล้ม ข้าพเจ้าดำเนินอยู่เฉพาะเบื้องพระพักตร์พระเจ้าในดินแดนของคนเป็น” (สดุดี 116:8-9) พระเจ้าทรงช่วยโยนาห์ให้รอดพ้นและทรงส่งเขาออกไปอีกครั้งเพื่อประกาศข่าวแห่งการกลับใจแก่ชาวเมืองนีนะเวห์ แต่ในช่วงวันสุดท้ายของสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นั้น พระเยซูเจ้าของเราไม่ได้ทรงรอดพ้น พระองค์ทรงเชื่อฟังพระประสงค์ของพระบิดา พระเยซูทรงรับโทษประหารชีวิตที่เราสมควรได้รับ พระศพของพระองค์ถูกเก็บปิดผนึกไว้ในอุโมงค์ แต่แล้วในเวลาที่เหมาะสมของพระบิดา พระเยซูทรงรอดพ้นจากความตาย ด้วยความเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราผู้ทรงถูกตรึงกางเขนและทรงคืนพระชนม์ เราจึงรู้ในสิ่งที่ผู้เขียนสดุดีรู้ว่า พระเจ้าจะทรงช่วยเราให้รอดพ้นจากความตาย พระองค์จะทรงเช็ดน้ำตาจากดวงตาของเราและทรงช่วยเราไม่ให้สะดุด เราจะเดินกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราในแผ่นดินแห่งผู้มีชีวิตทั้งในปัจจุบันและตลอดไป!
เราอธิษฐาน: ข้าแต่พระเจ้า ในทุกขณะแห่งความทุกข์และความเจ็บปวด โปรดทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากความทุกข์ และเสริมกำลังข้าพระองค์ด้วยพระสัญญาแห่งพระวจนะศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ด้วย อาเมน
ถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- คุณอธิษฐานต่อพระเจ้าเมื่อชีวิตของคุณเผชิญกับความยากลำบากอย่างมากหรือไม่ ถ้าไม่ อะไรคือสิ่งที่ฉุดรั้งคุณไว้
- คุณคิดว่าพระเจ้าทรงช่วยดาวิดให้รอดพ้นจากสถานการณ์ที่เกือบเอาชีวิตไม่รอดได้อย่างไร
- การได้รับการปลดปล่อยจากบาปของเราโดยชีวิต การสิ้นพระชนม์ และการคืนพระชนม์ของพระเยซู เป็นชัยชนะที่ยั่งยืนได้อย่างไร
© : Lutheran Hour Ministries
