ธรรมชีวิตประจำวันอาทิตย์ที่ 15 พฤศจิกายน 2026 “ลุกขึ้นเถิดจิตวิญญาณข้า เพื่อเฝ้าระวังและอธิษฐาน”

“จงเฝ้าระวังตนเองเถิด จิตวิญญาณของข้า / อย่าล้อเล่นกับพระคุณ / อย่าปล่อยให้ตัวตนควบคุมความคิดท่าน / และอย่าขัดขวางพระเมตตาของพระเจ้า / ความเย่อหยิ่งบาปหนายังซ่อนอยู่ภายใน / เพื่อทำลายความหวังทั้งสิ้นของท่านให้ย่อยยับ / จงอย่าฟังเมื่อสิ่งเหล่านั้นประจบยกยอ

“แต่ในขณะที่เฝ้าระวังนั้น จงอธิษฐานไปด้วย / ทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไม่หยุดยั้ง / พระเจ้าทรงปกป้องท่านอยู่ทุกวันคืน / เพิ่มพูนกำลังและความเชื่อให้มากขึ้น / เพื่อว่าจิตใจและเจตจำนงของท่าน / จะยังคงรวมเป็นหนึ่งเดียวเพื่อรับใช้พระองค์ / และรักพระองค์ชั่วนิรันดร์”

ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์กล่าวเยาะเย้ยคนทำรูปเคารพซึ่งโค่นต้นไม้ลงมาแล้วใช้เนื้อไม้ครึ่งหนึ่ง “ก่อไฟและปิ้งขนมปัง… และที่เหลือนั้นเขาทำเป็นพระองค์หนึ่ง เป็นรูปเคารพของเขา” (อิสยาห์ 44:15ข, 17ก) ช่างเป็นเรื่องโง่เขลามากทีเดียวที่จะเผาต้นไม้ไปครึ่งหนึ่งแล้วเอาอีกครึ่งหนึ่งมาทำเป็นรูปพระ เรารู้ดีว่าพระเจ้าทรงสั่งให้เราอยู่ห่างจากสิ่งเหล่านั้น แต่ความจริงอันน่าเศร้าก็คือ เรามักจะมีรูปเคารพอยู่ใกล้ตัวเสมอ ซึ่งก็คือ “รูปเคารพแห่งตัวตน” ความบาปทำให้เราหันกลับมามองแต่ตัวเองและเรามักถูกล่อลวงให้ทำตามความปรารถนาอันเต็มไปด้วยบาปของเราเอง

รูปเคารพแห่งตัวตนนี้ (ซึ่งแตกต่างจากรูปแกะสลักที่ทำจากเงินหรือหิน) กระทำการอย่างหลอกลวงอยู่ในชีวิตของเรา บทเพลงของเราเตือนไว้ว่า “อย่าปล่อยให้ตัวตนควบคุมความคิดท่าน” บางครั้งแม้แต่พวกสาวกของพระเยซูเองก็ยังฟังเสียงของรูปเคารพแห่งตัวตนนี้ ยากอบและยอห์นเคยทูลขอที่นั่งอันทรงเกียรติสำหรับตนเองในอาณาจักรของพระเยซูโดยไม่รู้ถึงความทุกข์ยากที่จะเกิดขึ้นก่อน เปโตรเคยอวดอ้างถึงความพร้อมของตนที่จะตายร่วมกับองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ไม่นานหลังจากนั้นสาวกคนนั้นกลับปฏิเสธว่าเขาไม่รู้จักพระเยซูเลยตามที่พระเยซูทรงทำนายไว้ แต่เราไม่จำเป็นต้องมองไปที่พระคัมภีร์เพื่อหาตัวอย่างของการกราบไหว้รูปเคารพแห่งตัวตนนี้ แค่เพียงเรามองดูที่ชีวิตของเราเองเราก็รู้แล้วว่า “ความเย่อหยิ่งบาปหนายังซ่อนอยู่ภายใน”

พระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเดินตามเส้นทางไปสู่กางเขนของพระองค์อย่างสัตย์ซื่อ ด้วยการทรงละทิ้งความคิดทั้งสิ้นของพระองค์เองพระเยซูทรงเชื่อฟังพระประสงค์ของพระบิดาและทรงแบกรับบาปที่เกิดจากการบูชาตนเองและการเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของเราไว้ในพระกายของพระองค์บนไม้กางเขน ในพิธีบัพติศมา เราถูกฝังไว้กับพระเยซูและถูกทำให้เป็นขึ้นมาสู่ชีวิตใหม่ร่วมกับพระองค์ ตัวตนที่เป็นเหมือนรูปเคารพของเราจมลงไปในน้ำแห่งพิธีบัพติศมาในขณะที่พระเจ้าทรงสวมใส่เราด้วย “วิสัยมนุษย์ใหม่ที่กำลังทรงสร้างขึ้นใหม่ตามพระฉายของพระองค์ผู้ทรงสร้างให้รู้จักพระเจ้า” (โคโลสี 3:10ข) เมื่อตัวตนที่เป็นเหมือนรูปเคารพเป็นขึ้นมาใหม่อีกภายในเรา เราก็กลับใจและรับการอภัยโทษบาปที่พระเยซูทรงนำมาให้กับเรา พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงเปลี่ยนแปลงชีวิตภายนอกของเราอีกครั้งด้วยความรักและการรับใช้พระเจ้าและผู้อื่น ในขณะที่เราต้องต่อสู้ในแต่ละวันกับรูปเคารพแห่งตัวตนนี้อยู่ เราต้องเฝ้าระวังและ “อธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไม่หยุดยั้ง” เหมือนที่พระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์ว่า “ท่านทั้งหลายจงเฝ้าระวังและอธิษฐาน เพื่อท่านจะไม่ต้องถูกทดลอง จิตวิญญาณพร้อมแล้วก็จริง แต่กายยังอ่อนกำลัง” (มัทธิว 26:41) เราอธิษฐานขอพระเจ้าทรงช่วยเราให้ละทิ้งรูปเคารพทุกประเภทและทรงนำเราให้รวบรวมความคิดและความตั้งใจเป็นหนึ่งเดียว “เพื่อรับใช้พระองค์และรักพระองค์ตลอดไป”

เราอธิษฐาน: พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดยกโทษให้กับการที่ข้าพระองค์รักตนเองมากกว่าพระองค์และโปรดนำข้าพระองค์ให้รักคนอื่นเหมือนที่พระองค์ทรงรักข้าพระองค์ อาเมน

คำถามเพื่อการใคร่ครวญ:

  1. รูปเคารพแห่งตัวตนคือบางสิ่งบางอย่างที่เราทุกคนพบเจออยู่ทุกวัน คุณขัดขืนต่อความต้องการที่จะยึดเอาตนเองเป็นศูนย์กลางด้วยวิธีใด
  2. เมื่อพระเยซูตรัสสั่งให้สาวกของพระองค์ “เฝ้าระวังและอธิษฐาน” ในมัทธิว 26 อะไรคือสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับชีวิตของพระองค์ คุณรู้สึกประหลาดใจไหมที่แม้กระทั่งในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนั้นพวกสาวกก็ยังไม่สามารถต้านทานอาการง่วงได้ สิ่งนั้นบอกอะไรกับเราเกี่ยวกับความอ่อนแอตามธรรมชาติของเราและความต้องการของเราในเรื่องพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้า
  3. เปาโลมีหลายสิ่งหลายอย่างที่พูดเกี่ยวกับการสร้างชีวิตของเราขึ้นใหม่ในพระเจ้า จงอ่านโคโลสี 3:1-17 เพื่อรับคำหนุนใจฝ่ายวิญญาณ

© : Lutheran Hour Ministries

Comments are closed.