Category: ธรรมชีวิตประจำวัน

มัทธิว 14:22ก, 23ข-33 – ครั้นแล้วพระองค์ได้ตรัสให้เหล่าสาวกลงเรือข้ามฟากไปก่อน … และ … พระองค์เสด็จขึ้นไปบนภูเขาโดยลำพังเพื่ออธิษฐาน เวลาก็ดึกลง พระองค์ยังทรงอยู่ที่นั่นแต่ผู้เดียว ในขณะนั้นเรืออยู่กลางทะเลแล้ว และถูกคลื่นโคลงเพราะทวนลมอยู่ ครั้นเวลาสามยามเศษ พระองค์จึงทรงดำเนินบนน้ำทะเลไปยังเหล่าสาวก เมื่อเหล่าสาวกเห็นพระองค์ทรงดำเนินมาบนทะเลเขาก็ตกใจนัก ร้องอึงไปเพราะกลัว คิดว่าเป็นผี ในทันใดนั้นพระเยซูตรัสกับเขาว่า “ทำใจให้ดีไว้เถิด เราเอง อย่ากลัวเลย” ฝ่ายเปโตรจึงทูลตอบพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ถ้าเป็นพระองค์แน่แล้ว ขอทรงโปรดบอกให้ข้าพระองค์เดินบนน้ำไปหาพระองค์” พระองค์ตรัสว่า “มาเถิด” เปโตรจึงลงจากเรือเดินบนน้ำไปหาพระเยซู แต่เมื่อเขาเห็นลมพัดแรงก็กลัว…

Continue reading

โรม 10:5-6ก, 8ก-13, 17 – โมเสสได้เขียนเรื่องความชอบธรรมซึ่งมีธรรมบัญญัติเป็นมูลฐานว่า คนใดที่ประพฤติตามจะได้ชีวิตโดยการประพฤตินั้น แต่ความชอบธรรมที่มีความเชื่อเป็นมูลฐานว่า … “ถ้อยคำนั้นอยู่ใกล้ท่าน อยู่ในปากของท่าน และอยู่ในใจของท่าน” (คือคำซึ่งก่อให้เกิดความเชื่อที่เราทั้งหลายประกาศอยู่นั้น) คือว่าถ้าท่านจะรับด้วยปากของท่านว่า พระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า และเชื่อในจิตใจว่า พระเจ้าได้ทรงชุบพระองค์ให้เป็นขึ้นมาจากความตาย ท่านจะรอด ด้วยว่า ความเชื่อด้วยใจก็นำไปสู่ความชอบธรรม และการยอมรับสัจจะของพระเจ้าด้วยปากก็นำไปสู่ความรอด เพราะมีข้อพระคัมภีร์ว่า ผู้หนึ่งผู้ใดที่เชื่อในพระองค์จะไม่ได้รับความอับอาย เพราะว่าพวกยิวและพวกต่างชาตินั้นไม่ทรงถือว่าต่างกัน ด้วยว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียว ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของคนทั้งปวง และทรงโปรดอย่างบริบูรณ์แก่คนทั้งปวงที่ทูลขอต่อพระองค์ เพราะว่า ผู้ที่ร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะรอด” ……

Continue reading

โยบ 38:4-8ก, 10ก, 11, 16-18 – [พระเจ้าตรัส] “เมื่อเราวางรากฐานของแผ่นดินโลกนั้น เจ้าอยู่ที่ไหน ถ้าเจ้ามีความเข้าใจก็บอกเรามา ผู้ใดได้กำหนดขนาดให้โลก แน่นอนละ เจ้าต้องรู้ซี หรือใครขึงเชือกวัดบนนั้น รากฐานของโลกจมไปอยู่บนอะไร หรือผู้ใดวางศิลามุมเอกของมัน ในเมื่อดาวรุ่งแซ่ซ้องสรรเสริญ และบรรดาบุตรพระเจ้าโห่ร้องด้วยความชื่นบาน หรือผู้ใดเอาประตูปิดทะเล … แล้วกำหนดเขตให้มัน … และกล่าวว่า ‘เจ้าไปได้ไกลแค่นี้แหละ อย่าเลยไปอีก และคลื่นคะนองของเจ้าหยุดเพียงแค่นี่แหละ’ … เจ้าเข้าไปในตาน้ำแห่งทะเลแล้วหรือ หรือเดินเข้าไปในซอกมหาสมุทรแล้วหรือ เขาเผยประตูความตายแก่เจ้าแล้วหรือ…

Continue reading

สดุดี 18:4-6 – สายมัจจุราชล้อมข้าพระองค์ไว้ กระแสแห่งความหายนะท่วมทับข้าพระองค์ สายใยของแดนผู้ตายพันตัวข้าพระองค์ บ่วงมัจจุราชปะทะข้าพระองค์ ในยามทุกข์ระทมใจ ข้าพเจ้าร้องทูลต่อพระเจ้า ข้าพเจ้าร้องทูลขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าของข้าพเจ้าจากพระวิหารของพระองค์ พระองค์ทรงสดับเสียงของข้าพเจ้า และเสียงร้องของข้าพเจ้าได้ยินไปถึงพระกรรณของพระองค์ ดาวิดประพันธ์สดุดีบทนี้ด้วยการทรงนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์หลังจากที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงช่วยกู้พระองค์ให้พ้นจากศัตรูทั้งปวง พระองค์เคยตกอยู่ในวงล้อมของความตายและความพินาศอย่างแท้จริง กระแสแห่งความพินาศอันเชี่ยวกรากข่มขู่จะพัดพาพระองค์ไป ศัตรูมากมายรวมถึงกษัตริย์ซาอูลต่างพยายามจะเอาชีวิตของพระองค์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่พระเจ้าทรงฟังเสียงร้องทูลขอความช่วยเหลือของพระองค์และทรงช่วยกู้พระองค์ไว้ เราเองก็เช่นเดียวกับกษัตริย์ดาวิดที่เคยตกอยู่ภายใต้ภัยคุกคามแห่งความตาย บ่วงแห่งความตายพันธนาการและดักรอเราอยู่ประหนึ่งกับดักหรือบ่วงแร้ว สิ่งเดียวที่รอคอยเราอยู่คือความพินาศนิรันดร์เพราะเราละเมิดพระบัญญัติของพระเจ้า เราทำบาปต่อพระเจ้าและต่อผู้อื่น ซึ่งความตายคือบทลงโทษอันยุติธรรมสำหรับความบาปนั้น และเราไม่สามารถหลุดพ้นจากบ่วงแห่งความตายนี้ได้ด้วยกำลังของตนเอง เราต่างตกอยู่ในบ่วงแห่งบาปและต้องเผชิญกับบทลงโทษคือความตายอย่างสิ้นเชิง พระคัมภีร์บันทึกไว้ว่ากษัตริย์ดาวิดผู้เขียนสดุดีก็เคยตกอยู่ในสภาพเช่นเดียวกันนี้ แต่เราก็ทราบดีว่าพระองค์ทรงกลับใจใหม่ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความผิดของตน ทั้งเรื่องการล่วงประเวณีกับนางบัทเชบาและการฆาตกรรมอุรีอาห์ผู้เป็นสามีของนาง ดาวิดยอมรับบาปและร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยถ้อยคำที่เป็นแบบอย่างให้แก่คำอธิษฐานของเราด้วยเช่นกันว่า “ข้าแต่พระเจ้า…

Continue reading

“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงนำทางข้าพระองค์มา ณ ที่อันบริสุทธิ์นี้และทรงประทานอาหารแห่งพระคุณอันล้ำค่าแก่ข้าพระองค์ด้วยพระองค์เอง เพราะพระองค์ทรงประทานสิ่งนี้ให้เปล่า ๆ สิ่งที่โลกไม่มีวันซื้อหาได้ นั่นคือ อาหารแห่งชีวิตจากสวรรค์ เพื่อให้ข้าพระองค์จะไม่ต้องตาย” คุณจะเตรียมบ้านของคุณให้พร้อมสำหรับการเสด็จมาเยี่ยมขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไร การเตรียมพร้อมอาจรวมถึงการทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่ การเตรียมเสื้อผ้าชุดใหม่ การเตรียมอาหารพิเศษ และการชำระส่วนตัวเรื่องการกลับใจ เมื่อพระเจ้าเสด็จลงมาจากสวรรค์เพื่อพบกับชนชาติอิสราเอล พระองค์ไม่ได้ทรงปล่อยให้การเตรียมการเป็นไปตามจินตนาการและทางเลือกของมนุษย์ พระองค์ทรงกำหนดมาตรฐานสำหรับการพบกันนั้นไว้ เมื่อพระเจ้าทรงเรียกโมเสสจากพุ่มไม้ที่มีไฟลุกไหม้ พระองค์ทรงบอกให้โมเสสถอดรองเท้าออกเพราะสถานที่พบกันนั้นเป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ เมื่อพระเจ้าเสด็จลงมาที่ภูเขาซีนายเพื่อตรัสกับประชากรของพระองค์ คนอิสราเอลต้องชำระล้างตนเองก่อนที่จะมารวมตัวกันที่ภูเขา แต่เขาไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นไปบนภูเขาหรือแตะต้องภูเขานั้น ผู้ที่ฝ่าฝืนจะต้องถูกลงโทษถึงตาย เพื่อเป็นไปตามคำกำชับของพระเจ้า พลับพลา หรือเต็นท์แห่งการนัดพบถูกจัดตั้งขึ้น หีบพันธสัญญาประดิษฐานอยู่ในห้องอภิสุทธิสถาน หรือสถานที่บริสุทธิ์ที่สุด โดยแยกออกจากส่วนอื่นของพลับพลาด้วยม่านหนาที่ทอขึ้น…

Continue reading