Author: admin

บางครั้งการยอมรับว่าตัวเราอ่อนแอ ก็จะช่วยทำให้เราเข้มแข็งได้อีกหลายเท่า เพราะเมื่อเราอ่อนแออย่างถึงที่สุดแล้วสิ่งที่จะตามมาก็จะนำไปสู่การเริ่มต้นใหม่ที่ดีกว่า แต่คนที่ไม่ยอมรับในความอ่อนแอของตนนั้น ความอ่อนแอก็จะเป็นตัวทำลายชีวิตของเขาให้พบแต่ความพ่ายแพ้อยู่ร่ำไป จนหาทางออกเพื่อการเริ่มต้นใหม่ไม่เจอ แล้ววิถีชีวิตเขาก็จะหมุนเวียนอยู่ที่เดิมๆ ซ้ำซากไม่มีการเปลี่ยนแปลง             เมื่อใดที่เราพบทางตันในชีวิต อย่าได้ฝืนที่จะก้าวเดินต่อไปให้หยุดอยู่ตรงนั้นก่อน และยอมถอยอีกสักก้าวเพื่อปรับทิศทางใหม่ที่ดีกว่า พร้อมกันนั้นก็ปรับจุดบกพร่องที่เกิดขึ้นเพื่อให้เราได้พร้อมที่จะก้าวเดินต่อไป อย่าคิดว่าการถอยแม้แต่เพียงก้าวเดียวนั้นจะทำให้เกิดความเสียหาย เสียทั้งเวลาและทรัพย์สินที่ทุ่มเทไปแล้วจะสูญเปล่า เพราะเราหยุดเพื่อเดินต่อไปไม่ได้หยุดอย่างสิ้นเชิง เพราะเพียงก้าวเดียวที่คุณถอยนั้น จะช่วยให้คุณได้ปรับทางของการก้าวเดินต่อไปได้ดีกว่าเร็วขึ้นและมั่นคงกว่าที่คุณเสียไปหนึ่งก้าวเท่านั้น             ธรรมชาติที่พระเจ้าสร้างมนุษย์มานั้น เท้าไม่ได้มีไว้เพื่อการก้าวเดินหน้าเท่านั้น เมื่อใดที่มีความจำเป็นแล้ว เราก็สามารถใช้เท้าเพื่อการถอยหลังได้เสมอ             ต้องเข้าใจด้วยว่าจะก้าวก็ต่อเมื่อเราพร้อมที่จะก้าว จะถอยเมื่อเราพร้อมที่จะถอย และเป็นการถอยเพื่อปรับตัวในการก้าวเดินเพื่อไปสู่ความสำเร็จเท่านั้น คนที่เขาประสบความสำเร็จมาก่อนเรานั้น ทุกคนก็ล้วนแต่เคยถอยมาก่อนทั้งนั้น บางคนถอยไม่รู้กี่ครั้งกว่าที่เขาจะพบความสำเร็จได้…

Continue reading

มีดินสอที่ใช้เขียนยังไงก็ไม่มีวันหมดอยู่แท่งหนึ่ง และมียางลบที่ใช้ลบอย่างไรก็ไม่มีวันหมดอยู่ก้อนหนึ่ง             ดินสอแท่งนั้นเป็นเพื่อนกับยางลบก้อนนั้น ทั้งคู่อยู่ด้วยกันไปไหนมาไหนด้วยกันและทำอะไรเหมือนกัน หน้าที่ของดินสอก็คือการเขียน มันจึงต้องเขียนในทุกที่ทุกเวลาที่คนจะใช้ให้ดินสอเขียน ส่วนหนึ่งของยางลบก็คือลบทุกอย่างที่ดินสอเขียนทุกที่ทุกเวลาเหมือนกัน ทั้งดินสอและยางลบจึงต้องไปไหนด้วยกันเสมอแยกกันไม่ได้             เวลาผ่านไปหลายสิบปีทุกอย่างก็ยังดำเนินไปตามปกติเรื่อยมา จนกระทั่งดินสอได้เอ่ยกับยางลบว่า “เรากับนายคงอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว!” ยางลบจึงถามว่า “ทำไมล่ะ” ดินสอตอบว่า “เราทำตามหน้าที่ของเรา เราไม่ผิด”             เมื่อไม่สามารถพูดให้เข้าใจกันได้ทั้งคู่ก็ตกลงแยกทางกัน ดินสอพอแยกกับยางลบมันก็ดีใจที่สามารถเขียนอะไรก็ได้ตามใจที่มันจะเขียน แต่พอเวลาผ่านไปมันก็เริ่มเขียนผิด ข้อความที่มันเคยเขียนได้ดีๆ ประทับใจก็สกปรกมีแต่รอยขีดทิ้งเต็มไปหมด ทำให้เริ่มคิดถึงยางลบทันที             ฝ่ายยางลบเมื่อแยกทางกับดินสอ มันก็ดีใจที่ตัวมันไม่ต้องเปื้อนอีกต่อไปแล้วก็ไม่ต้องลบอะไรเลย ทำให้มันใช้ชีวิตอย่างไร้ค่า เพราะไม่มีอะไรทำให้มันลบเลย…

Continue reading