“องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดจูงมือข้าฯ และนำทางข้าฯ บนเส้นทางแห่งชีวิต โปรดชี้นำ ปกป้อง และหล่อเลี้ยงข้าฯ ในทุก ๆ วัน ปราศจากพระคุณและความโปรดปรานของพระองค์ ข้าฯ คงหลงทาง ดังนั้น โปรดจูงมือข้าฯ โอ ข้าแต่พระผู้ช่วยให้รอดและทรงนำทางข้าฯ”
“นำทางข้าฯ… โปรดชี้นำ ปกป้อง และหล่อเลี้ยงข้าฯ” คำเรียกร้องเหล่านี้ฟังดูเหมือนสิ่งที่ทารกแรกเกิด (หากเขาพูดได้) อาจจะพูดกับพ่อแม่ของเขา แน่นอนว่าแม้แต่เด็กที่อายุน้อยที่สุดก็ยังมีวิธีแสดงออกถึงความต้องการของตนให้คนอื่นรับรู้กัน เมื่อเด็กเติบโตขึ้น เขาต้องการการมีผู้นำ การชี้แนะ การปกป้อง และสิ่งสำคัญเป็นพิเศษสำหรับเขาและสำหรับเราทุกคนคือ การเลี้ยงดู ในบทเพลงของเรา เรานำคำทูลขอเหล่านี้มาทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราอย่างถูกต้องในคำอธิษฐาน พระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์ว่าเขาต้องกลับใจและเป็นเหมือนเด็กเล็ก ๆ เพื่อจะเข้าสู่แผ่นดินสวรรค์ (ดู มัทธิว 18:3) ในพิธีบัพติศมา เราบังเกิดใหม่จากน้ำและพระวิญญาณเพื่อเป็นบุตรของพระเจ้า นับจากวินาทีนั้นมา เราต้องการการมีผู้นำ การชี้แนะ การปกป้อง และการเลี้ยงดูในขณะที่เราเริ่ม “จำเริญขึ้นทุกอย่างสู่พระองค์ผู้เป็นศีรษะ คือ พระคริสต์” (เอเฟซัส 4:15ข) ด้วยความถ่อมใจและความไว้วางใจเยี่ยงเด็กที่ได้รับการเสริมกำลังโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ เราจึงเติบโตในพระคุณในขณะที่เราติดตามพระผู้ช่วยให้รอดของเรา
เด็กไม่เต็มใจและไม่กระตือรือร้นที่จะรับการชี้นำและการปกป้องเสมอไปและตัวเราเองก็เช่นกัน บ่อยครั้งที่เราต้องการไปตามทางของเราเองแทนที่จะเดินตามพระผู้ช่วยให้รอด แทนที่จะเดินกับองค์พระผู้เป็นเจ้าบนเส้นทางแห่งความชอบธรรม เรากลับเดินหลงไปตามทางแห่งบาปอย่างดื้อรั้น เราขัดขืนการทรงนำขององค์พระผู้เป็นเจ้าเพราะเราต้องการเลือกทางเดินของเราเอง ซึ่งมักจะเป็นทางเลือกที่ไม่ฉลาด เราไม่ได้รักคนอื่นอย่างที่เราควรจะรัก เรารู้จักพระบัญญัติของพระเจ้า แต่เรากลับเลือกที่จะทำตามความปรารถนาของตนเอง เราปฏิเสธการทรงนำและการชี้นำของพระเจ้าและถึงขั้นละเลยของประทานแห่งการหล่อเลี้ยงจากพระองค์ ซึ่งได้แก่ พระวจนะและพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์
พระบิดาแห่งฟ้าสวรรค์ของเราทรงรักโลกและบุตรที่หลงเจิ่นของพระองค์ พระองค์ทรงส่งพระบุตรองค์เดียวของพระองค์มาเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเรา พระเยซูทรงทนทุกข์กับโทษแห่งความตายที่เราสมควรได้รับเพราะบาปของเรา พระองค์ทรงคืนพระชนม์และมีชัยเหนือความตาย ในการทำงานผ่านพระวจนะ พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงเรียกให้เรากลับใจจากบาป และด้วยความถ่อมใจอย่างสำนึกผิด เรายอมรับว่าเราต้องการการชี้นำและการปกป้องขององค์พระผู้เป็นเจ้า โดยทางความเชื่อในพระนามของพระเยซู บาปทั้งหลายของเราได้รับการอภัยแล้ว พระผู้ช่วยให้รอดของเราทรงเฝ้าดูแลและทรงปกป้องเราด้วยพระคุณของพระองค์ พระองค์ทรงนำทางและทรงชี้ทางให้กับเราผ่านทางพระวจนะของพระองค์ และทรงเลี้ยงดูเราด้วยพระกายและพระโลหิตของพระองค์ในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ ไม่ว่าเราจะมีอายุขัยในโลกนี้กี่ปีก็ตาม เราก็เป็นบุตรของพระเจ้าที่เติบโตในพระคุณและเติบโตในความเชื่ออยู่เสมอในขณะที่เราเติบโตขึ้นในพระคริสต์ ในแต่ละวันเราอธิษฐานด้วยใจถ่อม อย่างวางใจ และอย่างเรียบง่ายแบบเด็ก ๆ ว่า “โปรดจูงมือข้าฯ โอ พระผู้ช่วยให้รอด และโปรดนำทางข้าฯ”
เราอธิษฐาน: พระเยซู ข้าพระองค์ต้องการผู้นำ การชี้นำ และการปกป้องของพระองค์ โปรดเลี้ยงดูและหล่อเลี้ยงข้าพระองค์ด้วยของประทานแห่งพระคำและพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ อาเมน
คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:
- คุณรู้จักผู้ใหญ่ที่เป็นแบบอย่างของการมีความเชื่อในพระคริสต์แบบเด็ก ๆ บ้างหรือไม่ ในด้านไหน
- เราควรเป็นเหมือนเด็ก ๆ ในความสัมพันธ์ของเรากับพระเจ้าด้วยวิธีใด
- มีอะไรที่อยู่ในธรรมชาติของเราซึ่งคอยขัดขวางไม่ให้เรารักคนอื่นและรับใช้พระเจ้า
© : Lutheran Hour Ministries
