สดุดี 8:3-5 – เมื่อข้าพระองค์มองดูฟ้าสวรรค์อันเป็นฝีพระหัตถ์ของพระองค์ ดวงจันทร์และดวงดาวซึ่งพระองค์ได้ทรงสถาปนาไว้ มนุษย์เป็นผู้ใดเล่าซึ่งพระองค์ทรงระลึกถึงเขา และบุตรของมนุษย์เป็นใครเล่าซึ่งพระองค์ทรงเยี่ยมเขา เพราะพระองค์ทรงสร้างเขาให้ต่ำกว่าพระเจ้าแต่หน่อยเดียว และสวมศักดิ์ศรีกับเกียรติให้แก่เขา
ดาวิดผู้เขียนบทเพลงสดุดีรู้ดีว่าการรู้สึกว่าตัวเองเล็กน้อยนั้นเป็นอย่างไร เมื่อเด็กเลี้ยงแกะอาสาไปต่อสู้กับยักษ์โกลิอัท กษัตริย์ซาอูลก็ชี้ให้เห็นว่าดาวิดนั้นเล็กน้อยเพียงใดว่า “เจ้าเป็นแต่เด็กหนุ่ม” (1 ซามูเอล 17:33ข) ในฐานะเด็กเลี้ยงแกะที่อยู่ตามลำพังกับฝูงแกะของเขาภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนและรายล้อมไปด้วยความยิ่งใหญ่ของสิ่งทรงสร้างของพระเจ้า ดาวิดรู้สึกเล็กน้อยและไม่มีใครสังเกตเห็น ท่านจึงทูลถามพระผู้สร้างว่า “มนุษย์เป็นผู้ใดเล่าซึ่งพระองค์ทรงระลึกถึงเขา และบุตรของมนุษย์เป็นใครเล่าซึ่งพระองค์ทรงเยี่ยมเขา”
พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ตามพระฉายาของพระองค์ โดยทรงสร้างให้มีเกียรติและของประทานต่ำกว่าเหล่าทูตสวรรค์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทูตสวรรค์ก็ทรงถูกสร้างมาเพื่อรับใช้พระผู้สร้างเช่นกัน พระเจ้าทรงรักมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้าง และทรงประทานเกียรติและศักดิ์ศรีให้แก่เขา ต่อมา เมื่อถูกซาตานล่อลวง อาดัมและเอวา บรรพบุรุษคู่แรกของเราปฏิเสธเกียรติและศักดิ์ศรีที่พระเจ้าทรงมอบให้ เขาเลือกการไม่เชื่อฟังพระเจ้าและยกย่องตนเองแทน เช่นเดียวกับที่เรายังคงทำบาปต่อพระผู้สร้างในทุกวันนี้ แต่พระเจ้าก็ยังทรงรักมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้าง พระองค์จะทรงฟื้นฟูเกียรติและศักดิ์ศรีที่พระองค์เท่านั้นที่จะประทานให้ได้ และพระองค์ทรงทำเช่นนั้นผ่านทางพระบุตรของพระองค์เอง
พระเยซู พระมหากษัตริย์แห่งเหล่าทูตสวรรค์ทรงถูกลดฐานะลงต่ำกว่าทูตสวรรค์ชั่วขณะหนึ่งเพื่อเห็นแก่ความรอดของเรา พระเยซูทรงถูกทำให้ตัวเล็กในครรภ์ของพระมารดาผู้บริสุทธิ์ เมื่อประสูติ พระกุมารน้อยทรงถูกห่อด้วยผ้าอ้อมและวางไว้ในรางหญ้า พระเยซูทรงมาเพื่อรับโทษประหารชีวิตที่เราสมควรได้รับเพราะบาปของเรา พระองค์ทรงเป็นขึ้นมาจากความตายและทรงได้รับการเชิดชูให้ครองราชย์อยู่เบื้องขวาของพระเจ้า พระเยซูทรง “ได้รับพระสิริและพระเกียรติเป็นมงกุฎ เพราะที่พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยความทุกข์ทรมาน ทั้งนี้โดยพระคุณของพระเจ้า พระองค์จึงได้ทรงชิมความตายเพื่อมนุษย์ทุกคน” (ฮีบรู 2:9ข) โดยทางพระเยซูคริสต์ พระเจ้าทรงรื้อฟื้นสง่าราศีและเกียรติยศที่เราสูญเสียไปเพราะบาปของเรา
เมื่อเรามองดูท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว หรือเผชิญหน้ากับ “อุปสรรค” ในรูปแบบของความยากลำบาก เราอาจรู้สึกว่าตัวเองเล็กน้อยมาก แต่สำหรับพระผู้สร้างและพระเจ้าของเราแล้ว เราไม่เคยเล็กน้อยหรือไม่มีความสำคัญเลย เราได้รับการสังเกตจากพระเจ้าอย่างแน่นอน พระองค์ทรงทราบแม้กระทั่งนกกระจอกตัวเล็กๆ ที่ตกลงสู่พื้น และดังที่พระองค์ตรัสกับเรา เรามีค่ามากกว่านกกระจอก (ดู มัทธิว 10:29-31)! โดยความเชื่อ เราได้รับการสวมมงกุฎแห่งเกียรติและสง่าราศีของพระผู้ช่วยให้รอดผู้ถูกตรึงกางเขนและฟื้นคืนชีพ ซึ่งเป็นของขวัญแห่งสง่าราศีที่เป็นของเราในตอนนี้และตลอดไป เราได้รับการสังเกต มากกว่านั้น เราได้รับความรัก
เราอธิษฐาน: ข้าแต่พระเจ้า เมื่อใดที่ข้าพระองค์รู้สึกว่าตนเองเล็กน้อยและไม่มีใครสนใจ ขอทรงช่วยให้ข้าพระองค์จำได้ว่าพระองค์ทรงเฝ้าดูข้าพระองค์ด้วยความรักและความห่วงใย อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- ทำไมพระเจ้าจึงทรงใช้ผู้ที่เล็กน้อยและไม่สำคัญในโลกนี้เพื่อทำให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จ
- พระเยซูทรงกลายเป็น “คนเล็ก” เพื่อเราได้อย่างไร การที่พระองค์ทรงเป็นมนุษย์บอกอะไรเราเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่พระองค์ทรงมีกับเรา
- พระเจ้าทรงต้องการให้เรารู้ว่าพระองค์ทรงห่วงใยเรา ลองดูสดุดี 139:14; อิสยาห์ 43:1; 1 เปโตร 2:9 และยอห์น 14:1-3 เพื่อดูว่าพระองค์ทรงห่วงใยเรามากแค่ไหน
© : Lutheran Hour Ministries
