“แต่ผู้ใดเล่าจะเล็งเห็นความผิดพลาดของตนได้ขอพระองค์ทรงชำระข้าพระองค์ให้พ้นจากความผิดที่ซ่อนเร้นอยู่”

ความผิดพลาดที่เลวร้ายอย่างหนึ่งคือ การที่ตนเองทำผิดแล้วยังไม่รู้ว่าตนเองผิด โดยคิดว่าสิ่งนั้นเป็นการกระทำที่ถูกต้องเป็นภาวะที่มนุษย์ “หลงผิด” และ “เข้าใจผิดว่าตนเองถูก” ซึ่งอันตรายยิ่งกว่าการทำผิดธรรมดา เพราะคนที่รู้ว่าตนเองผิด ยังมีโอกาสกลับใจ แต่คนที่คิดว่าตนถูก จะไม่เปลี่ยนแปลงสิ่งใด เมื่อคิดว่าตัวเองถูกก็จะไม่รู้สึกผิด จึงไม่เกิดการกลับใจหรือแก้ไข จากเรื่องเล็กกลายเป็นนิสัย จากนิสัยกลายเป็นตัวตน ไม่ยอมรับคำเตือน ไม่ฟังผู้อื่น ปฏิเสธการตรวจสอบตนเองคิดว่าทำดี แต่จริงๆ คือกระทำผิด เช่นคนที่โกหก มักจะบอกว่า ทำเพื่อความจำเป็น คนที่โกรธและทำร้ายคนอื่น มักจะบอกว่า เขาสมควรได้รับ คนที่เห็นแก่ตัว มักจะบอกว่า นี่คือสิทธิของฉัน ทั้งหมดคือ ผิดแต่คิดว่าถูก นี่คือ สภาพของใจที่มืดบอดในฝ่ายจิตวิญญาณด้วย

ข้าแต่พระเจ้า ขอพระองค์ทรงเปิดตาใจของข้าพระองค์ ให้มองเห็นและยอมรับความผิดพลาดในการกระทำของตนเองอย่างแท้จริง ขอทรงโปรดสำแดงให้ข้าพระองค์เห็นความอ่อนแอของตน ที่ยังไม่สามารถมีชัยชนะเหนือความบาป และยังคงปิดบังซ่อนเร้นความผิดนั้นไว้ในชีวิต ขอพระองค์ทรงเปลี่ยนแปลงหัวใจและการกระทำของข้าพระองค์ใหม่ ให้ข้าพระองค์มีใจถ่อม ยอมรับความผิดของตนเองและนำทุกสิ่งออกมาไว้ต่อพระพักตร์พระองค์ ขอทรงโปรดชำระชีวิตของข้าพระองค์ให้สะอาดบริสุทธิ์และสร้างจิตใจใหม่ภายในข้าพระองค์ ให้เป็นหัวใจที่เปิดออกการสำนึกผิด ต่อพระวจนะของพระองค์ ต่อการทรงนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ และดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของพระเยซูคริสต์ผู้ทรงเป็นแบบอย่างแห่งความชอบธรรมทั้งสิ้น ข้าพระองค์อธิษฐานทูลขอต่อพระองค์ในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน

แต่ผู้ใดเล่าจะเล็งเห็นความผิดพลาดของตนได้ขอพระองค์ทรงชำระข้าพระองค์ให้พ้นจากความผิดที่ซ่อนเร้นอยู่ – สดุดี 19:12